II SA/Wa 139/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Anna Mierzejewska, Protokolant spec. Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2016 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną - oddala skargę - Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.); zwanej dalej k.p.a. oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] orzekającą o odmowie uznania D. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] listopada 2015 r. D. S. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] w celu zarejestrowania się jako osoba bezrobotna. Starosta [...] w dniu [...] grudnia 2015 r. wydał decyzję orzekającą o odmowie uznania D. S. za osobę bezrobotną. Od powyższej decyzji D. S. złożył odwołanie domagając się uznania za osobę bezrobotną. Podał, że w dniu zgłoszenia do rejestracji otrzymał zaświadczenie potwierdzające zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego. Następnie udał się do lekarza i otrzymał zaświadczenie o niezdolności do pracy na okres od [...] listopada 2015 r. do [...] listopada 2015 r. W tej samej dacie, tj. [...] listopada 2015 r. dostarczył je do Powiatowego Urzędu Pracy w [...]. Uważa, że niekorzystna dla niego sytuacja wynikła z uprzedzeń do jego osoby na skutek pewnych wydarzeń z przeszłości. Po rozpatrzeniu odwołania organ wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że dla uzyskania statusu osoby bezrobotnej oprócz innych przesłanek istotne znaczenie ma zdolność do podjęcia zatrudnienia. D. S. w dniu [...] listopada 2015 r. był niezdolny do pracy i z tego powodu nie mógł być uznany za osobę bezrobotną. W oparciu o akta sprawy przekazane wraz z odwołaniem organ stwierdził, że [...] listopada 2015 r. tj. w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] D. S. przedłożył wymagane dokumenty do rejestracji. Składając własnoręczny podpis w dokumentacji oświadczył, że wszystkie podane w trakcie rejestracji dane są zgodne ze stanem faktycznym. Złożył też oświadczenie, że jest zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia. D. S. jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. Z uwagi na to, że pierwszym dniem niezdolności do pracy był dzień rejestracji Wojewoda [...] stwierdził, że [...] listopada 2015 r. D. S. nie był zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia, a zatem nie spełniał ustawowych warunków do uznania za osobę bezrobotną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustawowy warunek zdolności i gotowości do podjęcia pracy odnosi się do wszystkich osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy w charakterze bezrobotnego, w tym również do osób niepełnosprawnych. W ocenie organu odwoławczego decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. orzekająca o odmowie uznania D. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2015 r. nie narusza prawa, a wskazane w odwołaniu przepisy Konstytucji RP, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i Kodeksu karnego wymienione przez D. S. nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] wskazując, że odmówiono uznania go od dnia [...] listopada 2015 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, jak również o odmowie zarejestrowania jako osobę bezrobotną w dniu [...] grudnia 2015 r. W uzasadnieniu wskazał, że względu na okoliczności życiowe pozbawiony został środków do życia. Uważa, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaznaczył, że zarzut skargi odnoszący się do odmowy uznania D. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] grudnia 2015 r. nie dotyczy istoty rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, tj. odmowy uznania Skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną do wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji stanowił przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Z powołanej definicji ustawowej bezrobotnego wynika niezbicie, że brak zdolności do pracy spowodowany chorobą uniemożliwia nabycie statusu bezrobotnego. Również czasowa, ale istniejąca w chwili rejestracji, choroba (niezdolność do pracy) jest przeszkodą w uzyskaniu statusu bezrobotnego. Trzeba bowiem dostrzec, że w definicji bezrobotnego wskazuje się ogólnie na niezdolność do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, bez określania, czy chodzi o czasową, czy trwałą niezdolność (por. Z. Góral, komentarz do art. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, źródło: Lex Omega). Dodać należy, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazują, że status osoby bezrobotnej nie wynika tylko z faktu dokonania rejestracji i pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych, lecz wiąże się ze spełnieniem określonych tą ustawą warunków. Warunkiem zasadniczym, który powinna spełniać osoba bezrobotna jest oczywiście jej zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, rozumiana jako gotowość do przyjęcia przez bezrobotnego proponowanego zatrudnienia, co nie zachodzi w odniesieniu do osoby przebywającej na zwolnieniu lekarskim. Pojęcie "gotowość do podjęcia zatrudnienia" oznacza bowiem sytuację, gdy osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie wystąpią żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2010 r., I OSK 1008/10, również wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r., II SA/Kr 1120/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący w dniu rejestracji złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] zaświadczenie o niezdolności do pracy za okres od [...] listopada 2015 r. do [...] listopada 2015 r. Oznacza to, że we wskazanym okresie nie był zdolny i gotowy do pracy. Zasadnie zatem organy I i II instancji odmówiły skarżącemu przyznania z dniem [...] listopada 2015 r. statusu osoby bezrobotnej. Jedną z przesłanek posiadania statusu bezrobotnego jest zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, przez co należy rozumieć zdolność konkretnej osoby do podjęcia pracy odpowiadającej jej kwalifikacjom oraz brak przeszkód tej osoby do świadczenia pracy. Przeszkodą taką była bowiem choroba skarżącego. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.