I SAB/Wa 458/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. i J.G. na bezczynność Rady Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie uchwały o wyrażenie zgody na udzielenie bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. M.G. i J.G. reprezentowani przez adw. M.S., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w trybie art. 101 a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm., dalej jako: "u.s.g."). na bezczynność Rady [...] w zakresie braku rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] maja 2016 r. o podjęciu uchwały w przedmiocie udzielenia bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu nr [...], w budynku przy ul. [...] w [...]. Ponadto, skarżący wnieśli skargę na czynności faktyczne podjęte przez radę [...], a polegające na przekazaniu wniosku z dnia [...] maja 2016 r. do rozpatrzenia przez Prezydenta [...] i rozpatrzenia tego wniosku jednoosobowo przez Wiceprzewodniczącą Rady [...] O.J. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Rady Miasta [...] do rozpoznania ich wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o podjęcie uchwały w przedmiocie bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu nr [...], w budynku przy ul. [...] w W., w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia lub ewentualnie o uznanie, że ww. wniosek powinien być rozpatrzony przez Radę Miasta [...]. Na podstawie art. 115 § 1 P.p.s.a. wnieśli o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. W skardze podniesiono, że w dniu [...] maja 2016 r. skarżący wystąpili do Rady [...] o podjęcie uchwały o wyrażeniu zgody na udzielenie bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu nr [...], przy ul. [...] w [...]. W ocenie skarżących wniosek ten powinien być skierowany pod obrady Rady Miasta [...]. Tymczasem wniosek został najpierw przekazany do rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta [...], a następnie rozpatrzony jednoosobowo poprzez wydanie przez Wiceprzewodniczącą Rady [...] – O.J. pisma z dnia [...] listopada 2016 r. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. skarżący wezwali Radę Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego na podjęciu czynności zmierzających do uzyskania stanowiska Rady w przedmiocie udzielenie bonifikaty od ceny sprzedaży najmowanego przez nich lokalu. W związku z niepodjęciem czynności przez Radę [...] skarżący wnieśli skargę do Sądu. W odpowiedzi na skargę Rada [...] wniosła o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że wniosek skarżących został przekazany przy piśmie z dnia [...] maja 2016 r. Prezydentowi [...] celem rozpatrzenia i zajęcia stanowiska w sprawie. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący zostali poinformowani, że aktualnie brak jest możliwości sprzedaży przedmiotowego lokalu z zastosowaniem bonifikaty od jego ceny. Ponadto, wyjaśniono skarżącym, że w [...] przyjęta została praktyka określania ogólnych zasad sprzedaży dla wszystkich lokali mieszkalnych. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący zostali poinformowani, że do Rady [...] w sprawie udzielenia bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego w indywidualnej sprawie może wystąpić Prezydent [...], w przypadku podjęcia przez zarząd dzielnicy decyzji o zbyciu lokalu mieszkalnego na rzecz najemcy. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że czynność sprzedaży lokalu mieszkalnego dokonywana jest na podstawie umowy cywilnoprawnej do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Skoro zatem jest to umowa o charakterze cywilnoprawnym, to nie mają do niej zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej). W sprawie udzielenia bonifikaty właściwa jest droga postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, a nie droga postępowania przed sądem administracyjnym, wobec czego przedmiotowa skarga powinna być odrzucona. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi Rada wskazała, że skarżący nie posiadają legitymacji do wystąpienia do Rady [...] z wnioskiem o podjęcie uchwały. Z inicjatywą podjęcia uchwały Rady mogą bowiem wystąpić podmioty wskazane w § 29 ust. 1 uchwały nr XXII/743/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 10 stycznia 2008 r. w sprawie uchwalenia Statutu miasta stołecznego Warszawy (tj. Dz.U. Woj. Maz. z 2015 r., poz. 5569). Tym samym nie jest prawidłowe stanowisko skarżących, iż wniosek z dnia [...] maja 2016 r. powinien zostać skierowany pod obrady Rady [...]. Organ podniósł, że Rada Gminy nie ma obowiązku udzielania bonifikat przy sprzedaży nieruchomości gminnych w drodze bezprzetargowej. Nie ma obowiązku przyznania bonifikat każdemu zainteresowanemu. Udzielenie zatem bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wyłącznie uprawnieniem, a nie obowiązkiem właściwego organu. Organ zaznaczył, że zarówno po stronie zarządu dzielnicy, jak i po stronie Prezydenta [...], brak jest woli sprzedaży lokalu z bonifikatą. Z tego względu bezprzedmiotowe jest kierowanie sprawy udzielenia bonifikaty pod obrady Rady [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa w której załatwieniu organ stanowiący jednostki samorządowej miałby pozostawać w zwłoce, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skoro zatem skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć co do zasady jedynie spraw objętych art. 3 § 2 pkt 1 do 4a P.p.s.a. (a więc sprawach załatwianych przez organy w drodze: postanowienia, decyzji, innego aktu z zakresu administracji publicznej czy też poprzez wydanie interpretacji podatkowej), a także zwłoki przy podejmowaniu określonych czynności lub aktów w toku postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9) to wykluczona jest właściwość sądów administracyjnych w sprawach, w których zwłoka dotyczyć ma tej kategorii spraw, które przywołanymi wyżej aktami stosowania prawa się nie kończą. Przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności organu samorządu terytorialnego polegającej na nie wydawaniu oczekiwanej przez skarżących uchwały Rady [...] udzielającej bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. Stosownie do treści art. 68 ust. 1 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r. poz. 2147) zarządzenie wojewody, uchwała rady lub sejmiku określająca w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych stanowi akt prawa miejscowego lub może dotyczyć indywidualnych nieruchomości. Tego rodzaju zaniechania w podejmowaniu aktu prawa miejscowego – jak już wyżej zasygnalizowano - nie są objęte zakresem normatywnym art. 3 pkt 8 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie ma również zastosowania powoływany przez skarżących, jako podstawa prawna skargi, przepis art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym przepis art. 101 (regulujący tryb wnoszenia do sądów administracyjnych skarg na uchwały lub zarządzenia podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej) stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem. Wskazać bowiem należy, iż uwzględnienie skargi na podstawie tego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy w wykonywaniu tych czynności, a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. Niedopuszczalna jest więc w związku z tym skarga w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały (por. wyrok NSA z 29 stycznia 2013 r. II OSK 59/13, Lex nr 1274433). Tymczasem udzielenie skarżącym bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości gminnych nie jest obowiązkiem, a wyłącznie uprawnieniem właściwego organu. Zgodnie z treścią art. 68 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściwy organ może udzielić bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana. W niniejszej sprawie, jak wynika z odpowiedzi organu udzielonej na skargę brak jest zarówno po stronie zarządu dzielnicy, jak i po stronie Prezydenta [...], woli sprzedaży lokalu z bonifikatą. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sad uznał, że skarga M.G. i J.G. na bezczynność Rady [...] w przedmiocie niepodjęcia uchwały w sprawie udzielenia bonifikaty od ceny sprzedaży lokalu dotyczy sprawy, która nie jest objęta zakresem kognicji sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.