II SA/Wa 1726/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Iwona Maciejuk, , Protokolant spec. Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę – Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. utrzymał w mocy poprzedzającą decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie udostępnienia M.S. informacji publicznej. W podstawie decyzji organ przywołał art. 104, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa oraz art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 17 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015, poz. 2058 ze zm.), art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Dz. U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu [...] maja 2016 r. M.S. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: ile budynków wybudowano w latach 2011-2013 w powiecie [...], w szczególności hal przechowalniczych, sortowni i pomieszczeń, co do których Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa otrzymała wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie ich kosztów w trybie rozporządzenia Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r., poz. 98) oraz rozporządzenia Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r., poz. 872); jaka była łączna wysokość kwot wypłaconych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw tytułem refundacji kosztów budowy budynków, w szczególności hal przechowalniczych, sortowni i pomieszczeń, zrealizowanych lub realizowanych w latach 2011-2013 w powiecie [...]. ARiMR uznała żądaną informację za informację publiczną przetworzoną i dlatego pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. zwróciła się do wnioskodawcy o wykazanie, iż zakres żądanych danych będzie miał szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Wnioskodawca pismem z [...] czerwca 2016 r. wskazał, iż wnioskowane informacje mają istotne znaczenie dla rozstrzygania przez ARiMR wniosków wstępnych uznanych grup producentów owoców i warzyw z powiatu[...], a także pozwolą oszacować popyt na inwestycje dotyczące budowy budynków, w szczególności hal przechowalniczych, sortowni i pomieszczeń w powiecie [...] i jego wpływ na ceny takich inwestycji w powiecie[...]. To z kolei miałoby pozwolić organom administracji prawidłowo ustalić rynkowość cen w toku postępowań o przyznanie pomocy finansowej i prawidłowo ustalić wysokość pomocy finansowej. W ocenie organu wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji i dlatego organ decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. odmówił udostępnienia żądanej informacji, powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż ARiMR posiada własne określone standardy weryfikacji poziomu rynkowego cen, potrzebne do weryfikacji wniosków składanych przez grupy producentów w skali całego kraju, nie tylko w powiecie [...], do którego odnosi się wniosek. Zaś korzystając z referencyjnych baz cenowych "[...]", "[...]", "[...]", ipt., uwzględnia również zróżnicowanie regionalne. Dlatego żądana informacja publiczna nie ma szczególnego znaczenia dla interesu publicznego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, M.S. decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. zarzucił: 1. Przyjęcie, weryfikacji poziomu rynkowego cen, wniosków składanych przez grupy producentów w skali kraju wyłącznie na referencyjnych bazach cenowych ([...], [...], itp.), uwzględniających zróżnicowanie regionalne, - co wyklucza szczególne znaczenie wnioskowanych informacji dla interesu publicznego, pomimo że: wyżej opisany "standard" ARiMR został uznany przez Naczelny Sąd Administracyjny za bezpodstawny i sprzeczny z przepisami (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. II GSK 1106/14); wyżej opisany "standard" ARiMR został uznany za bezpodstawny i sprzeczny z przepisami Kpa, także przez WSA w Warszawie w wyrokach: z 30 maja 2016 r., sygn. V SA/Wa 3575/15; z 10 czerwca 2016 r., sygn. V SA/Wa 3636/15; z 15 lipca 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 917/15 oraz z 10 stycznia 2014 r., sygn. V SA/Wa 439/13; w wyrokach WSA w Warszawie: z 24 lutego 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 925/15; z 15 lipca 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 917/15; z 18 marca 2015 r., sygn. V SA/Wa 2714/14, sąd stwierdził, iż bezzasadny jest "standard weryfikacji cen" ARiMR, polegający na automatycznym przyjmowaniu, iż cenami rynkowymi są wyłącznie ceny średnie rynkowe; zgodnie z podstawową wiedzą, cenniki baz danych ([...], [...] i inne) nie różnicują cen na poszczególne powiaty, a jedynie na poszczególne województwa, co w ocenie NSA i WSA w Warszawie, wyrażonej w wyżej wymienionych wyrokach, uniemożliwia weryfikacje poziomu rynkowego cen wniosków składowych przez grupy wyłącznie w oparciu o wyżej wymienione bazy cen, - wskutek czego Prezes ARiMR w zaskarżonej decyzji błędnie ustalił, jakoby ów "standard weryfikacji cen" wykluczał szczególne znaczenie wnioskowanych informacji dla interesu publicznego, w tym wykluczał wykorzystanie wnioskowanych danych do poprawy funkcjonowania ARiMR i lepszej ochrony interesu publicznego, a w konsekwencji błędnie zastosował art. 16 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej. 2. Zaniechanie przez Prezesa ARiMR pozyskania informacji z departamentu ARiMR, prowadzącego sprawy grup producentów o przyznanie pomocy finansowej, co do ilości spraw o przyznanie pomocy finansowej wstępnie uznanym grupom producentów, które Prezes ARiMR przegrał przed WSA i NSA, w oparciu o bazy cen ([...], [...], itp.), w skutek czego Prezes ARiMR w zaskarżonej decyzji błędnie ustalił, iż wnioskowane informacje nie stwarzają realnej możliwości poprawy funkcjonowania ARiMR i lepszej ochrony interesu publicznego, a w konsekwencji błędnie zastosował art. 16 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej. Rozpatrując ponownie sprawę, organ podzielił zasadność poprzedzającego rozstrzygnięcia oraz wskazał, co następuje: Zakres złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczy udostępnienia danych, których wytworzenie wiąże się z koniecznością podjęcia czynności polegających na pozyskaniu oraz analizie danych w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR. W szczególności wymaga to dokonania manualnego przeglądu wszystkich akt spraw z lat 2011 - 2013 w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw z powiatu [...] pod kątem sprawdzenia, jakich kosztów kwalifikowanych inwestycji dotyczył wniosek i wypłacona pomoc. Przygotowanie wyżej wymienionej informacji w żądanej formie, spełnia przesłanki informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uzyskanie tego typu informacji przez wnioskodawcę możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. Wnioskodawca wezwany do wykazania takiego szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w żaden sposób nie wykazał, aby uzyskane informacje miały istotne znaczenie dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców. Z zakresu żądanych informacji wynika, że dotyczą one jedynie podmiotów prowadzących inwestycje budowlane w powiecie [...]. Nie można zatem uznać, że dotyczą dużego kręgu potencjalnych odbiorców. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nie został wykazany interes publiczny, a przytoczone argumenty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy są polemiką ze stanowiskiem ARiMR. Natomiast przytoczone we wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczy indywidualnych spraw i organ jest tymi wyrokami związany przy dalszym rozpatrywaniu tych spraw jedynie w rozumieniu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto ciężar wykazania przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" ciąży na wnioskodawcy, a w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał zaistnienia tego warunku. W związku z powyższym, zarzuty naruszenia art. 7 i art. 75 § 1, art. 77 § 1 Kpa są nieuzasadnione i dlatego nie zostały uwzględnione. M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Rozstrzygnięciu temu zarzucił: Naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa., poprzez przyjęcie, iż objęcie wnioskiem wyłącznie podmiotów prowadzących inwestycje budowlane w powiecie grójeckim oznacza niewykazanie przez wnioskodawcę interesu publicznego, pomimo że Prezes ARiMR w toku postępowania sam potwierdził, że wnioskowana informacja może mieć znaczenie dla sposobu rozstrzygania przez ARiMR spraw o przyznanie podmiotom prywatnym – [...] grupom producentów owoców i warzyw aż 330.983.852,94 PLN dofinansowania z pieniędzy publicznych, w tym unijnych, wskutek czego organ błędnie zastosował art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej i błędnie odmówił udzielenia wnioskowanej informacji; naruszenie art. 15, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa., poprzez nierozważenie w jakikolwiek sposób zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, w szczególności zarzutu: 2.1. przyjęcia przez Prezesa ARiMR, iż oparcie przez ARiMR weryfikacji poziomu rynkowego cen wniosków składanych przez grupy producentów w skali kraju wyłącznie na referencyjnych bazach cenowych ([...], [...], i.t.p.), rzekomo uwzględniających zróżnicowanie regionalne, wyklucza szczególne znaczenie wnioskowanych informacji dla interesu publicznego, pomimo że: wyżej opisany "standard" ARiMR został uznany przez Naczelny Sąd Administracyjny za bezpodstawny i sprzeczny z przepisami (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. II GSK 1106/14); wyżej opisany "standard" ARiMR został uznany za bezpodstawny i sprzeczny z przepisami Kpa, także przez WSA w Warszawie w wyrokach: z 30 maja 2016 r., sygn. V SA/Wa 3575/15; z 10 czerwca 2016 r., sygn. V SA/Wa 3636/15; z 15 lipca 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 917/15 oraz z 10 stycznia 2014 r., sygn. V SA/Wa 439/13; w wyrokach WSA w Warszawie: z 24 lutego 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 925/15; z 15 lipca 2016 r., sygn. VIII SA/Wa 917/15; z 18 marca 2015 r., sygn. V SA/Wa 2714/14, sąd stwierdził, iż bezzasadny jest "standard weryfikacji cen" ARiMR, polegający na automatycznym przyjmowaniu, iż cenami rynkowymi są wyłącznie ceny średnie rynkowe; zgodnie z podstawową wiedzą, cenniki baz danych ([...],[...]i inne) nie różnicują cen na poszczególne powiaty, a jedynie na poszczególne województwa, co w ocenie NSA i WSA w Warszawie, wyrażonej w wyżej wymienionych wyrokach, uniemożliwia weryfikacje poziomu rynkowego cen wniosków składowych przez grupy wyłącznie w oparciu o wyżej wymienione bazy cen, - wskutek czego Prezes ARiMR w zaskarżonej decyzji błędnie ustalił, jakoby ów "standard weryfikacji cen" wykluczał szczególne znaczenie wnioskowanych informacji dla interesu publicznego, w tym wykluczał wykorzystanie wnioskowanych danych do poprawy funkcjonowania ARiMR i lepszej ochrony interesu publicznego, a w konsekwencji błędnie zastosował art. 16 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej. 2.2. zarzutu zaniechania przez Prezesa ARiMR pozyskania informacji z departamentu ARiMR, prowadzącego sprawy grup producentów o przyznanie pomocy finansowej, co do ilości spraw o przyznanie pomocy finansowej wstępnie uznanym grupom producentów, które Prezes ARiMR przegrał przed WSA i NSA, w szczególności z powodu bezpodstawnego "standardu weryfikacji cen w oparciu o bazy cen[...], [...], i.t.d.), wskutek czego Prezes ARiMR w decyzji z dn. [...] czerwca 2016 r. błędnie ustalił, iż wnioskowane informacje nie stwarzają realnej możliwości poprawy funkcjonowania ARiMR i lepszej ochrony interesu publicznego, a w konsekwencji błędnie zastosował art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W konkluzji skargi, M.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. W uzasadnieniu skarżący argumentował, że w latach 2011-2013 wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw z powiatu [...] łącznie poniosły kwalifikowane koszty budowy budynków w kwocie aż 330.983.852,94 PLN. Biorąc pod uwagę, iż grupom przysługuje prawo do otrzymania z pieniędzy publicznych (Skarbu Państwa i unijnych) 75 % refundacji, oznacza to, że grupom przysługuje w tych latach pomoc w kwocie 248.983.852 PLN - to znaczy blisko pół miliarda złotych. A jest to tylko kwota uznana przez ARiMR, przed którą toczą się dziesiątki postępowań o przyznanie znacznie wyższej pomocy oraz o wznowienie licznych postępowań zakończonych przyznaniem pomocy. Dlatego wnioskowane informacje mają dla tych postępowań kluczowe znaczenie, z przyczyn wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu zarzutu nr 2 niniejszej skargi. Innymi słowy, wnioskowane informacje mają kluczowe znaczenie dla postępowań, których przedmiotem jest przyznanie ze środków publicznych, w tym unijnych, kwoty przynajmniej pół miliarda złotych. Jest oczywistym, iż prawidłowe, zgodne z przepisami przyznanie tej kwoty, leży w podstawowym interesie publicznym. Odmienne zapatrywanie wyrażone przez Prezesa ARiMR w zaskarżonej decyzji, jest rażąco sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący omówił wskazane w skardze orzeczenia sądów administracyjnych, w aspekcie krytyki stosowanych przez organ "standardów weryfikacji poziomu rynkowego cen" w uchylonych tymi orzeczeniami decyzjach i zarzucił organowi brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniesienia się do tej argumentacji, która została wcześniej podniesiona przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie skarżącego, Prezes ARiMR odmawiając udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, zaniechał wyjaśnienia, czy ów "standard" sam w sobie czyni zbędnym udzielenie wnioskowanej informacji, a więc czy sam w sobie stanowi wystarczający środek zapewniający prawidłowe funkcjonowanie ARiMR. Tymczasem już prosta czynność dowodowa, polegająca na zwróceniu się do departamentu Prezesa ARiMR, prowadzącego sprawy grup producentów o przyznanie pomocy finansowej, z zapytaniem o ilość spraw o przyznanie pomocy finansowej wstępnie uznanym grupom producentów, które Prezes ARiMR przegrał przed WSA i NSA, w szczególności z powodu bezpodstawnego "standardu weryfikacji cen" w oparciu o bazy cen[...], [...], i.t.d.), doprowadziłoby Prezesa ARiMR do wniosku, iż wnioskowane informacje są niezbędne dla poprawy funkcjonowania ARiMR, dotychczas stosowany "standard" dalece niewystarczający. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący oświadczył, iż sądy administracyjne uchyliły wszystkie decyzje wydane przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawach dotyczących dofinansowania dla podmiotów z powiatu grójeckiego na zasadach przepisów z rozporządzeń wskazanych we wniosku. Skarżący jest pełnomocnikiem tych podmiotów i dlatego jego wniosek o udostępnienie przedmiotowej informacji miałby znaczenie dla organu w ponownym rozpatrywaniu tych spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt ) ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem istota sprawy polega na rozstrzygnięciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zagadnienia, czy uznanie przez organ, iż skarżący nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu mu żądanej informacji publicznej przetworzonej, było prawidłowe. Szczególny interes publiczny w żądaniu dostępu do informacji publicznej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy) istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punku widzenia funkcjonowania państwa lub dużej grupy społeczeństwa. Dla uzasadnienia szczególnego interesu publicznego niezbędne jest więc wykazanie, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub będzie wywoływać skutki wobec potencjalnie dużego kręgu adresatów. Ograniczenie to stanowi konsekwencję zasady podporządkowania interesu prywatnego interesowi publicznemu, która ma za zadanie chronić podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej przed koniecznością reorganizacji ich struktury i zasad pracy, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom dla ich celów prywatnych (np. przygotowania pracy naukowej) - porównaj: wyroki NSA z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1768/10 i z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1737/10 oraz T. R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie informacji publicznej, Warszawa 2002, s. 85-86; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Komentarz do ustawy o dostępie informacji publicznej, WoltersKuluwers Warszawa 2016, s. 79.; P. Sitniewski, Komentarz do ustawy o dostępie informacji publicznej, PRESSCOM Sp. z o.o. Wrocław 2011 s.66. Dla stwierdzenia zaistnienia szczególnego interesu publicznego ważna jest również efektywna możliwość, realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwowych przez podmiotu zainteresowany w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej - porównaj: I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, op.cit. s. 80 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1721/05. W przedmiotowej sprawie skarżący wskazuje, iż tym szczególnym istotnym interesem publicznym (na potrzeby którego chce uzyskać żądane informacje przetworzone) jest poprawa funkcjonowania ARiMR w zakresie określenia standardów weryfikacji poziomu cen rynkowych w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw, a dotyczących inwestycji budowlanych. Na uzasadnienie powyższego stanowiska Skarżący powołuje orzeczenia sądów administracyjnych rozstrzygające kwestię przyznania pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw w konkretnych sprawach. Na rozprawie skarżący dodał w tym aspekcie, iż sądy administracyjne uchyliły wszystkie decyzje wydane przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawach dotyczących dofinansowania dla podmiotów z powiatu [...] na zasadach przepisów z rozporządzeń wskazanych we wniosku. Skarżący jest pełnomocnikiem tych podmiotów i dlatego jego wniosek o udostępnienie przedmiotowej informacji miałby znaczenie dla organu w ponownym rozpatrywaniu tych spraw. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie trafna jest w tym aspekcie argumentacja organu. Z zakresu żądanych informacji wynika, że dotyczą one jedynie podmiotów prowadzących inwestycje tylko i wyłącznie w powiecie grójeckim i co jest tu ważnej – dotyczą jedynie określonej grupy producentów. Realizowanie jedynie interesów zrzeszanych podmiotów nie stanowi istotnego interesu publicznego. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11: "wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego " (w tym aspekcie porównaj także: I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, op.cit. s. 82). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żądana informacja publiczna przetworzona ma niewątpliwie ważny charakter, ale jedynie lokalny, brak tu interesu o zasięgu krajowym. Dlatego też nie można uznać, że żądana informacja dotyczy dużego kręgu potencjalnych odbiorców. Ponadto, skarżący nie przedstawił, w jaki konkretnie sposób, uzyskując żądane informacje, będzie mógł w sposób realny wpływać na zmianę procedur ARiMR w zakresie tworzenia standardów weryfikacji poziomu cen rynkowych w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. W części przywołanych przez skarżącego orzeczeń sądowych, sądy administracyjne wydały konkretne wytyczne, co do dalszego postępowania w tych spawach przez organ. Sądy administracyjne wskazały sposób określenia cen rynkowych poprzez powołanie biegłego zewnętrznego (wyrok WSA z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 925/15, wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 3575/15). Zatem w niniejszej sprawie skarżący nie może zasadnie wywodzić, że organy administracyjne ARiMR nie mają już ustalonych tymi wyrokami standardów postępowania w zakresie weryfikacji poziomu cen rynkowych w aspekcie rzeczonych dopłat. Skarżący powołując się na te orzeczenia (zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i w skardze) całkowicie abstrahuje od faktu, iż wyżej wskazane wytyczne sądów administracyjnych już wyznaczyły określone mechanizmy - kierunki w zakresie tworzenia standardów do weryfikacji poziomu cen rynkowych w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw w aspekcie określonych inwestycji budowlanych. Nadto wytyczne te dotyczą właśnie spraw z powiatu [...] i w tym zakresie wyczerpują temat poruszanej przez skarżącego tzw. "standaryzacji" na tym rynku. Dodatkowo, skarżący nie ukrywa, iż jest pełnomocnikiem podmiotów gospodarczych z powiatu grójeckiego i żądana informacja jest mu potrzebna do prowadzenia spraw administracyjnych tych podmiotów, dotyczących dofinansowania w trybie przepisów kolejnych rozporządzeń Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Taki cel żądania informacji publicznej, zwłaszcza wobec istnienia wypracowanych w drodze orzecznictwa sądów administracyjnych sposobów tworzenia standardów weryfikacji poziomu cen rynkowych w zakresie tychże spraw administracyjnych (czemu skarżący nie zaprzecza w swoich pismach), przeczy istocie, dla której uchwalono ustawę o dostępie do informacji publicznej, a zatem tym bardziej nie może stanowić przesłanki szczególnego interesu publicznego do uzyskania żądanej informacji publicznej przetworzonej. Każda decyzja wydana na skutek niespełnienia przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy ma charakter uznaniowy. Zatem definiowanie pojęcia "szczególny interes publiczny" musi wprost odnosić się do konkretnych sytuacji (porównaj wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1600/02 oraz wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14). W niniejszej sprawie Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dokładnie wskazał, z jakich powodów odmówił uznania istnienia po stronie skarżącego szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji przetworzonej. Wskazano w tym aspekcie zarówno brak ważności żądanej informacji dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również wykazano brak po stronie skarżącego realnej możliwości wykorzystania tej informacji dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W tym aspekcie organ wykazał istnienie instrumentarium dla załatwienia spraw lokalnych przedsiębiorców, wskazując na konkretne wytyczne sądów administracyjnych, dokładnie ustalające w jaki sposób należy dokonywać weryfikacji poziomu cen rynkowych w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw w aspekcie określonych inwestycji budowlanych. Dlatego chybione są zarzuty naruszenia przez organ art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa a także art. 15 i 138 § 1 pkt 1 Kpa., zawarte w pkt 1 i pkt 2 skargi. Podjęte w niniejszej sprawie przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzje to jest: z dnia [...] sierpnia 2016 r. i wcześniejsza z dnia [...] czerwca 2016 r. – odmawiająca udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej przetworzonej, są prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu tych decyzji, które mogło by skutkować ich uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważność. Dlatego na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.