I SAB/Wa 591/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "Nieruchomość w W. nr [...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku J. M., H. B., A. D., B. C., K. P. i A. M., odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "Nieruchomość w W. nr [...]". Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta z dnia [...] grudnia 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. J. M. złożył do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczył termin na podjęcie rozstrzygnięcia wynoszący jeden miesiąc od daty doręczenia postanowienia. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 21/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną hip. "Nieruchomość w W. nr [...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "Nieruchomość w W. nr [...]". Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta z dnia [...] marca 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotową skargę na bezczynność Prezydenta W. Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi, złożył w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz. U z 2016 r. poz. 23 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W., a jeżeli tak do złożenia w ww. terminie odpisu ww. zażalenia wraz z dowodem jego nadania do organu. W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że złożył zażalenie do Wojewody [...] oraz dołączył zażalenie z dnia [...] lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. Wskazać należy, że w obecnym stanie faktycznym przedmiotowej sprawy za wyczerpanie środka zaskarżenia nie można uznać zażalenia skarżącego z dnia [...] lutego 2012 r. na niezałatwienie przez Prezydenta W., które postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Wojewoda uznał za uzasadnione. Należy mieć bowiem na względzie, że po złożeniu ww. zażalenia, skarżący wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność Prezydenta W., a wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 21/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku. Prawomocny wyrok z dnia 26 kwietnia 2013 r. skonsumował wniesione przez skarżącego zażalenie z dnia [...] lutego 2012 r. Organ wykonując wyrok z dnia 26 kwietnia 2013 r. rozpoznał wniosek i wydał decyzję z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Wskazana decyzja została uchylona na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...], a sprawa została ponownie przekazana do Prezydenta W. W takim przypadku, skarżący przed wniesieniem kolejnej skargi na bezczynność organu, winien ponownie skierować zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Wojewody [...]. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie drugim sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.