II SA/Wa 1628/16
WyrokWSA w Warszawie2017-04-04
Skład orzekający: Iwona Maciejuk, Adam Lipiński, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez wnioskodawcę, nawet jeśli treść ta jest sporna lub nie wynika wprost z posiadanych przez organ dokumentów?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez wnioskodawcę, jeśli treść ta jest sporna, ocenna lub nie wynika wprost z posiadanych przez organ dokumentów, rejestrów lub ewidencji. Zaświadczenie może jedynie potwierdzać fakty lub stan prawny wynikający z posiadanych danych, nie może zaś kreować nowej rzeczywistości prawnej ani rozstrzygać spornych kwestii.Stan faktyczny
K.K. zwrócił się do Wojewody o wydanie zaświadczenia o określonej treści, która dotyczyła m.in. okresu zatrudnienia, zajmowanych stanowisk oraz spełniania kryteriów formalnych na stanowisku kierowniczym. Wojewoda odmówił wydania zaświadczenia, wskazując na brak interesu prawnego oraz na to, że treść wniosku przeczyłaby stanowi faktycznemu. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody, podzielając stanowisko o braku możliwości wydania zaświadczenia o żądanej treści, choć uznał istnienie interesu prawnego skarżącego. WSA oddalił skargę, uznając, że treść żądanego zaświadczenia jest sporna i nie wynika wprost z posiadanych przez organ dokumentów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę.
| |
Sygn. akt II SA/Wa 1628/16
UZASADNIENIE
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. o odmowie wydania K.K. zaświadczenia o żądanej treści. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 219 Kpa.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał co następuje:
Pismem z dnia [...] maja 2016 r. K.K. zwrócił się do Wojewody [...] o wydanie zaświadczenia o następującej treści:
1. K.K., tożsamy z K.K., w okresie od [...] lipca 2012r. do [...] października 2014r. był zatrudniony w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony z dnia [...] lipca 2012r. na stanowisku inspektora wojewódzkiego;
2. K.K., tożsamy z K.K., przez cały okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., tj. w okresie od [...] lipca 2010r. do [...] października 2014r., nigdy nie był zatrudniony na stanowisku "pełniącego obowiązki (w skrócie p.o.) kierownika Oddziału do Spraw [...]";
3. K.K., tożsamy z K.K., przez cały okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., tj. w okresie od [...] lipca 2010r. do [...] października 2014r., nigdy nie był zatrudniony na stanowisku "kierownika Oddziału do Spraw [...]";
4. K.K., tożsamy z K.K., nie spełniał kryteriów określonych w opisie stanowiska kierownika Oddziału do Spraw [...], symbol stanowiska pracy [...], zatwierdzonego w dniu [...] sierpnia 2010r. przez Pana L.F. - ówczesnego Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., bowiem nie posiadał wymaganego wykształcenia wyższego z zakresu administracji lub prawa, jak również nie spełniał kryteriów określonych w opisie stanowiska kierownika Oddziału do Spraw [...], symbol stanowiska pracy [...], zatwierdzonego w dniu [...] stycznia 2012r. przez Pana L.F. - ówczesnego Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., bowiem nie posiadał wymaganego wykształcenia wyższego z zakresu administracji lub prawa lub dowolnego wykształcenia wyższego z jednoczesnym ukończeniem studiów podyplomowych z zakresu gospodarki nieruchomościami lub wyceny nieruchomości oraz nie posiadał 5,5 letniego doświadczenia zawodowego na stanowiskach związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych;
5. K.K., tożsamy z K.K., nie został poinformowany przez pracodawcę o tym, że będąc zatrudniony w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. jest funkcjonariuszem publicznym lub może być uznany (uważany) za funkcjonariusza publicznego w rozumieniu art. 115 ust. 13 Kodeksu karnego;
6. Odpowiedzialność karna wynikająca za stosunku pracy, której podlegał K.K., tożsamy z K.K., została określona w "Zakresie czynności służbowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011r." i dotyczyła wyłącznie naruszenia tajemnicy ustawowo chronionej oraz danych osobowych.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści, wskazując w uzasadnieniu, że K.K. nie wykazał interesu prawnego w wydaniu żądanego zaświadczenia; zaświadczenie nie może zostać wydane ze względu na wnioskowaną treść, która fragmentami przeczyłaby stanowi faktycznemu (dot. to treści wniosku wskazanej w ww. pkt 2); zaświadczenie mogłoby zostać wydane, gdyby co do zasady pozytywnie można było uwzględnić żądanie wnioskodawcy co do całej jego treści.
W zażaleniu K.K. wskazał, że jego interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia wynika z art. 42 Konstytucji RP, a zaświadczenie będzie stanowiło dowód w postępowaniach sądowych( obecnie toczących się, jak i przyszłych - wobec [...] Urzędu Wojewódzkiego w K.). Skarżący zarzucił Wojewodzie [...] nieprawdę oraz zwrócił uwagę, że w przypadku odmowy wydania zaświadczenia z przyczyn formalnych, nie można rozpatrywać wniosku pod względem merytorycznym. Postanowieniu wytknął braki formalne, to jest brak oznaczenia strony (naruszenia art. 124 § 1Kpa) oraz wydanie postanowienia 18 dni później niż wynika to z art. 217 § 3 Kpa i dlatego wniósł również zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
W wyniku rozpatrzeniu zażalenia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Organ wskazał i omówił przepisy art. 217-220 Kpa i zaznaczył, iż odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o żądanej treści może nastąpić wówczas, gdy:
1. z żądaniem wydania zaświadczenia zwrócono się do niewłaściwego organu;
2. osoba ubiegająca się o wydanie zaświadczenia nie wykazała interesu prawnego w urzędowym potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego;
3. organ nie dysponuje danymi pozwalającymi na wydanie zaświadczenia;
4. organ nie może spełnić żądania odnośnie do treści zaświadczenia z uwagi na treść danych znajdujących się w jego posiadaniu; w szczególności należy przyjąć, iż skoro zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie pewnego stanu rzeczy, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe, jeśli stan prawny lub faktyczny, którego żądanie to dotyczy, jest sporny. Zatem, wydając zaświadczenie organ administracji może opierać się jedynie na posiadanych przez siebie dokumentach, albowiem zaświadczenie jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania prawdziwości tego, co jest w nim stwierdzone. Wszelka dowolność w stwierdzeniach i nadinterpretacja danych jest niedopuszczalna (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt. II SA/Go 384/08);
5. przepisy szczególne ustanawiają zakaz wydania zaświadczenia.
Wydanie zaświadczenia (art. 217 § 2 pkt 2 Kpa) polega na przeniesieniu danych znajdujących się w posiadanych przez organ rejestrach, ewidencji i innych zbiorach do treści zaświadczenia. Zaświadczenie stanowi wyłącznie potwierdzenie pewnego stanu rzeczy, tak więc gdy problematyka, której dotyczy żądanie strony, jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z jej żądaniem nie jest możliwe Zaświadczenia nie rozstrzyga o żadnych prawach lub obowiązkach, nie może również tworzyć nowej sytuacji prawnej. Zaświadczenie nie może rozstrzygać czegokolwiek, zwłaszcza o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku. Zaświadczenie jest dokumentem urzędowym zawierającym potwierdzenie istniejących obiektywnie faktów lub stanu prawnego, wydawanym na żądanie podmiotu mającego w tym interes prawny przez organ administracji publicznej. W zaświadczeniu organ może potwierdzić tylko fakty wynikające z danych, które posiada. Nie może zaś zaświadczeniem kreować nowej rzeczywistości, która nie znajduje odzwierciedlenia w posiadanej dokumentacji.
Organ administracyjny może odmówić wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych, będących w posiadaniu tego organu lub gdy wnioskodawca domaga się potwierdzenia okoliczności faktycznych lub prawnych, według treści zawartych we wniosku, które w trybie zaświadczenia nie mogą być w ogóle potwierdzone.
W ocenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Wojewody [...], że K.K. nie ma interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczenia. Obowiązkiem pracodawcy jest prowadzenie dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników i pracodawca ma obowiązek udostępniania akt osobowych pracownikowi (oraz byłemu pracownikowi), którego one dotyczą, co wynika z art. 94 pkt 9a Kodeksu pracy oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz. U. Nr 62, poz. 286, z ze zm.) pracodawca zakłada i prowadzi oddzielne dla każdego pracownika akta osobowe. W związku z powyższym skarżący jako były pracownik ma interes prawny w uzyskaniu informacji wynikających z jego akt osobowych prowadzonych przez pracodawcę, w tym również w formie zaświadczenia
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podzielił stanowisko Wojewody [...] o braku możliwości wydania zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawcę treści.
Wniosek z dnia [...] maja 2016 r. dotyczył sprawy o charakterze spornym i ocennym. O ile bowiem możliwe byłoby wydanie zaświadczenia potwierdzającego okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim i wskazania stanowiska na jakim był zatrudniony wnioskodawca, to jednakże zamieszczenie w zaświadczeniu żądanych przez wnioskodawcę sformułowań, że: wnioskodawca nie spełniał kryteriów określonych w opisie wskazanym we wniosku stanowiska; czy też że wnioskodawca nie został poinformowany przez pracodawcę o tym, że będąc zatrudniony w [...] Urzędzie Wojewódzkim jest funkcjonariuszem publicznym lub może być uznany (uważany) za funkcjonariusza publicznego w rozumieniu art. 115 ust. 13 Kodeksu karnego; czy też że odpowiedzialność karna wynikająca za stosunku pracy, której podlegał wnioskodawca została określona w "Zakresie czynności służbowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011r." – nie jest możliwe. Sformułowanie takich wniosków możliwe byłoby po przeprowadzeniu analizy zgromadzonych w aktach osobowych dokumentów i w rezultacie stanowiłoby wniosek z niej wyciągnięty, a nie stwierdzenie faktu. Potwierdzenie, że wnioskodawca nie był zatrudniony na określonym stanowisku wiązałoby się z koniecznością dokonania analizy dokumentów i wyciągnięcia z nich wniosku, że wnioskodawca nie był zatrudniony na danym stanowisku. Wynik takiej analizy nie stanowiłby okoliczności faktycznej (możliwą do potwierdzenia w drodze zaświadczenia), ale byłby wnioskiem wyciągniętym z przeprowadzonej analizy przy założeniu, że organ doszedłby do takiego wniosku, jak sformułowany w żądaniu z dnia [...] maja 2016r. przez wnioskodawcę. Zaświadczenie nie może zostać wydane ze względu na wnioskowaną treść, która fragmentami przeczyłaby stanowi faktycznemu i dlatego zaświadczenie nie może uwzględnić żądanie wnioskodawcy co do całej jego treści.
W ocenie Ministra postanowienie Wojewody [...] nie zawiera braku formalnego tj. brak oznaczenia strony. W postanowieniu Wojewoda [...] wskazał wnioskodawcę z imienia i nazwiska, ale zaniechał podania jej miejsca zamieszkania, co nie ma wpływu na zgodność z prawem podjętego w sprawie rozstrzygnięcia.
Minister poinformował także, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] zostanie rozpoznane w odrębnym postępowaniu.
K.K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i uchylenie poprzedzającego go rozstrzygnięcia Wojewody [...] oraz spowodowanie przez Sąd wydania żądanego zaświadczenia o treści zawartej we wniosku.
Skarżący zaznaczył, iż w jego ocenie, brak jest przeszkód w wydaniu mu zaświadczenia żądanej treści, albowiem organ posiada dokumenty zawarte w aktach osobowych skarżącego. Natomiast opór organu I instancji w wydaniu żądanego zaświadczenia może wynikać jedynie z faktu, iż zaświadczenie o żądanej treści jest niewygodne dla Wojewody [...], gdyż może stanowić dowód na wykazanie nieprawidłowości w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., których organ boi się ujawnić ze względu na możliwą grożącą mu odpowiedzialność. Organ myli zagadnienia formalne z merytorycznymi. Postanowienie organu I instancji narusza art. 124 § 1 Kpa i zostało wydane z naruszeniem terminu wskazanego w art. 217 § 3 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Problematykę wydawania zaświadczeń regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 217 Kpa. i nast. Zgodnie z art. 218 Kpa, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów, bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić jedynie w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.
Żądanie wydania zaświadczenia nie może prowadzić do zebrania przez organ administracji nowych informacji, jakkolwiek może się wiązać z potrzebą aktualizacji lub przetworzenia posiadanych informacji. Organ rozpatrując żądanie strony, przed wydaniem zaświadczenia uwzględnia dane z ewidencji, rejestrów, zbiorów dokumentów lub zbiorów danych utrwalonych innymi technikami. W sytuacji, gdy dowody posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia (porównaj wyrok NSA z dnia 2 września 1998 roku (sygn. akt II SA/Łd 1119/96): "postępowanie wyjaśniające prowadzone zgodnie z art. 218 § 2 Kpa musi odnosić się do faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestru czy zbioru danych innego rodzaju, bo nie ma podstaw do wydania zaświadczenia, co do innych faktów lub okoliczności, które zostały udowodnione tylko samym zeznaniem świadka, wydanie zaświadczenia w takiej sytuacji narusza, bowiem przepis art. 218 Kpa".
Organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów, niedopuszczalne jest tu, na przykład w drodze zeznań świadków tworzenie na potrzeby wydania danego zaświadczenia nowych dokumentów, zeznania takie mogą jedynie uzupełniać tę sferę, ale nie mogą wprost jej kreować. Wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe, jeśli stan prawny lub faktyczny, którego żądanie dotyczy, jest sporny albo odmienny od wskazywanego przez wnioskodawcę.
Organ administracji wydając zaświadczenie może opierać się jedynie na posiadanych przez siebie dokumentach, albowiem zaświadczenie jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania prawdziwości tego, co jest w nim stwierdzone. Dlatego wszelka dowolność w stwierdzeniach i nadinterpretacja danych jest niedopuszczalna (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt. II SA/Go 384/08);
W przypadku, gdy nie można spełnić żądania strony, ze względu na treść posiadanych danych lub braku dokumentów będących w dyspozycji organu, należy odmówić wydania żądanego zaświadczenia.
Podkreślenia wymaga tu także, iż instytucja prawna – wydania zaświadczenia - przewidziana w przepisach art. 217 i art. 218 Kpa nie jest analogiczna do instytucji "powództwa o ustalenie faktu albo prawa" przewidzianej w postępowaniu cywilnym.
Istotę wydania zaświadczenia trafnie sformułował w zaskarżonym postanowieniu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - wydanie zaświadczenia (art. 217 § 2 pkt 2 Kpa) polega na przeniesieniu danych znajdujących się w posiadanych przez organ rejestrach, ewidencji i innych zbiorach do treści zaświadczenia.
W niniejszej sprawie przedmiotem wydania zaświadczenia żądanej treści skarżący uczynił zawarty w sześciu punktach, stanowiących kategoryczne twierdzenia tekst żądanego zaświadczenia, to jest:
1. K.K., tożsamy z K.K., w okresie od [...] lipca 2012r. do [...] października 2014r. był zatrudniony w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony z dnia [...] lipca 2012r. na stanowisku inspektora wojewódzkiego;
2. K.K., tożsamy z K.K., przez cały okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., tj. w okresie od [...] lipca 2010r. do [...] października 2014r., nigdy nie był zatrudniony na stanowisku "pełniącego obowiązki (w skrócie p.o.) kierownika Oddziału do Spraw [...]";
3. K.K., tożsamy z K.K., przez cały okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., tj. w okresie od [...] lipca 2010r. do [...] października 2014r., nigdy nie był zatrudniony na stanowisku "kierownika Oddziału do Spraw [...]";
4. K.K., tożsamy z K.K., nie spełniał kryteriów określonych w opisie stanowiska kierownika Oddziału do Spraw [...], symbol stanowiska pracy [...], zatwierdzonego w dniu [...] sierpnia 2010r. przez Pana L. F. - ówczesnego Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., bowiem nie posiadał wymaganego wykształcenia wyższego z zakresu administracji lub prawa, jak również nie spełniał kryteriów określonych w opisie stanowiska kierownika Oddziału do Spraw [...], symbol stanowiska pracy [...], zatwierdzonego w dniu [...] stycznia 2012r. przez Pana L.F. - ówczesnego Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., bowiem nie posiadał wymaganego wykształcenia wyższego z zakresu administracji lub prawa lub dowolnego wykształcenia wyższego z jednoczesnym ukończeniem studiów podyplomowych z zakresu gospodarki nieruchomościami lub wyceny nieruchomości oraz nie posiadał 5,5 letniego doświadczenia zawodowego na stanowiskach związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych;
5. K.K., tożsamy z K.K., nie został poinformowany przez pracodawcę o tym, że będąc zatrudniony w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. jest funkcjonariuszem publicznym lub może być uznany (uważany) za funkcjonariusza publicznego w rozumieniu art. 115 ust. 13 Kodeksu karnego;
6. Odpowiedzialność karna wynikająca za stosunku pracy, której podlegał K.K., tożsamy z K.K., została określona w "Zakresie czynności służbowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011r." i dotyczyła wyłącznie naruszenia tajemnicy ustawowo chronionej oraz danych osobowych.
Wydanie przez organ zaświadczenia o takiej, jak tego żąda skarżący, treści jest możliwe jedynie w przypadku posiadania przez organ w prowadzonych przez siebie rejestrach ewidencji i innych zbiorach – tu aktach osobowych dotyczących skarżącego - dokumentów potwierdzających w całości treść żądanego przez niego zaświadczenia, zgodnie z jego wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r., inicjującym niniejszą sprawę.
Zaznaczyć należy, iż skarżący nie żąda wydania mu sześciu zaświadczeń, ale jednego zaświadczenia o dokładnie sformułowanej przez niego treści. W szczególności skarżący nie żąda wydania zaświadczenia w jakim okresie i na jakich stanowiskach pracował w [...] Urzędzie Wojewódzkim, ale żąda wydania zaświadczenia o dokładnie określonej treści.
Wojewoda [...] w uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż K.K. żąda aby między innymi treść zaświadczenia zawierała stwierdzenie, że przez cały okres zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K., tj. w okresie od [...] lipca 2010 r. do [...] października 2014 r., nigdy nie był zatrudniony na stanowisku pełniącego obowiązki kierownika Oddziału do Spraw [...].
Tymczasem, w dokumentacji kadrowej prowadzonej przez [...] Urząd Wojewódzki znajduje się pismo [...] z [...] grudnia 2010 r., skierowane do K.K, którego pierwszy akapit brzmi: "W związku z decyzją Dyrektora Generalnego Urzędu na wniosek Dyrektora Wydziału [...] z dniem [...] stycznia 2011 r. powierzam panu pełnienie obowiązków Kierownika Oddziału ds.[...]." K.K. potwierdził odbiór tego pisma w dniu [...] grudnia 2010 r.
Nadto w dokumentacji kadrowej prowadzonej przez [...] Urząd Wojewódzki znajduje się sporządzony przez K.K. i opatrzony datą [...].02.2011 r. dokument: "Formularz sprawozdania zadań realizowanych przez ocenianego w trakcie przepracowanego okresu" , w którym K.K. stwierdza: "Obecnie moim podstawowym zadaniem jako p.o. Kierownika Oddziału ds. [...] jest zapewnienia prawidłowego funkcjonowania kierowanej przez mnie komórki organizacyjnej poprzez właściwą organizację i nadzór pracy podległych mi pracowników" i dalej " Jako bezpośredni przełożony wydaję pracownikom polecenia i wytyczne dotyczące ich realizacji, przydzielam pracownikom zadania, udzielam wskazówek i pomocy w ich realizacji."
Dlatego organ pierwszej instancji uznał, iż wydanie zaświadczenia o żądanej treści nie jest możliwe.
Trafnie argumentuje Minister w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż wydanie skarżącemu takiego zaświadczenia wraz z zamieszczeniem w nim wszystkich żądanych przez niego we wniosku z dnia [...] maja 2016 r. sformułowań nie jest możliwe.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy w pełni zgodzić się z organem drugiej instancji, iż skarżący ma niewątpliwie interes w żądaniu wydania mu zaświadczenia dotyczącego jego pracy w [...] Urzędzie Wojewódzkim, co wynika z art. 94 pkt 9a Kodeksu pracy oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz. U. Nr 62, poz. 286, z ze zm.).
Jednakże treść tego zaświadczenia (treść, której domaga się skarżący) nie może pozostawać w sprzeczności ze zgromadzoną dokumentacją.
W niniejszej spawie występuje oczywista niemożność wydania zaświadczenia o żądanej treści, albowiem żądane zaświadczenie dotyczy zagadnień spornych i ocennych, które nie wynikają wprost z dokumentów będących w posiadaniu organu.
Pozostałe zarzuty skargi są także chybione. Z faktu braku w postanowieniu, wydanym przez organ pierwszej instancji, adresu skarżącego (przy jednoczesnym prawidłowym doręczeniu tego postanowienia na adres skarżącego) oraz z uchybienia terminu do wydania postanowienia nie sposób wywieść wniosku o wadliwości postanowienia z dnia [...] maja 2016 r.
Organ drugiej instancji także dokonał prawidłowej oceny postanowienia Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy obu instancji przy podejmowaniu powyższych postanowień, które mogłyby stanowić o ich uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności i dlatego, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło