I SA/Wa 959/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na uchwałę Rady [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora [...] oraz jego Zastępcy postanawia: odrzucić skargę. P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], wydaną w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora [...] oraz jego Zastępcy. Przedmiotowa uchwała została podjęta w następującym stanie faktycznym. W dniu 16 października 2014 r. P. P. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo, w którym zaznaczyła, iż jako zawiadomienie zostaje ono skierowane do Prokuratora Generalnego, Premiera RP oraz Okręgowej Izby Radców Prawnych, jako skarga na "niewykonanie decyzji i niezastosowanie się do opinii" kieruje go do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej, zaś w celu podjęcia kroków dyscyplinarnych – skargę kieruje do Burmistrza [...], Prezydenta [...] i Wojewody [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. P. P. sprecyzowała swoje żądania, wskazując, iż pismo z dnia [...] października 2014 r. dotyczy prowadzenia trzech odrębnych i niezależnych postepowań i stanowi ono: 1) wniosek o przyznanie pomocy społecznej; 2) skargę na bezczynność Dyrektora [...] oraz jego Zastępcy "w zakresie totalnego lekceważenia Decyzji [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz 3) skargę na Dyrektora [...] oraz jego Zastępcę. Biorąc pod uwagę powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. przekazało skargę P. P. – w zakresie, w jakim stanowiła ona skargę na działalność Dyrektora [...] i jego Zastępcy – Radzie [...] , celem rozpoznania skargi zgodnie z właściwością. Pismem z dnia p...] stycznia 2015 r. Przewodnicząca Rady [...] przekazała przedmiotową skargę Przewodniczącej Rady [...]. W dniu [...] marca 2015 r. Rada [...] podjęła na podstawie § 13 ust. 4 Statutu [...] oraz art. 229 pkt 3 k.p.a. uchwałę nr [...], którą uznała za bezzasadną skargę P. P. z dnia [...] października 2014 r. na działania Dyrektora [...] i jego Zastępcy. Przedmiotową uchwałę P. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Skarga P. P. na działanie Dyrektora [...] została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej K.p.a. Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną. W myśl art. 229 pkt 3 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw zleconych w ramach zadań z zakresu administracji rządowej, organem właściwym jest rada gminy. Skoro zatem do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Dyrektora [...] i jego Zastępcy w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy, właściwa jest Rada [...] i jest to postępowanie jednoinstancyjne, nie służy na nie zatem dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005; postanowienie WSA w Opolu z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 535/13, dostępne cbois.nsa.gov.pl; postanowienie WSA w Poznaniu z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 631/13; dostępne cbois.nsa.gov.pl). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (dzielnicy miasta). Ponadto wyjaśnić należy, że uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. Jednocześnie zaznaczenia wymaga, że uchwała podjęta w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) i art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.