II SA/Wa 1712/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Danuta Kania Protokolant: specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. wniosku M. Z. o uzupełnienie oraz wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1712/16 w sprawie ze skargi M. Z. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony i umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu p o s t a n a w i a: 1. odmówić dokonania wykładni wyroku; 2. odmówić uzupełnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 czerwca 2017 r., wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1712/16, oddalił skargę M. Z. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania skarżącej do wynajęcia lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony i umieszczenia jej na liście oczekujących na najem lokalu. Skarżąca w dniu [...] sierpnia 2017 r. złożyła do akt sądowych pismo procesowe, w treści którego wskazała, że wnosi o: "- dokonanie z urzędu korekty daty wpływu wniosku o najem lokalu na dzień [...].11.2015 r. (...) - ustalenie uzasadnienia z urzędu (był mój wniosek) odnośnie istnienia lokalu [...] z przeprowadzonej analizy dokumentacji nieruchomości i dowodów jego zamieszkania przez zmarłych pp. W. - ustalenia uzasadnienia zgodnie z faktami, bowiem obecne przekłada się na błędne wnioskowanie i błędny wyrok w/w". W uzasadnieniu pisma skarżąca wskazała, że w gestii Sądu istnieją stosowne instrumenty prawne, które wydają się konieczne i zasadne w celu naprawienia spornego wyroku. Skarżąca podniosła, że trudno jej rozstrzygać tryb, a więc, czy zastosować tryb przewidziany np. w przepisie art. 158 p.p.s.a., czy też w art. 273 § 2 p.p.s.a., a może jakiś inny. Zarządzeniem z dnia [...] września 2017 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania powyższego pisma procesowego z dnia [...] sierpnia 2017 r. poprzez wskazanie charakteru tego pisma, a w szczególności wskazanie, czy intencją skarżącej było złożenie wniosku o sprostowanie, uzupełnienie, czy też wykładnię wyroku tut. Sądu z dnia 8 czerwca 2017 r. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącej termin 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wyjaśniła, że podtrzymuje swoje pismo z dnia [...] sierpnia 2017 r., albowiem podstawa orzeczonego wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r. rozmija się z faktami. Skarżąca wskazała, że sporna uchwała Zarządu Dzielnicy [...] w swojej konstrukcji złożona jest z dwóch części - żądania opuszczenia lokalu (ale nr [...] wynika z treści) i odmowy wpisu na listę osób oczekujących na lokal komunalny. Skarżąca uznała zatem, że domaga się ustalenia istnienia lokalu nr [...], bo to doprecyzowywałoby przedmiotową uchwałę. Zdaniem skarżącej, lokal ten istniał i zamieszkiwali go państwo W. Strona skarżąca zauważyła ponadto, że w chwili obecnej lokal ten stanowi pustostan, który skarżąca zamieszkuje od 2 lat, bo nie ma gdzie mieszkać. Skarżąca zarzuciła jednocześnie, że pozostawienie w obiegu prawnym skarżonej uchwały Zarządu Dzielnicy [...] w takim kształcie stanowi o naruszeniu prawa. Zdaniem skarżącej, z treści uzasadnienia wyroku nie wynika, żeby skarżąca nie zajmowała obu lokali i opuściła lokal nr [...], a co za tym idzie nie ma potrzeby wpisu skarżącej na listę oczekujących, bo już mieszka w lokalu nr [...]. W ocenie skarżącej powyższe wyczerpuje przesłankę z art. 158 i 157 § 1 i 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Instytucja wykładni wyroku ma służyć wyjaśnieniu wątpliwości co do treści zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2000/11, wszystkie powoływane orzeczenia dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy, że w drodze wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie można kwestionować jego prawidłowości. Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 66/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2014 r. sygn. akt I FSK 1530/12). Okoliczności podniesione przez skarżącą we wniosku o wykładnię wyroku, stanowią w istocie zarzuty, które podnosić należało, wnosząc we właściwym terminie i trybie odpowiedni środek zaskarżenia. Zmierzają one bowiem do wykazania, że wyrok jest obarczony wadami i w konsekwencji do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie dotyczą natomiast wątpliwości co to treści wyroku lub jego uzasadnienia. Zdaniem Sądu, zarówno treść sentencji wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2017 r., jak i jego uzasadnienie nie budzi wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, jak również motywy, jakimi kierował się Sąd. Nie mieści się bowiem w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a., zmiana zapatrywania Sądu na poszczególne uchybienia organów administracji publicznej, czy też przyjęcie odmiennego stanu faktycznego sprawy. Jak już wyżej wskazano, potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z postanowień (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 24/14) wprost stwierdził, że przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiące w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. W tej sytuacji, uznać należy, że wobec oczywistości rozstrzygnięcia Sądu zawartego w spornym wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r., brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 p.p.s.a., odmówił dokonania wykładni wyroku. Uzasadniając z kolei rozstrzygnięcie odmawiające uzupełnienia wspomnianego wyżej wyroku, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09). Ponadto, w oparciu o przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 676/11). W ocenie Sądu, wydany w niniejszej sprawie wyrok z dnia 8 czerwca 2017 r. rozstrzyga o całości skargi. W rozpoznawanej sprawie, skarżąca w skardze określiła przedmiot zaskarżenia, jaką była uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony i umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu, zaś Sąd, wydając wspomniany wyrok, w całości orzekł co do przedmiotu skargi. Zdaniem Sądu, podnoszone przez skarżącą we wniosku okoliczności dotyczące ustalenia istnienia lokalu nr [...], stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którymi skarżąca się nie zgadza. Podkreślić należy, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). Ponadto, wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia uruchamiającym jeszcze jedno - poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie kontrolne. Uznać należy, iż w tej sprawie, strona skarżąca mogła dążyć do zmiany spornego orzeczenia Sądu wyłącznie korzystając ze skargi kasacyjnej. W tej sytuacji, Sąd przyjął, że żądanie skarżącej nie mieści się zatem w ramach instytucji, o której mowa w przepisie art. 157 § 1 p.p.s.a., albowiem wniosek o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. - orzekł o odmowie uzupełnienia wyroku.