II SA/Wa 1030/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r. oddalającego skargę A. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium ministra postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - A. S. pismem z dnia 11 października 2012 r. złożył wniosek przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r. oddalającego skargę A. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium ministra. W uzasadnieniu wniosku A. S. wskazał, że z przyczyny przez niego niezawinionych nie mógł złożyć wniosku o uzasadnienie wyroku w wymaganym terminie, ponieważ nie pozwoliły mu na to względy zdrowotne. Podał, że 1 października 2012 r. zachorował, a w dniach 4 – 5 października 2012 r. przebywał już na zwolnieniu lekarskim i zgodnie z zaleceniami lekarza nie mógł opuszczać domu. Na potwierdzenie tego faktu przedłożył kopię zaświadczenia lekarskiego. Dodatkowo wyjaśnił, że mieszka sam i z tego względu nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu A. S. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwaną dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Spośród tych przesłanek w analizowanej sprawie strona uczyniła zadość warunkom dopuszczalności wniosku, ponieważ złożyła go z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego żądania. Skarżący nie wykazał natomiast niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa, co oznacza, iż wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co podkreśla orzecznictwo sądowe, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 7 lutego 2000r., I CKN 1261/99, Biuletyn SN 2000/5/12). Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący takiego zaangażowania w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia do Sądu nie wykazał. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, opierające się na dolegliwościach zdrowotnych, które pojawiły się u niego 1 października 2012 r., tj. w terminie otwartym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Sąd nie kwestionuje tych dolegliwości, jednakże z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r. o sygn. akt II FZ 858/11 – Lex nr 1116237). Niekoniecznie musi ono oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej, tym bardziej, że z treści przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący może chodzić (liczba 2 w rubryce 12 druku zwolnienia, oznaczająca, że "chory może chodzić"). Ponadto skarżący nie wykazał, aby jego stan zdrowia był na tyle zły, że uniemożliwił mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, ale tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. o sygn. akt II FZ 555/11 podniósł, że zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony nie należy automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę, zaś przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być choroba, jednak musi mieć charakter niespodziewany i poważny, uniemożliwiający stronie postępowania w sposób obiektywny podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym. Zauważyć należy, że dolegliwości zdrowotne skarżącego nie były jednak na tyle poważne, skoro pomimo pojawienia się ich 1 października 2012 r., jak wskazuje skarżący we wniosku o przywrócenie terminu, to do lekarza zgłosił się dopiero w dniu 5 października 2012 r., a z treści zwolnienia lekarskiego wynika, że czas trwania niezdolności do pracy obejmował okres od 4 do 5 października 2012 r., a dodatkowo skarżący mógł chodzić. Okoliczności te świadczą o tym, że choroba skarżącego nie była tego rodzaju, że mogła stanowić przeszkodę w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Mając powyższe na uwadze skarżący, zdaniem Sądu, nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, tym samym wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.