II SA/Wa 1572/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Janusz Walawski, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty części uposażenia oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie odmowy wypłaty K. G. części uposażenia, potrąconego w związku z przebywaniem na zwolnieniach lekarskich w 2014 i 2015 roku. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, co następuje: Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2016 r. K. G. - funkcjonariusz Policji w stanie spoczynku, wystąpił do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o zwrot nienależnie, w jego ocenie, potrąconych 20% zasiłku chorobowego za lata 2014 i 2015 za zwolnienia lekarskie, wystawione przez lekarzy [...]. Żądanie uzasadnił faktem, iż [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K. orzeczeniem z dnia [...] października 2015 r. uznała, iż schorzenia nr 1 i 3 powstały na skutek narażenia na stres czyli wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanym stanowisku. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] marca 2016 r. odmówił zainteresowanemu wypłaty części uposażenia potrąconego w związku z przebywaniem na zwolnieniach lekarskich w 2014 r. i w 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w przypadku K. G. nie zaistniał żaden przypadek wymieniony w art. 121b ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355, ze zm.), warunkujący zachowanie przez niego prawa do 100% uposażenia. W powołanym przez stronę, prawomocnym orzeczeniu [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w K. uznano wymienionego za trwale niezdolnego do służby i zaliczono do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą w Policji. Jednocześnie w orzeczeniu tym stwierdzono, że inwalidztwo nie powstało wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Rozpatrując odwołanie K. G., Komendant Główny Policji podzielił zasadność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Komendant Główny Policji podkreślił, iż odmowa wypłaty żądanego przez stronę świadczenia wymaga wykazania przez organ zaistnienia w sprawie odmiennego stanu faktycznego, niż stan przewidziany w przepisie, stanowiącym podstawę do przyznania świadczenia. Następnie dokonał analizy art. 121b ust. 1, ust. 5 oraz ust. 6 ustawy o Policji w zakresie, którym przepisy te wskazują na okoliczności warunkujące wypłatę funkcjonariuszowi przebywającemu na zwolnieniu lekarskim pełnego oraz ograniczonego do 80% uposażenia. Organ ustalił, iż [...] K. G. w latach 2014 i 2015 przebywał na długotrwałych zwolnieniach lekarskich, w tym na zwolnieniach lekarskich wystawionych przez lekarza psychiatrę od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] października 2014 r., od dnia [...] grudnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. i od dnia [...] lutego 2015 r. do dnia [...] lipca 2015 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K., prawomocnym orzeczeniem z dnia [...] października 2015 r. uznała K. G. za trwale niezdolnego do służby. Jednakże w pkt 13 części A orzeczenia Komisja Lekarska wskazała, iż związek rozpoznanych u wymienionego schorzeń i ułomności (wymienionych w pkt 11 tego orzeczenia) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie istnieje. W pkt 14 części A orzeczenia (stanowiącego uzasadnienie pkt 13) Komisja stwierdziła, że choroby nie pozostają w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wymienionymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 866). Brak związku schorzeń i chorób z warunkami lub właściwościami służby [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K. potwierdziła jednoznacznie wykreślając część B orzeczenia. Komisja Lekarska uznała, iż choroby i schorzenia pozostają w związku ze szczególnymi warunkami służby, wymienionymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 206, poz. 1723) i na tej podstawie zaliczyła K. G. do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą, orzekając przy tym, że schorzenie nie powoduje niezdolności do pracy. Podkreślenia wymaga, iż choroby i schorzenia wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. wydanego na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, (...) (Dz. U. z 2015 r. poz. 900, ze zm.) uprawniają komisje lekarskie jedynie do ustalenia inwalidztwa, związku tego inwalidztwa ze służbą oraz grupy inwalidzkiej. W ocenie Komendanta Głównego Policji, podstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby na podstawie cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. Uwzględniając zatem, iż [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K. stwierdziła, iż związek schorzenia albo ułomności ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby w przypadku skarżącego nie istnieje, brak jest podstaw do uznania jego roszczenia. Tym samym nie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji i dlatego decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2016 r. jest prawidłowa. K. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W argumentacji skargi, K. G. zaskarżoną oraz utrzymaną nią w mocy decyzję uznał za niezgodna z art. 121b pkt 5 ustawy o Policji, albowiem pkt 2) tego przepisu - jako jeden z przypadków warunkujących wypłatę pełnego uposażenia - wymienia chorobę powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, nie zaś inwalidztwo. Jednocześnie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 października 2005 r. w zał. nr 2 l.p. 11 i 9 wymienia choroby, na które skarżący chorował podczas pełnienia służby, jako związane z pełnieniem służby. Orzeczenie Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2015, stwierdza, iż schorzenia nr 1 i 3 powstały na skutek narażenia na stres - czyli wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanym przeze mnie stanowisku. Powyższe potwierdza zaistnienie przypadku uprawniającego do wypłaty 100% uposażenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, iż odmowa wypłaty żądanego świadczenia wymaga wykazania przez organ administracji odmienności danego stanu od przewidzianego w konkretnym przepisie, który stanowi podstawę do realizacji danego uprawnienia, w tym przypadku do wypłaty określonego świadczenia. Rozpatrując takie zagadnienie od strony odmowy przyznania danego świadczenia, organ staje przed innym prawnie zadaniem niż sama czynność wypłaty. Musi wykazać, z jakich powodów świadczenie nie jest należne, czyli jest zobowiązany przedstawić prawną i faktyczną argumentację uzasadniającą odmowę. Uzasadnić musi też, iż stan danej sprawy jest inny niż stan określony przepisem warunkującym wypłatę. Trafnie zatem argumentuje Komendant Główny Policji, iż z uwagi na typowe dla decyzji administracyjnej stosowanie przez organ w procesie rozstrzygania danej sprawy przepisów art. 7, art. 8 i art. 107 Kpa, takie negatywne rozstrzygnięcie organu może zostać wyartykułowane jedynie w formie decyzji administracyjnej (porównaj wyroki WSA w Warszawie: z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1222/12, z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 51/12 oraz z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 402/11 - oraz na temat odmowy dokonania czynności materialno-technicznej: wyrok NSA z dnia 25 lutego 1983 r., sygn. akt II SA 2083/82). Zasady ustalania wysokości uposażenia przysługującego policjantowi, w tym wysokości uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim, określają przepisy rozdziału 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355, ze zm.). Zgodnie z art. 121b ust. 1 w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia. Policjant zachowuje jednak prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu: 1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, 2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, 3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby, 4) choroby przypadającej w czasie ciąży, 5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, 6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi, 7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję lekarską (art. 121b ust. 5 ustawy o Policji). W niniejszej sprawie skarżący zakwestionował decyzję organu, odmawiającą mu wypłaty wyrównania uposażania do pełnych 100% za okres przebywania na zwolnieniu lekarskich, wystawionych przez lekarza psychiatrę od dnia 21 sierpnia 2014 r. do dnia 8 października 2014 r., od dnia 20 grudnia 2014 r. do dnia 17 lutego 2015 r. i od dnia 19 lutego 2015 r. do dnia 10 lipca 2015 r., wskazując na treść dowolnie przez siebie wskazanych i interpretowanych fragmentów orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w K. z dnia [...] października 2015 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K., prawomocnym orzeczeniem z dnia [...] października 2015 r. uznała K. G. za trwale niezdolnego do służby. W pkt 13 części A orzeczenia Komisja Lekarska wskazała, iż związek rozpoznanych u wymienionego schorzeń i ułomności (wymienionych w pkt 11 tego orzeczenia) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie istnieje. W pkt 14 części A orzeczenia (stanowiącego uzasadnienie pkt 13) Komisja stwierdziła, że choroby nie pozostają w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wymienionymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 866). Brak związku schorzeń i chorób z warunkami lub właściwościami służby [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K. potwierdziła jednoznacznie wykreślając część B orzeczenia. Komisja Lekarska uznała, iż choroby i schorzenia pozostają w związku ze szczególnymi warunkami służby, wymienionymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 206, poz. 1723) i na tej podstawie zaliczyła K. G. do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą, orzekając przy tym, że schorzenie nie powoduje niezdolności do pracy. Choroby i schorzenia wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. wydanego na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, (...) (Dz. U. z 2015 r. poz. 900, ze zm.) uprawniają komisje lekarskie jedynie do ustalenia inwalidztwa, związku tego inwalidztwa ze służbą oraz grupy inwalidzkiej. Jest to orzeczenie w innym i szerszym aspekcie niż orzeczenie ustalające związek choroby wskazanej w zwolnieniu lekarskim ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Dlatego odstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby i wydane na podstawie innego niż wyżej wskazane rozporządzenie – to jest na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu z dnia 26 czerwca 2014 r. W tym zaś zakresie [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w K. stwierdziła, iż związek schorzenia albo ułomności ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby w przypadku skarżącego nie istnieje, co wprost wynika z treści tego orzeczenia (A. Rozpoznanie: pkt 3 i pkt 4). Orzeczenie to jest wydane przez wyspecjalizowany w tej materii podmiot i wskazuje, iż brak jest podstaw do uznania za zasadne żądania skarżącego w przedmiocie wyrównania uposażenia do pełnych 100%, wypłaconego za okres przedmiotowych zwolnień lekarskich. Wyraźnie należy podkreślić, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia zasadności odmowy wypłaty 20% uposażenia. Zatem w taki sposób przedmiotowo zakreślonym postępowaniu, ani skarżący, ani organ, ani sąd administracyjny nie mogą podważać orzeczenia Komisji Lekarskiej (zwłaszcza prawomocnej), która została wydana w odrębnym trybie postępowania (porównaj prawomocny wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 345/15). Skoro zaś z orzeczenia Komisji Lekarskiej nie wynika, aby była spełniona przesłanka określona w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, do wypłaty funkcjonariuszowi pełnego uposażenia, z tytułu przebywania na zwolnieniu lekarskim, to nie można czynić innych ustaleń w tym zakresie. Dlatego też w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji i dlatego zarówno zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji jak i utrzymana nią w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2016 r. są prawidłowe. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.