II SA/Wa 196/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. I. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi I. I. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r. oddalił skargę I. I. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. W piśmie z dnia 15 czerwca 2015 r. K. M. działająca jako pełnomocnik skarżącego zwróciła się z prośbą o przyznanie renty w drodze wyjątku, podała także, że od 16 maja do 6 czerwca 2015 r. była w sanatorium. Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowanie ww. pisma przez podanie czy jest ono wnioskiem o uzasadnienie wyroku złożonym wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wskazany pełnomocnik złożył do akt sprawy wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia 25 września 2015 r. poinformowała adwokata K. D. o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącego. W dniu 12 października 2015 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. W dniu 16 października 2015 r. wskazany pełnomocnik złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W treści wniosku profesjonalny pełnomocnik stwierdził, że w związku z odbywanym leczeniem sanatoryjnym K. M. nie mogła być obecna na rozprawie w dniu 29 maja 2015 r., nie miała także realnej możliwości złożenia w ustawowym terminie wniosku o uzasadnienie wyroku. Również stan zdrowia K. M. nie pozwala na sprawne podejmowania wszystkich czynności przed sądem administracyjnym w takim zakresie jaki można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika. Podniósł, że K. M. jest osobą w podeszłym wieku (67 lat), jest po udarze prawej półkuli mózgu, cierpi na cukrzycę i niedoczynność tarczycy. Powyższego dowodzą dokumenty lekarskie załączone do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Zgodnie z art. 87 § 4 ppsa, równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, nie dające się przewidzieć zdarzenia, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1038/12; lex nr 1274266). Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. Żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) Kryterium braku winy zostało w niniejszej sprawie spełnione. Adwokat K. D. zapoznał się z aktami sprawy w dniu 12 października 2015 r., a zatem już po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, który minął w dniu 5 czerwca 2015 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył w dniu 16 października 2015 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu, złożony został w terminie siedmiu dni, licząc od daty rzeczywistego zapoznania się z aktami sprawy przez pełnomocnika z urzędu. Ponadto zdaniem Sądu profesjonalny pełnomocnik skarżącej dostatecznie uprawdopodobnił, fakt chorób K. M. jak również ich wpływ na niemożność dopełnienia czynności procesowych. Należy zatem przyjąć, że złożoność i charakter dolegliwości, na jakie cierpi K. M., skutkuje brakiem winy w uchybieniu terminu. Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.