II SA/Wa 129/25

WyrokWSA w Warszawie2025-06-27

Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska, Ewa Radziszewska-Krupa, Mateusz Rogala

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Centralna Wojskowa Komisja Lekarska prawidłowo utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej, pomimo przedstawienia przez skarżącego dowodów na zakończenie procesu leczenia i brak przeciwwskazań zdrowotnych?
Ratio decidendi
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska naruszyła przepisy postępowania, w szczególności obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, poprzez utrzymanie w mocy orzeczenia o niezdolności do służby wojskowej bez uwzględnienia aktualnej dokumentacji medycznej i bez przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego, mimo upływu długiego okresu od poprzedniego orzeczenia i intensywnego leczenia skarżącego. Sąd uchylił zaskarżone orzeczenie, uznając, że organ odwoławczy nie zebrał kompletnej dokumentacji pozwalającej na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący, żołnierz zawodowy, został skierowany na badania lekarskie w celu ustalenia zdolności do pełnienia służby wojskowej z powodu długotrwałej choroby. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska (RWKL) orzekła o jego trwałej niezdolności do służby, kwalifikując go do kategorii N. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska (CWKL) utrzymała to orzeczenie w mocy. Skarżący zaskarżył orzeczenie CWKL, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym wadliwą ocenę materiału dowodowego i zaniechanie przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi G.S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. na rzecz G. S. kwotę 497 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W związku z chorobą trwającą nieprzewanie 3 miesiące, w dniu [...] września 2023 r. Dowódca [...] Brygady [...] w [...] skierował [...]. G. S. (dalej: "skarżący") na badania do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] (dalej: "RWKL", "organ pierwszej instancji") w celu orzeczenia o zdolności do pełnienia służby wojskowej (vide skierowanie nr [...]). W ww. skierowaniu podano, że skarżący wstąpił do czynnej służby wojskowej [...] maja 2017 r. i w ww. jednostce zajmował stanowisko [...]. W wyniku przeprowadzeniu badań, RWKL rozpoznała u skarżącego: 1) zespół bólowy korzeniowy u osoby z wielopoziomową dyskopatią w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, trzykrotnie leczoną neurochirurgicznie z discektomią na poziomach L3/L4 i L4/L5, znacznie upośledzający sprawność ustroju, który przypisala do § 62 pkt 3 oraz § 34 pkt 7 i pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1243 ze zm.; dalej: "rozp. MON z 2022 r."), zatutułowanego "Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz warunki orzekania w tych sprawach" (dalej: "zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r."); 2) blizny grzbietu po zabiegach neurochirurgicznych, zakwalifikowane do § 3 pkt 1 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r.; 3) esowate skrzywienie odcinka piersiowo-lędźwiowego kręgosłupa, przypisane do § 34 pkt 1 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r.; 4) nieprawidłową glikemię na czczo - § 54 pkt 3 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r.; 5) przebytą septoplastykę z utrzymującym się skrzywieniem przegrody nosa nieupośledzającym drożności nosa - § 26 pkt 3 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r.; 6) przebyte złamanie kości prawego nadgarstka bez trwałych następstw z wywiadu - § 75 pkt 1 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r.; 7) otyłość I stopnia - § 1 pkt 7 zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r. Orzeczeniem z [...] grudnia 2023 r. nr [...] organ pierwszej przyznał skarżącemu kategorię N w grupie IV według zał. nr 1 do rozp. MON z 2022 r. - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie RWKL nie stwierdziła związku ww. schorzeń ze służbą wojskową, zaliczyła skarżącego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdwoa (wskazując, że inwalidztwo istnieje od września 2023 r.) oraz uznała, iż jest zdolny do pracy. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia podano, że schorzenie nr 1), tj. zespół bólowy korzeniowy u osoby z wielopoziomową dyskopatią w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej w IV grupie badanych. W odwołaniu od ww. rozstrzygnięcia skarżący wyjaśnił, iż [...] kwietnia 2023r. podczas ćwiczeń przygotowujących do rocznego egzaminu ze sprawności fizycznej poczuł ostry, przeszywający ból pleców w obrębie dolnej części kręgosłupa. Po konsultacjach u lekarzy ortopedy i neurochorurga, okazało się, że cierpi na przepuklinę w odcinku lędźwiowo-krzyżowym; przebył operacje i obecnie rehabilituje się. Zaakcentował, iż posiada zaświadczenie od lekarza neurochirurga (które załączył do odwołania) o powrocie do służby po zabiegu w okresie 3 miesięcy. Po rozpoznaniu odwołania, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej: "CWKL", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy"), orzeczeniem nr [...], wydanym [...] listopada 2024 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej : "k.p.a."), art. 58 ust. 6 i art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (obecnie tekst jednolity: Dz. U. 2025 r., poz. 825; dalej: "u.o.O."), § 3 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.; dalej: "rozp. MON z 2012 r."), a także § 11 ust. 1 oraz § 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozp. MON z 2022 r., utrzymała w mocy orzeczenie RWKL. W uzasadnieniu ww. orzeczenia CWKL, powołując się na dokumentację orzeczniczą zgromadzoną przez organ pierwszej instancji, opisała przebieg dotychczasowego leczenia skarżącego. Organ odwoławczy zaznaczył, że dwukrotnie w dniach: [...]-[...] maja 2023 r. oraz [...]-[...] czerwca 2023 r. w Oddziale Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Szpitala [...] w [...] skarżącemu wykonano odbarczenie kanału kręgowego z discektomią i foraminotomią endoskopową z dostępu tylno-bocznego od strony lewej (najpierw na poziomie L4/L5, a potem na poziomie L3/L4). Następnie w ww. placówce w dniach [...]-[...] listopada 2023 r. wykonano skarżącemu przezotworową endoskopową discektomię i foraminotomią lędźwiową z dostępu tylno-bocznego na poziomie L4/L5 od strony prawej. Skarżący został wypisany bez nowych deficytów neurologicznych do dalszej rehabilitacji. Zdaniem organu drugiej instancji, pomimo dotychczasowego leczenia - trzech operacji kręgosłupa oraz leczenia rehabilitacyjnego, nie można przewidzieć terminu zakończenia leczenia skarżacego, zwłaszcza neurochirurgicznego, ponieważ w zaświadczeniu lekarskim, wystawionym [...] stycznia 2024 r. przez specjalistę neurochirurgii dr hab. n. med. D. L. został on zakwalifikowany po raz czwarty do zabiegu PELD (skórnej endoskopowej discektomii lędźwiowej). Wprawdzie w dniu [...] maja 2024 r. skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie, wystawione [...] maja 2024 r. przez lekarza P. L., w którym stwierdzono zakończenie procesu leczenia, to - mimo opatrzenia tego zaświadczenia pieczęcią Oddziału Neurochirurgii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w [...] - brak jest autoryzacji lekarza specjalisty w dziedzinie neurochirurgii. Skarżący nie dołączył karty informacyjnej czwartej operacji neurochirurgicznej, zatem nie można stwierdzić jakiego typu wykonano operację i na jakim poziomie odcinka lędźwiowego. CWKL, utrzymując w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji, skonkludowała, iż skarżący był "wielokrotnie reoperowany z powodu dolegliwości bólowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa", a "leczenie farmakologiczne oraz rehabilitacja prowadzone w warunkach ambulatoryjnych pomiędzy zabiegami neurochirurgicznymi przynosiły niewielkie krótkotrwałe stany poprawy funkcjonalnej. Obecnie w toku postępowania orzeczniczego RWKL stan neurologiczny pomimo prowadzonej wielomiesięcznej rehabilitacji oraz leczenia farmakologicznego nie przynosi spodziewanej poprawy. W związku z powyższym na podstawie wywiadu dotychczasowego leczenia, braku długotrwałych efektów poprawy stanu zdrowia nie można wykluczyć kwalifikacji do kolejnego zabiegu neurochirurgicznego". Powyższe orzeczenie CWKL skarżący (reprezentowany przez radcę prwanego J. M.) uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zarówno naruszenie przepisów postępowania, jak i prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez wadliwą ocenę całego materiału dowodowego, skutkującą nieprawidłowym ustaleniem trwałej niezdolności skarżącego do służby wojskowej: a) w oparciu o ustalenie zespołu bólowego korzeniowego z wielopoziomową dyskopatią w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, trzykrotnie leczoną neurochirurgicznie z discektomią na poziomach L3/L4 i L4/L5 znacznie upośledzającą sprawność ustroju, podczas gdy - jak wynika z zaświadczenia lekarskiego z [...] maja 2024 r., przedłożonego CWKL przez skarżącego - proces leczenia został zakończony i brak jest przeciwwskazań do kontynuowania czynnej służby wojskowej; ww. dokumentowi organ drugiej instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności, dokonując ustaleń pozostających w rażącej sprzeczności z materiałem dowodowym, b) z pominięciem okoliczności, iż na podstawie skierowania na badania lekarskie z [...] maja 2024 r. wydano w dniu [...] czerwca 2024 r. orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono u skarżącego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania służby wojskowej na zajmowanym dotychczas stanowisku, co w żaden sposób nie koresponduje z zaskarżonym orzeczeniem i potwierdza zdolność skarżącego do służby na długo przed wydaniem orzeczenia przez CWKL; 2) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z § 12 ust. 2 rozp. MON z 2022 r. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postaci m.in. zaniechania przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego i badania specjalistycznego skarżącego w sytuacji, w której zgromadzona dokumentacja oraz informacje posiadane przez CWKL jednoznacznie wskazywały, że pomiędzy orzeczeniem RWKL z [...] grudnia 2023 r. a rozpoznaniem odwołania skarżącego, co nastąpiło po upływie 11 miesięcy, miały miejsce kolejne zabiegi operacyjne oraz doszło do zakończenia procesu leczenia, a to uzasadniało przeprowadzenie ponownego badania, czego z niezrozumiałych względów zaniechano. Skarżący zawnioskował o dopuszczenie dowodu z: ( 1. wydruku wizyty z [...] grudnia 2024 r., 2. wydruku wizyty z [...] kwietnia 2024 r., 3. wydruku wizyty z [...] lipca 2024 r., 4. wydruku wizyty z [...] lutego 2024 r., 5. zaświadczenia lekarskiego z [...] stycznia 2024 r., 6. zaświadczenia lekarskiego z [...] stycznia 2024 r. - na okoliczność zakończenia procesu leczenia skarżącego, rodzaju zastosowanego leczenia, a także braku przeciwwskazań zdrowotnych do kontynuowania czynnej służby wojskowej; ( 7. orzeczenia lekarskiego z [...] czerwca 2024 r. nr [...] - na okoliczność braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania przez skarżącego czynnej służby wojskowej na dotychczasowym stanowisku. W oparciu o zarzuty skargi skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia organu odwoławczego oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia organu pierwszej instancji, jak też zasądzenia od CWKL na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął poszczególne jej zarzuty. W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Na rozprawie w dniu 27 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") postanowił uwzględnić wniosek dowodowy w zakresie dokumentów wymienionych w pkt 1-5 i 7 oraz nie uwzględnić tego wniosku w odniesieniu do doukunetu wskazanego w pkt 6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 190 ust. 1 u.o.O. zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska właściwa ze względu na miejsce stacjonowania jednostki wojskowej lub pododdziału jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, a w przypadku określania zdolności do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych oraz rodzajach wojsk właściwa rzeczowo wojskowa komisja lekarska. W myśl art. 190 ust. 10 u.o.O., ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: 1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a także zdolność do pełnienia dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej w okresie kształcenia, o którym mowa w art. 95 ust. 4; 2) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych; 3) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Stosownie do treści art. 87 ust. 1 u.o.O. wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenie o zdolności danej osoby do służby wojskowej na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w przypadku potrzeby również obserwacji szpitalnej. Przepis art. 58 ust. 6 stosuje się. Jak wskazuje art. 84 ust. 2 u.o.O., wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest decyzją. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w k.p.a. (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. LEX nr 1771990). Wojskowe komisje lekarskie mają obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, zaś w kwestiach tam nieuregulowanych winny stosować zasady ogólne właściwe dla postępowania administracyjnego. Przewidziana w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej nakazuje organowi dokładnie zbadać sprawę, tak aby w sposób prawidłowy ustalić jej stan faktyczny. Wzmocnieniem tej reguły jest ujęty w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. Dopiero dysponując całokształtem materiału dowodowego, organ może ocenić daną okoliczność i uznać ją za udowodnioną bądź nie (art. 80 k.p.a.). Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza, gdy powołuje się na nie strona, jest naruszeniem przepisów postępowania skutkującym uchyleniem decyzji (vide wyrok NSA z 4 października 2005 r., sygn. akt I OSK 159/05, LEX nr 1612042). W świetle konstytucyjnego modelu sądowej kontroli działalności publicznej, sąd administracyjny nie posiada co do zasady kompetencji do dokonywania ustaleń stanu faktycznego w będącej przedmiotem jego rozpoznania sprawie administracyjnej. Obowiązkiem sądu administracyjnego jest sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego zaliczenie badanego do jednej z kategorii zdolności do służby, w szczególności zbadanie, czy organ rozstrzygając o zaliczeniu do danej kategorii miał do tego odpowiednie podstawy faktyczne i prawne, a więc np. czy badanie stanu zdrowia zostało przeprowadzone prawidłowo i czy znajduje oparcie w wyczerpującym wywiadzie chorobowym i odpowiedniej dokumentacji medycznej. Natomiat sądowa kontrola orzeczeń komisji lekarskich nie może dotyczyć kwestii medycznych - Sąd nie jest uprawniony do oceny stanu zdrowia badanego, a tym samym weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia (vide wyrok NSA z 13 stycznia 2023 r., sygn. akt III OSK 6626/21, LEX nr 3500282). Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby wojskowej, zakres przeprowadzanych badań, warunki orzekania o zdolności do tej służby oraz tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich normowało od 14 czerwca 2022 r. do 28 marca 2024 r. rozp. MON z 2022 r., czyli obowiązywało ono w dacie rozstrzygnięcia RWKL. Akt ten został zastąpiony rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2024 r., poz. 466), które weszło w życie 29 marca 2024 r., przy czym według § 14 tego rozporządzenia, sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi się według przepisów dotychczasowych. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozp. MON z 2022 r., wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozp. MON z 2022 r. W myśl § 12 ust. 2 rozp. MON z 2022 r. wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. W niniejszej sprawie organ odwoławczy poprzestał na powtórnej analizie materiału dowodowego przekazanego mu przez RWKL w sytuacji, gdy po pierwsze z dokumentacji tej wynikało, że stan zdrowia skarżącego ulega częstym zmianom, a po wtóre rozpatrzenie odwołania nastąpiło po upływie prawie 11 miesięcy od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Do odwołania (pismo z [...] stycznia 2024 r.) skarżący załączył zaświadczenie lekarskie z [...] stycznia 2024 r. stwierdzające, iż oczekuje na zabieg PELD ([...] lutego 2024 r.), po którym w ciągu 3 miesięcy przewidywany jest powrot do zdrowia (vide karta nr 17 akt administracyjnych sprawy). Wcześniej na przestrzeni 7 miesięcy (od maja do listopada 2023 r.) skarżący przeszedł trzy operacje na kręgosłup i poddawał się rehabilitacji. W tych okolicznościach CWKL powinna zweryfikować stan zdrowia skarżącego pod kątem jego zdolności do zawodowej służby wojskowej; zaistnała bowiem potrzeba, o której mowa w § 12 ust. 2 zdanie drugie rozp. MON z 2022 r. Co więcej, w zaskarżonym orzeczeniu organ drugiej instancji powołał się na przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie, wystawione [...] maja 2024 r. przez lekarza P. L., w którym stwierdzono zakończenie procesu leczenia. Jednakże dokument ten - zakwestionowany przez CWKL z powodu "braku autoryzacji lekarza specjalisty w dziedzinie neurochirurgii" - nie został włączony do akt administracyjnych sprawy. Organ odwoławczy w zaskarżonym rozstrzygnięciu zarzucił też, iż skarżący nie dołączył karty informacyjnej z czwartej operacji neurochirurgicznej (co uniemożliwia weryfikację rodzaju i zakresu operacji), podczas gdy to obowiązkiem organu orzekającego w sprawie jest zebranie kompletnej dokumentacji pozwalającej na wydanie rozstrzygnięcia. Tak więc CWKL powinna w takiej sytuacji zobowiązać skarżącego do przedłożenia brakującego dokumentu. Organ drugiej instancji zignorował argumentację odwołania, ograniczajac się do dokumentacji medycznej zebranej przez RWKL, która jawi się jako nieaktualna, zważywszy na intensywne leczenie skarżącego, w tym przebytą kolejną operację. Sąd w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. uwzględnił zawnioskowane przez skarżącego dokumenty oprócz załączonego do odwołania zaświadczenia z [...] stycznia 2024 r. Poza wydrukiem z wizyty lekarskiej z [...] grudnia 2024 r., obejmują one diagnostykę skarżącego z okresu poprzedzającego wydanie zaskarżonego orzeczenia. Ponownie rozpatrując sprawę, organ drugiej instancji uwzględni powyższe uwagi, a następnie wyda orzeczenie, które prawidłowo uzasadni. W konsekwencji dostrzeżenia uchybień mających istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania (obejmujących wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącego i opłatę skarbową od pełnomocnictwa) rozstrzygnięto w punkcie drugim sentencji wyroku na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło