II SA/Wa 130/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.), Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Bronisław Szydło, Protokolant Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku na zagospodarowanie oddala skargę. Komendant [...] Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 104 ust. 1 i art. 82 oraz art. 170 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz.1750 ze zm.), po rozpatrzeniu złożonego wniosku, odmówił [...] K. W. przyznania zasiłku na zagospodarowanie. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zasiłek na zagospodarowanie - w myśl przywołanych przepisów ustawy pragmatycznej - przysługuje żołnierzowi pełniącemu czynną służbę wojskową. Tymczasem wnioskodawca został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem 28 lutego 2005 r. Wprawdzie wniosek w sprawie pochodzi z dnia 4 sierpnia 2004 r., jednakże do jego sprecyzowania doszło dopiero na wezwanie organu w dniu 26 listopada 2007 r. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2008 r. zainteresowany zwrócił się do Dowódcy Sił Powietrznych z wnioskiem o uchylenie powyższej decyzji Komendanta [...] Sił Powietrznych, oraz wniósł skargę na opieszałość organu I instancji, wskazując, że sprawa toczy się od dnia 4 sierpnia 2004 r., a nadal nie otrzymał należnego mu świadczenia. Dowódca Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 8 ust. 1, art. 82 ust. 1 i 2 w związku z art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 czerwca 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 76/07, uchylił wydane wcześniej decyzje: Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Szefa [...] Sił Powietrznych z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku osiedleniowego, z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie żądania strony. Zdaniem Dowódcy Sił Powietrznych, w rozstrzyganej sprawie wniosek strony - mimo podjętych prób przez Komendanta [...] SP - nie został dostatecznie sprecyzowany, jednak fakt podjęcia przez organ I instancji zarówno decyzji w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku osiedleniowego, jak i decyzji o odmowie przyznania zasiłku na zagospodarowanie, i zaskarżenie przez K. W. w takiej sytuacji właśnie decyzji w sprawie zasiłku na zagospodarowanie wskazuje i potwierdza rzeczywisty przedmiot jego żądania. Organ II instancji uznał za trafny zarzut przewlekłości postępowania, prowadzonego przez organ I instancji, stwierdzając jednak, że - mimo zwłoki - zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, chociaż winna zostać uzasadniona innym powodem odmowy, niż w niej wskazany. W wyniku dokonanych ustaleń, Dowódca Sił Powietrznych stwierdził bowiem, że sporna należność została już wypłacona K. W. w marcu 1993 r., w kwocie 4.874,400 starych złotych, a fakt ten znajduje odzwierciedlenie w dokumentach kadrowo - płacowych, w szczególności w karcie uposażenia zainteresowanego nr [...] pozostającej obecnie w archiwum. Organ podniósł, że okoliczność ta pozwala uznać, iż zaskarżona decyzja [...] Sił Powietrznych odpowiada obowiązującym przepisom. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję K. W. zarzucił organom obu instancji brak staranności w wyjaśnieniu sprawy, wskazując że w dotychczas zgromadzonych dokumentach brak jest informacji o spełnieniu świadczenia. Wniósł o zobowiązanie Dowódcy Sił Powietrznych do złożenia dokumentu, potwierdzającego fakt wypłacenia mu żądanego świadczenia. W odpowiedzi na skargę Dowódca Sił Powietrznych wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący nie podniósł żadnych argumentów, które mogłyby wpłynąć na zmianę zaskarżonej decyzji. Kwestionuje jedynie istnienie dokumentu, stwierdzającego wypłacenie mu żądanej należności. Organ wyjaśnił, że przedmiotowy dokument został dołączony do akt niniejszej sprawy, a wypłata zasiłku na zagospodarowanie zarówno w czasie powołania skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jak i na podstawie aktualnych przepisów, następuje z urzędu, dlatego też wniosek osoby zainteresowanej w tym zakresie nie jest konieczny, a organy wojskowe nie były zobowiązane do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach przyznawania żołnierzom zawodowym zasiłku na zagospodarowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 82 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), żołnierzowi zawodowemu, z którym po raz pierwszy zawarto kontrakt na pełnienie służby stałej lub kontrakt na pełnienie służby terminowej przez okres nie krótszy niż pięć lat, przysługuje zasiłek na zagospodarowanie po objęciu stanowiska służbowego (ust. 1). Zasiłek na zagospodarowanie przysługuje w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym (ust. 2). Tak sformułowany przepis znajdował się również w tekście pierwotnym powołanej ustawy i dotyczył również skarżącego, w czasie objęcia przez niego pierwszego stanowiska służbowego. Jak wynika z akt sprawy, żądanie przez K. W. przyznania mu zasiłku na zagospodarowanie jest bezzasadne, z uwagi na to, że sporna należność została mu już wypłacona w marcu 1993 r. w wysokości 4.874,400 starych złotych, a okoliczność ta znajduje potwierdzenie w zarchiwizowanych dokumentach kadrowo - płacowych, w szczególności w karcie uposażenia zainteresowanego nr [...], jako zapis [...]. Wobec stanowiska skarżącego, negującego istnienie powyższego dowodu, Sąd na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2009 r. poinformował skarżącego o fakcie wypłacenia mu spornego zasiłku, wskazując, że w aktach sprawy znajduje się poświadczona za zgodność z oryginałem kopia kwestionowanego przez niego dokumentu, wedle którego ww. zapis [...], zgodnie z wyjaśnieniami pełnomocnika organu, złożonymi na rozprawie, oznacza miesiąc i rok, w którym dokonano wypłaty skarżącemu przedmiotowego zasiłku. Po uzupełnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie o archiwalną kartę uposażenia skarżącego, organ II instancji prawidłowo uznał, że decyzja organu I instancji, pomimo jej wadliwego uzasadnienia, jest zgodna z prawem. Zasiłek na zagospodarowanie nie przysługuje, jeżeli wcześniej doszło już do jego wypłaty. Świadczenie to ma bowiem charakter jednorazowy. Z treści wniesionej skargi wynika ponadto, że K. W. zarzuca orzekającym organom zwłokę w rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Należy jednak zauważyć, że w tym postępowaniu Sąd ocenia jedynie legalność wydanych decyzji. Zwłoka w rozpoznaniu sprawy, nawet jeśli się pojawiła, to w tym zakresie skarżący mógł we właściwym czasie podjąć stosowne działania, zwalczające bezczynność organu. Na obecnym etapie postępowania brak podstaw prawnych do nałożenia jakichkolwiek sankcji na organ za jego opieszałość w wydawaniu decyzji, bowiem organ administracji, który wydał decyzję w danej sprawie, nawet jeśli uczynił to z opóźnieniem, nie pozostaje już w bezczynności. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.