II SA/Wa 1240/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Joanna Kube, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej - oddala skargę - Komendant Wojewódzki Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. zwolnił [...] (w stanie spoczynku) S. K. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt. 1 i art. 45 ust. 3 w związku z art. 43 ust. 3 oraz art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) z dniem 17 września 2007 r. W rozkazie tym określono stanowisko służbowe S. K., grupę zaszeregowania, mnożnik kwoty bazowej, kwotę bazową, wysokość uposażenia zasadniczego, kategorię dodatku funkcyjnego i jego wysokość. Jednocześnie na podstawie art. 114 ust. 1 pkt. 1 i art. 117 ust. 1 powołanej ustawy o Policji rozkazem tym przyznano S. K. nagrodę roczną w wysokości 8 i 17/30 miesiąca jednomiesięcznego uposażenia. S. K. odwołał się od tego rozkazu, jednakże Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2007 r. uchylił rozstrzygnięcie w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji i ustalił ją na dzień [...] października 2007 r. W pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz personalny w mocy. Rozkaz ten stał się przedmiotem skargi S. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r. o sygn. akt II SA/Wa 42/08 uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] – w części, w jakiej dotyczą one określenia nazwy i kodu stanowiska służbowego, dodatków do tego uposażenia oraz wysokości nagrody rocznej w stosunku do skarżącego S. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w motywach swego rozstrzygnięcia podniósł, że stosownie do § 22 ust. 1 rozporządzenia z 2 września 2002 r., rozkaz personalny o zwolnieniu policjanta ze służby powinien w szczególności zawierać m.in.: 1) nazwę i kod stanowiska, 2) przyznane dodatki do uposażenia, 3) wysokość miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego oraz 4) wysokość dodatków do uposażenia, jeżeli mają one charakter uznaniowy. Są to obligatoryjne elementy rozkazu w sprawie zwolnienia. Zgodnie natomiast z § 22 ust. 2 rozporządzenia, rozkaz taki może określać uprawnienie do nagrody rocznej. Jest to fakultatywny element rozkazu. Jeśli jednak ten element zostanie określony w rozkazie organu l instancji, to także organ odwoławczy powinien go określić z uwzględnieniem ewentualnej zmiany stanu faktycznego, zaistniałej w dacie orzekania. Wstrzymanie wykonania rozkazu z [...] września 2006 r. oznaczało przywrócenie stanu sprzed zwolnienia skarżącego ze stanowiska naczelnika i mianowania na stanowisko radcy, gdyż istotą wstrzymania wykonania decyzji, określonego w art. 152 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest natychmiastowe przywrócenie stanu sprzed zaskarżonej decyzji, bez względu na nieprawomocność wyroku sądu l instancji. Dopiero ewentualne uwzględnienie skargi kasacyjnej powoduje ustanie tego skutku wyroku sądu l instancji. Ostatecznie wyrok z 24 stycznia 2007 r. stał się prawomocny wskutek odrzucenia skargi kasacyjnej przez NSA. Tym samym Komendant Wojewódzki Policji [...] powinien określić w wydanym przez siebie rozkazie z [...] sierpnia 2007 r., iż skarżący został zwolniony ze służby ze stanowiska Naczelnika Inspektoratu Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], a nie Radcy. Takiemu stanowisku powinien być ponadto przyporządkowany odpowiedni kod. Dalszą konsekwencją powyższego stanowiska jest wniosek, że skarżącemu w dacie zwolnienia ze służby przysługiwał dodatek funkcyjny w II, a nie w III kategorii, co wpływa na inną jego wysokość, a ponadto - miał on prawo do dodatku kontrolerskiego w stosownej wysokości, zaś organ l instancji tego prawa mu bezpodstawnie odmówił. Pozostałe elementy rozkazu tj. wysokość miesięcznej stawki uposażenia zasadniczego oraz wysokość przysługującej nagrody rocznej, organ I instancji określił prawidłowo, ale z uwagi na funkcjonalny związek wszystkich elementów tego rozkazu w zaskarżonym zakresie oraz konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie elementów określonych nieprawidłowo sąd uchylił ten rozkaz w całości, za wyjątkiem części odnoszącej się do samego, niekwestionowanego przez stronę zwolnienia ze służby. Organ odwoławczy zobowiązany był ponadto zmienić te elementy rozkazu organu l instancji, które wskutek wniesienia odwołania się zdezaktualizowały. Należą do nich wysokość miesięcznej stawki uposażenia zasadniczego oraz określenie należnej nagrody rocznej. Od tego wyroku Komendant Główny Policji wniósł skargę kasacyjną, która została uwzględniona i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 maja 2009 r. o sygnaturze akt I OSK 916/08 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i oddalił skargę S. K. Uzasadniając swój wyrok Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozkazu personalnego był przepis art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji, w myśl którego policjanta zwalnia się ze służby m. in. w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską. Przesłanki faktyczne umożliwiające zastosowanie w stosunku do skarżącego tej regulacji ani sama istota rozstrzygnięcia organu nie były ani w postępowaniu administracyjnym, ani w postępowaniu przed sądem I instancji kwestionowane. Rozstrzygnięcie powyższe ukształtowało zatem sytuację prawną skarżącego jako funkcjonariusza policji tylko i wyłącznie w zakresie zakończenia trwania stosunku służbowego. Wszelkie inne kwestie, stanowiące elementy decyzji o zwolnieniu ze służby mają wyłącznie charakter formalny i nie dotyczą wskazanej wyżej istoty rozstrzygnięcia. Nie mają one samodzielnego bytu prawnego i nie mogą stanowić przedmiotu decyzji częściowej w rozumieniu art. 104 § 2 Kpa. Wskazać należy, że niezależnie od rozstrzygnięć wydanych w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie a następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny Komendant Wojewódzki Policji [...] decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., wydaną na podstawie art. 6f oraz art. 110 ust. 2 powołanej ustawy o Policji przyznał S. K., zwolnionemu ze służby w Policji z dniem 31 października 2007 r. nagrodę roczną w wysokości 1 i 13/30 miesiąca jednomiesięcznego uposażenia za rok 2007, stanowiącą uzupełnienie nagrody rocznej przyznanej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że uzupełnienie przyznanej S. K. nagrody rocznej było następstwem rozstrzygnięcia przez Komendanta Głównego Policji, którym zmienił on datę zwolnienia zainteresowanego ze służby w Policji z dnia [...] września na [...] października 2007 r. Wskazując na art. 110 ust. 2 powołanej ustawy o Policji organ podał, że wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby, pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda. Z uwagi zatem na okoliczność, że okres służby S. K. w Policji został wydłużony, należało doliczyć ten okres do wymiaru nagrody rocznej przysługującej mu za 2007 r. S. K. odwołał się od tej decyzji do Komendanta Głównego Policji, wskazując w odwołaniu, że należało mu przyznać nagrodę roczną za okres 10 miesięcy w wysokości uwzględniającej wzrost uposażenia zasadniczego o 0,5% wobec wysokości uposażenia zasadniczego, określonego rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., należnego w ostatnim dniu służby ustalonym rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ oprócz przypomnienia stanu faktycznego sprawy powołał się na § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859) i wskazał, że okresy krótsze od miesiąca kalendarzowego, dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. Natomiast z § 4 tego rozporządzenia wynika, że podstawę ustalenia wysokości nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi w ostatnim dniu służby wliczanym do okresu, za który przysługuje nagroda. Organ podał, że rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. przyznano S. K. nagrodę roczną za 2007 r. w wysokości 8 miesięcy i 17 dni jednomiesięcznego uposażenia. Organ uznał, że należało uregulować wysokość przysługującej S. K. nagrody rocznej wobec okoliczności zmiany przez Komendanta Głównego Policji daty zwolnienia S. K. ze służby w Policji. Organ podał jednocześnie, że Wydział Finansowy Komendy Wojewódzkiej Policji [...] dokonał naliczeń należnych S. K. świadczeń z uwzględnieniem wszystkich zmian i przygotował ich wypłatę w kasie Komendy Wojewódzkiej Policji [...]. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi S. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o jej uchylenie i rozpoznanie łączne sprawy ze sprawą o sygnaturze akt II SA/Wa 42/08. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa poprzez niewskazanie podstawy ustalenia wysokości przyznanej nagrody rocznej, stosownie do art. 110 ust. 1 powołanej ustawy o Policji i § 4 powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów. Zarzucił też naruszenie prawa polegające na braku odniesienia organu do zarzutu strony, zawartego w odwołaniu, stosownie do art. 107 § 1 i § 3 kpa oraz dokonanie błędnego uzasadnienia faktycznego rozstrzygnięcia odnośnie nieustosunkowania się do jego zarzutu niewypłacenia przyznanej mu nagrody rocznej, w terminie 14 dni od dnia zwolnienia go ze służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca organu I instancji dotyczą ustalenia wysokości przysługującej skarżącemu nagrody rocznej. Organ podał, że zgodnie z przepisami ustawy o Policji ustalenie tej wysokości nie polega na podaniu określonej sumy pieniężnej. Zmiana wysokości uposażenia miesięcznego obejmująca 2007 r. przełoży się na konieczność nie tyle zmiany decyzji w przedmiocie uzupełniającej nagrody rocznej, lecz na stosowne wyrównanie finansowe, które leży w sferze faktów nie zaś prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę S. K. pod tym kątem, Sąd uznał, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że skarżący rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] września 2007 r. W rozkazie tym określono jego stanowisko służbowe, grupę zaszeregowania, mnożnik kwoty bazowej, kwotę bazową, wysokość uposażenia zasadniczego, kategorię dodatku funkcyjnego i jego wysokość. Jednocześnie na podstawie art. 114 ust. 1 pkt. 1 i art. 117 ust. 1 powołanej ustawy o Policji rozkazem tym przyznano S. K. nagrodę roczną w wysokości 8 i 17/30 miesiąca jednomiesięcznego uposażenia. Z uwagi na złożenie przez skarżącego odwołania, Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2007 r. uchylił rozstrzygnięcie w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby w Policji i ustalił ją na dzień [...] października 2007 r. W pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz personalny w mocy. Następnie Komendant Wojewódzki Policji [...] decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., wydaną na podstawie art. 6f oraz art. 110 ust. 2 powołanej ustawy o Policji przyznał S. K., zwolnionemu ze służby w Policji z dniem [...] października 2007 r. nagrodę roczną w wysokości 1 i 13/30 miesiąca jednomiesięcznego uposażenia za rok 2007, stanowiącą uzupełnienie nagrody rocznej przyznanej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji [...]. Jednocześnie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 maja 2009 r. o sygnaturze akt I OSK 916/08 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 42/08 i oddalił skargę. Oddalenie skargi na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. o nr [...] powoduje, że rozkaz ten utrzymany został w mocy i jest ostateczny. Tak więc również ustalenia organu dotyczące wysokości przyznanej skarżącemu nagrody rocznej są ostateczne. Wskazać należy, że niezbędne elementy rozkazu personalnego o zwolnieniu policjanta ze służby określa § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. Nr 151, poz. 1261). Z ust. 2 tego przepisu wynika, że rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby może określać uprawnienia do nagrody rocznej oraz innych świadczeń pieniężnych, w tym z tytułu zwolnienia ze służby. Nie ma zatem przeszkód by postanowienia w zakresie uprawnień skarżącego do nagrody rocznej za 2007 zostały objęte rozkazem personalnym o zwolnieniu ze służby. Rozpoznanie odwołania od rozkazu personalnego o zwolnieniu i przesunięcie przez organ daty zwolnienia skarżącego ze służby spowodowało konieczność rozstrzygnięcia o zmianie wymiaru nagrody rocznej. Z uwagi na fakt, że organ odwoławczy nie uczynił tego w swoim rozkazie personalnym, zasadnym było zatem wydanie decyzji uwzględniającej, zwiększenie wymiaru nagrody rocznej, będącej konsekwencją zmiany daty zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. Zgodnie z art. 110 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość tej nagrody ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda (art. 110 ust. 2 ustawy). Zgodnie zaś z § 1 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 86, poz. 789 ze zm.), policjantowi pełniącemu służbę przez okres pełnego roku kalendarzowego przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Zgodnie zaś z § 2 tego rozporządzenia okresy krótsze od miesiąca kalendarzowego, dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się przyjmując że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. Skoro zatem rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] przyznano skarżącemu nagrodę roczną za 2007 r. w wysokości 8 miesięcy i 17 dni jednomiesięcznego uposażenia to zasadnym było przyznanie mu nagrody rocznej uzupełniającej, w wymiarze 1 i 13/30 miesiąca jednomiesięcznego uposażenia. Zwolnienie bowiem skarżącego ze służby nastąpiło bowiem z dniem [...] października 2007 r. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazać należy, że są one niezasadne bowiem nie było podstaw do przyznania skarżącemu nagrody rocznej za 2007 r. w innym wymiarze niż uczynił to organ w zaskarżonej decyzji skoro Komendant Główny Policji swoim rozkazem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] zmienił jedynie datę zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, utrzymując rozkaz Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] w pozostałym zakresie, a więc i również w kwestii przyznanej skarżącemu nagrody rocznej za 2007 r. Ponadto ze wskazanych wyżej przepisów prawa nie wynika ażeby organ miał obowiązek w decyzji o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej wskazywać jej wysokość w formie konkretnej kwoty. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów skarżącego uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia. A zatem skoro kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała, że została ona wydana z naruszeniem przepisów stanowiących jego podstawę prawną dlatego, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.