I SAB/Wa 72/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. sprawy ze skargi T. U. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2012 r. sygn. akt I [...] postanawia: odrzucić skargę. T. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w związku z rozpatrywaniem sprawy odszkodowania za nieruchomość objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r., o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...], położoną przy ul. [...], opisaną w tabeli likwidacyjnej nr [...] w [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że domaga się zobowiązania przez Sąd Prezydenta [...] do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za ww. nieruchomość. Wskazał również, że wniosek o wypłatę odszkodowania za przedmiotową nieruchomość złożyli następcy prawni osób pozbawionych faktycznego władania gospodarstwem rolnym wchodzącym w skład tej nieruchomości. Zaznaczył, że wyrokiem z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 454/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił jego skargę na bezczynność i zobowiązał Prezydenta [...] do wydania decyzji w terminie dwóch miesięcy. Wyrok ten nie został wykonany. Ponadto kolejnym wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1463/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił jego skargę na niewykonanie powołanego wyroku i wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] zł. Skarżący wyjaśnił również, że przed wniesieniem skargi wystąpił do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Nadmienić należy, że na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r., T. U. sprecyzował skargę w ten sposób, że wniósł o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 454/11 i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Natomiast pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi w sprecyzowanej wersji. Ponadto podniósł, że sprawa o bezczynność oraz o wymierzenie grzywny zostały już prawomocnie osądzone. Dodał również, że operat szacunkowy został sporządzony, ale nie jest w stanie odpowiedzieć czy jest on nadal aktualny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga T. U. podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie doszło do zmodyfikowania skargi. Pierwotnie bowiem, żądanie skarżącego dotyczyło zbadania przez Sąd stanu bezczynności Prezydenta [...], natomiast na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. skarżący sprecyzował swoje żądanie i wyjaśnił, że wnosi o wymierzenie grzywny w związku z niewykonaniem wyroku. Zauważyć należy, że stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W niniejszej sprawie należy wskazać, że sprawa niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 454/11 była już przedmiotem badania przez Sąd i została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem orzekającym grzywnę w wysokości [...] zł. Z powyższego przepisu wynika jednak, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o ponowne ukaranie organu grzywną jest uprzednie pisemne wezwanie przez stronę skarżącą właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tej sytuacji możliwość poddania skargi merytorycznej ocenie sądu, każdorazowo poprzedzana jest formalnoprawną jej kontrolą. Wyłącznie bowiem skarga spełniająca ustawowe wymogi formalne może być uznana za dopuszczalną. W niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu z racji nie wyczerpania przez skarżącego przed wniesieniem jego skargi do sądu obowiązku, wynikającego z treści art. 154 § 1 p.p.s.a., czyli uprzedniego, pisemnego wezwania organu to jest Prezydenta [...] do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ nie ma takiego pisemnego wezwania skarżącego wystosowanego do organu po dniu wydania prawomocnego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 454/11 czyli po dniu 5 stycznia 2012 r. Z uwagi na fakt, że pisemne wezwanie do wykonania wyroku determinuje dopuszczalność skargi, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., skarżący zobowiązany jest do wykazania, iż takie wezwanie zostało wniesione do organu. W ocenie Sądu, wezwanie o którym mowa ma bowiem służyć zdyscyplinowaniu organu i może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia kolejnej grzywny przez Sąd. Z tego też powodu, wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny i nie wystarczy w tej sytuacji ewentualne ustne wezwanie organu do wykonania wyroku, na które powołała się skarżąca (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1968/07, lex nr 532733, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 7/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 155/07, www.cbois.nsa.gov.pl). Biorąc zatem pod uwagę, iż T. U. nie wyczerpał środków zaskarżenia, wniesienie skargi do Sądu było niedopuszczalne i należało z tej przyczyny jego skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.