II SA/Wa 1618/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1618/13 w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. W dniu 11 grudnia 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, natomiast odpis wyroku został doręczony w dniu 3 lutego 2014 r. Skarżąca w dniu 27 lutego 2014 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Powyższy wniosek został rozpoznany przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. ustanowił dla skarżącej w ramach przyznania prawa pomocy adwokata, o którego wskazanie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Pismem z dnia 21 maja 2014 r. ORA w [...] poinformowała o wskazaniu adwokat K. S. pełnomocnikiem G. L. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 29 maja 2014 r. Następnie w dniu 25 czerwca 2014 r. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając powyższy wniosek, pełnomocnik wskazał, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla G. L. dowiedział się w dniu 26 maja 2014 r., na dowód czego załączył kserokopię koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że art. 87 § 1 ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 ppsa, równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później, niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ppsa. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że adwokat K. S. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej dowiedziała się w dniu 26 maja 2014 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła w dniu 25 czerwca 2014 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie trzydziestu dni, licząc od daty powzięcia wiadomości o ustanowieniu pełnomocnikiem. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) Kryterium braku winy zostało w niniejszej sprawie spełnione. Jak wynika z akt sprawy, adwokat K. S. dowiedziała się o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który minął w dniu 5 marca 2014 r. Tym samym zgodzić należy się z wnioskodawcą, iż wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.