II SA/Wa 1452/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-01-13

Skład orzekający: Iwona Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego może być oparta na prawomocnym orzeczeniu, które stało się prawomocne po wydaniu wyroku w sprawie, której wznowienia się domaga?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania na podstawie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy może być oparta tylko na orzeczeniu, które było prawomocne przed wydaniem wyroku w postępowaniu, którego wznowienia się żąda. Jeśli orzeczenia powołane jako podstawa wznowienia stały się prawomocne po wydaniu wyroku, którego wznowienia się domaga, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
R. J. złożył skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2004 r. sygn. akt II SA 4784/03. Jako podstawę wznowienia powołał art. 273 § 3 PPSA i wskazał kilka orzeczeń, które miały stać się prawomocne po wydaniu wyroku w sprawie II SA 4784/03. Sąd uznał, że podstawa wznowienia nie zachodzi, ponieważ powołane orzeczenia nie były prawomocne w dacie wydania wyroku, którego wznowienia się domagał skarżący.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2004 r. sygn. akt II SA 4784/03 postanawia - odrzucić skargę - R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2004 r. sygn. akt II SA 4784/03. Skarżący żądając wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołał orzeczenia w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 629/04, II SO/Wa 15/06, II SA/Wa 57/06, II SA/Wa 1503/06 oraz II SAB/Wa 109/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Dokonując analizy przywołanej w skardze podstawy wznowienia, należy wskazać, że w myśl art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przy rozważaniu przesłanki wznowienia określonej w powołanym przepisie za aktualny uznać należy pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967r., I PZ 20/67 (OSNC 1967, nr 11, poz. 209), iż podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda. Podzielając powyższe poglądy, należy wskazać, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SA 4784/03 kończący postępowanie w sprawie, w której skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego, został wydany w dniu 13 lipca 2004 r., natomiast orzeczenia, wskazane jako podstawa wznowienia postępowania stały się prawomocne: w sprawie II SAB/Wa 109/06 – z dniem 12 października 2006 r., w sprawie II SA/Wa 1503/06 – z dniem 17 lutego 2007 r., w sprawie II SA/Wa 629/04 – z dniem 9 listopada 2004 r., w sprawie II SA/Wa 57/06 z dniem 13 kwietnia 2006 r., w sprawie II SA/Wa 364/06 (poprzednia sygn. akt II SO/Wa 15/06) – z dniem 28 kwietnia 2006 r. Z powyższego wynika, iż w dacie wydania wyroku w sprawie II SA 4784/03, żadne z orzeczeń wskazanych jako podstawa wznowienia postępowania w tej sprawie, nie było prawomocne. Tym samym uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie, podstawa wznowienia postępowania określona w art. 273 § 3 ppsa, nie zachodzi. W okolicznościach niniejszej sprawy zbędne było kierowanie skargi na rozprawę w celu merytorycznego zbadania podstaw wznowienia postępowania. Jak bowiem wynika z utrwalonych poglądów w judykaturze, samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 417/98,OSNAPiUS 2000/6/254, uchwała ądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., sygn. akt III PZP 63/68, NC 1969/12/208). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 powoływanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło