II SA/Wa 1430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej - oddala skargę - [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4 i art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576), cofnął A. D. pozwolenie na broń palną bojową do ochrony osobistej. W uzasadnieniu podał, iż w dniu [...] maja 2013 r. uzyskał informację z komisariatu Policji W., że A. D. został zatrzymany w związku nieumyślnym doprowadzeniem do utraty broni palnej wraz z amunicją oraz powiadomieniem o niepopełnionym przestępstwie pobicia innej osoby. Ponadto wymieniony był wówczas pod wpływem alkoholu (1,35 ‰), co potwierdza sprawozdanie eksperta kryminalistyki z zakresu badań alkoholu w płynach ustrojowych Laboratorium Kryminalistycznego Komendy [...] Policji oraz protokół przesłuchania świadka P. T. W odwołaniu od powyższej decyzji A. D. wniósł o: - uchylenie przedmiotowej decyzji z uwagi na podjęcie jej w oparciu o niezgodny ze stanem faktycznym materiał dowodowy przekazany przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji W. (przeciwko którym aktualnie postępowania prowadzą: Wydział [...] Biura Spraw Wewnętrznych Komendy Głównej Policji oraz na podstawie przekazanych przez BSW materiałów – Prokuratora Rejonowa W. – sygn. akt [...]), - w przypadku gdyby doszło do pozbawienia go dostępu do broni, zapewnienie całodobowej ochrony osobistej jemu i wskazanym członkom rodziny, - wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec osób odpowiedzialnych za wprowadzenie w błąd organu wydającego pozwolenie na broń poprzez zawieszenie ich w czynnościach służbowych, a zwłaszcza wobec [...]. P. D. i jego podwładnych. W uzasadnieniu podniósł, że pozwolenie na broń zostało mu wydane na podstawie realnego i rzeczywistego zagrożenia jego zdrowia i życia oraz spełnieniu gróźb wobec niego oraz członków jego rodziny. Wskazał, że jako wieloletni funkcjonariusz służb mundurowych był nagradzany i wyróżniany oraz nigdy nie "splamił munduru", a także nigdy nie użył bezpodstawnie broni do ochrony osobistej i nikomu nie groził. Stwierdził też, że w związku z pomówieniami, preparowanymi dowodami i zatajaniem dowodów jego niewinności przez niektórych funkcjonariuszy KP w [...], powiadomił o tym odpowiednie instytucje. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której pozwolenie takie wydano, przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. Natomiast w myśl art. 10 ust. 9 tej ustawy, noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą pozwolenie na broń. Organ stwierdził, że w przypadku A. D. dyspozycja wyżej wskazanego przepisu, stanowiącego obligatoryjną podstawę cofnięcia pozwolenia na broń, została spełniona. Z akt sprawy wynika bowiem, że wymieniony w dniu [...] maja 2013 r. zgłosił funkcjonariuszowi KP W. dokonanie pobicia P. T. oraz poinformował, że w trakcie pościgu za sprawcami pobicia, wypadła mu broń znajdująca się w kaburze i broń tę zgubił. Inną wersję wydarzeń przedstawił P. T., który przyznał, iż tej nocy pił z A. D. alkohol, a ten rozbierał przy nim broń – pistolet [...]. Gdy zaś szli po kolejny alkohol tenże stwierdził, że zgubił broń i wspólnie wymyślili jej utratę w trakcie pościgu za sprawcami fikcyjnej napaści. Organ wskazał ponadto, że posiadacz broni nie przyznał się do picia alkoholu, jednakże przeczą temu inne dowody, tj. sprawozdanie eksperta kryminalistyki z zakresu badań alkoholu w płynach ustrojowych Laboratorium Kryminalistycznego [...] i protokół pobrania krwi. Odnosząc się do przedstawionych przez stronę okoliczności i twierdzeń dotyczących wprowadzenia organu pierwszej instancji w błąd poprzez pomówienie go przez funkcjonariuszy KP [...], czego potwierdzeniem są wszczęte wobec nich przez BSW KGP oraz Prokuraturę Rejonową [...] postępowania organ odwoławczy podniósł, że okoliczności te nie miały wpływu na prowadzone postępowanie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń. Podkreślił, iż podstawą do wszczęcia postępowania w tym zakresie była okoliczność utraty broni i przemieszczanie się z nią pod wpływem alkoholu, co zostało potwierdzone protokołem pobrania krwi od strony i wynikiem badania krwi na zawartość alkoholu wskazującym, iż w dniu [...].05.2013r. była ona pod wpływem alkoholu – 1,35 ‰ alkoholu we krwi. Tym samym w opinii organu, przedstawione w odwołaniu argumenty nie mogą zmienić sposobu rozstrzygnięcia sprawy, gdyż przedmiotem postępowania administracyjnego nie jest ocena zasadności wszczęcia wobec strony dochodzenia w sprawie "rzekomego powiadomienia o niepopełnionym przestępstwie", ani też ocena zgodności z prawem działań wobec strony funkcjonariuszy KP [...]. W niniejszej sprawie przedmiotem badania była okoliczność, czy strona nosiła broń znajdując się po użyciu alkoholu, gdyż ma ona znaczenie dla sprawy i ustalenia takie poczyniono. Komendant Główny Policji podniósł także, że ewentualne nieprawidłowości w postępowaniu funkcjonariuszy KP [...] podczas interwencji wobec strony oraz P. T., mogą ewentualnie – gdy zostaną potwierdzone – stanowić podstawę do wyciągnięcia wobec nich konsekwencji służbowych. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. D. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że decyzja opiera się na trzech dokumentach, tj. notatce urzędowej [...]. P. D. – Zastępcy Komendanta Komisariatu Policji [...], zeznaniach P. T. złożonych w dniu zatrzymania, tj. [...] maja 2013 r. oraz protokole pobrania krwi. Zdaniem skarżącego przedmiotowa notatka jest niezgodna z prawdą, nieobiektywna, tendencyjna oraz zawiera szereg gołosłownych informacji o rzekomo popełnionych przez niego przestępstwach. Skarżący wskazał, że kwestionował legalność działań funkcjonariuszy KP [...] w dniu zatrzymania, czego dowodem jest pismo z [...].12.2013r. skierowane do dyrektora BSW KGP. Ponadto postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Prokuratura Rejonowa dla [...] wszczęła pod sygnaturą [...] śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień przez ww. funkcjonariuszy, a w powyższym śledztwie skarżącemu przyznano status pokrzywdzonego. Skarżący podał, ze przesłuchany w dniu [...] marca 2014 r. w charakterze świadka P. T. nie tylko wycofał zeznania złożone w dniu [....] maja 2013 r., ale oskarżył funkcjonariuszy KP [...], w tym P. D., o szereg czynności stricte kryminalnych polegających m.in. na wymuszeniu zeznań i fabrykowaniu dowodów przeciwko skarżącemu oraz zatajaniu dowodów jego niewinności. Natomiast organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do powyższych zeznań, czym, w sposób rażący naruszył zasadę prawdy obiektywnej. Skarżący podniósł również, iż w aktach śledztwa znajduje się szereg dokumentów wskazujących na pozaprawne działania funkcjonariuszy KP [...], zatajających lub wręcz fabrykujących dowody przeciwko niemu, m.in. wniosek o dokonanie oględzin i przeprowadzenie ekspertyzy pojemnika z krwią w aspekcie możliwości ingerencji w zabezpieczony materiał biologiczny. W ocenie A. D. organ odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia art. 97 Kpa, bowiem nawet nie rozpoznał jego wniosku o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia śledztwa w sprawie [...], a nadto nie wziął pod uwagę faktu toczenia się przed Sądem Rejonowym [...] pod sygn. akt [...] sprawy, której przedmiotem miały być wydarzenia z [...] maja 2013 r. Z uwagi na sprzeczności w materiale dowodowym, należało postępowanie zawiesić do czasu zakończenia przedmiotowego śledztwa, jak i ostatecznego wyjaśnienia zarzutów stawianych skarżącemu w sprawie karnej oraz o wykroczenie przez niezawisły Sąd. Zdaniem skarżącego sposób prowadzenia postępowania administracyjnego świadczy dobitnie o naruszeniach zasady pogłębiania zaufania (art. 8 Kpa) oraz nieprzestrzeganiu zasady domniemania niewinności. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Odnosząc się do zeznań złożonych przez P. T. [...] marca 2014 r. stwierdził, iż są one niewiarygodne, albowiem zostały złożone po upływie blisko roku od zdarzenia, zaś w świadek nie był w stanie określić, kiedy do niego doszło. Przeczy nim także wynik badania krwi skarżącego. Natomiast w kwestii zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń z uwagi na toczące się postępowanie sądowe organ wskazał, że w stanie faktycznym sprawy nie występuje stosunek zależności pomiędzy prowadzonym przed Sądem Rejonowym [...] postępowaniem o sygn. akt [...], a postępowaniem w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń. Z kolei skarżący skierował do Sądu pismo datowane na [...] stycznia 2015 r. stanowiące "wniosek dowodowy obwinionego" adresowany do Sądu Rejonowego [...] wraz z szeregiem załączników, w którym podnoszone są kwestie nieprawidłowości działań funkcjonariuszy KP [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1, § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 o broni i amunicji (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.), zgodnie z którym właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. Konstrukcja powołanego przepisu jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zaistnienia okoliczności w tym przepisie przewidzianych, organ Policji obowiązany jest cofnąć udzielone wcześniej pozwolenie na posiadanie broni. Rozstrzygnięcie podjęte w oparciu o omawiany przepis ma charakter tzw. decyzji związanej, nie pozostawiającej organowi jakiegokolwiek luzu decyzyjnego. Tym samym jego zastosowanie w konkretnej sprawie i wydanie decyzji cofającej pozwolenie na posiadanie broni, wymaga uprzedniego ustalenia w toku postępowania administracyjnego, że adresat decyzji, po pierwsze znajdował się w stanie po użyciu alkoholu lub innego wymienionego w art. 18 ust. 1 pkt 4 środka, a po drugie, będąc w takim stanie nosił broń lub przemieszczał się z rozładowaną bronią. Stosownie do przepisu art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1356 ze zm.), stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi od 02,‰ do 0,5 ‰ alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 w 1 dm3. Natomiast stężenie we krwi powyżej 0,5 % alkoholu albo obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,5 mg alkoholu w 1 dm3, oznacza stan nietrzeźwości (ust. 3). Z kolei w myśl art. 10 ust. 9 ustawy o broni i amunicji, w rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą zezwolenie. Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny wskazuje, ze w stosunku do A. D. zaistniały określone w przepisie art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji przesłanki, obligujące organ Policji do cofnięcia wymienionemu pozwolenia na broń bojową do ochrony osobistej. Bezsporna jest w sprawie okoliczność, ze w dniu [...] maja 2013 r. w godzinach nocnych w [...] doszło do zdarzenia z udziałem skarżącego i P. T., w następstwie którego zawiadomili oni Policję o popełnieniu przestępstwa napadu na P. T. oraz o utracie przez A. D. elementów broni palnej do ochrony osobistej w postaci pistoletu [...], na posiadanie której ten ostatni posiadał pozwolenie. Przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu [...] maja 2013 r. P. T. wyjaśnił, iż tej nocy pił alkohol w mieszkaniu należącym do skarżącego, razem opuścili mieszkanie ok godz. [...] i jeszcze znajdując się na klatce schodowej widział pistolet [...] w ręku skarżącego. W jego obecności skarżący go rozebrał, a wtedy z magazynka wypadło kilka sztuk amunicji, pomagał zbierać z podłogi części broni. Wyjaśnił, że widział, jak A. D. udał się następnie do zaparkowanego opodal samochodu [...], coś w nim robił, a po chwili wrócił do klatki schodowej. Potem razem udali się do sklepu po kolejny alkohol, zaś przechodząc obok klatki schodowej skarżący stwierdził, ze zgubił broń. P. T. wyjaśnił, że po naradzie wymyślili wersję napadu na niego, i że podczas pościgu za sprawcami napadu skarżący zgubił broń. Te części zostały ujawnione przez przybyłych na miejsce funkcjonariuszy Policji w zaparkowanym opodal samochodzie. Natomiast przesłuchany w charakterze podejrzanego A. D. wyjaśnił, ze w dniu [...] maja 2013 r. w W. przy ul. S. nie chował pistoletu [...] do zaparkowanego tam samochodu [...]. Zaprzeczył też, by spożywał alkohol w jakiejkolwiek postaci w dniu [...] maja 2013 r. Odpowiadając na zadawane pytania podał, ze z P. T. spotkał się w dniu [...] maja 2013 r. w W. przy ul. K. po skończonej pracy w celu naprawy samochodu [...], stanowiącego własność jego konkubiny D. B., że nie rozbierał pistoletu [...] w obecności P. T. w dniu [...] maja 2013 r., a nadto, że wspólnie z P. T. powiadomili umundurowanego funkcjonariusza Policji o napadzie na tego drugiego i o utracie broni w trakcie pościgu. Skarżący odmówił odpowiedzi na pytanie, czy przebywał z P. T. w mieszkaniu w W. w dniu [...] maja 2013 r. Co prawda P. T. przesłuchany w charakterze świadka przez funkcjonariusza Biura Spraw Wewnętrznych KGP w dniu [...] marca 2014 r. w toku postępowania o przekroczenie uprawnień przez funkcjonariuszy KP [...] zeznał, że w mieszkaniu skarżącego przy ul. S. w dniu zdarzenia rozmawiali na różne tematy pijąc herbaty i kawy, że miał miejsce napad na niego, gdy udał się do sklepu po papierosy oraz, że skarżący zgubił broń podczas pościgu za napastnikami, tym niemniej zeznania te należy, jak to uczynił organ, ocenić jako niewiarygodne. Zostały one bowiem złożone po upływie prawie roku od zdarzenia, a świadek nie był nawet w stanie określić daty, kiedy do niego doszło. Wskazał, że miało ono miejsce kilka tygodni po pobiciu go na stacji benzynowej, do którego miało dojść w czerwcu, lipcu bądź w sierpniu 2013 r. Powyższej wersji wydarzeń przeczy też notatka służbowa zastępcy Komendanta Komisariatu Policji [...] P. D. z dnia [...] maja 2013 r., z której wynika m.in. wykonane w dniu zdarzenia u P. T. badanie na zawartość alkoholu wykazało 0,55 mg/l oraz w drugiej próbie 0,67 mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu. Wynika z niej również, że w rozmowie z gospodarzem hostelu, w którym skarżący zamieszkuje, funkcjonariusze ustalili, iż A. D. z P. T. faktycznie w dniu zdarzenia spożywali alkohol, a ok godz. 02:00 opuścili hostel udając się w nieznanym kierunku. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości w ocenie Sądu okoliczność, ze w dniu [...] maja 2013 r. skarżący wypełnił przesłankę przemieszczania się z rozładowaną bronią albo noszenia broni. Zauważyć przy tym należy, iż sam skarżący w istocie nie negował i nie neguje, że w ww. dniu posiadał przy sobie broń palną w postaci pistoletu [...]. Zaprzeczał natomiast konsekwentnie, by w dniu zdarzenia znajdował się w stanie po użyciu alkoholu. Jednakże fakt spożywania przez skarżącego w dniu [...] maja 2013 r. alkoholu, potwierdza w pierwszej kolejności protokół pobrania od niego krwi o godz.[...], w którym odnotowano, iż badany podaje, że spożywał alkohol, że zapach alkoholu z ust jest wyczuwalny oraz badany jest pod wpływem alkoholu / może być pod wpływem substancji odurzających lub psychotropowych. Natomiast ze sprawozdania z dnia [...] maja 2013 r. z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu etylowego w płynach ustrojowych przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy [...] Policji na zlecenie KP [...] wynika, że w próbce pobranej od A. D. stwierdzono 1,35 ‰ alkoholu etylowego. Oznacza to, że w dniu pobrania krwi do badania skarżący znajdował się w stanie nietrzeźwości, a tym samym spełniona została druga przesłanka określona w przepisie art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, obligująca organ Policji do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń. W tym stanie rzeczy argumentacja skarżącego, iż rozstrzygnięcie opiera się na dokumentach budzących wątpliwości, nie jest uprawniona. Nie sposób zgodzić się również z zarzutem naruszenia art. 8 kpa – zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej - oraz zasady pogłębiania kultury prawnej obywateli. Bezzasadny jest także zarzut naruszenia zasady domniemania niewinności, która nie ma zastosowania w postępowaniu administracyjnym. Ponadto wskazać trzeba, że organ administracji publicznej, w niniejszej sprawie Komendant Główny Policji, w postępowaniu w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń nie rozstrzyga o winie lub niewinności, lecz stosuje jedynie środki prawne przewidziane w przepisach prawa administracyjnego, tj. ustawy o broni i amunicji, w tym sankcję w postaci cofnięcia pozwolenia na broń. Nie jest wreszcie trafny zarzut naruszenia art. 97 Kpa, poprzez odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia śledztwa w sprawie [...] i ostatecznego wyjaśnienia zarzutów stawianych skarżącemu w sprawie karnej przez niezawisły Sąd. Zgodnie z przepisem art. 97 §4 kpa, który przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania w sytuacji wystąpienia zagadnienia wstępnego, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji należy do uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Sąd w pełni podziela stanowisko i organu, iż formuła tego przepisu wskazuje na cztery istotne elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; 2) jego rozstrzygnięcie zależy od innego organu lub sądu; 3) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzić rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; 4) istnienie zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozstrzygnięciem sprawy i wydaniem decyzji. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, iż wstrzymanie toku postępowania administracyjnego z przyczyny wskazanej w art. 97 § 1 pkt 4 kpa następuje, jeżeli organ prowadzący postępowanie nie dysponuje "elementem" pozwalającym rozstrzygnąć władczo o prawach i obowiązkach stron tworzonego przezeń stosunku administracyjnego. Ów "element" stanowi zagadnienie o charakterze prawnym, a jego określenie ("stworzenie") należy do kompetencji innego organu lub sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 lipca 2010 r. sygn.. akt IV SA/Wa 612/10, Lex 675381). Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 8 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 49/08 (Lex 499886), stwierdził, że zagadnieniem wstępnym jest tylko takie postępowanie, którego wynik bezpośrednio wpłynie na treść rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Pomiędzy rozstrzygnięciem zapadłym przed sądem lub innym organem, a rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej musi zachodzić stosunek zależności co oznacza, ze sprawa administracyjna może zostać rozstrzygnięta na różne sposoby – w zależności od tego, jakie rozstrzygnięcie wyda inny organ lub Sąd. W okolicznościach niniejszej sprawy taki stosunek zależności po między postępowaniem prowadzonym przez Sąd Rejonowy [...] o sygn. akt [...], czy też śledztwem w sprawie [...] prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową [...] nie zachodzi. Rozstrzygnięcie przez ww. Sąd sprawy dotyczącej zawiadomienia przez skarżącego o niepopełnionym przestępstwie, czy też ustalenia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy KP [...], nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń w oparciu o przesłanki wymienione w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. Wreszcie odnosząc się do wniosku dowodowego skarżącego z dnia [...] stycznia 2015 r., który Sąd oddalił, należy wskazać, że zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Powyższy wniosek, kierowany pierwotnie do Sądu Rejonowego [...] w sprawie o sygn. akt [...] (wraz z załącznikami w postaci pism i wniosków kierowanych do Prokuratury, Policji, Rzecznika Praw Obywatelskich), stanowi w istocie polemikę z ustaleniami dokonanymi przez Policję czy też Prokuraturę i zawiera stanowisko skarżącego dotyczące postępowań prowadzonych przez wymienione instytucje. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.