II SA/Wa 1315/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnieniu listy zakwalifikowanych do najmu lokalu postanawia - odrzucić skargę. Zarząd Dzielnicy [...] W. uchwałą z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem [...] W., nie wyraził zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnieniu listy zakwalifikowanych do najmu lokalu B. G. w zakresie regulacji tytułu prawnego lokalu nr [...] przy ul. [...]. O podjęciu przedmiotowej uchwały B. G. została poinformowana pismem Naczelnika Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2013 r. B. G. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w zakresie przedmiotowej uchwały. W odpowiedzi na powyższe Zastępca Burmistrza Dzielnicy [...] W., pismem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], poinformował stronę, iż brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej uchwały, a wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa nie wniosło nowych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Przedmiotowa odpowiedź została doręczona w dniu 21 marca 2013 r. B. G. oraz w dniu 25 marca 2013 r. jej pełnomocnikowi – T. S. (pełnomocnictwo z dnia [...] października 2011 r., karta nr 133 akt administracyjnych sprawy). Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. pełnomocnik B. G. – T. S. złożyła ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia sprawy w zakresie uchwały Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. W odpowiedzi na powyższe Zastępca Burmistrza Dzielnicy [...] W., pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [....], poinformował pełnomocnika strony, że brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej uchwały, zaskarżona uchwała została podjęta bez naruszenia prawa, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przedmiotowa odpowiedź została doręczona w dniu 08 maja 2013 r. pełnomocnikowi B. G – T. S. Pismem z dnia 06 czerwca 2013 r. B. G., reprezentowana przez pełnomocnika - adw. J. L., wniosła - za pośrednictwem organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] (07 czerwca 2013 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz obciążenie kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego, stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 53 § 1 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) – dalej: usg, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3). Do zaskarżenia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym uchwał podjętych przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej zastosowanie ma przepis art. 53 § 2 ppsa, określający termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Powołany przepis nie określa początku biegu terminu w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim przypadku skargę można wnieść w terminie sześćdziesięciu dni, licząc od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego z sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Tym samym należy stwierdzić, że skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie zostanie udzielona przez organ jednostki samorządu terytorialnego w ciągu miesiąca. Wyjaśnić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, co oznacza, że następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, są bezskuteczne. Nie są one zatem wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 usg (patrz: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 227/13). Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie skarżąca uczyniła uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem [...] W., którą Zarząd Dzielnicy [...] W. nie wyraził zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na uzupełnieniu listy zakwalifikowanych do najmu lokalu B. G. w zakresie regulacji tytułu prawnego lokalu nr [...] przy ul. [...]. Skarżąca przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu, pismem z dnia [...] lutego 2013 r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie wymienionej uchwały. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] organ udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotową odpowiedź skarżąca odebrała w dniu 21 marca 2013 r., zaś jej pełnomocnik – T. S. w dniu 25 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy, karty nr 140-141). Następnie pismem dnia [...] kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej – T. S. złożyła kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w zakresie ww. uchwały. W odpowiedzi na powyższe organ, pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], poinformował pełnomocnika strony, że brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej uchwały. Przedmiotowa odpowiedź została doręczona pełnomocnikowi B. G. – T. S. w dniu 08 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy, karta nr 150). Następnie pismem z dnia 06 czerwca 2013 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła w dniu 07 czerwca 2013 r. - za pośrednictwem organu - skargę na wymienioną uchwałę. Dowodem na powyższe jest data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę – 07 czerwca 2013 r. Wyjaśnić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie, co oznacza, że następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, są bezskuteczne. Nie są one zatem wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Wezwanie takie jest czynnością procesową, powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu autoweryfikację uchwały organu gminy, wskazanej w tym wezwaniu, które konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i uchwałę, za przyczyną której to się stało. Zatem, nie można tej instytucji traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Taki pogląd pozbawiałby owe wezwanie znaczenia prawnego. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu w pozycji uprzywilejowanej wobec innych podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa. Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej – T. S. odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – 25 marca 2013 r., z datą wniesienia skargi do Sądu – 07 czerwca 2013 r., uznać należy, że skarga B. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ppsa, liczonego od dnia złożenia pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 24 kwietnia 2013 r. (środa). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.