I SAB/Wa 422/11

WyrokWSA w Warszawie2011-11-28

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, ponieważ po wydaniu ostatecznej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w 2007 r. do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia. Jednakże, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy, prowadzenie równoległych postępowań dotyczących spornej nieruchomości oraz fakt, że akta były przesyłane między różnymi organami, Sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
J. L. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Wniosek pierwotnie dotyczył dekretu z 1945 r. Po orzeczeniu z 1954 r. odmawiającym ustanowienia prawa własności czasowej, SKO w 2007 r. stwierdziło nieważność części tego orzeczenia. Prezydent m.st. Warszawy argumentował, że prowadzi równoległe postępowanie dotyczące podziału nieruchomości, co uniemożliwia wszczęcie kolejnego postępowania podziałowego. Skarżąca zarzuciła organowi brak działań zmierzających do wydania rozstrzygnięcia po decyzji SKO z 2007 r.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt. 2. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości warszawskiej 1. zobowiązuje Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...] w [...], nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. J. L., pismem z [...] lipca 2011 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...] w Warszawie, nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w dniu [...] kwietnia 1948 r. K. P. złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], objętej działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Orzeczeniem administracyjnym Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] sierpnia 1954 r., nr [...] odmówiono wnioskodawcy ustanowienia na jego rzecz prawa własności czasowej do ww. gruntu i jednocześnie stwierdzono, że wszystkie budynki znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. Po rozpatrzeniu wniosku J. L., następcy prawnego K. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] stwierdziło nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] sierpnia 1954 r. w części gruntu skomunalizowanego, tj. działek ewid. nr [...], [...] i [...]. W dniu [...] kwietnia 2009 r. akta niniejszej sprawy zostały przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do sprawy [...], dotyczącej wznowienia, na wniosek H. W. "[...]" Sp. z o.o. w [...], postępowania nieważnościowego w sprawie decyzji orzekającej o nabyciu z mocy prawa przez W. P. T. "[...]" użytkowania wieczystego gruntu położonego przy ul. [...] w [...] z obrębu [...]. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po wniesieniu zażalenia przez J. L. na niezałatwienie sprawy w terminie, uznało je za uzasadnione i wyznaczyło Prezydentowi m.st. Warszawy nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] września 2011 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca wskazała, że Prezydent m.st. Warszawy nie podjął jakichkolwiek działań bezpośrednio zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznania wniosku dekretowego, po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie i wskazał, że równolegle ze sprawami dotyczącymi ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntów położonych w [...] w [...] i przy ul. [...], oznaczonych obecnie w ewid. gruntów jako działki nr [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] prowadzi postępowanie dotyczące podziału nieruchomości ozn. jako działka ewid. nr [...] z obrębu [...], mające na celu wyodrębnienie gruntu nieruchomości hipotecznej [...] z ww. nieruchomości. Do czasu zakończenia tego postępowania nie jest możliwe wszczęcie kolejnego postępowania podziałowego dotyczącego tej samej nieruchomości. Organ wyjaśnił ponadto, że skarżąca zleciła uprawnionemu geodecie wykonanie mapy sytuacyjnej przedmiotowej nieruchomości z projektowanym jej podziałem polegającym na wydzieleniu gruntu z nieruchomości hip. [...] lit. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent m.st. Warszawy po wydaniu ostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent m.st. Warszawy nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uwzględnił jednak fakt, że równolegle ze sprawą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w [...] przy ul. [...] prowadzone były inne postępowania dotyczące zarówno spornej nieruchomości (m.in. przed Ministrem Infrastruktury z wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej działki przy ul. [...] nr ewid. [...] z obrębu [...]), jak i nieruchomości położonej przy [...] z obrębu [...], dla których to nieruchomości prowadzone były wspólne akta administracyjne, i które przesyłane były z organów administracji publicznej m.in. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Prokuratury Rejonowej dla [...]. Z tego względu Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność, jakkolwiek naganna chociażby z uwagi na niepowiadamianie stron o nowych terminach załatwienia sprawy, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz prowadzenie równolegle innych postępowań dotyczących spornej nieruchomości nie można było orzec o bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło