II SA/Wa 1514/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z [...] czerwca 2025 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na [...] postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej – K. S. kwotę w wysokości 300,- zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2025 r. K. S. (dalej: "skarżąca") wniosła do Rady Miejskiej w [...] (dalej: "organ") skargę w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."), na niewłaściwe wykonywanie zadań przez Burmistrza [...] , w związku z brakiem pełnej odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2024 r. Rada Miejska w [...] uchwałą z dnia [...] czerwca 2025 r., Nr [...], podjętą na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., uznała ww. skargę za bezzasadną. Skarżąca w piśmie z z dnia 23 lipca 2025 r., wniesionym za pośrednictwem organu, zaskarżyła powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności i wydanie postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu skargi wskazała między innymi, iż niewykonanie przez organ obowiązków informacyjnych, przewlekłe procedowanie sprawy i brak wszystkich odpowiedzi w zakresie kwestii podnoszonych w korespondencji z dnia [...] grudnia 2024 r. uniemożliwia skarżącej skuteczne wykonywanie mandatu radnej i narusza konstytucyjną zasadę jawności życia publicznego. Rada Miejska w [...] w odpowiedzi na skargę z dnia 20 sierpnia 2025 r. wniosła o odrzucenie skargi powołując się na brak kognicji sądów administracyjnych w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż z zaskarżona uchwała organu została podjęta w związku ze złożoną przez skarżącą w trybie art. 227 k.p.a. skargą z na niewłaściwe wykonywanie zadań przez Burmistrza [...], w związku z brakiem pełnej odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2024 r. Wskazana powyżej podstawa prawna skargi wskazuje, że jej przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tego typu skarga, zgodnie z treścią art. 18b ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) jest rozpatrywana przez radę gminy, która w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. W chwili obecnej ugruntowany jest już w literaturze i orzecznictwie pogląd, iż skarga wywiedziona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Wniesiona w tym trybie skarga uruchamia zatem jedynie jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną - zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 238 k.p.a. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych (vide m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 1023/25, LEX nr 3898204 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, LEX nr 1440514). Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. wymienia bowiem w sposób zamknięty formy działalności organów administracji publicznej, które mogą być badane przez sąd administracyjny. Nadto przepis § 3 ww. artykułu, stanowi, iż sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skoro zatem zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu form działalności administracji publicznej podlegających sądowej kontroli, to skargę taką należało odrzucić jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 300,- zł rozstrzygnięto w punkcie drugim sentencji postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącego, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.