II SA/Wa 1132/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1132/20, oddalającego skargę Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wzoru wniosku o wypłatę dodatku energetycznego 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1132/20; 2. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wzoru wniosku o wypłatę dodatku energetycznego w części obejmującej załącznik do tej uchwały w zakresie danych zawartych w pkt 1 załącznika "data urodzenia" oraz w pkt 2 załącznika "telefon"; 3. zasądza od Rady Gminy [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 720 zł (słownie: siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1132/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wojewody [...] (dalej: "skarżący", "Wojewoda") na uchwałę Rady Gminy W. (dalej: "organ", "Rada Gminy") z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wzoru wniosku o wypłatę dodatku energetycznego. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd na wstępie przestawił stan faktyczny sprawy wskazując, że w dniu [...] sierpnia 2019 r. Rada Gminy, mając za podstawę art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.; dalej: "u.s.g.") w związku z art. 5d ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 833 ze zm.; dalej: "u.p.e."), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie określenia wzoru wniosku o wypłatę dodatku energetycznego. Powyższą uchwałę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wojewoda, wnosząc o orzeczenie nieważności załącznika do uchwały Rady Gminy z [...] sierpnia 2019 r. w części, tj. w zakresie ustaleń: pkt 1 pod nazwą "Wnioskodawca" w odniesieniu do danych: data urodzenia oraz pkt 2 pod nazwą "Adres zamieszkania" w odniesieniu do danych: telefon, a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił istotne naruszenie przepisów wymienionych w uzasadnieniu skargi poprzez błędne ich zastosowanie. W uzasadnieniu skargi Wojewoda przytoczył treść następujących przepisów: art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g.; art. 5c ust. 1 w związku z art. 3 pkt 13c, art. 5c ust. 4, art. 5d ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 5e, art. 5f ust. 1 u.p.e.; art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - Dz. U. UE. L z 2016 r. 119.1 ze zm.; dalej: "RODO"). Następnie skarżący podniósł, że wzór wniosku o przyznanie dodatku energetycznego odbiorcy powinien obejmować swym zakresem jedynie takie dane, których uzyskanie jest niezbędne do wydania decyzji o przyznaniu tego rodzaju dodatku. W jego ocenie, zakres danych, które Rada Gminy wskazała w załączniku do uchwały, wykracza poza zakres tych danych, które są niezbędne do wydania decyzji w przedmiocie przyznania dodatku energetycznego, a tym samym do realizacji celu, dla którego dane te ulegają przetwarzaniu. Uznanie za niezbędne żądania danych wnoszącego o przyznanie dodatku energetycznego w zakresie daty urodzenia czy numeru telefonu stanowi istotne naruszenie prawa. Powyższy zakres żądanych danych, które mają być zawarte we wzorze wniosku, narusza zasadę niezbędności w odniesieniu do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze oraz do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Zatem zamieszczenie w treści załącznika do uchwały obowiązków nieznajdujących uzasadnienia prawnego oraz norm istotnie naruszających przepisy prawa powoduje konieczność stwierdzenia nieważności uchwały w części określonej w petitum skargi. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi, jak również zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ podkreślił, iż podanie we wniosku daty urodzenia wnioskodawcy oraz jego numeru telefonu jest niezbędne i służy weryfikacji prawidłowości wniosku, bowiem w przypadku, gdy wniosek został wypełniony nieprawidłowo bądź istnieją jakiekolwiek wątpliwości związane z jego treścią, umożliwia szybkie skontaktowanie się z wnioskodawcą. Nadto podanie daty urodzenia służy weryfikacji prawidłowości i spójności danych osoby składającej wniosek. Rada Gminy nie dopatrzyła się naruszenia zasady niezbędności. Po pierwsze wskazała, że zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych są enumeratywnie wymienione i opisane w art. 5 akapit 1 RODO i nie ma wśród nich zasady niezbędności. Po drugie, art. 6 akapit 1 lit. c) i e) oraz akapit 3 RODO odnoszą się wyłącznie do zgodności przetwarzania z prawem danych osobowych, m.in. do niezbędności przetwarzania danych osobowych w celu wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi, nie określają zaś w żaden sposób zakresu danych osobowych, które mogą podlegać ujawnieniu oraz ewentualnego postępowania związanego z nadmiernym zakresem udostępnienia danych osobowych. Organ zwrócił też uwagę, że zaskarżona uchwała była - przed jej uchwaleniem - konsultowana i zaakceptowana przez delegaturę prawną Wojewody. W wielu gminach te uchwały pozostają w obiegu prawnym i nie są zaskarżane. Brak jednomyślności i konsekwencji jest źródłem chaosu odnośnie treści wniosku, co przekłada się na trudności mieszkańców z uzyskaniem dodatku energetycznego. Stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały odniesie ten skutek, iż w wielu gminach będą stosowane regulacje uznane w innych gminach za sprzeczne z prawem. W rozważaniach prawnych uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku Sąd podał, że treść wniosku o przyznanie dodatku energetycznego, wszczynającego postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, musi zawierać dane umożliwiające organowi administracji samorządowej właściwe i niepozostawiające wątpliwości ustalenie, czy wnioskodawca spełnia ww. trzy przesłanki. Do takich danych Sąd zaliczył zarówno datę urodzenia wnioskodawcy, jak i numer telefonu. Nierzadko bowiem zdarza się, że na obszarze danej gminy mieszkają dwie lub więcej osób o takich samych imionach i nazwiskach. Nie jest też wykluczone, iż pod jednym adresem czy też w jednym gospodarstwie domowym będą zamieszkiwać osoby o identycznych imionach i nazwiskach. Wówczas data urodzenia przyczyni się do prawidłowej weryfikacji wnioskodawcy. Natomiast numer telefonu umożliwi szybszy (w porównaniu z drogą pisemną) kontakt z wnioskodawcą w razie stwierdzenia braków, błędów czy niejasności wniosku, co jest szczególnie pożądane nie tylko w przypadku osób niekorzystających ze środków komunikacji elektronicznej, czy trudności w doręczeniu korespondencji pocztowej (np. z uwagi na niepełny czy błędny adres zamieszkania podany przez wnioskodawcę), ale także w związku z wystąpieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 (vide § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii – Dz. U. z 2020 r., poz. 1758 ze zm.; obecnie: § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii – Dz. U. z 2020 r., poz. 2316). Tym samym kontakt telefoniczny pozwoli na sprawniejsze załatwienie wniosku. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia zasady niezbędności, wyrażając pogląd, że dane osobowe w postaci daty urodzenia wnioskodawcy oraz jego numeru telefonu mieszczą się w zakresie "niezbędności", o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i e) RODO. Jak już wyżej wskazano, data urodzenia jest niezbędna do prawidłowej weryfikacji wnioskodawcy w przypadku osób o tym samym imieniu i nazwisku, zamieszkałych w jednym gospodarstwie domowym. Sprawdzenie tożsamości wnioskodawcy jest zaś niezbędne do ustalenia, czy faktycznie jest on odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej. Pozytywna weryfikacja w tym zakresie implikuje przyznanie, a następnie wypłatę wnioskowanego świadczenia. Natomiast pozyskanie numeru telefonu wnioskodawcy jest niezbędne w odniesieniu do osób, z którymi nie ma albo jest, ale utrudniony, kontakt w formie elektronicznej lub pocztowej (np. osób starszych lub schorowanych). Telefoniczne wyjaśnienie wątpliwości (np. poprzez podanie prawidłowego adresu zamieszkania w sytuacji, gdy wnioskodawca błędnie go wpisze) jest niezbędne do dalszego procedowania wniosku i jego pozytywnego załatwienia, co z kolei skutkuje wypłatą dodatku energetycznego. Podsumowując, Sąd nie podzielił konkluzji Wojewody, że w objętej skargą uchwale doszło do istotnych naruszeń prawa. Z powyższym orzeczeniem Sądu nie zgodził się skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem tutejszego Sądu), w której sformułował następujące zarzuty: 1. naruszenie następujących przepisów prawa materialnego, tj. a) art. 5d ust. 2 u.p.e., art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 RODO poprzez błędną wykładnię tych przepisów, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuprawnionym przyjęciu, że treść wniosku o przyznanie dodatku energetycznego, wszczynającego postępowanie administracyjne, musi zawierać zarówno datę urodzenia wnioskodawcy (pkt 1 wzoru wniosku stanowiącego załącznik do uchwały), jak i numer telefonu (pkt 2 wzoru wniosku stanowiącego załącznik do uchwały), tj. w ocenie Sądu dane umożliwiające organowi administracji samorządowej ustalenie, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w art. 5d ust. 2 w związku z art. 3 pkt 13c u.p.e., tym samym uznanie, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały, b) art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 5d ust. 2 u.p.e. oraz art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 RODO poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, polegające na równoczesnym oddaleniu skargi oraz uznaniu, że art. 5d ust. 3 u.p.e. odnosi się do przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do wypłacenia dodatku energetycznego; 2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. a) art. 3 § 1 i § 2 pkt 5, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137; dalej: "p.u.s.a.") oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez dokonanie wadliwej kontroli uchwały, polegające na braku w wyroku analizy konkretnych zarzutów postawionych wobec przedmiotowej uchwały, w tym nieprzedstawieniu własnej argumentacji prawnej wobec argumentacji skarżącego, b) art. 3 § 1 i § 2 pkt 5, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez dokonanie wadliwej kontroli uchwały, polegające na sporządzeniu uzasadnienia wyroku sprzecznego z sentencją orzeczenia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem doprowadziło do oddalenia skargi zwykłej Wojewody, c) art. 3 § 1 i § 2 pkt 5, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez dokonanie wadliwej kontroli uchwały, polegające na sporządzeniu wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia do wyroku poprzez jednoczesne uznanie, że Sąd instancji nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały przy jednoczesnym uznaniu, iż art. 5d ust. 3 u.p.e. odnosi się do przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do wypłacenia dodatku energetycznego, zgadzając się z poglądem skarżącego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie; uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej Wojewoda rozwinął poszczególne jej zarzuty. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Gminy (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od skarżącego na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Organ uznał stanowisko skarżącego za chybione, podzielając pogląd Sądu, wedle którego dane osobowe w postaci daty urodzenia oraz numeru telefonu mieszczą się w zakresie "niezbędności". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 179a p.p.s.a. stanowi, że jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, iż w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, to uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie, rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Oczywiście usprawiedliwione podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej występują w sytuacji, gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09; publ. na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W toku postępowania międzyinstancyjnego, po zapoznaniu się z treścią skargi kasacyjnej, tutejszy Sąd stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 5c ust. 1 u.p.e., odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej przysługuje zryczałtowany dodatek energetyczny. Pojęcie odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej oznacza osobę, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej (art. 3 pkt 13c u.p.e.). Zgodnie z art. 5d ust. 1 u.p.e., dodatek energetyczny przyznaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Do wniosku dołącza się kopię umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej. Rada gminy określa, w drodze uchwały, wzór wniosku o wypłatę dodatku energetycznego (art. 5d ust. 2 u.p.e.). Dane osobowe przetwarzane w zakresie niezbędnym do wypłacenia dodatku energetycznego przechowuje się przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia zaprzestania wypłacania tego dodatku (art. 5d ust. 3 u.p.e.). Powołany przepis otrzymał takie brzmienie na podstawie art. 39 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania RODO (Dz. U. z 2019 r., poz. 730). Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej w trybie art. 179a p.p.s.a., Sąd za trafne uznaje zakwestionowanie przez Wojewodę wprowadzenia do wniosku o przyznanie dodatku energetycznego danych w postaci daty urodzenia i numeru telefonu. Żądanie tego rodzaju danych w ww. wniosku nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Używanie tych danych we wniosku o przyznanie dodatku energetycznego jest nadmiarowe i niezgodne z zasadą minimalizacji danych wyrażoną w art. 5 ust. 1 lit. c) RODO. W myśl tego przepisu, dane osobowe muszą być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane ("minimalizacja danych"). Należy zgodzić się ze skarżącym, że brak jest przepisu prawnego, który stanowiłby podstawę dla żądania daty urodzenia i numeru telefonu wnioskodawcy. Żaden przepis prawa nie daje wprost uprawnienia dla organu do pozyskania ww. danych. Przepisy art. 5c - art. 5e u.p.e. formułują wyłącznie obowiązek ustalenia statusu odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej oraz liczby osób w gospodarstwie domowym, od której uzależniona jest wysokość dodatku energetycznego. Według definicji zawartej w art. 3 pkt 13c u.p.e. odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej jest osoba mająca przyznany dodatek mieszkaniowy, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkująca w miejscu dostarczania energii elektrycznej. Żadna z kwestionowanych danych nie potwierdza przesłanek, od których zależne jest świadczenie lub jego wysokość, nie może więc służyć ich weryfikacji. Zatem omawiane dane nie są niezbędne do realizacji celu, dla którego miałyby być przetwarzane (w tym zbierane), a ich zakres wprost wykracza poza normę kompetencyjną. Dopuszczalne byłoby pozyskanie tych danych wyłącznie na zasadzie dobrowolności ich podania przez wnioskodawcę (podstawę przetwarzania stanowi wówczas zgoda wnioskodawcy), co w praktyce może przyjąć postać sformułowań oznaczonych gwiazdką ze stosowną adnotacją w przypisie. Skoro dane takie jak data urodzenia czy numer telefonu w żaden sposób nie wpływają ani na samo uprawnienie do otrzymania zryczałtowanego dodatku energetycznego ani też na wysokość tego dodatku, to żądanie ich podania we wniosku o przyznanie ww. świadczenia jest nieuprawnionym tworzeniem przez Radę Gminy dodatkowych, nieprzewidzianych ustawą przesłanek warunkujących prawo do zryczałtowanego dodatku energetycznego. W konsekwencji organ, podejmując uchwałę w sprawie określenia wzoru wniosku o wypłatę dodatku energetycznego, powinien treść podejmowanych regulacji dostosować ściśle do zakresu przyznanego mu upoważnienia i przysługujących mu kompetencji, a w razie wątpliwości co do zakresu tego upoważnienia, wyjaśnić te wątpliwości poprzez zastosowanie wykładni zawężającej. Dane osobowe zawarte we wzorze wniosku stanowiącym załącznik do uchwały Rady Gminy z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] podlegają ochronie prawnej, tak więc do przetwarzania ich musi istnieć wyraźna delegacja ustawowa. Przepisy art. 6 ust. 1 lit. c) i e) oraz ust. 3 RODO przewidują, że przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy - i w takim zakresie, w jakim - spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków: przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze lub przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Podstawa przetwarzania, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i e) RODO musi być określona w prawie Unii lub w prawie państwa członkowskiego, któremu podlega administrator. Cel przetwarzania musi być określony w tej podstawie prawnej lub, w przypadku przetwarzania, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. e) RODO - musi być ono niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Podstawa prawna może zawierać przepisy szczegółowe dostosowujące stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym: ogólne warunki zgodności z prawem przetwarzania przez administratora; rodzaj danych podlegających przetwarzaniu; osoby, których dane dotyczą; podmioty, którym można ujawnić dane osobowe; cele, w których można je ujawnić; ograniczenia celu; okresy przechowywania; oraz operacje i procedury przetwarzania, w tym środki zapewniające zgodność z prawem i rzetelność przetwarzania, w tym w innych szczególnych sytuacjach związanych z przetwarzaniem, o których mowa w rozdziale IX. Prawo Unii lub prawo państwa członkowskiego muszą służyć realizacji celu leżącego w interesie publicznym, oraz być proporcjonalne do wyznaczonego, prawnie uzasadnionego celu. Należy zatem stwierdzić, że kwestionowane przez Wojewodę dane we wzorze wniosku o wypłatę dodatku energetycznego, zawarte w załączniku do uchwały nr [...] z [...] sierpnia 2019 r., w sposób istotny naruszają powołane wyżej przepisy prawa, tak u.p.e., jak i RODO. Podanie daty urodzenia czy numeru telefonu może być co najwyżej zamieszczone we wniosku jako jej część fakultatywna, której wypełnienie zależy całkowicie od woli wnioskodawcy. Zgodnie z art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. Ustawowe wyliczenie zagadnień przekazanych radzie gminy do uregulowania w drodze uchwały w sprawie wzoru deklaracji jest wyczerpujące, co czyni niedopuszczalnym wykładnię rozszerzającą tego przepisu. Wprawdzie przepisy u.s.g. nie określają rodzaju naruszeń prawa, które należy kwalifikować jako istotne, ale w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że do istotnych naruszeń prawa należą: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały. W niniejszej sprawie będącej przedmiotem autokontroli Sądu, tym istotnym naruszeniem prawa jest brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, które to naruszenie nie może być akceptowane w demokratycznym państwie prawnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi jedna z przesłanek określona w przepisie art. 179a p.p.s.a., stanowiąca podstawę do wydania autokontrolnego orzeczenia. W ocenie Sądu oczywiście usprawiedliwiony jest bowiem zarzut skargi kasacyjnej polegający na naruszeniu art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO, a także art. 5d ust. 2 u.p.e. Dlatego Sąd, uznając skargę za zasadną, na podstawie art. 179a p.p.s.a. uchylił zaskarżony skargą kasacyjną wyrok, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w części obejmującej załącznik do tej uchwały w zakresie danych zawartych w pkt 1 załącznika "data urodzenia" oraz w pkt 2 załącznika "telefon", o czym orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku. Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania Sąd zawarł w punkcie trzecim sentencji wyroku na mocy art. 179a w związku z art. 200, art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.