II SA/Wa 1751/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, Sędzia WSA Joanna Kube, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych, zwany dalej także WSD, decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], na podstawie art. 16 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia [...] marca 2019 r. odmówił udostępnienia informacji publicznej obejmującej wszystkie orzeczenia wraz z uzasadnieniami i postanowienia wydane w ramach postępowań dyscyplinarnych przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych od [...] stycznia do dnia [...] grudnia 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że po analizie wniosku WSD uznał, że wniosek dotyczy uzyskania informacji publicznej przetworzonej. Wytworzenie żądanej informacji wymagałoby przeszukania dokumentacji z tego okresu, jej przeanalizowania pod kątem zawartych w niej informacji prawnie chronionych oraz poddania anonimizacji. Powyższe oznacza, że wytworzenie informacji stanowiącej odpowiedź na złożony wniosek, wymagałoby nie tylko czasochłonnych prac o charakterze technicznym, ale także intelektualnego zaangażowania pracowników WSD. W wyniku tych działań powstałaby jakościowo nowa informacja. Skala przetwarzania informacji mogłaby zakłócić normalną pracę WSD. W związku z tym wnioskodawca został wezwany pismem z dnia [...] marca 2019 r. do wykazania powodów, dla których udostępnienie informacji publicznej przetworzonej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. WSD podał, że w odpowiedzi z dnia [...] kwietnia br. wnioskodawca nie zgodził się z opinią, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej. Niezależnie od tego, stwierdził, iż pozyskanie wnioskowanych orzeczeń i postanowień ma istotne znaczenie z punktu widzenia wykonywania przez wnioskodawcę społecznej kontroli samorządu zawodowego radców prawnych. WSD wskazał, że pojęcie informacji przetworzonej jest terminem ustawowym, ale w ustawie o dostępie do informacji publicznej niezdefiniowanym. Podał, że z tego powodu należy odwołać się do orzecznictwa sądowego, które wskazało jak należy je rozumieć. Interpretując art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej NSA uznał, że informacja publiczna przetworzona to taka, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. I OSK 1347/05, CBOSA). WSD stwierdził, że udostępnienie wnioskowanych informacji wymagałoby podjęcia wielu działań ze strony WSD i zaangażowania pracowników i członków nie tylko tego sądu, ale również Krajowej Izby Radców Prawnych, albowiem organ do którego zwrócono się z wnioskiem nie posiada tych informacji w wersji, która mogłaby zostać udostępniona wnioskodawcy. Orzeczenia i postanowienia w indywidualnych sprawach radców prawnych trzeba by było zanonimizować oraz usunąć wszelkie informacje prawnie chronione, które mogą się tam znajdować np. z zakresu tajemnicy zawodowej czy tajemnice przedsiębiorcy. Wytworzenie tych informacji wymagałoby zatem nie tylko czasochłonnych prac o charakterze technicznym, ale także intelektualnego wkładu sędziów i pracowników. W wyniku tych działań powstałaby jakościowo nowa informacja, której przygotowanie absorbowałoby czas i środki osobowe. Organ wskazał przy tym, że w okresie, którego dotyczy wniosek WSD wydał 135 orzeczeń i 47 postanowień. Wszystkie wydane orzeczenia posiadają uzasadnienia, zaś w przypadku postanowień dotyczy to zdecydowanej większości. Przy wskazanej ilości spraw - zważywszy na to, że wnioskodawca żąda uzyskania dostępu także do uzasadnień rozstrzygnięć, które podlegałyby opisanym wyżej zabiegom - nie ulega wątpliwości, że zakłóciłoby to normalny tok pracy instytucji. WSD wskazał, że po uznaniu, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej zbadał czy wnioskodawca wykazał szczególną istotność dla interesu publicznego wytworzenia tej informacji, a także dokonał samodzielnie analizy zaistnienia tej przesłanki w niniejszej sprawie. Podał m.in., że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury Państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji Państwa w szerokim tego słowa znaczeniu (wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r, I OSD 865/14, CBOSA). Nadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1677/16 stwierdził, że interes publiczny wiązać się musi z działaniem mającym cechy skuteczności, tj. takim, które polega na realnym oddziaływaniu na funkcjonowanie instytucji publicznych. Organ wskazał, że wnioskodawca podał, że uzyskanie wiedzy o praktyce orzeczniczej sądów dyscyplinarnych ma kluczowe znaczenie dla osób zajmujących się tą tematyką naukowo i zawodowo, dla członków samorządu radcowskiego, jak i dla obywateli, którzy korzystają z ich usług. Stowarzyszenie wskazało, jako organizacja strażnicza, zapewnia realną możliwość dostarczania żądanych informacji i wykorzystania ich do sprawowania społecznej kontroli działalności samorządu zawodowego, jak i konkretnie - praktyki orzeczniczej sądów dyscyplinarnych. WSD stwierdził, że skutecznie działanie w ramach interesu publicznego wiązać się musi z możliwością realnego wpływania na funkcjonowania określonej instytucji. Ocena wniosku wskazuje, że nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy udostępnieniem wnioskodawcy wszystkich orzeczeń i postanowień dyscyplinarnych dotyczących indywidualnych spraw radców prawnych, wydanych w roku 2018 wraz z ich uzasadnieniami a ich wykorzystaniem w praktyce tworzenia prawa, wymuszenia jego skuteczności, czy też eliminowania w nim sprzeczności. Podkreślono, że WSD prowadzi Portal Orzeczniczy Wyższego Sądu Dyscyplinarnego KIRP (http://wsd.kirp.pl/), na którym publikowane są rozstrzygnięcia istotne z punktu widzenia praktyki orzeczniczej, z możliwością wyszukiwania orzeczeń i postanowień według dat i słów kluczowych, co znakomicie ułatwia wyszukiwanie w nim spraw danego rodzaju, czy konkretnych instytucji. WSD wskazał, że na portalu prezentowane są także orzeczenia z okresu objętego wnioskiem. Zamieszczanie orzeczeń na stronie odbywa się sukcesywnie, gdyż ich opracowanie wiąże się z istotnym nakładem pracy a obowiązek informowania, o którym wnioskodawca wspomina w swoim piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r., nie może odbywać się ze szkodą dla realizacji podstawowego zadania instytucji, jakim jest prowadzenie postępowań dyscyplinarnych. Do chwili wydania niniejszej decyzji z roku 2018 zamieszczono na tym portalu 38 orzeczeń i postanowień wydanych do [...] kwietnia 2018 r. Stanowi to ok. 75 % ogółu orzeczeń i postanowień wydanych w tym okresie. W najbliższym czasie zostaną opublikowane orzeczenia wydane do [...] czerwca 2018 r. WSD dokonując samodzielnej analizy zakresu żądanej informacji uznał, że jej wytworzenie nie będzie miało dla interesu publicznego szczególnie istotnego znaczenia. Przesłanka z art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie została spełniona. Decyzja Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych, zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieproporcjonalnym ograniczeniu prawa do informacji w niniejszej sprawie oraz na ograniczeniu prawa do informacji, które nie spełnia warunku konieczności; art. 3 ust. 1 pkt 1ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zakresie w jakim stanowi o tym, że informacja przetworzona jest udostępniana w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, jak również polegające na błędnym przyjęciu, że w sprawie nie zrealizowano przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że pomimo wyczerpującego uzasadnienia wydanej w sprawie decyzji, nie ulega wątpliwości fakt, że przedmiotem wniosku jest informacja obiektywnie istniejąca w dniu złożenia wniosku, co za tym idzie, nie jest konieczne wytworzenie nowej jakościowo informacji, która powstałaby z przetworzenia innych informacji. Jeśli chodzi o przesłankę czasochłonnej anonimizacji, to jak wskazywało w swojej wcześniejszej odpowiedzi Stowarzyszenie, realizacja wniosku może mieć miejsce nie tylko przez udostępnienie skanów orzeczeń, ale także w mniej obciążającej formie elektronicznej (np. poprzez pliki tekstowe), których anonimizacja jest prostsza i mniej czasochłonna. Co więcej, raz jeszcze należy wspomnieć, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jakim jest WSD, ponosi konsekwencje zaniechania digitalizacją dokumentów oraz zapewnienia dostępu do informacji publicznej. Ewentualne trudności, związane z anonimizacją dużej ilości orzeczeń i postanowień są więc tym wypadku konsekwencją wcześniejszych zaniedbań organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Stowarzyszenie wskazało, że udzielenie żądanej informacji nie jest prywatnym interesem Stowarzyszenia, a służy szerszej grupie beneficjentów, takich jak osoby zajmujące się tematyką naukowo lub zawodowo, same członkinie i członkowie korporacji, a także inne obywatelki i obywatele korzystający z usług radców prawnych - wyczerpuje tym samym znamiona pierwszej z przesłanek. Ponadto, powszechny dostęp do praktyki orzeczniczej sądów dyscyplinarnych, zwiększałby jej przejrzystość w oczach obywateli, skutkując tym samym wzrostem zaufania społecznego do instytucji i koniecznością przykładania jak najwyższej wagi do rozpatrywanych spraw. W ten sposób, nawet jeżeli w status quo brak jest struktur administracyjnych i społecznych wymagających naprawy, to bez wątpienia powszechny dostęp do zawartych we wniosku informacji, byłby zarówno z punktu widzenia opinii publicznej, jak i jakości instytucji, okolicznością pozytywną. Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej wniesienie z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 p. p. s. a. ewentualnie jej oddalenie z uwagi na to, że skarga nie jest zasadna. Organ wskazał, że decyzja odmowna została szczegółowo uzasadniona, zarówno co do przyczyn uznania, iż wniosek skarżącego dotyczy informacji publicznej przetworzonej, jak i oceny, że w tej sprawie nie została przez Skarżącego wykazana przesłanka szczególnej istotności wytworzenia tej informacji dla interesu publicznego. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 21 stycznia 2020 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że wniosek o odrzucenie skargi wynikał z błędnego wyliczenia terminu przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest dopuszczalna, złożona została w ustawowym terminie. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 7 czerwca 2019 r. Skarga wniesiona została w dniu 8 lipca 2019 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 7 lipca 2019 r. W związku z tym, że była to niedziela, przyjąć należało, że termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek, tj. 8 lipca 2019 r., zgodnie bowiem z art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga nie jest jednakże zasadna. W sprawie tej jest bezsporne, że żądana przez Stowarzyszenie informacja w postaci orzeczeń i postanowień wraz z uzasadnieniami (jeżeli zostały sporządzone) stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej u.d.i.p. Nie ulega też wątpliwości, że sprawowanie władzy dyscyplinarnej jest wykonywaniem zadań publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., a tym samym Wyższy Sąd Dyscyplinarny stanowiący organ samorządu radców prawnych (art. 42 ustawy o radcach prawnych) jest podmiotem obowiązanym na gruncie u.d.i.p. W ocenie Sądu trafnie Wyższy Sąd Dyscyplinarny stwierdził w zaskarżonej decyzji, że w sprawie tej zachodziła konieczność przetworzenia informacji publicznej i w związku z tym wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (v. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, LEX nr 1368968; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14), której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. (v. wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). W świetle powyższego zatem, jeżeli udostępnienie informacji prostych wymaga analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów i ich przekształcenia (nie tylko poprzez zanonimizowanie, ale przede wszystkim usunięcie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną), to działania takie, z uwagi na ich czasochłonność i w związku z tym zakłócenie normalnego toku pracy instytucji, jak wykazano to niniejszej sprawie, stanowią podstawę przyjęcia, że żądana we wniosku informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Biorąc pod uwagę, że w okresie, którego dotyczy wniosek Stowarzyszenia, Wyższy Sąd Dyscyplinarny wydał, jak wskazano w decyzji, 135 orzeczeń i 47 postanowień, zaś wszystkie wydane orzeczenia posiadają uzasadnienia, a w przypadku postanowień dotyczy to zdecydowanej większości, stwierdzić należy, że ilość spraw, w której należy dokonać czynności przetworzenia informacji jest znaczna. Ustalenia, co do znacznej ilości pracy związanej z przetworzeniem żądanej informacji nie zmienia powołana w decyzji okoliczność, że do chwili wydania zaskarżonej decyzji na portalu orzeczniczym WSD zamieszczono już 38 orzeczeń i postanowień z 2018 r. Nadal bowiem żądanie udostępnienia na dzień wydania decyzji dotyczy łącznie aż 144 orzeczeń i postanowień. Konieczności analizy pod kątem tajemnic prawnie chronionych i usunięcia tych informacji oraz anonimizacji tak znacznej liczby orzeczeń i postanowień na żądanie wnioskodawcy, pozwala stwierdzić, że przygotowanie nowej jakościowo informacji publicznej absorbowałoby czas i środki osobowe i mogłoby zakłócić normalny tok pracy instytucji, jak wykazano to w zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że Stowarzyszenie żądało we wniosku informacji, która nie istniała w kształcie objętym wnioskiem w chwili jego złożenia we wskazanym wyżej zakresie zasadnie organ zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega bowiem udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przez wnioskodawcę przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13). Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę. Samo powołanie się na sprawowanie społecznej kontroli samorządu zawodowego, uzyskanie wiedzy o praktyce orzeczniczej, co - jak wskazał wnioskodawca - jest kluczowe dla osób zajmujących się tematyką naukowo i zawodowo, jak i dla członków korporacji, nie stanowi o szczególnej istotności żądanych informacji dla interesu społecznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej nie służy wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe realizowanie interesu publicznego. W art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem nie tylko wykazanie, że informacja jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale przede wszystkim, że informacja ta stwarza konkretną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Sąd administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji na dzień jej wydania. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i przekonująco wskazuje, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu na żądanie wnioskodawcy. Nadto, zauważyć należy, że organ wyraźnie wskazał, że samodzielnie podejmuje działania w celu opublikowania orzeczeń i postanowień z 2018 r. na stronie internetowej http://wsd.kirp.pl/. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku.