I SAB/Wa 233/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 4 maja 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 11 września 2024 r. R. G. (dalej również jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również jako: "Marszałek Sejmu" "organ", "organ administracji publicznej"), w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia 4 maja 2020 r. Równocześnie skarżący przedłożył pismo z 4 maja 2020 r., skierowane do Marszałka Sejmu, w którym wniósł, stosownie do wyznaczonych na dzień 10 maja 2020 r. wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, do wypełnienia postanowień Konstytucji 3 - go Maja w przedmiocie ustanowienia monarchii dziedzicznej, na okoliczność 700 rocznicy odnowienia Królestwa Polskiego i koronacji Władysława Łokietka zgodnie z wartościami wiary św. Stanisława B i M. W uzasadnieniu tegoż wniosku, zawarł argumenty na poparcie swego żądania. Skarżący przedłożył również pismo zatytułowanego "pismo procesowe ", w którym wezwał do udzielenia odpowiedzi na jego pismo z 4 maja 2020 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2024 r. przedmiotowa skarga została przekazana do Marszałka Sejmu w celu udzielania odpowiedzi na skargę i przekazania akt administracyjnych sprawy. W odpowiedzi na skargę, organ administracji publicznej wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa oraz wskazał, iż w przedmiotowej sprawie w Kancelarii Sejmu nie zostały wytworzone żadne dokumenty. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, wskazano m.in. iż niniejsza skarga nie zasługuje na merytoryczne rozpoznanie przez sąd administracyjny. Podniesiono, iż Marszałek Sejmu nie został wyposażony w uprawnienie do ustanowienia monarchii dziedzicznej, a pismo skarżącego winno być oceniane w kontekście Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 527 z późn. zm.) (dalej również jako : "kpa"). Wskazano, iż kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje skarg lub wniosków złożonych na podstawie art. 221 kpa. Natomiast uregulowane postępowanie skargowo - wnioskowe zawarte w Dziale VIII kpa jest rodzajem uproszczonego postępowania administracyjnego, a sposób załatwienia indywidulanego wniosku lub skargi nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego. Stwierdzono również, powołując się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2021 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 176/21, iż do właściwości sądu administracyjnego nie należy także ocena reakcji organu, do którego kierowane jest żądanie wskazujące zamiar skorzystania z przewidzianego prawa do złożenia wniosku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 października 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz wskazanie, czy przed wniesieniem do sądu skargi, skarżący występował do organu z ponagleniem, w trybie art. 37 § 1 kpa, a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązano go do jego nadesłania, pod rygorem uznania, że takiego ponaglenia skarżący nie złożył. Przedmiotowe wezwania zostało skutecznie doręczone skarżącemu 28 listopada 2024 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. Pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. skarżący wskazał swój numer PESEL oraz wskazał, iż aktualizuje wartość swojego wniosku z dnia 4 maja 2020 r. na okoliczność Millennium Królestwa Polskiego 2025 r. W uzasadnieniu tegoż wniosku, zawarł argumenty świadczące o jego zasadności. Do przedmiotowego pisma załączył również kopie pisma, które wpłynęło do Kancelarii Sejmu w dniu 3 stycznia 2023 r. (o czym świadczy prezentata widniejąca na ww. piśmie), zatytułowane "ponaglenie", w którym skarżący "wezwał ostatecznie" Marszałka Sejmu do udzielenia odpowiedzi na jego wniosek, doręczony w dniu 6 maja 2020 r. oraz załączył potwierdzenie odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako: "ppsa"] zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem wskazanych w tym przepisie aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego (pkt 4), jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (pkt 8), czy też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powołanej wyżej regulacji prawnej wynika zatem, iż wniesienie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na wydane w sprawie decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały wymienione w art. 3 § 2 ppsa. Tymczasem, z treści samej skargi wynika, iż skarżący domaga się od Marszałka Sejmu ustanowienia "monarchii dziedzicznej, na okoliczność 700 rocznicy odnowienia Królestwa Polskiego i koronacji Władysława Łokietka zgodnie z wartościami wiary św. Stanisława B i M". Przedmiotowa sprawa nie mieści się w kompetencji sądu administracyjnego, a zatem nie może być przedmiotem kontroli tego sądu, gdyż kwestionowana bezczynność nie dotyczy wydanej w sprawie czy to decyzji, postanowienia czy też aktów i innych czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały wymienione w art. 3 § 2 ppsa. Treść przedmiotowej skargi, wskazuje iż należy ją zakwalifikować jako wniosek złożony na podstawie art. 221 kpa – co słusznie zauważył organ administracji publicznej. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt II SAB/Po 63/18 czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 ppsa i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., I OZ 1133/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 110 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483), Marszałek Sejmu przewodniczy obradom Sejmu, strzeże praw Sejmu oraz reprezentuje Sejm na zewnątrz. Do jego kompetencji nie należy natomiast "ustanowienie monarchii dziedzicznej". Wobec powyższego niniejsza sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i w efekcie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.