I SAB/Wa 384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Prezydenta miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta miasta W. w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta miasta W. na rzecz skarżącego J. B. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. B., reprezentowany przez r.pr. K. W., pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2010 r. wystąpił do Prezydenta miasta W. o przyznanie, w trybie art. 215 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za ww. nieruchomość, objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). Analogiczny wniosek złożyła w dniu [...] marca 2011 r. M. P. W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta miasta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa J. B. wystąpił do Wojewody [...] z zażaleniem, które zostało uznane za uzasadnione. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał organ I instancji do rozpatrzenia sprawy do trzech miesięcy od daty doręczenia ww. postanowienia. Jako że również w dodatkowym terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Prezydent miasta W. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu stopnia podstawowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji pod kątem określenia, czy nieruchomość spełnia obie przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent miasta W. od dnia złożenia przez J. B. wniosku z dnia [...] września 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd uwzględnił fakt, że od dnia złożenia niniejszego wniosku, Prezydent miasta W. podjął czynności w sprawie, w szczególności pismami z dnia [...] listopada 2010 r., [...] grudnia 2011 r. oraz [...] marca 2012 r. zwracał się do właściwych jednostek organizacyjnych Urzędu miasta W. o przekazanie niezbędnej dokumentacji. Ponadto pismem z dnia [...] marca 2012 r. informował pełnomocnika skarżącego o niemożności załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 Kpa. Nie budzi jednak wątpliwości Sądu, że Prezydent miasta W. nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, jakkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia [...] maja 2011 r. (co związane jest z wejściem w życie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U nr 34, poz. 173)), organ gromadził niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Nie bez znaczenia jest również długość prowadzonego postępowania oraz skomplikowany charakter sprawy, jaką jest niewątpliwie sprawa odszkodowawcza. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.