II SA/Wa 1241/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi S. F. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. S. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Wyrokiem z 7 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 581/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 3021/15 uchylił powyższy wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Przy piśmie z 22 sierpnia 2016 r. Urząd Stanu Cywilnego w [...] przesłał odpis skrócony aktu zgonu S. F., z którego wynika, że skarżący zmarł [...] maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze. zm., dalej P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpoznawanej sprawie S. F. wniósł skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów [...] lutego 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Rady Ministrów z [...] września 2014 r. nr [...], odmawiającą przyznania świadczenia specjalnego. Z nadesłanego przez Urząd Stanu Cywilnego w [...] odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego wynika, że S. F. zmarł [...] maja 2016 r. Świadczenie specjalne, w trybie określonym przez ustawę o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jest uprawnieniem o charakterze osobistym i wygasa z chwilą śmierci. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.