I SA/Wa 787/07
WyrokWSA w Warszawie2007-07-19
Skład orzekający: Elżbieta Sobielarska, Monika Nowicka, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do przyznania zasiłku celowego na pokrycie wszelkich żądań wnioskodawcy, czy też ma obowiązek realistycznie ocenić, czy zaspokojenie potrzeby bytowej jest rzeczywiście niezbędne i czy może nastąpić ze środków własnych wnioskodawcy?Ratio decidendi
Organ przyznający zasiłek celowy nie jest zobowiązany do spełniania wszelkich żądań strony, lecz ma obowiązek realistycznie ocenić, czy zaspokojenie potrzeby bytowej jest rzeczywiście niezbędne oraz czy może nastąpić ze środków własnych wnioskodawcy. Decyzja w przedmiocie przyznania świadczenia z pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, a spełnienie kryteriów przez wnioskodawcę nie tworzy po jego stronie roszczenia o przyznanie świadczenia w określonej przez niego wysokości.Stan faktyczny
Skarżący, osoba niepełnosprawna żyjąca samotnie, ubiegał się o zasiłek celowy na pokrycie kosztów rachunku telefonicznego. Organ I instancji przyznał część wnioskowanej kwoty, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, uznając część żądania za bezzasadną. Skarżący wniósł skargę do sądu, kwestionując wysokość przyznanego świadczenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.) Protokolant Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.
I SA/Wa 787/07
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej "SKO") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...], przyznającej W. K. (zwanego dalej "skarżącym") zasiłek celowy – zwrot kosztów rachunku telefonicznego w wysokości [...] zł.
Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie SKO wskazało, co następuje.
Skarżący zamieszkuje samotnie, ma orzeczony stopień niepełnosprawności. Na jego dochody składa się renta inwalidzka w wysokości [...] zł oraz zasiłek stały w wysokości [...] zł. Aktualna wysokość jego dochodów to [...] zł. W dniu [...] lutego 2007 r. Burmistrz Gminy B. przyznał zasiłek celowy – zwrot kosztów rachunku telefonicznego w wysokości [...] zł. Skarżący złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, podnosząc, iż przyznana kwota nie odpowiada jego potrzebom. Rozpatrzywszy odwołanie SKO wskazało, iż na mocy art.39 ust.1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593) w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Wnioskowana przez skarżącego pomoc w formie pieniężnej w postaci zwrotu za rachunek telefoniczny TP S.A. spełnia kryteria wynikające z cytowanego wyżej artykułu. Z uwagi na powyższe skarżącemu przyznano świadczenie w wysokości [...] zł. Wysokość przyznanego zasiłku wyliczono na podstawie przedłożonych przez skarżącego rachunków. Jednocześnie zdaniem składu orzekającego wniosek o przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów abonamentu i połączeń Tele2 jest bezzasadny, gdyż dodatkowa umowa z operatorem nie jest niezbędną potrzebą bytową. Odnosząc się do zarzutów skarżącego odnośnie wysokości przyznanego świadczenia należy stwierdzić, iż podmiot realizujący tego rodzaju świadczenie bierze pod uwagę nie tylko sytuację materialną wnioskodawcy, lecz także ilość środków finansowych jakimi dysponuje.
Skargę na decyzję SKO wniósł skarżący, nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem i żądając przyznania świadczenia w wyższej wysokości.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 – zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa materialnego, jak i z przepisami regulującymi postępowanie administracyjne.
Przedmiotem żądania skarżącego skierowanego do organu I instancji było przyznanie zasiłku celowego na refundację opłaty za telefon.
Zasady przyznawania zasiłków celowych reguluje art.39 ust.1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.
Zgodnie z art. 39 ust.1 i 2 ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.
W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowo - administracyjnego (dotyczącego np. zasiłków celowych) decyzja w przedmiocie przyznania świadczenia z pomocy społecznej jest uznaniowa Tym samym spełnienie kryteriów przez ubiegającego się o zasiłek celowy nie oznacza, że istnieje po jego stronie roszczenie o przyznanie świadczenia w wysokości określonej przez niego. Organ rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi mieć ma względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osoby będących w trudnej sytuacji materialnej (wyroki WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 440/05, publ. w LEX nr 209727 i z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1274/04, publ. w LEX nr 227693).
Na decyzję organu w przedmiocie zasiłku celowego mają wpływ zasady ogólne, wyrażone w art. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Oznacza to, iż przyznany stronie zasiłek celowy ma wystarczyć na zaspokojenie jej niezbędnych potrzeb bytowych, lecz tylko wówczas, gdy potrzeby te odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej (zostają zaspokojone niezbędne potrzeby innych osób i rodzin korzystających z pomocy ośrodka pomocy społecznej). Organ ma zatem obowiązek uwzględnić słuszny interes strony, pod warunkiem, że nie koliduje on z słusznym interesem społecznym, tj. ogółu świadczeniobiorców (wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 94/06, publ. LEX nr 209723).
Organ przyznający zasiłek nie jest zatem zobowiązany do spełniania wszelkich żądań strony, ma on obowiązek realistycznie ocenić, czy zaspokojenie potrzeby bytowej, której sfinansowania żąda wnioskodawca, jest w świetle jego sytuacji życiowej rzeczywiście niezbędne oraz czy bez uszczerbku dla zaspakajania innych niezbędnych potrzeb sfinansowanie to może nastąpić ze środków własnych wnioskodawcy.
Kierując się powyższymi przesłankami organy uwzględniły żądanie skarżącego zrefundowania mu kosztów rachunku za usługi telekomunikacyjne z TP S.A. w wysokości [...] zł (zgodnie z przedstawioną przez skarżącego fakturą), słusznie uznając korzystanie z tych usług za niezbędną potrzebę życiową.
Z uwagi na to, iż refundacja dotyczyła całości kwoty uiszczonej przez skarżącego na rzecz T.P. S.A. (zgodnie z fakturą [...] zł.), brak podstaw do przyjęcia, iż kwota przyznanego zasiłku winna była być wyższa (sprawa odmowy zrefundowania rachunku z Tele 2 jest sprawą odrębną, załatwioną przez organy obu instancji decyzjami z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] i z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...]).
Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło