I SA/Wa 785/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie pomocy w formie świadczenia pieniężnego na zakup żywności. oddala skargę. I SA/Wa 785/07 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej "SKO") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy B. (z upoważnienia którego działał Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.) z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...], udzielającą W. K. (zwanemu dalej "skarżącym"), pomocy w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności w lutym 2007 r. na kwotę [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO wskazało, iż skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, ma orzeczony stopień niepełnosprawności. Na jego dochody składa się renta inwalidzka w wysokości [...] zł oraz zasiłek stały w wysokości [...] zł. Aktualna wysokość jego dochodów to [...] zł. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Burmistrz Gminy B. przyznał skarżącemu pomoc w formie świadczenia pieniężnego na zakup żywności w kwocie [...] zł. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie, które w ocenie SKO nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art.3 ust.1 pkt C ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomocy państwa w zakresie dożywiania" (Dz.U. Nr 267, poz.2259) w ramach programu realizowane są działania dotyczące w szczególności (...) zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania (...) osobom i rodzinom znajdującym się w sytuacjach wymienionych w art.7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593) (...) w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku, chorym lub niepełnosprawnym". Na mocy art.7 ustawy o ustanowieniu (...) do udzielania pomocy w zakresie dożywiania mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy o pomocy społecznej, dotyczące udzielania świadczeń. Zgodnie z art.8 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art.40, 41, 78 i 91 przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł, zwanej dalej kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej. Kwota ta uległa zmianie z dniem 1 października 2006 r. Na mocy art.1 ust.1 pkt a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 135, poz.950) kwota ta wynosi 477 zł dla osoby samotnie gospodarującej. Zgodnie z art.5 ustawy o ustanowieniu (...) pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana osobom i rodzinom, o których mowa w art.3 pkt 1, jeżeli ich dochód nie przekracza 150% kryterium dochodowego, o którym mowa w art.8 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Dochód skarżącego w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł według ustaleń organu I instancji [...] zł. Z uwagi na powyższe zasadnym było w ocenie SKO przyznanie skarżącemu pomocy w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności w lutym 2007 r. Kwota przyznanego świadczenia wynika z faktu, iż podmiot je przyznający zobowiązany jest brać pod uwagę nie tylko sytuację materialną wnioskodawcy ale i ilość środków finansowych, jakimi dysponuje. Z uwagi na powyższe organ świadczący pomoc nie może realizować wszystkich potrzeb skarżącego, lecz udzielić pomocy adekwatnej do posiadanych środków własnych. Przyznanie świadczenia nie zamyka skarżącemu drogi do ubiegania się o przyznanie pomocy w formie innych świadczeń, np. zasiłków celowych. Skargę na decyzję SKO wniósł skarżący, nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem i żądając przyznania świadczenia w wyższej wysokości. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 – zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa materialnego, jak i z przepisami regulującymi postępowanie administracyjne. Materialnoprawną podstawę przyznania skarżącemu świadczenia stanowiły przepisy ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Zgodnie z art.3 ust.1 pkt c ustawy o ustanowieniu (...) w ramach programu są realizowane działania dotyczące pomocy w zakresie dożywiania osób i rodzin znajdujących się w sytuacjach wymienionych w art. 7 ustawy o pomocy społecznej w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku, chorym lub niepełnosprawnym w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych. Zgodnie z art.5 ust.1 ustawy o ustanowieniu (...) pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, o których mowa w art. 3 pkt 1, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Warunki wskazane we wskazanych wyżej przepisach ustawy o ustanowieniu (...) oraz ustawy o pomocy społecznej zostały w niniejszej sprawie spełnione. Odnośnie podniesionej przez skarżącego kwestii wysokości przyznanego świadczenia wskazać należy, co następuje. Ustawa o ustanowieniu (...) określa jedynie formy pomocy przyznawanej w ramach dożywiania (posiłek, świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności albo świadczenie rzeczowe w postaci produktów żywnościowych) oraz kryteria dochodowe upoważniające do jej uzyskania (art.5 i 6). Ustawa wskazuje zatem, kto jest uprawniony do ubiegania się o pomoc, nie wypowiada się natomiast w żaden sposób odnośnie wysokości przyznawanych świadczeń. Regulacji takiej brak również w przepisach ustawy o pomocy społecznej (zgodnie bowiem z art.7 ustawy o ustanowieniu (...) do udzielania pomocy w zakresie dożywiania mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy o pomocy społecznej, dotyczące udzielania świadczeń z pomocy społecznej). W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowo - administracyjnego (dotyczącego np. zasiłków celowych) decyzja w przedmiocie przyznania świadczenia z pomocy społecznej jest uznaniowa Tym samym spełnienie kryteriów przez ubiegającego się o zasiłek celowy nie oznacza, że istnieje po jego stronie roszczenie o przyznanie świadczenia w wysokości określonej przez niego. Organ rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi mieć ma względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osoby będących w trudnej sytuacji materialnej (wyroki WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 440/05, publ. w LEX nr 209727 i z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1274/04, publ. w LEX nr 227693). Na decyzję organu w przedmiocie zasiłku celowego mają wpływ zasady ogólne, wyrażone w art. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Oznacza to, iż przyznany stronie zasiłek celowy ma wystarczyć na zaspokojenie jej niezbędnych potrzeb bytowych, lecz tylko wówczas, gdy potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej (zostają zaspokojone niezbędne potrzeby innych osób i rodzin korzystających z pomocy ośrodka pomocy społecznej). Organ ma zatem obowiązek uwzględnić słuszny interes strony, pod warunkiem, że nie koliduje on z słusznym interesem społecznym, tj. ogółu świadczeniobiorców (wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 94/06, publ. LEX nr 209723). Powyższe ma zastosowanie również w odniesieniu do świadczeń przyznawanych w ramach dożywiania. W świetle powyższego uznać należy, iż przyznanie skarżącemu przez organy orzekające w niniejszej sprawie świadczenia w wysokości przez te organy ustalonej, uwzględniającej wielkość posiadanych na tego rodzaju cele środków, miało podstawy prawne. Tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.