II SA/Wa 1214/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spraw.), Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy M.B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści – oddala skargę – Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., wydanym na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżone przez M. B. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści. Do wydania postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. [...] M. B., wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. skierowanym do Komendanta Głównego Policji oraz do Komendanta [...] Policji, zwrócił się o wydanie zaświadczeń potwierdzających pełnienie przez niego w okresie od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. oraz od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2 %, na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734, z późn. zm.; dalej: Rozporządzenie). Wnioski funkcjonariusza zostały przekazane zgodnie z właściwością Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K., jako zwierzchnikowi ostatniej jednostki Policji, w jakiej wnioskujący pełnił służbę. Po dokonaniu analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie Komendant Wojewódzki Policji w K. ustalił, że M. B. realizując zadania w latach 1999 - 2003 najpierw w Komendzie [...] Policji, a następnie w Komendzie Głównej Policji nie wykonywał zadań i czynności służbowych w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. oraz w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w związku z czym postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2012 r. odmówił M. B. wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w okresie od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. w warunkach uprawniających go do podwyższenia emerytury o 2 %. M. B., korzystając z przysługującego mu uprawnienia złożył zażalenie na to postanowienie. Komendant Główny Policji, po przeprowadzeniu postępowania w II instancji, postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po dokonaniu ponownej analizy niniejszej sprawy Komendant Wojewódzki Policji w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., wydanym na podstawie art. 219 kpa odmówił wydania zaświadczenia, dotyczącego pełnienia przez M. B., w okresie od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w trybie § 2 pkt 2 Rozporządzenia. Uzasadniając swoje postanowienie, Wojewódzki Komendant Policji w K. wskazał, że zgodnie z treścią § 2 ust. 2 pow. Rozporządzenia emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: – nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną; – brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonych przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Pożarnej. Ponadto powołał treść § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Publicznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin, wedle którego środkiem dowodowym potwierdzającym okres służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Publicznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń uregulowane jest w Kodeksie postępowania administracyjnego w Dziale VII, a podstawę prawną stanowią w niniejszej sprawie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. oraz art. 218 k.p.a. Organ przeprowadził analizę akt osobowych funkcjonariusza M. B. pod kątem spełnienia przez niego w trakcie sprawowania służby przesłanek wskazanych w powołanym § 2 pkt 2 Rozporządzenia. W wyniku tej analizy nie znaleziono żadnych dokumentów świadczących o odbyciu przez wnioskodawcę w przedziale czasowym 1999-2003 r. szkoleń lub kursów prowadzących do nabycia uprawnień określonych we wskazanym przepisie. Dodatkowo sprawdzeniu podlegał zakres obowiązków i czynności wykonywanych we wskazanym okresie przez funkcjonariusza. W jego wyniku ustalono, że do zakresu obowiązków M. B. należało m.in. pełnienie służby ochronnej jednostki, zapewnienie sprawnej organizacji służby, zabezpieczenie obiektów. Nie znaleziono natomiast dokumentów potwierdzających bezpośredni udział policjanta w zadaniach bojowych, polegających na zwalczaniu terroryzmu. W związku z powyższymi okolicznościami, Komendant Wojewódzki Policji w K. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści, wobec braku dokumentów stwierdzających istnienie przesłanek określonych w § 2 pkt 2 Rozporządzenia. Na powyższe postanowienie M. B. złożył zażalenie do Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu swojego odwołania strona podkreśliła, że w okresie od [...] kwietnia 1999 r. do [...]. kwietnia 2003 r. pełniła służbę w komórkach antyterrorystyczno-bojowych, tj. w Wydziale Antyterrorystycznym Komendy [...] Policji, Samodzielnym Pododdziale Antyterrorystycznym Komendy [...] Policji oraz Ogniwie Zabezpieczenia Obiektu Zarządu Wsparcia Bojowego CBŚ KGP. Nie zgodził się z twierdzeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji, iż nie nabył uprawnień określonych w Rozporządzeniu, wskazując, że przeszedł z wynikiem pozytywnym testy sprawdzające do Wydziału Antyterrorystycznego [...] oraz uzyskał orzeczenie lekarskie o zdolności do służby w Policji w Sekcji Szturmowej AT [...]. Ponadto brał również udział w niezbędnych szkoleniach mających na celu uzyskanie odpowiednich kwalifikacji m.in. w obozie szkoleniowym zakończonym uzyskaniem przez niego tytułu i uprawnień skoczka spadochronowego wojsk powietrznodesantowych. Spełnienie kwalifikacji strona wywiodła również z treści Rozkazu Personalnego Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. mianującego ją na stanowisko starszego aplikanta Sekcji Szturmowej w Wydziale Antyterrorystycznym [...]. Ponadto M. B. podniósł, iż brał udział w działaniach Sekcji Szturmowej WA [...], jak np. zabezpieczaniu lokali wyborczych podczas wyborów parlamentarnych w 2001 r. w warunkach podwyższonego zagrożenia terrorystycznego po zamachu w USA, czy eskortowaniu konwojów oskarżonych w sprawie gangu pruszkowskiego w latach 2002-2003. Dodatkowo wnioskodawca podniósł argument nierównego traktowania jego osoby, wskazując, że inni funkcjonariusze, którzy pełnili służbę wraz z nim we wskazanym okresie uzyskali stosowne zaświadczenia potwierdzając pełnienie służby w warunkach uprawniających do podwyższenia emerytury. Zarzucił również organowi I instancji pobieżne i niewyczerpujące zebranie i zbadanie materiału dowodowego w sprawie, pomimo wskazań Komendanta Głównego Policji w tym zakresie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wydanie zaświadczenia o żądanej treści. W wyniku wniesionego przez stronę odwołania Komendant Główny Policji wydał opisane na wstępie postanowienie. Organ w sposób obszerny opisał w decyzji stan faktyczny oraz przytoczył przepisy prawne stanowiące podstawę procedowania w sprawach o wydanie zaświadczenia, podkreślając, że tego typu postępowania ograniczać się mogą jedynie do zbadania, czy z posiadanych przez organ administracji dokumentów, ewidencji, rejestrów lub innych zbiorów danych wynikają okoliczności, których potwierdzenia żąda osoba wnioskująca o wydanie zaświadczenia. Brak w tym postępowaniu po stronie organu możliwości ustalania stanu faktycznego poprzez przeprowadzanie dowodów. Jeśli z będących w posiadaniu organu materiałów nie wynikają fakty, których potwierdzenie jest żądane, nie może on wydać zaświadczenia i pozostaje mu jedynie odmówić jego wydania w drodze postanowienia. Przenosząc rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Komendant Główny Policji zgodził się z ustaleniami organu I instancji, iż wnioskodawca nie nabył uprawnień przewidzianych w § 2 pkt 2 Rozporządzenia, a przebyte przez niego szkolenia i kursy, m.in. przeszkolenie na kursie podstawowym w Ośrodku Szkolenia Policji w K.; przeszkolenie na kursie technik interwencji i umiejętności w posługiwaniu się pałką typu "Tonfa"; szkolenie okresowe w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy - nie stanowią o nabyciu uprawnień, o jakich mowa we wskazanym przepisie. Z pisma Naczelnika Wydziału Metodyki i Organizacji Szkolenia Centrum Szkolenia Policji w L. z dnia [...] lipca 2012 r. wynika natomiast wprost, iż [...] w stanie spoczynku M. B. nie nabył uprawnień minera – pirotechnika, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. W ocenie Komendanta Głównego Policji, wskazane powyżej kwalifikacje, nabyte przez M. B. w toku służby we wnioskowanym przez niego okresie, są innymi kwalifikacjami, niż uprawnienia i kwalifikacje, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Ponadto organ wskazał, że na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu wyjaśniającym nie odnaleziono dokumentacji potwierdzającej pełnienie przez zainteresowanego służby w okresie od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Ustalono co prawda, że M. B. w latach 1999 - 2003 pełnił służbę w Komendzie [...] Policji w Plutonie Zabezpieczenia Wewnętrznego Wydziału Antyterrorystycznego (od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] czerwca 2000 r.) i w Samodzielnym Pododdziale Antyterrorystycznym (od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] lutego 2003 r.), a następnie od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. w Ogniwie Zabezpieczenia Obiektu Zarządu Wsparcia Bojowego Komendy Głównej Policji. Czynności jednak realizowane przez wymienionego na stanowisku policjanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji ograniczały się do pełnienia służby ochronnej w jednostce w oparciu o regulamin służby dyżurnej Wydziału, podnoszenia własnych kwalifikacji zawodowych oraz poziomu wyszkolenia potwierdzonego w okresowych sprawdzianach, dbania o mienie jednostki, wyposażenie oraz sprzęt indywidualny, posiadania uprawnień niezbędnych do realizacji zadań Wydziału, w tym między innymi do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, przestrzegania tajemnicy państwowej i służbowej oraz przepisów BHP, p. poż. oraz obowiązujących regulaminów. Z opinii służbowej z dnia [...] maja 2000 r. (wydanej za okres od dnia [...] października 1998 r. do dnia [...] maja 2000 r.) wynika, M. B. "(...) pełni służbę pomocnika Dyżurnego. Z nałożonych zadań wywiązuje się dobrze. Trudności w wykonywaniu obowiązków nie stwierdzam". Z zakresu obowiązków policjanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego, z którym wymieniony został zapoznany w dniu [...] lutego 2001 r. wynika, iż do jego obowiązków w tym czasie należało wykonywanie poleceń przełożonego, przestrzeganie zasad dyscypliny służbowej, zachowanie mobilności i dyspozycyjności, pełnienie służby ochronnej w jednostce w oparciu o regulamin służby dyżurnej SPAT, podnoszenie własnych kwalifikacji, posiadanie uprawnień niezbędnych do realizacji zadań SPAT, w tym między innymi do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej oraz przepisów BHP, p.poż oraz obowiązujących regulaminów. Natomiast z opinii służbowej z dnia [...] kwietnia 2003 r. wynika, iż M. B. realizował (w okresie od dnia [...] maja 2000 r. do dnia [...] lutego 2003 r. zadania "(...) z zakresu zapewnienia prawidłowego przebiegu służby Jednostki, zabezpieczenia i ochrony obiektów SPAP oraz prawidłowego przepływu informacji o bieżących wydarzeniach w Jednostce. Zastępując etatowego dyżurnego jednostki wykazywał się samodzielnością i właściwymi kwalifikacjami zawodowymi (...)". Organ podał, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. l. dz. [...] Zastępca Dyrektora Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji jednoznacznie stwierdził, iż M. B. w okresie od dnia [...] kwietnia1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r. oraz od dnia [...] lutego 2003 do dnia [...] kwietnia 2003 r. nie pełnił służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. W czasie bowiem służby w Wydziale Antyterrorystycznym Komendy [...] Policji zajmował stanowisko starszego aplikanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego (służba dyżurna), nie był więc przeszkolony do wykonywania działań antyterrorystycznych. Natomiast z notatki policjanta Wydziału Realizacyjnego Komendy [...] Policji z dnia [...] września 2012 r. wynika, iż dokumentacja z okresu od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r., tj. funkcjonowania Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji oraz Samodzielnego Pododdziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji, nie potwierdziła udziału M. B. w działaniach bojowych Policji. Wymieniony pełnił bowiem w danym okresie służbę wewnętrzną polegającą na ochronie obiektów Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji i Samodzielnego Pododdziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji. W kontekście powyższego Komendant Główny Policji podzielił ocenę organu I instancji, iż nie wszystkie czynności służbowe, wykonywane w sytuacji potencjalnego zagrożenia życia lub zdrowia są równoznaczne ze zwalczaniem fizycznym terroryzmu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1774/10). Organ wskazał, że należy zauważyć różnicę pomiędzy nawet bardzo wyspecjalizowanymi działaniami Policji w zakresie zwalczania przestępczości, a określonym przez ustawodawcę w rozporządzeniu "fizycznym zwalczaniu terroryzmu" i braniem udziału w działaniach bojowych Policji, związanych niewątpliwie z udziałem stron walczących w bezpośrednim zwarciu z użyciem środków walki (broni palnej, granatów hukowych itp.) oraz wykorzystaniem przewidzianej ustawowo siły fizycznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 846/10). Za służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu nie można więc uznać, np. "udziału w zwalczaniu terroryzmu poprzez przeciwdziałanie atakom terroru, sabotażu, dywersji, polegających na realizacji zadań zapobiegawczo-zabezpieczających, rozpoznawczych (...)" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2011 r. sygn. II SA/Wa 1774/10). Reasumując organ stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że brak jest dowodów, na podstawie, których można byłoby stwierdzić, że M. B. nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, a także, iż takie zadania w ogóle wykonywał we wnioskowanym przez niego okresie. Okoliczność ta, zdaniem organu, upoważnia do stwierdzenia, że nie spełnia on obligatoryjnych przesłanek, o których mowa w § 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia. Komendant Główny Policji przychylił się więc do stanowiska organu I instancji, iż nie wszystkie zadania wykonywane w ramach pełnienia służby w jednostkach Policji przeciwdziałających terroryzmowi kwalifikują się do określonego w Rozporządzeniu "fizycznego zwalczania terroryzmu". Jednocześnie organ nie zgodził się z twierdzeniem odwołującego, dotyczącym niedopełnienia przez organ obowiązku należytej dokładności w zebraniu materiału w sprawie, podkreślając, iż Komendant Wojewódzki Policji w K. zwrócił się do wszelkich organów mogących posiadać dokumentację niezbędną dla przedmiotowego zagadnienia. Wobec powyższych ustaleń, Komendant Główny Policji uznał, że niemożliwym było wydanie M. B. zaświadczenia o żądanej przez niego treści, wobec czego postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. odpowiada prawu i brak jest podstaw do jego uchylenia. Na postanowienie Komendanta Głównego Policji M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił organom niewystarczające ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz załatwienie jej bez uwzględnienia interesu strony. Uzasadniając skargę, M. B. powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od rozstrzygnięcia I instancji, zarówno w zakresie zdobytych przez niego uprawnień, jak i okoliczności potwierdzających służbę w warunkach zwalczania terroryzmu. Ponowił również zarzut nierównego traktowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że zarówno w piśmiennictwie, jak również w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym, obowiązującego organy administracji publicznej przy podejmowaniu czynności polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony ze względu na niezbyt rozbudowaną jego regulację prawną, założoną w przepisach szybkość działania organu administracyjnego przy ograniczonym formalizmie czynności oraz szeroką dostępność tego postępowania dla różnych podmiotów (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. 7, CH. Beck, Warszawa 2005, s. 807). Przepisy regulujące kwestie zaświadczeń zostały zamieszczone w Dziale VII zatytułowanym "Wydawanie zaświadczeń" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej kpa. Stosownie do przepisu art. 217 § 1 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt 1) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (pkt 2). Z kolei zgodnie z przepisem art. 218 kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych znajdujących się w jego posiadaniu (§ 1). Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (§ 2). Powyższe oznacza, że organ administracji publicznej gromadzący w ramach swej właściwości dane ewidencyjne, nie może odmówić ich udostępnienia osobie mającej w tym interes prawny. Ponadto postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w przepisie art. 218 § 2 kpa może, lecz nie musi być przeprowadzone. Kwestia ta została więc pozostawiona uznaniu organu administracji publicznej. Postępowanie wyjaśniające pełni tylko rolę pomocniczą przy ustalaniu treści zaświadczenia, ponieważ główną odgrywają dane z ewidencji, rejestrów bądź zbiorów danych utrwalonych innymi technikami. W orzecznictwie zwraca się uwagę, iż zwrot "w koniecznym zakresie" zawarty w ww. przepisie wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do określonych w art. 75-86 K.p.a. (por wyrok NSA z 21 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Ł 3105, OSP 1998, Nr 6, poz. 106). W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił do organu Policji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734), za okres od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r. i od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. Wskazać należy, że zgodnie z § 2 pkt 2 pow. wyżej rozporządzenia, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty (...), do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną; b) brał udział w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Wskazać należy, że wbrew zarzutom skarżącego Komendant Wojewódzki Policji w K., jako organ pierwszej instancji, przeprowadził w niniejszej sprawie obszerne postępowanie wyjaśniające, gromadząc materiały, które nie pozwoliły jednakże na wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Organ I instancji rozpatrując żądanie strony, przed wydaniem zaświadczenia uwzględnił dane z ewidencji, rejestrów, zbiorów dokumentów i zbiorów danych pod kątem. Z przeprowadzonych badań nie wynika jednak, aby skarżący nabył uprawnienia przewidziane w § 2 pkt 2 pow. rozporządzenia. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii udziału przez niego w spornym okresie w szkoleniach spełniających wymogi określone w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, należy podnieść, że okoliczności takie nie wynikają ze wspomnianych akt sprawy. Organ badał przebyte przez skarżącego szkolenia i kursy, m. in. przeszkolenie na kursie podstawowym w Ośrodku Szkolenia Policji w K.; przeszkolenie na kursie technik interwencji i umiejętności w posługiwaniu się pałką typu "Tonfa"; szkolenie okresowe w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, jednakże nie wynika z nich, że szkolenia te stanowią o nabyciu uprawnień, o jakich mowa we wskazanym przepisie. Organ przedstawił również pismo Naczelnika Wydziału Metodyki i Organizacji Szkolenia Centrum Szkolenia Policji w L. z dnia [...] lipca 2012 r., z którego wynika, iż M. B. nie nabył uprawnień minera – pirotechnika, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w ocenie Komendanta Głównego Policji. Ponadto organ wskazał, że na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu wyjaśniającym nie odnaleziono dokumentacji potwierdzającej pełnienie przez niego służby w okresie od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r., w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Wskazać należy, że organ ustalił, że wprawdzie skarżący w latach 1999 - 2003 pełnił służbę w Komendzie [...] Policji w Plutonie Zabezpieczenia Wewnętrznego Wydziału Antyterrorystycznego (od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] czerwca 2000 r.) i w Samodzielnym Pododdziale Antyterrorystycznym (od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] lutego 2003 r.), a następnie od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. w Ogniwie Zabezpieczenia Obiektu Zarządu Wsparcia Bojowego Komendy Głównej Policji, jednakże czynności realizowane przez niego na stanowisku policjanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji ograniczały się do pełnienia służby ochronnej w jednostce w oparciu o regulamin służby dyżurnej Wydziału, podnoszenia własnych kwalifikacji zawodowych oraz poziomu wyszkolenia potwierdzonego w okresowych sprawdzianach, dbania o mienie jednostki, wyposażenie oraz sprzęt indywidualny, posiadania uprawnień niezbędnych do realizacji zadań Wydziału, w tym między innymi do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, przestrzegania tajemnicy państwowej i służbowej oraz przepisów BHP, p. poż. oraz obowiązujących regulaminów. Organ powołał się również na opinię służbową z dnia [...] maja 2000 r. (wydaną za okres od dnia [...] października 1998 r. do dnia [...] maja 2000 r.), z której wynika, że skarżący "(...) pełni służbę pomocnika Dyżurnego. Z nałożonych zadań wywiązuje się dobrze. Trudności w wykonywaniu obowiązków nie stwierdzam". Z zakresu obowiązków policjanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego, wynika, iż do jego obowiązków w tym czasie należało wykonywanie poleceń przełożonego, przestrzeganie zasad dyscypliny służbowej, zachowanie mobilności i dyspozycyjności, pełnienie służby ochronnej w jednostce w oparciu o regulamin służby dyżurnej SPAT, podnoszenie własnych kwalifikacji, posiadanie uprawnień niezbędnych do realizacji zadań SPAT, w tym między innymi do prowadzenia pojazdów służbowych i uprzywilejowanych, przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej oraz przepisów BHP, p.poż oraz obowiązujących regulaminów. Organ wskazał również na opinię służbową z dnia [...] kwietnia 2003 r., z której wynika, iż skarżący realizował (w okresie od dnia [...] maja 2000 r. do dnia [...] lutego 2003r.) zadania "(...) z zakresu zapewnienia prawidłowego przebiegu służby Jednostki, zabezpieczenia i ochrony obiektów SPAP oraz prawidłowego przepływu informacji o bieżących wydarzeniach w Jednostce. Zastępując etatowego dyżurnego jednostki wykazywał się samodzielnością i właściwymi kwalifikacjami zawodowymi (...)". Z kolei w piśmie Zastępcy Dyrektora Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. l.dz. [...] stwierdzono, że skarżący w okresie od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r. oraz od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2003 r. nie pełnił służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. W czasie bowiem służby w Wydziale Antyterrorystycznym Komendy [...] Policji zajmował stanowisko starszego aplikanta Plutonu Zabezpieczenia Wewnętrznego (służba dyżurna), nie był więc przeszkolony do wykonywania działań antyterrorystycznych. Organ powołał się również na notatkę z dnia [...] września 2012 r., policjanta Wydziału Realizacyjnego Komendy [...] Policji, z której wynika, iż z dokumentacji z okresu od dnia [...] kwietnia 1999 r. do dnia [...] lutego 2003 r., tj. funkcjonowania Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji oraz Samodzielnego Pododdziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji, nie potwierdziła udziału M. B. w działaniach bojowych Policji. W tym czasie skarżący pełnił służbę wewnętrzną polegającą na ochronie obiektów Wydziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji i Samodzielnego Pododdziału Antyterrorystycznego Komendy [...] Policji. Tak więc stwierdzić należy, że w aktach skarżącego brak jest dowodów, na podstawie których można byłoby stwierdzić, że M. B. nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, a także, iż takie zadania w ogóle wykonywał we wnioskowanym przez niego okresie, a to oznacza, że nie spełnia on przesłanek, o których mowa w § 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia. Stąd też zarówno zarzut naruszenia przepisu § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia, jak również niewyjaśnienia wszystkich wątpliwości i braku wszechstronnej analizy materiału dowodowego, nie są zasadne. Nie jest także trafny zarzut naruszenia art. 218 § 2 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w niezbędnym zakresie, skoro jak Sąd wspomniał już wcześniej, obszerne postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.