II SA/Wa 1233/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Funduszu [...] na pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przynależności materiałów do państwowego zasobu archiwalnego postanawia - odrzucić skargę. Pismem z dnia 04 czerwca 2013 r. Fundusz [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. (07 sierpnia 2012 r. - data przyjęcia pisma do wysłania) w przedmiocie przynależności materiałów do państwowego zasobu archiwalnego. Do przedmiotowej skargi ww. dołączył wniosek z dnia 04 czerwca 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 października 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1233/13 przywrócił termin do wniesienia przedmiotowej skargi. Pismem z dnia 28 października 2013 r. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych wniósł zażalenia na ww. postanowienie WSA w Warszawie. Po rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1141/13 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. W ww. postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że bezsporne jest, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi do sądu. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa otrzymał bowiem 24 września 2012 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął 24 października 2012 r. Skarżący natomiast złożył skargę 4 czerwca 2013 r. Mając na względzie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1233/13 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 52 § 3 ppsa, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ppsa, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, pismem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. (07 sierpnia 2012 r. - data przyjęcia pisma do wysłania), Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych poinformował Likwidatora Funduszu [...], że: 1) fotografie [...], będące własnością [...], stanowią część państwowego zasobu archiwalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 oraz art. 15 ustawy archiwalnej; 2) niemożliwe jest dokonanie sprzedaży zarówno całej kolekcji, jak i poszczególnych jej zdjęć, albowiem, zgodnie z art. 7 ustawy archiwalnej materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego nie mogą być zbyte; 3) w związku z trwającym procesem likwidacyjnym, [...] zobowiązany jest do przekazania ww. kolekcji zdjęć do Narodowego Archiwum Cyfrowego; 4) całość dokumentacji wytworzonej i zgromadzonej w toku działalności [...], w tym z okresu likwidacji, stanowi materiały archiwalne, 5) ww. dokumentacja powinna zostać przekazana do Archiwum Akt Nowych, 6) dla ww. dokumentacji powinna zostać sporządzona pełna i prawidłowa ewidencja. Przedmiotowe pismo wpłynęło do Funduszu [...] w dniu 07 sierpnia 2012 r. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (20 sierpnia 2012 r. - data stempla pocztowego; 22 sierpnia 2012 r. - data wpływu pisma do Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych) Fundusz [...] wezwał Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych do usunięcia naruszenia prawa w sprawie przedmiotowego pisma, poprzez uchylenie stanowiska odnośnie uznania kolekcji zdjęć [...] za część państwowego zasobu archiwalnego i tym samym cofnięcie zakazu sprzedaży kolekcji zdjęć wyrażonego w ww. piśmie. Pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych uznał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest możliwe do uwzględnienia jedynie w części dotyczącej stwierdzenia, iż wszystkie zdjęcia wchodzące w skład kolekcji bez względu na to, czy występują one w wielu egzemplarzach, stanowią część państwowego zasobu archiwalnego. W efekcie częściowego uwzględnienia wezwania, w pkt 1 pisma Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] zmodyfikowano ostatni akapit i dodano następujący: "Powyższe stanowisko dotyczy wszystkich zdjęć wchodzących w skład kolekcji, bez względu na to, czy możliwa jest identyfikacja wszystkich osób uchwyconych na fotografiach. Nie dotyczy natomiast tych odbitek pozytywowych, które stanowią powielenie tego samego zdjęcia w tym samym fragmencie i wykonane zostały przez tego samego autora odbitki pozytywowej a także nie przedstawiających wartości poznawczych lub artystycznych. (...) Potwierdzenie, że odbitki nie stanowią materiałów archiwalnych, pozwoli na ich zbycie.". Przedmiotową odpowiedź skarżący otrzymał w dniu 24 września 2012 r. Po otrzymaniu ww. pisma z dnia [...] września 2012 r. Fundusz [...] pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. l.dz. [...] wniósł odwołanie od "decyzji" Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], zmodyfikowanego pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. Po rozpoznaniu ww. odwołania Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając, że zaskarżona czynność organu nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Wymienione postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej przez Fundusz [...] do WSA w Warszawie, który po jej rozpoznaniu wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 598/13 skargę oddalił. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych nie wydał decyzji administracyjnej, a jedynie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. poinformował Fundusz [...], że kolekcja zdjęć [...], która pozostaje w dyspozycji [...], stanowi część państwowego zasobu archiwalnego. Sąd uznał, że pismo to nie spełnia wymogów, jakim powinna odpowiadać decyzja, określonych w art. 107 K.p.a. W ocenie Sądu, pismo to można potraktować jako czynność materialno-techniczną, która podlega kontroli sądowoadministracyjnej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, co, jak podkreślił Sąd, skarżący w ustawowym terminie uczynił, pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zdaniem Sądu, skoro pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej, to pismo skarżącego zatytułowane odwołanie nie mogło być potraktowane jako odwołanie, a tym samym organ prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 01 lipca 2013 r. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 598/13, na którą w imieniu skarżącego - Funduszu [...] stawił się likwidator - r. pr. M. M., ustne powody rozstrzygnięcia podane przez sędziego sprawozdawcę skarżący poznał na rozprawie po ogłoszeniu wyroku. Pismem z dnia 04 czerwca 2013 r. (04 czerwca 2013 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi) Fundusz [...] wniósł - za pośrednictwem organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przynależności materiałów do państwowego zasobu archiwalnego. Do przedmiotowej skargi ww. dołączył wniosek z dnia 04 czerwca 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi. Postanowieniem z 10 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1233/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], stanowiące czynność materialno-techniczną, tym samym skargę na ww. czynność wnosi się - zgodnie z art. 53 § 2 ppsa - w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (20 sierpnia 2012 r. - data stempla pocztowego; 22 sierpnia 2012 r. - data wpływu pisma do Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie pisma z dnia [...] sierpnia 2012 r. Organ - pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] - udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - 24 września 2012 r., z datą wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu - 04 czerwca 2013 r., uznać należy, że skarga Funduszu [...] na pismo Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przynależności materiałów do państwowego zasobu archiwalnego została wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 ppsa, w związku z czym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.