II SA/Wa 1356/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2020 r. sprawy ze skargi S. C. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z dotychczas zajmowanego stanowiska oddala skargę Zaskarżonym rozkazem personalnym, przywołując art. 50 oraz 54 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2387 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o ABW", odwołano [...] S. C. zwanego dalej "Funkcjonariuszem", z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego – [...] w Wydziale Zamiejscowym w W. w 11 grupie uposażenia zasadniczego 3 195 zł., z dodatkiem służbowym 1 750 zł. - i przeniesiono do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwanej dalej "ABW") do Grupy Dyspozycyjnej Szefa ABW w Biurze [...] ABW - bez zmiany grupy zaszeregowania i składników uposażenia. Rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności przywołując art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia organ przywołał następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Dyrektor Departamentu [...] ABW - w piśmie z [...] kwietnia 2019 r., skierowanym do Dyrektora Biura [...] ABW - wskazał na określone okoliczności, które uzasadniają odwołanie Funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego oraz przeniesienie do dyspozycji Szefa ABW, - po analizie tego pisma Szef ABW uznał, że w sprawie rzeczywiście wystąpiły okoliczności, które na obecnym etapie uzasadniają utratę zaufania wobec Funkcjonariusza, niezbędnego do zajmowania przez niego dotychczasowego stanowiska służbowego, - zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy o ABW funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa ABW; zgodnie z § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji (Dz. U. Nr 52, poz. 453), zwanego dalej rozporządzeniem "o przenoszeniu", przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji Szefa ABW może nastąpić w przypadku przewidywanego wyznaczenia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, - mając zatem na uwadze okoliczności wskazane w piśmie z [...] kwietnia 2019 r., zasadnym jest odwołanie Funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienie do dyspozycji Szefa ABW; wyznaczenie Funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe będzie możliwe po wyjaśnieniu okoliczności, przedstawionych w wymienionym piśmie, oraz po przeprowadzeniu analizy potrzeb kadrowych ABW, przy jednoczesnym uwzględnieniu jego wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, - zgodnie z art. 117 ustawy o ABW funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji Szefa ABW na podstawie art. 54 ust. 1 otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne świadczenia pieniężne należne na stanowisku zajmowanym bezpośrednio przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa ABW, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokości, - nadanie rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności wynika z konieczności odsunięcia od wykonywania zadań służbowych Funkcjonariusza, który utracił zaufanie Szefa ABW niezbędne do wykonywania tych czynności; w tym kontekście nadanie tego rygoru przyczyni się również do zapewnienia niezakłóconego funkcjonowania Delegatury ABW w [...]. W skardze podniesiono: - w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - Funkcjonariusz zapoznał się z nim w siedzibie organu [...] maja 2019 r. - nie ma jakichkolwiek podstaw, faktów i okoliczności, w oparciu o które można uznać, że Szef ABW miał podstawy do utraty zaufania w stosunku do jego osoby, - w aktach postępowania znajduje się jedynie pismo z [...] kwietnia 2019 r.; wynika zeń, jakoby istniały okoliczności wskazujące na możliwość popełnienia przez Funkcjonariusza bliżej nieokreślonego "przestępstwa lub wykroczenia albo złamania dyscypliny służbowej"; to niezwykle ogólne sformułowanie w żadnym razie nie może uzasadniać utraty zaufania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo wskazano: - wydanie rozkazu, jak i nadanie mu rygoru natychmiastowej wykonalności, było zgodne z obowiązującymi przepisami - art. 50 i 54 ust. 1 ustawy o ABW oraz § 3 i 4 rozporządzenia o przenoszeniu oraz art. 108 § 1 K.p.a., - jak stanowi przywołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 54 ust. 1 ustawy o ABW, funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa Agencji, w której pełni służbę; nieokreślenie w tym przepisie żadnych przesłanek ani powodów, które powinny lec u podstaw takiego odwołania, powoduje, że użyty w nim zwrot "może" trzeba traktować jako wyraz woli ustawodawcy; chciał on, aby podejmowane w tym zakresie działania miały charakter fakultatywny i były realizowane przez organ w ramach przysługującej mu swobody w zakresie sposobu załatwienia danej sprawy; wynikające z przywołanej normy prawnej uprawnienia mają zatem bardzo szeroki charakter; koresponduje to z istotą administracyjnoprawnego stosunku służbowego; w przeciwieństwie do stosunku pracy charakteryzuje się on nierównorzędnością stron; przejawia się to podległością i dyspozycyjnością służbową funkcjonariusza wobec zwierzchnika, który - jednostronnie i władczo - kształtuje istotne elementy tego stosunku, - odwołanie z zajmowanego stanowiska i przeniesienie do dyspozycji jest szczególną instytucją, typową dla służb mundurowych - uzbrojonych formacji, których zadaniem jest ochrona porządku publicznego - lub - tak jak w przypadku ABW - ochrona bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego porządku konstytucyjnego; jest zatem oczywiste, że - przystępując do służby w ABW - funkcjonariusz wyraża dobrowolnie gotowość podporządkowania się szczególnej obowiązującej w tej formacji mundurowej dyscyplinie służbowej; obliguje go ona do wykonywania rozkazów i poleceń przełożonych oraz do akceptowania tego, że Szef ABW - jako przełożony wszystkich funkcjonariuszy tej formacji - ma prawo kształtować politykę kadrowej oraz decydować o obsadzie stanowisk w podległych mu jednostkach; w jego bowiem gestii mieści się "załatwianie" wszelkich spraw, o których mowa w art. 50 ustawy o ABW - w tym odwoływanie ze stanowisk oraz przenoszenie do dyspozycji; nie wymaga to - co do zasady - zgody funkcjonariusza i może nastąpić nawet wbrew jego woli, - zgodnie z utrwalonym poglądem - prezentowanym zarówno w piśmiennictwie prawniczym jak i orzecznictwie sądowym (vide wyroki: WSA o sygn. akt II SA/Wa 1874/18 oraz NSA o sygn. akt I OSK 2962/15 i 736/17) - decyzja o odwołaniu ze stanowiska oraz przeniesieniu funkcjonariusza do dyspozycji Szefa danej służby ma charakter uznaniowy i jest podejmowana w ramach przysługującej temu organowi swobody działania; w konsekwencji, zakres sądowej kontroli tego rodzaju rozstrzygnięć jest ograniczony; nie polega na wkraczaniu w kompetencje organu i ocenie słuszności prowadzonej przezeń polityki kadrowej - w szczególności przesądzania, czy dany funkcjonariusz powinien pozostać na zajmowanym stanowisku służbowym i czy zasadne było przeniesienie go do dyspozycji; badane jest wyłącznie, czy dana decyzja nie nosi cech dowolności - czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia a wybór, jakiego dokonał, nastąpił po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy oraz został dostatecznie uzasadniony słusznym interesem, jakim jest dobro służby; podkreślono, że "utrata zaufania" wynika zawsze z subiektywnej oceny określonych faktów przez przełożonego, a nie podwładnego (vide: wyroki WSA o sygn. akt II SA/Wa 1684/15 oraz IV SA/Wr 828/14); ustalenie więc, czy faktycznie do niej doszło, pozostaje zawsze w gestii organu, który - kierując się utożsamianym z interesem społecznym dobrem służby - samodzielnie zarazem ocenia celowość pozostawienia danego funkcjonariusza na dotychczasowym stanowisku służbowym, - w kontekście tej argumentacji nie zgodzono się z podnoszonym w skardze zarzutem, jakoby nie istniały podstawy faktyczne oraz prawne do wydania zaskarżonego rozkazu; jak wynika wprost z jego treści, materialnoprawną podstawę odwołania i przeniesienia Funkcjonariusza stanowiły właściwe, obowiązujące przepisy (art. 50 i 54 ust. 1 ustawy ABW oraz AW), a wydaną w tym przedmiocie decyzję podjęto w granicach tzw. "uznania administracyjnego" - z uwagi na konkretne, udokumentowane, znane organowi z urzędu okoliczności faktyczne; doprowadziły one do utraty zaufania względem Funkcjonariusza; wskazano je w piśmie z [...] kwietnia 2019 r.; zawarta tam informacja - wskazująca na wykonywanie w ABW (w związku z prowadzonym pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w [...] śledztwem) czynności służbowych, czyli de facto ustaleń w zakresie "możliwości popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo złamania dyscypliny służbowej" przez funkcjonariuszy ABW, do których zaliczał się m.in. Funkcjonariusz - stanowiła zwięzły i w zupełności wystarczający opis przyczyny, która doprowadziła do uznania, że Skarżący utracił pokładane w nim zaufanie, predestynujące do dalszego wykonywania powierzonych obowiązków służbowych; wobec tego konieczne było odwołanie go z zajmowanego stanowiska i przeniesienie do Grupy Dyspozycyjnej ABW w Biurze [...], - dziwi poddawanie w wątpliwość przez Funkcjonariusza zaistniałej w niniejszej sprawie "utraty zaufania"; doskonale znane mu są bowiem wszelkie - w tym również nieprzywołane wprost w treści kwestionowanego przezeń pisma (z uwagi na dobro toczącego się postępowania karnego) - okoliczności faktyczne, które w istocie do niej doprowadziły; jak wynika z treści pisma z [...] czerwca 2019 r., - skierowanego do Biura Prawnego ABW i załączonego do odpowiedzi na skargę – [...] kwietnia 2019 r. (w dniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego rozkazu) w ramach śledztwa, o jakim wspomniano w piśmie z [...] kwietnia 2019 r. - w miejscu zamieszkania Funkcjonariusza przeprowadzono przeszukanie; w jego wyniku ujawniono 9 sztuk amunicji, na posiadanie której Funkcjonariusz nie miał wymaganego zezwolenia; doprowadziło to z kolei do: - wydania [...] kwietnia 2019 r. przez Prokuraturę Rejonową dla [...] postanowienia o wszczęciu śledztwa o sygn. akt [...] w sprawie posiadania przez Funkcjonariusza w dniu [...] kwietnia 2019 r., bez wymaganego zezwolenia, amunicji - o czyn z art. 263 § 2 Kodeksu karnego oraz powierzenia (w oparciu o zarządzenie nadzorującego przedmiotowe śledztwo prokuratora) wykonywania czynności w ramach tego postępowania Wydziałowi [...] Departamentu [...] ABW, - wszczęcia [...] maja 2019 r. wobec Funkcjonariusza kontrolnego postępowania sprawdzającego, na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 412 ze zm.), - wszystkie, przedstawione wyżej okoliczności faktyczne całkowicie potwierdzają zasadność podjętych wobec Funkcjonariusza działań, polegających na odsunięciu go od wykonywania dotychczasowych obowiązków służbowych; doprowadziło to do wydania przez Szefa ABW zaskarżonej decyzji; pozostaje ona w zgodzie z obowiązującymi przepisami pragmatycznymi, - zgodnie z interpretacją § 2 rozporządzenia o przenoszeniu, dokonaną w orzeczeniu sądowym, zapadłym w podobnej sprawie dotyczącej innego funkcjonariusza ABW (wyrok WSA o sygn. akt II SA/Wa 792/18): "wystarczy samo "przewidywanie" takiego wyznaczenia i nie jest konieczne, by organ w sposób szczegółowy je uzasadniał. Żaden bowiem przepis nie nakłada na Szefa ABW obowiązku wykazania jakie są przyczyny tego, że przewiduje on wyznaczenie funkcjonariusza na inne stanowisko. Przyjąć należy, iż taka konstrukcja przepisu wykonawczego wpisuje się w charakter służby w ABW oraz wyłącznych kompetencji Szefa ABW do kształtowania jej polityki kadrowej.", - przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy odnotowano, że - po zapoznaniu się z pismem sporządzonym przez Dyrektora Departamentu [...] (jednostki odpowiedzialnej m.in. za sprawy wewnętrzne Agencji, a w szczególności za prowadzenie postępowań sprawdzających i kontrolnych wobec funkcjonariuszy) - Szef ABW miał pełne prawo przyjąć, że opisane w nim okoliczności uzasadniają natychmiastowe odsunięcie Funkcjonariusza od wykonywania obowiązków służbowych na dotychczasowym stanowisku; jak bowiem wynika z treści wydanych na gruncie ustawy o Policji oraz ustawy o Państwowej Straży Pożarnej orzeczeń sądowych (tak wyroki WSA o sygn. akt II SA/Wa 87/09 oraz 476/15) - zawsze, gdy na skutek zaistnienia pewnych okoliczności faktycznych pojawią się jakiekolwiek wątpliwości, co do celowości dalszego realizowania przez danego funkcjonariusza obowiązków służbowych na dotychczasowym stanowisku, należy uznać, że stanowią one wystarczającą przesłankę do odwołania go z takiego stanowiska, - w konsekwencji, zarówno wydanie rozkazu o odwołaniu Funkcjonariusza ze stanowiska i przeniesieniu go do dyspozycji, jak i nadanie temu rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności należy uznać za całkowicie trafne posunięcie; zostało ono podjęte w szeroko pojętym interesie służby, mającym na celu zapewnienie skutecznego wykonywania ciążących na ABW zadań; jednocześnie, jest oczywiste, że wydanie zaskarżonej decyzji odbyło się w zgodzie z obowiązującymi przepisami - w szczególności z § 3 ust. 2 rozporządzenia o przenoszeniu; obliguje on do szybkości działania; jak wynika wprost z jego treści - "rozkaz personalny w sprawie przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji Szefa ABW wydaje się, z urzędu lub na wniosek przełożonego właściwego w sprawach osobowych funkcjonariusza przenoszonego do dyspozycji, niezwłocznie po podjęciu decyzji co do odwołania funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego.", - reasumując, decyzję administracyjną o odwołaniu Funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesieniu do dyspozycji Szefa ABW podjęto zgodnie z prawem (w ramach tzw. "uznania administracyjnego") oraz należycie uzasadniono; jednocześnie nie nosi ona cech dowolności; do jej wydania doszło bowiem po wszechstronnym i wnikliwym rozpatrzeniu przez organ wszystkich, zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych, potwierdzających fakt wystąpienia przesłanki (utraty zaufania) implikującej wydanie tego rodzaju rozstrzygnięcia; istniała ona nie tylko w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ale wciąż występuje - na co wskazuje treść pisma z [...] czerwca 2019 r., zawierającego informacje na temat wszczęcia w trybie przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych postępowania kontrolnego wobec Funkcjonariusza oraz prokuratorskiego śledztwa o sygn. akt [...] w sprawie posiadania przezeń amunicji - bez wymaganego zezwolenia. W trakcie rozprawy (k. 32) pełnomocnik organu wyjaśnił, że [...] kwietnia 2019 r. wszczęto śledztwo w sprawie zaś Funkcjonariuszowi przedstawiono zarzuty [...] lipca 2019 r. [...] grudnia 2019 r. zwolniono go ze służby. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafna jest argumentacja organu administracji; w szczególności jej rozwinięcie sformułowane w odpowiedzi na skargę. Z uwagi na uprzednie szerokie przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Organ właściwie skonstatował wystąpienie w sprawie przesłanek dla wydania rozkazu o dowołaniu Funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji szefa ABW. Wobec zarzutów skargi dodać należy jedynie co następuje. Zasadnie wprawdzie odnotowano w skardze, że stwierdzenia zawarte w materiale dowodowym, który zresztą ma charakter informacji niejawnej, stanowiącym przesłankę wydania kwestionowanego rozkazu mają charakter stosunkowo ogólny. W realiach rozpoznawanej sprawy nie stanowi to jednak o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia. Przywołane tam okoliczności mogą bowiem przesądzać o utracie zaufania do danej osoby, w kontekście dalszego prawidłowego pełnienia obowiązków, a więc - co to zasady - stanowić przesłankę odwołaniu funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji Szefa ABW. Istotna jest tu informacja o prowadzeniu pod nadzorem prokuratury śledztwa, które dotyczyć może bezpośrednio Funkcjonariusza (informację tę – w toku postępowania przed Sądem – zamieszczono w materiale organu niemającym już klauzuli tajności). Z kolei odwołanie ze stanowiska wiąże się z zaprzestaniem wykonywania doraźnych czynności służbowych oraz bieżących zadań. W istocie Funkcjonariusz wywodził, jakoby w realiach danej sprawy nie istniały przesłanki dla sformułowania ogólnej oceny o ujawnieniu okoliczności, wskazujących na możliwość popełnienia przezeń przestępstwa lub wykroczenia albo naruszenia dyscypliny służbowej. W realiach rozpoznawanej sprawy okoliczności takie, choć niewymieniane expressis verbis w stosownym dokumencie, musiały zostać jednak ujawnione. Prowadzono bowiem śledztwo, a informację o tym skierowano do właściwego w sprawach personalnych organu. Stały się one dlań znane. Z kolei w tym samym dniu, gdy wniesiono o odwołanie Funkcjonariusza z dotychczasowego stanowiska, przeprowadzono w jego domu przeszukanie. W jego wyniku ujawniono zresztą amunicję, uznaną za posiadaną nielegalnie. Wynik przeszukania nie musiał być wprawdzie znany na dzień skierowania wystąpienia o odwołanie Funkcjonariusza. Był jednak wiadomy fakt prowadzenia postępowania. Wobec takiej okoliczności faktycznej mogły powstać uzasadnione wątpliwości, co do celowości dalszego pełnienia przez Funkcjonariusza służby na zajmowanym stanowisku. Wprawdzie za zasadnością wydania zaskarżonego aktu nie mogą przemawiać okoliczności i zdarzenia, które miały miejsce już po jego wydaniu. Należą do nich: - przywołane przez organ w odpowiedzi na skargę wszczęcie stosownych postępowań przeciw Funkcjonariuszowi - po dacie skierowania pisma z [...] kwietnia 2019 r., które stanowiło jedyny (wedle opisów zawartości akt) dokument źródłowy, uwzględniony przez szefa ABW, czy nawet - zwolnienie Funkcjonariusza ze służby (tak informacja z rozprawy). W realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że - na dzień kierowania wniosku – prowadzone było postępowanie w sprawie a nawet podejmowane były inne stosowne czynności dotyczące osobiście Funkcjonariusza - kwestia przeszukania mieszkania. W tych realiach informacja jaką dysponował Szef ABW, choć dość lakoniczna, uzasadniała podjęcie stosownych działań kadrowych. Istniały faktycznie przywołane przez organ przesłanki odwołania z zajmowanego stanowiska. Z kolei - jak wcześniej wskazano - prowadzenie polityki kadrowej - w tym ocena, kiedy jest zasadne, nawet z daleko idącej ostrożności, odsunięcie funkcjonariusza od bieżącego wykonywania zadań – należy do organu. Rolą Sądu może być wyłącznie kontrola, czy rozstrzygnięcie mieści się w granicach uznania administracyjnego – za podjęciem określonego działania kadrowego przemawiają racjonalne względy w kontekście celu, jakim jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania danej formacji. W rozpatrywanym przypadku nie budzi to wątpliwości. Z kolei poza granicami danej sprawy jest ocena, czy ostatecznie ewentualne zarzuty i formowane wątpliwości, w kontekście ówczesnej utraty zaufania do danego Funkcjonariusza były zasadne. Organ wskazywał w danym przypadku bowiem, że przesłanką podjęcia działań kadrowych nie było stwierdzenie nieprawidłowości w pracy funkcjonariusza czy ujawnienie wątpliwości, co do jego uczciwości, rzetelności, przestrzegania przezeń prawa itp. lecz ujawnienie okoliczności mogących budzić wątpliwości w tym zakresie. Ocenę, jak daleko idące środki - w tym działania kadrowe - podejmować w tego rodzaju przypadku, prawodawca pozostawił organowi. Przyznanie mu przez prawodawcę prawa ich podejmowania bez szczegółowego zakreślenia kryteriów w danym zakresie (tak art. 50 ust. 1 i art. 54 ust. 1 ustawy o ABW) oznacza jednocześnie obarczenie szeroką odpowiedzialnością samego Szefa ABW, w kontekście zapewnienia sprawnego funkcjonowania danej formacji. W rozpatrywanej sprawie nie naruszono przepisów, zakreślających możliwości zastosowania działań kadrowych w postaci odwołania z zajmowanego stanowiska i przeniesienie do dyspozycji Szefa ABW. Nie budzi wątpliwości, że zaistniała sytuacja mogła stanowić przesłankę do podjęcia kwestionowanych działań w granicach uznania upoważnionego organu - Szefa ABW. Nie naruszono więc przepisów prawa materialnego zakreślających kompetencje organu do realizacji działań kadrowych ani przepisów postępowania, co do obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy w jej istotnych aspektach. Biorąc pod uwagę powyższe uwarunkowania - zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), orzeczono jak w sentencji wyroku.