II SA/Wa 1891/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na pismo Naczelnika Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z dnia [...] października 2015 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 2 października 2015 r. K. J., dalej również jako skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "orzeczenie Komendanta Głównego Policji numer [...] utrzymujące w mocy prawnej orzeczenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 roku numer [...] o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego." W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że wprawdzie zaskarżone rozstrzygnięcie nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia), jednakże zawiera niezbędne minimum wymogów przewidzianych dla takich aktów. W zaskarżonym orzeczeniu określony został organ, skierowane zostało do określonego adresata, zawiera "rozstrzygnięcie odmowne" oraz podpis osoby upoważnionej. W ocenie skarżącego zaskarżone pismo, odmawiające wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, jest rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 135 ust. ustawy o Policji. Zdaniem skarżącego błędne jest twierdzenie, że orzeczenia i czynności organu kontroli i nadzoru polegające na badaniu działania KWP w [...], nie są sprawą administracyjną i nie ma możliwości kontroli takich czynności przed sądem administracyjnym. W ocenie skarżącego odmowa podjęcia działań i czynności przez KGP nie może pozostawać poza kontrolą sądową. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że pismem z 22 lipca 2015 r. K. J. złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] skargę na Komendanta Powiatowego Policji w [...] w związku z nieprawidłowym przekazaniem jego skargi z 11 czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z jego żądaniem. W odpowiedzi na powyższe Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z 20 sierpnia 2015 r. 1. dz. [...] poinformował K. J. o braku podstaw do wyciągnięcia jakichkolwiek konsekwencji dyscyplinarnych w stosunku do funkcjonariusza piastującego funkcję Komendanta Powiatowego Policji w [...]. W ramach postępowania wyjaśniającego ustalono, że w wyniku omyłki, skargę K. J. przekazano niezgodnie z jego żądaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 30 lipca 2015 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo l. dz. [...] z prośbą o przekazanie skargi K. J. wraz z załączoną dokumentacją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym poinformował skarżącego pismem z 30 lipca 2015 r. 1. dz. [...]. Wnioskiem z 25 sierpnia 2015 r. K. J. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. Stanowisko w tej sprawie wraz z aktami postępowania Wydział Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przekazał do Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji pismem z 31 sierpnia 2015 r. Pismem z [...] października 2015 r. 1. dz. [...] poinformowano K. J. o sposobie rozpatrzenia jego skargi w danym zakresie. Organ wskazał również, że postanowieniem z 29 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 827/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. z 11 czerwca 2015 r. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08, uznając się jednocześnie właściwym w sprawie. Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny organ stwierdził, że wniosek K. J. z [...] sierpnia 2015 r., zgodnie z art. 227 K.p.a., został rozpatrzony w ramach postępowania skargowego. Natomiast pismo z [...] października 2015 r. 1. dz. [...] stanowi informację o sposobie rozpatrzenia skargi K. J. w danym zakresie. Zdaniem organu nie ma podstaw do twierdzenia, iż jest to "orzeczenie posiadające oparcie w art. 135 ust. 2 ustawy o Policji". Organ zauważył jednak, iż również na rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy o Policji skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. W związku z powyższym Komendant Główny Policji wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Przedmiotem skargi K. J. w niniejszej sprawie jest pismo Naczelnika Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z [...] października 2015 r. nr [...], którym poinformowano skarżącego, że uznano jego skargę za bezzasadną z uwagi na brak podstaw do uznania słuszności jego zarzutów, gdyż Komendant Wojewódzki Policji w [...], zgodnie z art. 133 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.), jako właściwy przełożony dyscyplinarny, nie stwierdził nieprawidłowości, mogących wyczerpywać znamiona przewinienia dyscyplinarnego będącego podstawą do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. W ocenie Sądu treść zaskarżonego pisma, stan faktyczny sprawy przedstawiony przez organ oraz nadesłana do Sądu dokumentacja wskazują, że zaskarżone pismo jest pismem informacyjnym wystosowanym do skarżącego w odpowiedzi na jego skargę złożoną w trybie działu VIII K.p.a. Tak też pismo to traktuje organ. Uregulowane w Dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że sąd administracyjny, co do zasady, nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi powszechnej w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skargi związanej z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (v. postanowienie NSA z 16 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 533/07, postanowienie NSA z 12 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 314/08, postanowienie NSA z 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Skoro przedmiot skargi dotyczy postępowania skargowego regulowanego działem VIII K.p.a. to skarga na pismo Naczelnika Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z [...] października 2015 r. nr [...] jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.