II SA/Wa 1078/18

WyrokWSA w Warszawie2022-04-28

Skład orzekający: Joanna Kube, Andrzej Góraj, Sławomir Fularski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nieprzyznaniu nagrody rocznej policjantowi, oparta na prawomocnym orzeczeniu dyscyplinarnym o wydaleniu ze służby, może zostać uchylona, jeśli orzeczenie dyscyplinarne zostało następnie prawomocnie uchylone?
Ratio decidendi
Decyzja o nieprzyznaniu nagrody rocznej policjantowi, oparta na orzeczeniu dyscyplinarnym o wydaleniu ze służby, traci podstawę prawną i powinna zostać uchylona, jeśli orzeczenie dyscyplinarne, na którym się opierała, zostało następnie prawomocnie uchylone. Uchylenie orzeczenia dyscyplinarnego stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nagrody rocznej.
Stan faktyczny
Skarżący, M. R., policjant, został ukarany dyscyplinarnie wydaleniem ze służby za czyn popełniony w 2017 roku. Na tej podstawie organ policji odmówił mu przyznania nagrody rocznej za rok 2017. Policjant zakwestionował decyzję o odmowie przyznania nagrody, argumentując, że orzeczenie dyscyplinarne, na którym się oparto, nie było ostateczne, ponieważ złożył na nie skargę do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją rozkaz personalny.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta [...] Policji oraz poprzedzający ją rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.) Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Sławomir Fularski Protokolant referent Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyznania nagrody rocznej za 2017 rok uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymany nią w mocy rozkaz personalny organu pierwszej instancji. Komendant [...] Policji decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", oraz art. 110 ust. 7 pkt 3 oraz ust. 8 i 8a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Z 2017 roku poz. 2067, z późn. zm.), dalej: "ustawa o Policji", po rozpatrzeniu odwołania [...] M. R., utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] marca 2018 r. o nieprzyznaniu nagrody rocznej za rok 2017, wydany na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 3 oraz ust. 8 i 8a ustawy o Policji. Jak wynika z ustaleń w sprawie, Komendant Powiatowy Policji w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. uznał M. R. winnym popełnienia zarzucanego mu w postępowaniu dyscyplinarnym czynu, popełnionego w 2017 r., wyczerpującego znamiona naruszenia dyscypliny służbowej określonej w art. 132 ust. 3 pkt 6 ustawy o Policji i wymierzył policjantowi karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. W wyniku wniesionego odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r., na podstawie art. 135k ust. 3 ustawy o Policji, odmówił przyjęcia odwołania ze względu na fakt, że zostało wniesione po terminie. Zatem orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. o stwierdzeniu winy i wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby stało się prawomocne z dniem wydania postanowienia nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania od wskazanego orzeczenia. Komendant [...] Policji wskazał jednocześnie, że do dnia uprawomocnienia się orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. o stwierdzeniu winy i wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby, nagroda roczna za rok 2017, a zatem za rok popełnienia czynu, nie została wypłacona. Zgodnie bowiem z art. 110 ust. 8 ustawy o Policji, pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił czyn, za który wymierzono mu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Skoro zatem M. R. prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby za naruszenie dyscypliny służbowej, to należało, zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 3 oraz ust. 8 i ust. 8a ustawy o Policji, orzec o nieprzyznaniu funkcjonariuszowi nagrody rocznej za rok popełnienia czynu, za który wymierzono mu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby, bowiem skarga do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. M. R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2018 r. zakwestionował decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], zarzucając jej naruszenie przepisu art. 110 ust. 7 ustawy o Policji poprzez jego zastosowanie oraz przyjęcie, iż orzeczenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie jego wydalenia ze służby jest ostateczne i podlega wykonaniu, w sytuacji w której poinformował organ o złożeniu w tej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. oraz utrzymanego nią w mocy rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] marca 2018 r., a także rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji; 2) zawieszenie postępowania w sprawie wydanego rozkazu nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. do czasu rozstrzygnięcia złożonej przez niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, może się bowiem okazać, że postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2018 r. zostanie uchylone, a wówczas odpadnie podstawa prawna do zastosowania art. 110 ust. 7 ustawy o Policji. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wniosek o zawieszenie postępowania organ pozostawił do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1078/18, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyznania nagrody rocznej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 686/18. Sąd uzasadniając wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o wymierzeniu skarżącemu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby sygn. akt II SA/Wa 686/18 będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy ze skargi M. R. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyznania nagrody rocznej o sygn. akt II SA/Wa 1078/18. W przypadku jego uchylenia orzeczenie dyscyplinarne organu pierwszej instancji straci bowiem walor ostateczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 1078/18 podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329); zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Nieprzyznanie nagrody rocznej skarżącemu za rok 2017 nastąpiło na podstawie art. 110 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 z późn. zm.), zgodnie z którym nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku popełnienia czynu, za który wymierzono mu jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3-6 ustawy o Policji. Przy czym zgodnie z art. 110 ust. 8a ustawy o Policji, okoliczności uzasadniające pobawienie lub ograniczenie prawa do nagrody rocznej ustala się na postawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach karnych o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w sprawach dyscyplinarnych oraz w sprawach dotyczących opiniowania policjantów, a także na podstawie dokumentacji prowadzonej w sprawach osobowych policjantów. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 110 ust. 8 ustawy o Policji, obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, za który wymierzono mu jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3 - 6 cyt. ustawy. Stosownie do art. 135o ustawy o Policji, orzeczenie lub postanowienie dyscyplinarne staje się prawomocne: 1) z upływem terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, jeżeli go nie wniesiono; 2) w dniu wydania orzeczenia lub postanowienia przez organ odwoławczy. W przedmiotowej sprawie postanowienie Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. odmawiające przyjęcia odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. o stwierdzeniu winy i wymierzeniu kary wydalenia ze służby ze względu na fakt, że zostało wniesione po terminie zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 686/18 (NSA wyrokiem z dnia 22 stycznia 2022 r. sygn. akt III OSK 904/21 oddalił skargę kasacyjną Komendanta [...] Policji od wyroku I instancji). W związku z powyższym orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. o stwierdzeniu winy i wymierzeniu kary wydalenia ze służby, na podstawie którego rozstrzygnięto w sprawie odmowy przyznania nagrody rocznej za rok 2017 utraciło walor prawomocności. W tych okolicznościach należało z powodu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. oraz poprzedzający ją rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. o odmowie przyznania nagrody rocznej za rok 2017 z powodu zaistniała przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. tj. w związku z tym, że decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło