II SA/Wa 1288/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-26

Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego, wniesione po upływie terminu wynikającego z doręczenia zastępczego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie zostało odrzucone, ponieważ zostało wniesione po upływie terminu. Doręczenie zastępcze, zgodnie z art. 73 P.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu od dnia pierwszego zawiadomienia, nawet jeśli pismo zostało odebrane później. Późniejszy odbiór nie obala domniemania doręczenia i nie wpływa na skutki procesowe.
Stan faktyczny
Skarżąca K. G. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2015 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zwrotu stypendium. Postanowienie to zostało jej doręczone w trybie zastępczym. Sąd uznał, że zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1288/15 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu stypendium postanawia odrzucić zażalenie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei zgodnie z treścią art. 37 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 P.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo – opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (vide postanowienie NSA z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10, postanowienie NSA z 28 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 727/15 – obydwa dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że doręczenie skarżącej odpisu postanowienia z 4 grudnia 2015 r. miało charakter doręczenia zastępczego. Zawiadomienie o przesyłce sądowej zawierającej odpis ww. postanowienia została pozostawione w skrzynce pocztowej po raz pierwszy w dniu 14 grudnia 2015 r., a więc za termin jej doręczenia, zgodnie z treścią art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a., należy uznać 28 grudnia 2015 r. Odebranie przez skarżącą odpisu postanowienia z urzędu pocztowego w dniu 29 grudnia 2015 r., a więc już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia. Nie zmienia to zatem zakresu skutków prawnych tego trybu doręczenia. Omawianego domniemania nie będzie można zastosować tylko wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę w ciągu czternastu dni, o których mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. (wobec faktu doręczenia nie trzeba będzie go domniemywać), ale gdy adresat odbierze przesyłkę już po czternastu dniach, to art. 73 P.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych. Wobec powyższego stwierdzić należy, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z 4 grudnia 2015 r. upłynął 4 stycznia 2016 r., tymczasem zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej 5 stycznia 2016 r. a więc z uchybieniem terminu. Wyjaśnić bowiem należy, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 P.p.s.a.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło