II SA/Wa 1783/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2015 r. sprawy ze skarg Organizacji Zakładowej NSZZ Solidarność Region [...] i Rady Zakładowej [...] Międzyzakładowego Związku Zawodowego Pracowników [...] na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargi Pismem z dnia 2 lipca 2014 r., będącym repliką na pismo z dnia 23 czerwca 2014 r., Organizacja Zakładowa NSZZ "Solidarność" [...] Komisja Zakładowa nr [...] i Rada Zakładowa TVP S.A. Międzyzakładowego Związku Zawodowego Pracowników [...] zwróciły się do Telewizji Polskiej S.A. w W., o przekazanie kopii umowy zawartej przez Telewizję Polską S.A. z X. sp. z o.o. w dniu [...] maja 2014 r. We wniosku tym strony powoływały się na zapis art. 231 kodeksu pracy, wskazując, że związek zawodowy ma prawo żądać od pracodawcy wszelkich informacji niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej. Strony wskazały również, że ich celem jest zapoznanie się z warunkami umowy, ponieważ na jej podstawie będzie prowadzona przez pracodawcę polityka kadrowa w stosunku do czterech grup zawodowych. W piśmie tym wskazano również, że Telewizja Polska S.A. jest instytucją publiczną i jego działalność winna być jawna. Jawność życia jest bowiem jednym z fundamentów demokracji. Następnie strony powołały się na art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Następnie wskazano, że poza Konstytucją RP jawność działania władzy gwarantuje również inna ustawa – ustawa o dostępie do informacji publicznej. Decyzjami z dnia [...] lipca 2014 r., wydanymi na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 10, poz. 926 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Organizacji Zakładowej NSZZ "Solidarność" [...] Komisja Zakładowa nr [...] i Rady Zakładowej [...], o udostępnienie kopii umowy zawartej przez Telewizję Polską S.A. ze spółką X. Sp. z o.o. w dniu [...] maja 2014 r., Telewizja Polska S.A. odmówiła udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji Telewizja Polska S.A., powołując się na dyspozycję art. 5 ust. 1 i 2 pow. ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz pow. ustawę o ochronie danych osobowych, stwierdziła, że umowa zawarta przez Telewizję Polską S.A. a X. Sp. z o.o. w dniu [...] maja 2014 r. stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa TVP S.A., gdyż posiada dla Telewizji Polskiej S.A. wartość gospodarczą, o jakiej mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. zawiera chronione informacje organizacyjne, a jej udostępnienie zagraża interesom Spółki. Telewizja Polska S.A. wskazała, że zobligowana jest do ochrony wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby wpłynąć niekorzystnie na jej interesy. Wskazała ponadto, że w umowie zawarte są dane osobowe, które udostępnione zostać nie mogą. Niezależnie od powyższego ww. umowa stanowi również tajemnicę przedsiębiorstwa X. Sp. z o.o., a podmiot ten nie wyraził zgody na jej udostępnienie. Wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Organizacja Zakładowa NSZZ "Solidarność" [...] Komisja Zakładowa nr [...] i Rada Zakładowa [...] Międzyzakładowego Związku Zawodowego Pracowników Radia i Telewizji zwróciły się do organu o ponowne rozpoznanie sprawy. Zaskarżonej decyzji strony zarzuciły naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez przyjęcie, że informacja publiczna, o którą zwróciły się strony podlega ograniczeniu, ze względu na okoliczności wymienione w tym przepisie, w sytuacji, gdy te względy nie zachodzą. Wnioskodawcy zarzucili również naruszenie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w związku z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie , że skoro umowa zawarta przez Telewizję Polską S.A. z X. sp. z o.o. w dniu [...] maja 2014 r. zawiera tajemnicę przedsiębiorstwa oraz posiada wartość gospodarczą, to stanowi to okoliczność uzasadniającą odmowę jej udostępnienia, podczas gdy prawo dostępu do wszelkich informacji odnośnie przejścia zakładu pracy, przyczynach prawnych i ekonomicznych, o terminie tego przejścia, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków zatrudnienia tych pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i przekwalifikowania wynika z art. 231 § 3 Kp oraz art. 261 uzz, a dokument tego dotyczy. Decyzji wnioskodawcy zarzucili również naruszenie art. 6 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych w związku z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie, że w żądanej umowie z dnia [...] maja 2014 r., zawarte są dane osobowe, które nie mogą zostać udostępnione, podczas gdy ewentualne dane osobowe, które nie mogły zostać udostępnione można było zanonimizować, a okolicznością legalizującą udostępnienia umowy jest konieczność zrealizowania przez niego usprawiedliwionych celów, o których mowa w art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Strony zarzuciły decyzjom również naruszenie art. 8 w związku z art. 11 kpa poprzez lakoniczne i wadliwe uzasadnienie zaskarżonych decyzji oraz art. 10, art. 80 i 77 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy z poszanowaniem interesu społecznego i niezagwarantowanie czynnego udziału stron. Decyzjami z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wydanymi na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, Telewizja Polska S.A. utrzymała w mocy swoje wcześniejsze decyzje z dnia [...] lipca 2014 r. W ich uzasadnieniu wyjaśniono, że objęcie informacji zawartych w umowie, której przedmiot stanowi świadczenie usług dziennikarskich, grafiki komputerowej i montażu materiałów telewizyjnych jest "tajemnicą przedsiębiorstwa" zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, przede wszystkim z uwagi na zawarte w niej informacje, posiadające dla TVP S.A. wartość gospodarczą oraz podjęcie przez spółkę niezbędnych kroków do utrzymania wskazanych danych w poufności. Telewizja zaznaczyła, że pomimo, iż jest spółką Skarbu Państwa, dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne, to jako spółka prawa handlowego działa w warunkach wolnego rynku, co niesie za sobą szereg zagrożeń dla jej właściwego funkcjonowania. Telewizja Polska S.A. stwierdziła też, że zważywszy, iż na rynku działają podmioty, prowadzące działalność konkurencyjną względem TVP S.A., upublicznienie pewnych informacji, związanych z działalnością spółki, może mieć dla niej bardzo dotkliwe skutki. Aby zapobiec takim niekorzystnym następstwom Telewizja Polska S.A. obejmuje pewne dokumenty klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa" w celu zachowania ich w poufności i zapobieżenia ich ujawniania osobom trzecim. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S.A. wskazała, że zalicza m.in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowią informacje o organizacji przedsiębiorstwa, w zakresie produkcji telewizyjnej, a także dane odnoszące się do kwestii finansowych i handlowych. Następnie Telewizja Polska S.A. wskazała, że wiedza w tym zakresie, udostępniona podmiotom konkurencyjnym, spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S.A. w bardzo szeroki sposób, np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto Telewizja Polska S.A. stwierdziła, że udostępnienie pewnych informacji publicznie w sytuacji, gdy Telewizja Polska S.A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłaby interesom TVP S.A. Na wskazane wyżej decyzje Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Organizacja Zakładowa NSZZ "Solidarność" [...] Komisja Zakładowa nr [...] i Rada Zakładowa [...] Międzyzakładowego Związku Zawodowego Pracowników Radia i Telewizji wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego, w tym : - art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., w związku z art. 5 ust. 1 i 2 i 3 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy poprzednią decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy Telewizja Polska, która wykonuje zadania publiczne, w zakresie tych zadań nie może ograniczać dostępu do informacji, mających związek z realizacją zadań, a co za tym idzie niezbędnych do realizowania przez związek zawodowy zadań należących do jej działalności, - art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w związku z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie , że objęcie informacji, zawartych w umowie z dnia [...] maja 2014 r., łączącej TVP S.A. z X. sp. z o.o., tajemnicą przedsiębiorstwa jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, z uwagi na to, że posiadają one dla TVP S.A. wartość gospodarczą i to uzasadnia odmowę ich udostępnienia skarżącym, podczas gdy prawo skarżących dostępu do wszelkich informacji odnośnie przejścia zakładu pracy, przyczynach prawnych i ekonomicznych, o terminie tego przejścia, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków pracy, płacy i przekwalifikowania wynika z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, - art. 6 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych w związku z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie że żądana umowa z dnia [...] maja 2014 r. zawiera informacje wrażliwe i to uniemożliwia jej udostępnienie podczas, gdy ewentualne wszelkie dane, które nie mogłyby zostać ujawnione można było zanonimizować, a okolicznością legalizującą jest konieczność realizowania przez skarżących celów, o jakich mowa w 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Skarżący decyzjom zarzucili również naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7, art. 80 § 3 oraz art. 107 kpa w związku z art. 8 i art. 11 kpa, poprzez brak wskazania w decyzji faktów, które TVP S.A. uznała za udowodnione, dowodów na których się oparła oraz braku wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji oraz lakoniczne i wybiórcze, a przez to wadliwe jej uzasadnienie, w szczególności niewyjaśnienie na czym polega ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, uzasadniająca wydanie skarżonych decyzji, co powoduje, że nie podlega ona weryfikacji przy kolejnej kontroli, a jednocześnie stanowi naruszenie zasady pogłębiania obywateli do organów Państwa oraz zasady przekonywania, - art. 10 kpa poprzez niezapewnienie skarżącemu przed wydaniem decyzji czynnego udziału, zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. W uzasadnieniu skargi skarżący, powołując się na art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej podnieśli, że Spółka Telewizja Polska S.A., będąc spółką Skarbu Państwa, dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne winna udostępnić skarżącym wnioskowane informacje. Zaskarżonym decyzjom zarzucili skarżący ponadto, że TVP S.A. nie wykazała na czym miałaby polegać "tajemnica przedsiębiorstwa" i dlaczego uzasadnia to wydanie odmownej decyzji. Skarżący podkreślili, że ich prawo do uzyskania informacji wynika z art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Wskazali również, że de facto domagają się informacji o funkcjonowaniu firmy, w szczególności o zasadach i trybie przejścia zakładu pracy. Ponadto, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych skarżący zarzucili, że TVP S.A. nie podjęła nawet trudu wskazania jakie dane wrażliwe miałaby chronić. Skarżący wskazali, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych dopuszcza się przetwarzanie danych osobowych, gdy jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych bądź przez administratorów danych bądź odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Z tego względu zgłoszenie przez skarżących wniosku o udostępnienie umowy, mieściło się w przesłance dopuszczalności przetwarzania danych osobowych zawartych w cytowanym przepisie. Skarżący podał, że chcieli te dane uzyskać w ramach art. 231 § 3 Kp w zw. z art. 261 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych i te informacje nie zostałyby wykorzystane dla innych celów, o czym poinformował w piśmie z dnia 2 lipca 2014 r. Ponadto skarżący wskazali, że jeżeli TVP S.A. chciałaby chronić dane, mogła zanonimizować wszystkie dane personalne, które nie podlegają udostępnieniu organizacji związkowej ze względu na ochronę przewidzianą w ustawie o ochronie danych osobowych. W odpowiedzi na skargę Telewizja Polska S.A. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumenty zawarte w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. i z dnia [...] czerwca 2014 r. Spółka zaznaczyła, że jest podmiotem działającym na rynku komercyjnym, gdyż zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 3 u.o.r.t., jej przychody pochodzą nie tylko ze źródeł publicznych, ale również min. z obrotu prawami do audycji, reklam i audycji sponsorowanych. Przy obecnie niskich wpływach z opłat abonamentowych, przychody komercyjne stanowią podstawę jej funkcjonowania. W ocenie Telewizji możliwe jest objęcie przez jej konkurentów wytwarzanych informacji tajemnicą przedsiębiorcy na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Telewizja jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jest nadawcą i producentem programów telewizyjnych i prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie, a na tym samym rynku właściwym funkcjonują też inni przedsiębiorcy o tożsamym przedmiocie działalności, które z uwagi na zbieżny przedmiot działalności są przedsiębiorcami konkurującymi względem siebie na tym rynku. Telewizja uważa, że oferuje takie same usługi na tym samym terytorium, a w konsekwencji rywalizuje z innymi podmiotami o względy tej samej grupy odbiorców i oceny tego nie zmienia fakt, że TVP S.A. jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa, nadawcą publicznym, a jej konkurenci to nadawcy prywatni, komercyjni. TVP S.A. wskazała, że nie może zgodzić się z poglądem skarżących, iż udostępnienie umowy pomiędzy TVP S.A. a X. sp. z o.o. nie może negatywnie oddziaływać na zdolność konkurowania TVP S.A. z innymi uczestnikami rynku medialnego. Przedmiotu umowy nie stanowią wyłącznie kwestie pracownicze, tzn. przekazanie pracowników TVP S.A. nowemu pracodawcy w trybie art. 231 kodeksu pracy, ale kwestie dotyczące organizacji produkcji telewizyjnej, sposobu pozyskiwania usług w zakresie tej produkcji, pozyskiwania materiałów do audycji telewizyjnych i kwestii przenoszenia praw autorskich i ich zakresu - a są to kwestie kluczowe dla funkcjonowania Telewizji. Posiadanie przez podmiot konkurencyjny informacji, w powyższym zakresie może wpływać na wzmocnienie pozycji rynkowej tego konkurenta, osłabiając pozycję TVP S.A. Zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jedyną przesłanką ku utajnianiu wytwarzanych przez przedsiębiorcę informacji jest istnienie chociażby minimalnego, potencjalnego ryzyka zagrożenia interesów TVP S.A. Takie ryzyko występuje w przedmiotowym przypadku. Telewizja podkreśliła, że podmioty konkurencyjne względem TVP SA. nie mają obowiązku udostępniania umów, czy też innych dokumentów w trybie u.d.i.p. Kwestie organizacji produkcji telewizyjnej są dla TVP bardzo istotne, w zasadzie stanowią podstawę jej funkcjonowania i są pilnie strzeżone przed ujawnieniem ich osobom nieuprawnionym. Konieczność udostępnienia informacji publicznej zgodnie z u.d.i.p. nie może stać ponad słusznym interesem przedsiębiorcy i tym samym nie może pozbawiać go możliwości ochrony istotnych w jego działalności gospodarczej informacji. Niezależnie od powyższego w umowie zostały zawarte dane osobowe kilkuset osób, ponadto przedmiotowa umowa stanowi również tajemnicę przedsiębiorcy X. Sp. z o.o., który nie wyraził zgody na jej udostępnienie. Telewizja podkreśliła również, że w kontekście przedmiotowej sprawy nie można pomijać okoliczności, iż sposób i zakres działania organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym jakim jest TVP S.A. zasadniczo różni się od działania tych drugich, do których co do zasady nie będzie zachodził stosunek konkurencji względem innych pomiotów. Zakres możliwości odmowy udzielenia informacji publicznej przez organy w znaczeniu instytucjonalnym z samej istoty będzie zatem węższy. Dlatego też ocena zasadności utajnienia przedmiotowej umowy przez TVP S.A. nie może odbywać się wyłącznie w oparciu o kryterium podmiotowości - podleganiu ww. ustawie i zrównanie obowiązków w tym względzie organów administracji w znaczeniu instytucjonalnym i funkcjonalnym, w oderwaniu od otoczenia, w jakim funkcjonuje Telewizja Polska S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy wskazać należy, że o kwalifikacji wniosku skarżących, jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przesądziła jego treść, w której wskazano na fakt, że Telewizja Polska S.A. jest instytucją publiczną, której działalność winna być jawna bowiem jawność życia jest jednym z fundamentów demokracji. Następnie strony powołały się na art. 61 Konstytucji RP, że poza Konstytucją RP jawność działania władzy gwarantuje również inna ustawa – ustawa o dostępie do informacji publicznej. Wskazać należy, że przepisy ustawy o związkach zawodowych stanowią lex specialis wobec uregulowań zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jak stanowi art. 28 tej ustawy, pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie związku zawodowego informacji, ale tylko tych, które są niezbędne do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących warunków pracy i zasad wynagradzania. Poza materią określoną w art. 28 ustawy o związkach zawodowych zastosowanie znajduje więc ustawa o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że związek zawodowy jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 681/13, zamieszczony na stronie internetowej – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu informacje, których udostępnienia żądali skarżący nie mieści się stricte w pojęciu wynagrodzenia, o jakich mowa w art. 28 ustawy o związkach zawodowych, a zatem zastosowanie znajduje ustawa o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, niekwestionowaną bowiem zarówno przez strony skarżące, jak również przez Telewizję Polską S.A., że spełniony został zarówno zakres podmiotowy jak i przedmiotowy stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Telewizja Polska S.A. jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej. Wnioskowana zaś informacja, dotycząca treści umowy, podpisanej przez Telewizję Polską S.A. ze spółką X. Sp. z o.o. w dniu [...] maja 2014 r., stanowi informację publiczną zgodnie z art. 6 ust 1 pkt 5 a u.d.i.p. Istotą niniejszej sprawy jest natomiast odpowiedź na pytanie, czy Telewizja Polska S.A. mogła odmówić udzielenia informacji publicznej, w postaci umowy, zawartej w dniu [...] maja 2014 r., przez Telewizję Polską S.A. z X. sp. z o.o., powołując się na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, tj. na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Wskazać należy, że w myśl art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa została zawarta w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.), zgodnie z którym, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Z powyższego przepisu wynika, że aby dana informacja stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, musi spełniać następujące warunki: a) poufności, b) braku ujawnienia, c) zabezpieczenia informacji. Bliższa analiza wskazanych powyżej elementów uprawnia do twierdzenia, że w zasadzie powyższe przesłanki da się sprowadzić do jednego wspólnego mianownika, tj. poufności. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak, "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717). To, czy przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności informacji musi być oceniane każdorazowo w warunkach danej, indywidualnej sprawy. Wskazać należy, że nie musi to koniecznie polegać na formalnym objęciu danej informacji klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy bądź poufności (np. w drodze uchwały zarządu) czy przyjęciu określonego regulaminu. Mogą to być bowiem również jednoznaczne działania faktyczne. Jeżeli bowiem przedsiębiorca nie podjął działań w celu zabezpieczenia poufności, to informacja nie jest poufna, skoro każdy może mieć do niej dostęp. Informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Dla wykładni przepisów ustawowych nie ma przy tym decydującego znaczenia akt wewnętrzny – jakim jest Polityka Bezpieczeństwa Spółki, na którą Telewizja Polska S.A. wskazywała w stosunku do zawieranych przez siebie umów. Istotne jest to, czy przedsiębiorca podjął w sposób jednoznaczny niezbędne działania w celu zachowania poufności żądanych informacji, uzewnętrzniając je wyraźnie w taki sposób, który umożliwia kontrolę sądowi administracyjnemu. Jak wcześniej wskazano, odmowa udostępnienia żądanej przez skarżących informacji publicznej przez Spółkę z powołaniem się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w warunkach niniejszej sprawy może być określona jako dopuszczalna i legalna. Spółka podjęła bowiem działania świadczące jednoznacznie, że rzeczone informacje chce zachować dla siebie w poufności, zaś obiektywna ocena takiego działania przez Sąd Administracyjny wskazuje, iż jest ono w pełni zrozumiałe. Tym samym Spółka legalnie zastosowała przy wydawaniu decyzji w sprawie art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że zastosowanie do żądanych przez skarżących informacji mogło mieć ograniczenie dostępności z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest także zasadna argumentacja skarżącego, że żądana informacja nie posiada "wartości gospodarczej" w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Miałoby to wynikać z tego, że TVP S.A. ma kierować się misją publiczną, a nie rachunkiem zysków i strat, w związku z czym nie jest w istocie uczestnikiem rynku. Fakt otrzymywania zysków z abonamentu nie zmienia tego, że TVP S.A. jest spółką prawa handlowego i uczestnikiem rynku, prowadzi bowiem działalność gospodarczą. Żądana informacja ma w ocenie Sądu "wartość gospodarczą", gdyż jej ujawnienie przełożyłoby się na pozycję negocjacyjną Spółki w przyszłości. Przyszli kontrahenci Spółki, znając jej dotychczasową praktykę w zakresie zawieranych umów, mogliby dzięki tej wiedzy przedstawiać mniej konkurencyjne oferty, niż gdyby nie znali dotychczasowego np. pułapu finansowania danych elementów przez Spółkę. Co do pojęcia informacji posiadającej wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ww. ustawy należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie obowiązuje jego liberalna wykładnia, zgodnie z którą za całkowicie wystarczające w tej mierze należy uznać istnienie nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S. A. zalicza się m. in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowią informacje o organizacji przedsiębiorstwa, w zakresie produkcji telewizyjnej, a także dane odnoszące się do kwestii finansowych i handlowych. Spółka podała bowiem, że przedmiot umowy stanowi świadczenie usług dziennikarskich, grafiki komputerowej i montażu materiałów telewizyjnych jest "tajemnicą przedsiębiorstwa" zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, przede wszystkim z uwagi na zawarte w niej informacje, posiadające dla TVP S.A. wartość gospodarczą. Niewątpliwie wiedza w tym zakresie, udostępniona podmiotom konkurencyjnym, spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S. A. w bardzo szeroki sposób np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto zgodzić się należy z Telewizją Polską S.A., że udostępnienie pewnych informacji publicznie, w sytuacji, gdy Telewizja Polska S. A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłoby jej interesom. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzasadnione jest zatem stanowisko, że informacja o treści przedmiotowej umowy ma dla Telewizji Polskiej S.A. wartość gospodarczą, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i z uwagi na tę wartość mogła zostać objęta tajemnicą tego przedsiębiorstwa. Zważyć tu także należy, iż nadawanie klauzul poufności, czy tajemnicy przedsiębiorstwa jest uznawane na ogół za wystarczające z uwagi na wykazanie zwykłego gospodarczego interesu przedsiębiorcy. Telewizja Polska S. A. jest wprawdzie telewizją publiczną, a tym samym jednostką sektora finansów publicznych, ale nie można jednocześnie pomijać faktu, że jest spółką prawa handlowego, funkcjonującą na konkurencyjnym rynku nadawców telewizyjnych. O istnieniu konkurencyjności na rynku nie przesądza jednakże status właściciela, ale rzeczywisty przedmiot działalności, rodzaj oferowanych usług, krąg odbiorców i krąg przedsiębiorstw konkurencyjnych. Zatem w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie, gdy zważy się na charakter przedmiotowej umowy, nie można w żaden sposób podzielić zarzutu skarżącego o naruszeniu w zaskarżonym rozstrzygnięciu administracyjnym zasady proporcjonalności pomiędzy prawem do informacji publicznej a tajemnicą przedsiębiorcy – TVP S. A. czy też, podnoszonej przez skarżącego zasady transparentności. Wbrew zatem zarzutom skargi, w świetle przepisu - art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, dopuszczalne było wyłączenie jawności treści przedmiotowej umowy z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W podobnym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13) podzielił zasadność poglądów w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z uwagi na interes gospodarczy przedsiębiorcy. Z tych wszystkich wyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.