II SA/Wa 1133/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Adam Lipiński Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na niewykonanie przez Komendanta Miejskiego Policji w S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 200/09 1. wymierza Komendantowi Miejskiemu Policji w S. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. zasądza na rzecz S. K. od Komendanta Miejskiego Policji w S. kwotę 230,08 (dwieście trzydzieści 08/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] czerwca 2010 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w S., polegającą na niewykonywaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2010 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 200/09 i ukaranie tego organu grzywną na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww. wyrokiem zobowiązał Komendanta Miejskiego Policji w S. do rozpatrzenia w odpowiednim zakresie wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2009 r. o udzielenie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy przez udzielnie informacji publicznej lub wydanie decyzji odmownej. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy doręczono Komendantowi Miejskiemu Policji w S. w dniu [...] kwietnia 2010 r. Termin wykonania wyroku wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu [...] kwietnia 2010 r. Przedmiotowy wyrok nie został wykonany w wyznaczonym terminie, albowiem wskazany organ pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skierowanym do skarżącego bezprawnie uzależnił przekazanie na adres wnioskodawcy kopii dokumentów, stanowiących informację publiczną, od przedstawienia dowodu wpłaty opłaty skarbowej w kwocie [...] zł. W związku z powyższym skarżący pismem z dnia [...] maja 2010 r. wezwał Komendanta Miejskiego Policji w S. do wykonania wyroku. Wezwanie to nie osiągnęło zamierzonego skutku, albowiem organ kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. ponownie poinformował skarżącego o obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej oraz o możliwości złożenia wniosku o wgląd do akt w siedzibie KMP w S. w terminie 14 dni, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W ocenie strony, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanki do stosowania art. 14 ust. 2 powołanej ustawy, albowiem organ był zobowiązany do udzielenia informacji w formie wskazanej przez skarżącego. W pismach z dnia [...] i [...] czerwca 2009 r. skierowanych do Komendanta Miejskiego Policji w S. skarżący wyraźnie określił, że wnioskuje o przesłanie kserokopii dokumentów na adres zamieszkania. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej. Zatem należy uznać, iż wskazany organ nie rozpatrzył wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2009 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w S. wniósł o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu pisma procesowego organ wskazał, iż wobec wątpliwości prawnych związanych ze sposobem realizacji wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2009 r. co do wydania kserokopii dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem po uprzednim uiszczeniu przez wnioskodawcę opłaty skarbowej, Komendant Miejski Policji w S. zwrócił się do jednostki nadrzędnej o zajęcie stanowiska w powyższej kwestii. W odpowiedzi na pytanie Zespół Prawny KWP w R. pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. poinformował, że opłata skarbowa jest wymagana o ile faktycznie wnioskodawca żąda wydania kserokopii dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wobec powyższych ustaleń, pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Komendant Miejski Policji w S. poinformował skarżącego, że jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie i wszystkie żądane dokumenty zostaną przesłane na wskazany adres niezwłocznie po uiszczeniu przez niego opłaty skarbowej. W następstwie pisemnego wezwania skarżącego z dnia [...] maja 2010 r. do wykonania przedmiotowego wyroku, organ ponownie pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. poinformował S. K., że realizacja wniosku nastąpi po uiszczeniu przez niego opłaty skarbowej w kwocie [...] zł, zgodnie z przepisami ustawy o opłacie skarbowej. Ponadto poinformował wymienionego, że może się on zapoznać się z przedmiotowymi dokumentami bez potrzeby uiszczenia takiej opłaty w siedzibie organu w uprzednio uzgodnionym terminie. W sytuacji, gdyby nie nastąpiło uiszczenie opłaty w podanej kwocie lub niezłożenie wniosku o wgląd do akt, postępowanie zostanie umorzone. Komendant Miejski Policji w S. odnosząc się do argumentacji wskazanej w skardze podniósł, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niewykonania wyroku sądowego w terminie, albowiem w dniu [...] kwietnia 2010 r. (w terminie zakreślonym przez Sąd) zajmujący się dostarczaniem korespondencji kurierzy KMP w S. udali się do miejsca zamieszkania S. K. w celu dostarczenia pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r., wzywającego wymienionego do uiszczenia opłaty skarbowej. Nie zastali go jednak w domu, co zostało udokumentowane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Dopiero po dwukrotnej bezskutecznej próbie doręczenia pisma przez kurierów, korespondencja została złożona w placówce pocztowej. Wydaje się więc, że narzucony termin został przez organ dochowany. Ponadto w toku korespondencji ze skarżącym, organ zapoznał się z wyrokiem sygn. akt II SAB/Bk 54/09 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 marca 2010 r., w którym to Sąd wyraził pogląd, że skoro ustawa o dostępie do informacji publicznej nie nakazuje wydawania informacji publicznej w formie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów, zatem uzależnienie wydania kopii dokumentów od uiszczenia opłaty skarbowej jest bezprawne. Wpłynęło to na zmianę stanowiska prezentowanego przez organ i niezwłoczne przekazanie skarżącemu za pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. całości żądanej przez niego dokumentacji, w której posiadaniu znajdował się Komendant Miejski Policji w S. O powyższym organ poinformował skarżącego pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Następnie w odpowiedzi na pismo strony z dnia [...] czerwca 2010 r., zarzucające organowi dostarczenie kserokopii dokumentów niezgodnie z wnioskiem z dnia [...] maja 2009 r., I z-ca Komendanta Miejski Policji w S. poinformował S. K., że przekazane za pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. kserokopie dokumentów stanowią całość materiałów wytworzonych w KMP w S. w odniesieniu do obu zdarzeń wskazanych przez wnioskodawcę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga S. K., zawierająca wniosek o wymierzenie Komendantowi Miejskiemu Policji w S. grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu, została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 powołanej ustawy, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Należy wskazać, że o niewykonaniu wyroku można mówić dopiero po bezskutecznym upływie pewnego terminu, w którym organ miał faktyczną możliwość podjęcia nakazanych w wyroku czynności. Zgodnie z art. 286 § 1 i 2 powołanej ustawy, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 200/09 zobowiązał Komendanta Miejskiego Policji w S. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2009 r. w zakresie określonym w tirecie drugim, w którym wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie mu wszystkich wytworzonych przez organ Policji dokumentów związanych ze zdarzeniem, mającym miejsce w dniu [...] listopada 2008 r. i w dniu [...] stycznia 2009 r., po zgłoszeniu przez skarżącego faktu popełnienia wykroczenia przez kierowcę [...], tj. notatek urzędowych, protokołów z przesłuchań świadków i wszystkich innych dokumentów dotyczących tej sprawy, wytworzonych w wyniku postępowania wyjaśniającego. W wyroku Sąd określił, iż zobowiązanie należy wykonać w termie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego odpisu wyroku wraz z aktami sprawy. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały doręczone organowi w dniu [...] kwietnia 2010 r., co wynika z potwierdzenia na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki poleconej – k. 46 akt sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 200/09. Wykonanie wniosku strony nastąpiło, co przyznał sam organ w odpowiedzi na skargę, dopiero w dniu [...] czerwca 2010 r., a zatem już po wniesieniu skargi do Sądu na niewykonanie wyroku i ukaranie organu grzywną. Skoro zatem Komendant Miejski Policji w S. nie załatwił sprawy w wymaganym terminie procesowym, a udostępnił stronie żądane kopie dokumentów będących w jego posiadaniu dopiero po wniesieniu niniejszej skargi, to uznać należy, iż w myśl art. 154 § 1 i 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawał on w bezczynności w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu z dnia 14 stycznia 2010 r. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie skarżonemu organowi grzywny jest uzasadniony. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że omawiana grzywna stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych i w razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 Sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy. Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w terminie orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt I OSK 467/09 (publik. LEX nr 573282) wyraził pogląd, iż w ramach postępowania wywołanego skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 powołanej ustawy, należy przede wszystkim ustalić jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też na przebieg postępowania mają wpływ inne okoliczności niezależne od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia te winny zostać dokonane w oparciu o nadesłane akta administracyjne. W niniejszej sprawie nie sposób doszukać się okoliczności niezależnych od organu, które wpłynęły na opóźnienie w realizacji wniosku strony, albowiem dokonana przez Komendanta Miejskiego Policji w S. błędna interpretacja przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) nie może usprawiedliwiać opieszałości w działaniu organu. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 209 powołanej ustawy procesowej.