II SA/Wa 1941/06
WyrokWSA w Warszawie2006-12-19
Skład orzekający: Bronisław Szydło, Przemysław Szustakiewicz, Jarosław Trelka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy administracji publicznej prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania, jeśli strona skarżąca nie wskazała jednoznacznie przedmiotu wniosku o wznowienie, a organy nie udzieliły jej stosownych pouczeń co do przesłanek wznowienia i możliwości przywrócenia terminu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny, związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, uznał, że organy administracji niewłaściwie określiły przedmiot wniosku skarżącej o wznowienie postępowania. Organy powinny były ustalić, którego lokalu dotyczy wniosek, a w przypadku uchybienia terminu, pouczyć stronę o możliwości jego przywrócenia oraz o przesłankach wznowienia postępowania określonych w art. 145 § 1 Kpa. Brak tych pouczeń skutkował uchyleniem zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca M. P. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Prezydent odmówił wznowienia, uznając brak przesłanek z art. 145 Kpa. SKO utrzymało tę decyzję, wskazując na upływ terminu do złożenia wniosku. WSA w Warszawie oddalił skargę, a NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na błędy organów w zakresie pouczeń i ustalenia przedmiotu wniosku.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, oraz przyznaje wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bronisław Szydło, asesor WSA Przemysław Szustakiewicz,, asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie na rzecz adwokat A. C. kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 52,80 zł. (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
II SA/Wa 1941/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Prezydent [...] odmówił M. P. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy [...] z [...] października 2001 r. wstrzymującą wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego na okres 1 lipca 2001 – 31 grudnia 2001 r. Prezydent [...] uznał, że w sprawie nie zaszła żadna z przesłanek wznowienia postępowania określona w art. 145 Kpa.
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] stycznia 2004 r. Kolegium oceniło, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do wniesienia skargi – decyzję z [...] października 2001 r. otrzymała w dniu 3 grudnia 2001 r., a wniosek o wznowienie złożyła 12 listopada 2003 r.
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. I SA/Wa 695/04 oddalił skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Sąd ocenił, że organ odwoławczy zasadnie wskazał na upływ terminu do wniesienia żądania wznowienia postępowania, dlatego ocena organu I instancji (Prezydenta [...]), że skarżąca nie wskazała żadnej z przesłanek wznowienia, była bez znaczenia. Dodatkowo Sąd wskazał, że zamiana przez skarżącą z dniem 1 października 2001 r. zajmowanego dotychczas lokalu na lokal przy ul. [...] w W. spowodowała, że skarżąca utraciła prawo do dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkiwania w lokalu przy ul. [...] w W..
W skardze kasacyjnej od tego wyroku pełnomocnik skarżącej zarzuciła mu brak wyjaśnienia, którego lokalu dotyczy wniosek o wznowienie, brak pouczenia o wymogach wniosku o wznowienie oraz o możliwości przywrócenia terminu do jego wniesienia.
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r. w sprawie o sygn. I OSK 259/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. NSA wskazał, że skarżąca w piśmie precyzującym swój wniosek o wznowienie wskazała co prawda na decyzję z [...] października 2001 r., to jednak w samym wniosku wyraźnie odnosiła się do kwestii dotyczących lokalu przy ul. [...]. Ponadto w piśmie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonym w toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy wprost oświadczyła, że nie żąda wznowienia postępowania w sprawie lokalu przy ul. [...]. Doszło więc do odmowy wznowienia postępowania, którego skarżąca nie zamierzała wznawiać, a spowodowane to było jej nieznajomością prawa. Organ nie udzielał przy tym wymaganych wyjaśnień i wskazówek skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności konieczne jest przywołanie art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według tego przepisu sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany był stanowiskiem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 2 sierpnia 2006 r.
Abstrahując od formalnego związania Sądu powyższym Wyrokiem NSA, Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zaprezentowaną ocenę, iż organy wydające decyzje w tej sprawie niewłaściwie określiły przedmiot wniosku skarżącej. Jak wynika z jej pism składanych w toku postępowania administracyjnego, a także ze stanowiska zaprezentowanego w pierwszym postępowaniu sądowym, jej intencją nie było wznowienie postępowania zakończonego decyzją dotyczącą lokalu przy ul. [...] w W.. Faktem jest, że w swoim piśmie z dnia 15 grudnia 2003 r. wskazała na decyzję z [...] października 2001 r., dotyczące tego właśnie lokalu, ale z całokształtu okoliczności sprawy wyciągnąć można uprawniony wniosek, że przedmiotem jej żądania jest wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2002 r., a dotyczącą lokalu przy ul. [...]. Skarżąca uczyniła zasadniczą kwestią swoich pism sprawę właściwych pomiarów powierzchni użytkowej lokalu, szaf i schowków. Okoliczności te dotyczą mieszkania przy ul. [...]. W razie dalszych wątpliwości w tej sprawie organy powinny w sposób niezawodny ustalić przedmiot wniosku skarżącej.
Odnośnie natomiast samej odmowy wznowienia postępowania organy zobowiązane były zastosować się do wymogów art. 9 Kpa. Jeśli z okoliczności sprawy wynika, że strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to organ administracji powinien pouczyć ją o możliwości i warunkach przywrócenia tego terminu. Strona powinna też być w razie potrzeby pouczona co do przesłanek wznowienia, określonych w art. 145 § 1 Kpa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji. Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, a w zakresie przyznanego pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia - na podstawie art. 250 ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło