I SAB/Wa 628/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W.M., M.Z., M.F., B.P. i W.P. na bezczynność Rady [...] w przedmiocie podjęcia uchwały zmieniającej uchwałę Rady [...] postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. W.M., M.Z., M.F., B.P. i W.P. reprezentowani przez adw. M.L., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady [...] w zakresie braku udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 9 marca 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm., dalej jako: "u.s.g."). W skardze podniesiono, że w dniu [...] marca 2015 r. skarżący złożyli do Rady [...] wniosek o usunięcie naruszenia poprzez uchylenie § 4 pkt 1c tiret 3 oraz § 4 pkt 2 Uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., w przedmiocie zasad obrotu lokalami mieszkalnymi [...]. Po upływie blisko 90 dni, w dniu 1 czerwca 2015 r. skarżący w związku z brakiem reakcji złożyli do organu wniosek o zajęcie stanowiska w sprawie. W odpowiedzi zaś Przewodniczący Rady [...] poinformował ich, pismem z [...] czerwca 2015 r., iż organ gminy nie ma obowiązku zająć stanowiska w tej sprawie. W tym stanie rzeczy, zdaniem skarżących, organ jednostki samorządowej naruszył art. 35 § 3 Kpa, który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 Kpa oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 Kpa. W odpowiedzi na skargę Rada [...] wniosła o jej odrzucenie, wyjaśniając jednocześnie, że pismem z dnia [...] marca 2015 r., kierowanym do wiadomości Komisji Rozwoju Gospodarczego Rady [...], Przewodnicząca Rady [...] przekazała kopię wezwania skarżących z dnia [...] marca 2015 r. Prezydentowi [...] z prośbą o przekazanie wyjaśnień do Rady [...]. Tenże natomiast, przy piśmie z [...] kwietnia 2015 r. przekazał Radzie wyjaśnienia w tym zakresie, w których wskazywał na brak podstaw do uwzględnienia żądania stron. Wyjaśnienia te zostały przekazane do wiadomości Komisji Rozwoju Gospodarczego Rady [...]. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosowanego przez skarżących Rada m.st. Warszawy nie podjęła natomiast uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa w której załatwieniu organ stanowiący jednostki samorządowej miałby pozostawać w zwłoce, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skoro zatem skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć co do zasady jedynie spraw objętych puntami 1 do 4a § 2 art. 3 P.p.s.a. (a więc sprawach załatwianych przez organy w drodze: postanowienia, decyzji, innego aktu z zakresu administracji publicznej czy też poprzez wydanie interpretacji podatkowej), a także zwłoki przy podejmowaniu określonych czynności lub aktów w toku postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9) to wykluczona jest właściwość sądów administracyjnych w sprawach, w których zwłoka dotyczyć ma tej kategorii spraw, które przywołanymi wyżej aktami stosowania prawa się nie kończą. Nie należy zatem do ich właściwości rozpatrywanie skarg na bezczynność organów samorządu terytorialnego w przypadkach nie wydania aktów prawa miejscowego oraz innych aktów organów samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 powołanej ustawy). A tego rodzaju zwłoki dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Dotyczy ona wszak bezczynności organu samorządu terytorialnego polegającej na nie wydawaniu oczekiwanego przez skarżących aktu prawa miejscowego tj. uchwały uchylającej § 4 pkt 1 c tiret 3 oraz § 4 pkt 2 Uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Woj. Mazowieckiego z dnia 30 grudnia 2011 r., Nr 239 pod poz. 8502), czego domagali się oni w wystosowanym do Rady [...] w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest wiec zaistniały według nich stan zwłoki przy podejmowaniu aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. Tego rodzaju zaniechania w podejmowaniu aktu prawa miejscowego – jak już wyżej zasygnalizowano - nie są objęte zakresem normatywnym art. 3 pkt 8 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie ma również zastosowania art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym przepis art. 101 (regulujący tryb wnoszenia do sądów administracyjnych skarg na uchwały lub zarządzenia podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej) stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem. Wskazać bowiem należy, iż uwzględnienie skargi na podstawie tego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy w wykonywaniu tych czynności, a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. Niedopuszczalna jest więc w związku z tym skarga w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały (por. wyrok NSA z 29 stycznia 2013 r. II OSK 59/13, Lex nr 1274433). Tymczasem wprowadzenia zmian do obowiązującej uchwały Rady [...] z [...] grudnia 2011 r., w zakresie oczekiwanym przez skarżących, żaden przepis rangi ustawowej na organ stanowiący gminy nie nakłada. Konieczność jej nowelizacji ma jedynie wynikać, wedle skarżących, z adekwatności zastrzeżeń poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny, a wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach, mocą których stwierdzono nieważność § 4 pkt 1 lit. b oraz pkt 5, § 6, § 7, § 9 i § 12 ust. 2 tejże uchwały (vide wyrok NSA z 1 czerwca 2014 r. I OSK 298/14 i wyrok WSA w Warszawie z 18 września 2013 r. I SA/Wa 60/13). Abstrahując jednak od tego, że jest to wyłącznie subiektywny pogląd skarżących, godzi się zauważyć, iż nawet przy przyjęciu trafność tych zapatrywań, powyższe okoliczności w żaden sposób nie mogłyby być interpretowane jako kreujące powstanie po stronie organu prawnego obowiązku uchwałodawczego, o którym mowa w art. 101a u.s.g. Mając zatem na względzie, że skarga W.M., M.Z., M.F., B.P. i W.P. na bezczynność Rady [...] dotyczy sprawy, która nie jest objęta zakresem kognicji sądów administracyjnych, jako niedopuszczalna podlegać musi odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.