II SA/Wa 204/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2025 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe uchyla zaskarżoną decyzję Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "MSWiA") decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2024r. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej k.p.a., po połączeniu do orzekania spraw administracyjnych odwołania Pani A. I. od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r.(dalej: "Komendant SOP") o przeniesieniu ww. z dniem [...] maja 2024 r. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu z dniem [...] maja 2024 r. na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz odwołania Pani A. I. od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...] oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności orzekł o: 1) uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu ww. z dniem [...] maja 2024 r. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych, 2) utrzymaniu w mocy rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko służbowe radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...]. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2024r. Komendant Służby Ochrony Państwa (dalej; "Organ") na podstawie art. 78 w zw. z art. 14 pkt. 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2024r. poz. 325, dalej "ustawa o SOP") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") z dniem [...] maja 2024r. zwolnił A. I. z dotychczas zajmowanego stanowiska Dyrektora Zarządu [...] i z dniem [...] maja 2024r. wyznaczył ją na stanowisko służbowe Dyrektora Zarządu, Grupa Stanowisk Tymczasowych. Rozkazowi temu został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W dniu [...] maja 2024 r. A. I. (dalej; "Odwołująca", "Skarżąca") złożyła za pośrednictwem Komendanta Służby Ochrony Państwa do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od ww. rozkazu personalnego. Organowi zarzuciła naruszenie następujących przepisów: 1) art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. przez wydanie rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. w sprawie, w której uprzednio organ wydał ostateczną decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w całości z uwagi na jego bezprzedmiotowość 2) naruszenie art. 16 k.p.a. poprzez zlekceważenie zasady trwałości decyzji administracyjnej i wydanie kolejnej decyzji Komendanta SOP w sprawie, w której w obrocie prawnym istnieje ostateczna decyzja Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] września 2024 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w całości z uwagi na jego bezprzedmiotowość 3) art. 110 k.p.a. poprzez zlekceważenie zasady związania organu treścią wydanej decyzji administracyjnej, tj. ostatecznej decyzji Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w całości i wydaniu decyzji merytorycznej, tj. rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024r. 4) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. poprzez brak jakiejkolwiek informacji o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie kolejnego zwolnienia ze stanowiska Dyrektora Zarządu [...] SOP 5) art. 8 § 1 k.p.a w zw. z art. 16, 110 i 156 § 1 pkt. 3 k.p.a. poprzez prowadzenie przez organ postępowania w sposób, który nie budzi zaufania uczestnika do władzy publicznej. Wniosła o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia [...] maja 2024r. W międzyczasie MSWiA w dniu [...] lipca 2024r. wydał postanowienie nr [...] o wszczęciu z urzędu postepowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024r. w przedmiocie umorzenia w całości postępowania administracyjnego dotyczącego zwolnienia Skarżącej z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji Komendanta SOP oraz nadał postanowieniu rygor natychmiastowej wykonalności. MSWiA w dniu [...] sierpnia 2024r. wydał decyzję nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024r. Kolejno w dniu [...] sierpnia 2024r. MSWiA wydał decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżony rozkaz personalny Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw w dniu [...] września 2024r. (data wpływu do Sądu) na ww. decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24 uchylił zaskarżoną decyzję MSWiA z dnia [...] sierpnia 2024r. nr [...],. Komendant SOP, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2024r. działając na podstawie art. 102 ust. 2 pkt. 4 i ust. 5 w zw. z art. 76 ust. 2 i 3, art. 78 oraz art. 14 pkt. 2 ustawy o SOP oraz art. 104 k.p.a. z dniem [...] października 2024r. przeniósł A. I. na niższe stanowisko służbowe tj. radca prawny, Wydział [...], Zarząd [...], Pion Komendanta SOP, Służba Ochrony Państwa, Stopień etatowy: pułkownik, specjalność:[...], Grupa uposażenia – [...]. W uzasadnieniu rozkazu Komendant SOP wskazał, że w związku z wejściem w życie z dniem [...] września 2023r. zarządzenia [...] Komendanta SOP z dnia [...] sierpnia 2023r. w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego SOP oraz będącej załącznikiem do niego decyzji [...] Komendanta SOP z dnia [...] sierpnia 2023r. w sprawie wprowadzania etatu czasu "P" Służby Ochrony Państwa nastąpiły zmiany w strukturze etatowej formacji, w tym w obszarze byłego Zarządu [...], a także towarzyszące im zmiany dotyczące zakresu zadań, ilości i liczebności wchodzących w jego skład komórek organizacyjnych. Wobec tego, że w związku ze zmianami jakie zaszły w obszarze Zarządu [...] i zmianą zakresu jego zadań, likwidacji uległo stanowisko dyrektora komórki przewidziane dla funkcjonariusza, w miejsce którego utworzono stanowisko pracownicze. Zmiana zakresu zadań oraz struktury Zarządu [...] wymusiło wyznaczenie osoby spełniającej odpowiednie wymagania i posiadającej pożądane predyspozycje na stanowisko dyrektora nowo powołanej komórki organizacyjnej. W związku z powyższym, z A. I. została przeprowadzona rozmowa kadrowa w dniu [...] grudnia 2023r. w której zaproponowano Skarżącej stanowisko Zastępcy Dyrektora Zarządu [...], które najbardziej odpowiadało kwalifikacjom oraz doświadczeniu Skarżącej. Skarżąca nie wyraziła zgody na przeniesienie jej na ww. stanowisko. Ponadto, jak wskazał Komendant SOP w dniu [...] września 2024r. wezwano Skarżącą do zajęcia stanowiska co do przedstawionej propozycji kadrowej. Skarżącą nie odpowiedziała na wezwanie. Komendant SOP dążąc do efektywnego wykorzystania potencjału jak i doświadczenia Skarżącej w nowych realiach organizacyjnych formacji wyznaczył Skarżącą na stanowisko określone w niniejszym rozkazie, uzasadniając to w ten sposób, że wyznaczył A. I. na niższe stanowisko służbowe, zgodnie z możliwościami etatowymi i z potrzebami formacji co umożliwiało wykorzystanie wcześniej wspomnianego potencjału i doświadczenia Skarżącej. W dniu [...] października 2024r. Skarżąca złożyła odwołanie od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024r. dotyczącego przeniesienia Skarżącej na stanowisko radcy prawnego. Skarżąca wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozkazowi personalnemu zarzuciła: 1. naruszenie art. 102 ust. 2 pkt 4 ustawy o SOP poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. a) zlekceważenie przez organ faktu utraty związku czasowego pomiędzy likwidacją stanowiska Dyrektora zarządu [...] SOP a przeniesieniem na niższe o 4 grupy stanowisko służbowe radcy prawnego b) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe mimo braku zgody Skarżącej w sytuacji, gdy uzyskanie zgody funkcjonariusza jest konieczne. Organ mimo braku zgody na wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe postanowił Skarżącej nie wyznaczać w sytuacji, gdy w skutek działań organu oznacza to dla Skarżącej niższe o 7 tys. złotych uposażenie. c) poprzez przyjęcie, że obowiązkiem Organu nie jest poszukiwanie stanowiska służbowego, które będzie wiązało się dla funkcjonariusza z jak najmniejszymi dolegliwościami. W ocenie Skarżącej Organ dokonał wyboru najbardziej dolegliwego rozwiązania, wyznaczając na stanowisko niższe aż o 4 grupy i obniżając dodatek specjalny z 34 do 5 % uposażenia zasadniczego. Wskazać należy, że zajmując stanowisko radcy prawnego była uprawniona do 28% dodatku specjalnego. Nie ma żadnych racjonalnych argumentów, przemawiających za możliwością obniżenia na stanowisku radcy prawnego dodatku specjalnego do 5 % uposażenia zasadniczego, skoro stopień skomplikowania zadań i zakres odpowiedzialności pozostają na tym samym poziomie; 2. naruszenie art. 10 w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez brak zapoznania mnie przed wydaniem rozkazu personalnego ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i uniemożliwienie złożenia wniosków dowodowych, których przeprowadzenie miało istotny wpływ na jego treść, tj.: a) wniosku o przedstawienie informacji czy po ostatniej Decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024r. o uchyleniu rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024r. o wyznaczeniu Skarżącej na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych, stanowisko to zostało zlikwidowane czy został na nie wyznaczony inny funkcjonariusz. b) wniosku o przeprowadzenie dowodu z rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] września 2023 r.- pierwszego rozkazu po wejście w życie Regulaminu Organizacyjnego SOP oraz Decyzji nr [...] z [...] sierpnia 2023 r. w sprawie wprowadzenia etatu czasu "P’; Służby Ochrony Państwa - na okoliczność dokonania w dniu [...] września 2023 r. na stanowisku Dyrektora Zarządu [...] SOP "zmiany personalnej" oraz bezzasadności twierdzeń Organu o likwidacji tego stanowiska. Skoro Organ w pierwszym rozkazie personalnym po wejściu w życie przywołanych aktów nie powołał się na likwidację stanowiska Dyrektora Zarządu [...], stwierdził natomiast, że dokonał zmiany personalnej na stanowisku Dyrektora Zarządu [...] oznacza to, że stanowisko na dzień wydania tego rozkazu istniało, w uzasadnieniu rozkazu Organ nie stwierdził także, że w miejsce Zarządu [...] powołał inną komórkę organizacyjną, zatem należy przyjąć, że w rozkazie personalnym nr [...] z [...] września 2023 r. i w kolejnych rozkazach personalnych Organ podaje sprzeczne ze sobą informacje co do okoliczności mających znaczenie prawne. Wszystkie rozkazy personalne zostały uchylone, jednak stan faktyczny, jaki Organ I-ej instancji w nich ustalił ma moc dowodową i wynikają z niego określone dla niniejszej sprawy konsekwencje; c) wniosku o przeprowadzenie dowodu z decyzji Komendanta SOP zmieniającej Decyzję nr [...] z [...] sierpnia 2023 r. w sprawie wprowadzenia etatu czasu "P" Służby Ochrony Państwa - na okoliczność innej niż Organ podaje daty likwidacji stanowiska Dyrektora Zarządu [...] SOP oraz braku należytej staranności Organu w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, co ma istotne znaczenie dla treści wydanej decyzji; d) Wniosku o przeprowadzenie dowodu z rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] listopada 2020r. o ustaleniu przez Komendanta SOP na stanowisku radcy prawnego dodatku specjalnego w wysokości 28 % uposażenia zasadniczego na okoliczność dyskryminacyjnych działań organu przyznającego Skarżącej na tym samym stanowisku służbowym z tymi samymi zadaniami, stopniem skomplikowania i odpowiedzialności 5 % dodatek specjalny e) wniosku o przeprowadzenie dowodu z informacji Organu 1-ej instancji o wysokości dodatku specjalnego, przyznawanego funkcjonariuszom rozpoczynającym służbę w SOP, nie posiadającym doświadczenia, bez uzależnienia wysokości tego dodatku od stopnia złożoności zadań, wykształcenia, odpowiedzialności - na okoliczność naruszenia przez Organ art. 32 Konstytucji RP, poprzez zestawienie tej wysokości z 5 % dodatkiem specjalnym, który został mi przyznany po ponad 20-tu latach wzorowej służby. 3. naruszenia art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez brak ustalenia istotnych w sprawie okoliczności, między innymi tych wyżej wskazanych, a) zupełną dowolność w ustaleniu daty, na jaką Organ bada istnienie stanowisk równorzędnych (tylko ostatni dzień miesiąca?); b) bezzasadność dokonywania kwerendy stanowisk równorzędnych od dnia [...] września 2023 r. w kontekście braku związku czasowego pomiędzy likwidacją stanowiska a przeniesieniem na stanowisko niższe; c) bezzasadność dokonywania kwerendy kadrowej obejmującej okres od [...] września 2023 r. w zakresie wolnego stanowiska dyrektora zarządu, skoro Organ już trzykrotnie, od tego okresu, przed wydaniem rozkazów personalnych dokonywał takiej kwerendy i z uwagi na nieprawidłowo przeprowadzone w tym zakresie postępowanie dowodowe rozkazy personalne zostały przez MSWiA uchylone? d) błędy w ustaleniach faktycznych, np. Organ ustalił, że Skarżąca świadczyła pomoc prawną od 2002 roku, co jest niezgodne z prawdą, gdyż w tym czasie nie posiadałam uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego i zajmowałam stanowisko inspektora, na którym nie mogłam wykonywać zadań z zakresu pomocy prawnej e) Organ, oceniając moje doświadczenie w służbie pominął fakt zajmowania przeze mnie stanowisk kierowniczych (ponad 6 lat), gdyż nie pasowało to zapewne do przyjętej koncepcji wąskiej specjalizacji? f) wobec wskazanych twierdzeń Organu, zawartych w rozkazie nr [...] z dnia [...] września 2023 r., z których wynika, że stanowisko Dyrektora Zarządu [...] w dniu wydania rozkazu nadal istnieje poważne wątpliwości dotyczą także likwidacji stanowiska Dyrektora Zarządu [...] 4. naruszenie art. 108 § 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne nadanie rozkazowi personalnemu nr [...] z dnia [...] października 2024 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. Z treści rozkazu wynika, że Skarżąca została przeniesiona z dniem [...] października 2024 r. na stanowisko radcy prawnego i temu rozstrzygnięciu Organ nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, powołując się na status SOP, jej zadania, potrzebę zapewnienia sprawnego działania. Organ posiada wiedzę, że od [...] października 2024r. Skarżąca przebywała na urlopie wychowawczym, zatem rygor natychmiastowej wykonalności w przypadku Skarżącej nie ma zastosowania. W uzasadnieniu odwołania, Skarżąca szeroko rozwinęła argumentację dotyczącą każdego z zarzutów. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji, wyjaśnił, że wobec uchylenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. II SA/WA 1543/24 z dnia 28 października 2024r. decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024r. uchylającej zaskarżony rozkaz personalny Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] maja 2024r. wyznaczający Skarżącą na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych, w całości i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji oraz wydania przez Komendanta SOP rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2024r. orzekającego o przeniesieniu ww. Skarżącej z dniem [...] października 2024r. na niższe stanowisko służbowe radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...], obecnie w obrocie istnieją dwie decyzje regulujące sytuację kadrową Skarżącej. MSWiA wskazał, iż zgodnie z art. 62 k.p.a. w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej stron. Wprawdzie art. 62 k.p.a. stanowi o możliwości prowadzenia jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony, jeśli spełnione są warunki w nim określone, to niemniej jednak tym bardziej można i należy prowadzić jedno postępowanie dotyczące tej samej strony, jeżeli te warunki również są spełnione. Kolejno Organ podkreśla, że w niniejszej sprawie zachodziła tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Odnosząc się do rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu ww. z dniem [...] maja 2024 r. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych, MSWiA powołał się na art. 80 ustawy o SOP wskazując, że gwarancją ochrony interesu funkcjonariusza o czasowo nieuregulowanym statusie jest w tej sytuacji ograniczony do 6 miesięcy na podstawie 80 ust. 4 ustawy SOP oraz zachowanie dotychczasowych warunków uposażenia. Art. 80 ust. 5 ustawy o SOP, stanowi, iż w okresie pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji Komendant SOP może: 1) skierować go do wykonywania określonych zadań służbowych we wskazanej komórce organizacyjnej SOP, jeżeli charakter tych zadań odpowiada posiadanym przez niego kwalifikacjom; 2) skierować go do odbycia kursów lub szkoleń. Zaś w myśl art. 80 ust. 6 ustawy o SOP, zakres obowiązków służbowych funkcjonariusza przeniesionego do dyspozycji, skierowanego do wykonywania określonych zadań służbowych, określa Komendant SOP lub wyznaczony przez niego kierownik komórki organizacyjnej. Powyższa instytucja może stanowić instrument istotny w kontekście konieczności dążenia do ograniczenia liczby wakatów w SOP. Grupa Stanowisk Tymczasowych nie została uregulowana w żadnym akcie prawnym, nie określa statusu funkcjonariusza, rodząc tym samym wątpliwości w zakresie np. maksymalnego okresu pozostawania funkcjonariusza w tej grupie, możliwości skierowana do wykonywania określonych zadań służbowych itp. Instytucja ta pozostaje zatem poza jakąkolwiek kontrolą prawno - formalną i jako taka winna być poddana wyjątkowo wnikliwej analizie zasadności stosowania wobec funkcjonariuszy po reorganizacji, która miała miejsce w SOP w sierpniu 2023 r. W kontekście powyższego na gruncie przedmiotowej sprawy wyznaczenie Pani A. I. na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych trudno uznać za narzędzie z zakresu polityki kadrowej Komendanta SOP, której celem jest zapewnienie ciągłości realizacji ustawowych zadań nałożonych na SOP, m.in. poprzez przenoszenie do Grupy Stanowisk Tymczasowych ww. funkcjonariusza o czasowo nieuregulowanym statusie, a jednocześnie posiadającego bogate doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje zawodowe determinujące potrzebę ich dalszego wykorzystywania w służbie. Bezsprzecznie przy tworzeniu i przekształcaniu struktury organizacyjnej należy kierować się wymogami sprawności działania w realizacji ustawowych zadań formacji, uwzględniać specyfikę zadań oraz sprawność i ciągłość ich realizacji oraz brać pod rozwagę możliwości finansowa formacji. Niemniej jednak każdorazowo winno się to odbywać w uwzględnieniem posiadanych sił i środków, nie zaś w oderwaniu od już istniejącej struktury etatowej. Zgodnie z art. 18 ustawy o SOP, wydatki związane z funkcjonowaniem SOP są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych. Nie bez znaczenia pozostają przy tym zasady gospodarki finansowej określone w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530, z późn. zm.), która nakłada na jednostki sektora finansów publicznych w toku wykonywania budżetu państwa następujące zasady gospodarki finansowej, m.in. dokonywanie wydatków następuje w granicach kwot określonych w planie finansowym, z uwzględnieniem prawidłowo dokonanych przeniesień i zgodnie z planowanym przeznaczeniem, w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, a gwarantem zapewnienia gospodarnego, celowego i prawidłowego wydatkowania środków budżetowych przy realizacji zadań kierowanej przez siebie formacji stanowi ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. 2024 r., poz. 104) określająca zasady i zakres odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, organy właściwe oraz postępowanie w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Wydatki publiczne powinny być dokonywane: 1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Organ podkreślił, że legitymizowanie wyznaczenia w Grupie Stanowisk Tymczasowych, pozostającej poza jakąkolwiek kontrolą prawno - formalną, stanowi potencjalnie niebezpieczny precedens pozwalający w przyszłości na wyznaczanie funkcjonariuszy na stanowiska służbowe na podstawie innych kryteriów, niż realizacja ustawowych zdań formacji. Co więcej, organ nie doszukał się w niniejszej sprawie związku przyczynowo skutkowego pomiędzy zapewnieniem ciągłości realizacji ustawowych zadań nałożonych na SOP a wyznaczeniem Skarżącej na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych jako funkcjonariusza o nieuregulowanym statusie. Zdaniem MSWiA zasadnym było dążenie do efektywnego wykorzystania posiadanych sił i środków, co realnie przyczynia się do zapewnienia ciągłości realizacji ustawowych zadań nałożonych na SOP. Ze względów wywiedzionych powyżej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, mając na względzie dążenie do efektywnego wykorzystywania posiadanych sił i środków SOP, co realnie przyczynia się do zapewnienia ciągłości realizacji ustawowych zadań nałożonych na formację oraz uwzględniając interes funkcjonariusza przejawiający się dążeniem do wyznaczenia Pani A. I. na stanowisko służbowe a tym samym zagospodarowanie posiadanych przez nią zasobów na rzecz służby, za zasadne uznał uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu ww. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych. Odnosząc się do rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko służbowe radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...] MSWiA wskazał, że organ może zgodnie z art. 102 ust. 2 pkt 4 ustawy o SOP - przenieść funkcjonariusza bez jego zgody na niższe stanowisko służbowe w przypadku likwidacji zajmowanego stanowiska, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko. Tym samym przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe może mieć miejsce wówczas, gdy kumulatywnie spełnione są dwie przesłanki: likwidacja zajmowanego stanowiska i brak możliwości mianowania na inne równorzędne stanowisko. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż organ nie musi przy tym proponować funkcjonariuszowi bezpośrednio niższego stanowiska, powinien jednak wydać rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Przy czym - co znamienne - równorzędnym stanowiskiem służbowym jest stanowisko zaszeregowane do tej samej grupy uposażenia zasadniczego i takiego samego stopnia etatowego (art. 80 ust. 3 ustawy o SOP). Natomiast zgodnie z art. 102 ust. 4 ustawy o SOP, funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn, o których mowa w ust. 2, może być zwolniony ze służby. Tytułem wstępu wyjaśnienia wymaga relacja, jaka zachodzi pomiędzy art. 102 ust. 2 pkt 4 i art. 102 ust. 4 ustawy o SOP. Przede wszystkim możliwość fakultatywnego przeniesienia funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, w przypadkach o których mowa w art. 102 ust. 2 ustawy o SOP nie wymaga zgody funkcjonariusza, jeżeli spełniona zostanie jedna z przesłanek wymienionych w ust. 2 pkt 1 do pkt 4. Natomiast zgodnie z art. 102 ust. 4 ustawy o SOP brak zgody funkcjonariusza na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn wskazanych w art. 102 ust. 2 ustawy o SOP może spowodować zwolnienie funkcjonariusza ze służby. Zgodnie zaś z art. 14 pkt 2 ustawy o SOP w związku z art. 78 ust. 1 ustawy o SOP, Komendant SOP kieruje SOP i zapewnia sprawne oraz efektywne wykonywanie zadań formacji przez prowadzenie polityki kadrowej, czego nieodłącznym elementem jest wyznaczanie funkcjonariuszy na stanowiska służbowe, przenoszenie oraz zwalnianie z tych stanowisk, które każdorazowa następuje na podstawie rozkazu personalnego Komendanta SOP. Do podjęcia decyzji na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy SOP dotyczącej mianowania policjanta na inne stanowisko służbowe, nie jest wymagana zgoda funkcjonariusza. Powyższe pozostaje w gestii przełożonych co wynika z charakteru stosunków służbowych w SOP cechujących się podporządkowaniem i hierarchicznością. Jak wynika z zaskarżonego rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024 r., mając na względzie fakt likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego: Dyrektor Zarządu [...], przewidzianego dla funkcjonariusza, w miejsce którego utworzono stanowisko pracownicze oraz brak możliwości wyznaczenia na stanowisko równorzędne, w dniu [...] grudnia 2023 r. - po raz pierwszy, została przeprowadzona rozmowa kadrowa z Panią A. I. , w trakcie której, zaproponowano jej stanowisko Zastępcy Dyrektora Zarządu [...], które najbardziej odpowiadało kwalifikacjom oraz doświadczeniu ww. funkcjonariusz. Na przedstawioną propozycję - jak wynika z załączonej do akt sprawy notatki z rozmowy kadrowej z dnia [...] grudnia 2023 r. - ww. nie wyraziła zgody. Następnie - jak wynika z załączonej do akt sprawy notatki z dnia [...] sierpnia 2024 r. z dokonanej analizy kadrowej SOP - za okres od [...] września 2023 r. do [...] lipca 2024 r. oraz ponownie przeprowadzonej analizy w dniu [...] września 2024 r. — zgodnie z załączoną do materiałów sprawy notatką z tożsamego dnia - dodatkowo za okres od [...] sierpnia 2024 r. do [...] sierpnia 2024 r., wg. stanu na ostatni dzień każdego miesiąca. W wyniku tej kwerendy ustalono, że w ww. okresie nie było wolnego stanowiska - Dyrektor Zarządu, grupa uposażenia – [...]. Ponadto w dniu [...] września 2024 r. przeprowadzono kwerendę wniosków o odejście ze służby funkcjonariuszy SOP, z której nie wynikało, aby w najbliższym okresie miało zostać zwolnione stanowisko równorzędne do tego jakie zajmowała Pani A. I. - Dyrektor Zarządu. Następnie, dążąc do wyznaczenia funkcjonariusz na stanowisko służbowe w nowej strukturze organizacyjnej SOP, mając na względzie, że Pani A. I. od dnia [...] grudnia 2002 r. do dnia [...] lutego 2004 r., jeszcze przed wstąpieniem do służby w Biurze Ochrony Rządu, przekształconym w Służbę Ochrony Państwa, realizowała obowiązki w specjalizacji związanej z pomocą prawną, kontynuując wykonywanie tych zadań po wstąpieniu do służby w dniu [...] marca 2004 r., wykonując je de facto do chwili obecnej oraz biorąc pod uwagę jej kwalifikacje, ww. zaproponowano objęcie stanowiska radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie Komendanta SOP. Podkreślenia wymaga, iż A. I. w zaskarżonym rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] października 2024 r. jako funkcjonariuszowi wyznaczonemu na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zachowano - na podstawie art. 166 ust. 1 ustawy o SOP - stawkę dotychczasową do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego. Ww. spełnia wymagania dotyczące wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, które musi spełniać funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa na stanowisku służbowym, określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw' Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie wymagań wobec funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa na stanowisku kierownika komórki organizacyjnej lub innym stanowisku służbowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 77, z późn. zm.) - w kontekście wskazanego przez Komendanta SOP stanowiska służbowego. W tym stanie rzeczy zarzuty Skarżącej należy uznać za nieuzasadnione, gdyż Komendant Służby Ochrony Państwa w sposób prawidłowy skorzystał z przysługującego mu na podstawie art. 102 ust. 2 pkt 4 ustawy o SOP uprawnienia przeniesienia z dniem 22 października 2024 r. na niższe stanowisko służbowe radcy prawnego w Wydziale [...] w Zarządzie [...] z powodu likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska oraz niemożności wyznaczenia na stanowisko równorzędne. Tym samym, po połączeniu do orzekania dwóch spraw administracyjnych, w ocenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, należy uznać za zasadne uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o zwolnieniu ww. z dniem [...] maja 2024 r. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu z dniem [...] maja 2024 r. na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych oraz utrzymanie w mocy zaskarżonego rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. w przedmiocie przeniesienia z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko służbowe radcy prawnego w Wydziale [...] w Zarządzie [...] oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. I. . Wniosła o: 1. stwierdzenie jej nieważności z uwagi na: a. rażące naruszenie prawa poprzez wydanie na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. decyzji o konstrukcji nieznanej polskiej procedurze administracyjnej b. rażące naruszenie art. 62 k.p.a. poprzez połączenie do orzekania spraw administracyjnych mimo braku co najmniej dwóch takich spraw. Jak wyjaśniła Skarżąca składanie przez nią kolejnych odwołań od kolejnych następujących po sobie rozkazów personalnych tj. nr [...] z dnia [...] maja 2024r. oraz nr [...] z dnia [...] października 2024r. spowodowały powstanie dwóch spraw administracyjnych, co jest według Skarżącej stwierdzeniem kuriozalnym. Skarżąca wskazuje na bezpodstawne uznanie, że art. 62 k.p.a. daje podstawę do "połączenia do orzekania", podczas gdy prawidłowe zastosowanie przedmiotowej normy prawnej uprawnia organ jedynie do wspólnego rozpatrzenia, ale nie do łącznego rozstrzygnięcia połączonych spraw administracyjnych. Podkreśla, że organ odwoławczy jedną decyzją administracyjną rozstrzygnął dwa odwołania nie bacząc na utrzymanie w mocy rozkazu nr [...], który został wydany na podstawie kasatoryjnej decyzji MSWiA nr [...] uchylonej przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie c. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z dnia [...] października 2024r. wydanego w opisanych niżej okolicznościach W przypadku uznania braku podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 p.p.s.a. wnosiła o jej uchylenie ze względu na: a. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie w sytuacji, w której Organ 11-ej instancji wyraża pogląd, że ustalenia dotyczące stanu faktycznego sprawy nie są wystarczające, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji (str. 10 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). b. naruszenie przez Organ Ii-ej instancji art. 153 p.p.s.a. poprzez zlekceważenie oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r. (sygn. akt II SA/Wa 1543/24), Odnosząc się do utrzymania w mocy rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] wskazała na naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 102 ust. 2 pkt. 4 ustawy o SOP poprzez jego niewłaściwe zastosowanie tj.: a. zlekceważenie przez Organ faktu utraty związku czasowego pomiędzy likwidacją stanowiska Dyrektora Zarządu [...] SOP a przeniesieniem na niższe o 4 grupy stanowisko służbowe radcy prawnego (zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 4 września 2013 r., II SA/Wa 1287/13, Lex nr 1380011 oraz wyrokiem NSA z dnia 14 czerwca 2013 r., I OSK 1119/12 wielomiesięczny okres, który upłynął od dnia likwidacji stanowiska do dnia przeniesienia na niższe stanowisko służbowe uniemożliwia zastosowanie przepisu art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji. Orzecznictwo dotyczące przywołanego przepisu z ustawy o Policji, wobec takiego samego brzmienia art. 102 ustawy o SOP, może stanowić wskazówkę interpretacyjną, dotyczącą zasad stosowania przepisu art. 102 ustawy o SOP); b. zlekceważenie wpływu likwidacji stanowiska Dyrektora Zarządu [...] (według twierdzeń organów likwidacja nastąpiła [...] września 2023 r,) na uprawnienie do zastosowania przepisu stanowiącego o przeniesieniu ze stanowiska na inne, niższe stanowisko. c. wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe mimo braku zgody Skarżącej w sytuacji, gdy uzyskanie zgody funkcjonariusza jest konieczne (znajduje to potwierdzenie w wyroku NSA dnia 14 czerwca 2013r., I OSK 1119/12, w wyroku NSA, I OSK 500/15, w wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 czerwca 2011 r., J] SA/Wa 822/11, Lex nr 994027, w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 marca 201 Ir., II SA/Wa 2153/10). Ponadto wskazała na naruszenie 1. art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez brak ustalenia istotnych w sprawie okoliczności, między innymi tych wyżej wskazanych, a. zupełną dowolność w ustaleniu daty, na jaką Organ bada istnienie stanowisk równorzędnych (tylko ostatni dzień miesiąca?); b. bezzasadność dokonywania kwerendy stanowisk równorzędnych od dnia [...] września 2023 r. w kontekście braku związku czasowego pomiędzy likwidacją stanowiska a przeniesieniem na stanowisko niższe; c. bezzasadność dokonywania kwerendy kadrowej obejmującej okres od [...] września 2023 r. w zakresie wolnego stanowiska dyrektora zarządu, skoro Organ już trzykrotnie, od tego okresu, przed wydaniem rozkazów personalnych dokonywał takiej kwerendy i z uwagi na nieprawidłowo przeprowadzone w tym zakresie postępowanie dowodowe rozkazy personalne zostały przez MSWiA uchylone? d. błędy w ustaleniach faktycznych, np. Organ ustalił, że Skarżąca świadczyła pomoc prawną od 2002 roku, co jest niezgodne z prawdą, gdyż w tym czasie nie posiadała ona uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego i zajmowała stanowisko inspektora, na którym nie mogła wykonywać zadań z zakresu pomocy prawnej e. Organ, oceniając doświadczenie w służbie pominął fakt zajmowania przez Skarżącą stanowisk kierowniczych (ponad 6 lat), gdyż nie pasowało to zapewne do przyjętej koncepcji wąskiej specjalizacji? f. wobec wskazanych twierdzeń Organu, zawartych w rozkazie nr [...] z dnia [...] września 2023 r., z których wynika, że stanowisko Dyrektora Zarządu [...] w dniu wydania rozkazu nadal istnieje poważne wątpliwości dotyczą także likwidacji stanowiska Dyrektora Zarządu [...] g. naruszenie art. 108 § 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne nadanie rozkazowi personalnemu nr [...] z dnia [...] października 2024 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. Z treści rozkazu wynika, że została przeniesiona z dniem [...] października 2024 r. na stanowisko radcy prawnego i temu rozstrzygnięciu Organ nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, powołując się na status SOP, jej zadania, potrzebę zapewnienia sprawnego działania. Organ posiada wiedzę, że od [...] października 2024r. Skarżąca przebywała na urlopie wychowawczym, zatem rygor natychmiastowej wykonalności w przypadku Skarżącej nie ma zastosowania. Skarżąca szeroko rozwinęła zarzuty w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę MSWiA wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak stanowi art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta polega na orzekaniu w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 p. p. s. a. sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku braku zajścia wskazanych wyżej przesłanek sąd, na podstawie art. 151 p. p. s. a. oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "MSWiA") decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2024r. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej k.p.a., po połączeniu do orzekania spraw administracyjnych odwołania Pani A. I. od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. o przeniesieniu ww. z dniem [...] maja 2024 r. z zajmowanego stanowiska służbowego Dyrektora Zarządu [...] i wyznaczeniu z dniem [...] maja 2024 r. na stanowisko Dyrektora Zarządu w Grupie Stanowisk Tymczasowych oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz odwołania Pani A. I. od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...] oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności W niniejszej sprawie Sąd zdecydował o uwzględnieniu skargi z powodu naruszenia przepisów postępowania o randze istotnej, rzutującej na wynik sprawy. Jak wyżej wskazano w sprawie organ "połączył do orzekania" dwa odwołania Skarżącej (sformułowanie organu zawarte w komparycji decyzji) złożone od dwóch rozkazów personalnych. Jako podstawę "połączenia do orzekania "organ wskazał art. 62 k.p.a. zgodnie z którym "W sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony." W ocenie Sądu przepis art. 62 k.p.a. określa wyłącznie przesłanki uzasadniające "wszczęcie i prowadzenie jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony". Co do zasady nie ma bowiem podstaw do łącznego prowadzenia w jednym postępowaniu więcej niż jednej sprawy indywidualnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Art. 62 k.p.a. dopuszcza prowadzenie jednego postępowania w ramach współuczestnictwa, natomiast z tego przepisu nie wynika możliwość łącznego prowadzenia w jednym postępowaniu dwóch spraw administracyjnych opartych na różnych podstawach materialnoprawnych (por. Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 389-390) (wyrok NSA z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 720/19). Jak wyżej wskazano organ "połączenia do orzekania" dwa odwołania skarżącej dotyczące przeniesienia jej na inne stanowisko służbowe i wydał w tej sprawie jedną decyzję wskazując jako podstawę prawną art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie Sądu organ winien wydać, co do każdego z odwołań oddzielne decyzje, gdyż jak wyżej wskazano nie ma podstaw do łącznego prowadzenia w jednym postępowaniu więcej niż jednej sprawy indywidualnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie Sądu "połączenia do orzekania" miało istotny wpływ na wynik sprawy , gdyż pociągnęło za sobą konieczność wskazania jako podstawy prawnej jednej decyzji art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem Sądu kodeks postepowania administracyjnego nie przewiduje jednoczesnego (łącznego) stosowania tych przepisów. Wyżej wskazane regulacje wyraźnie wskazują na konieczność odrębnego ich stosowania, co uwydatnia użycie przez racjonalnego ustawodawcę spójnika "albo", który stanowi alternatywę rozłączną. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Aby zakwestionować zasadność zastosowania art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., konieczne jest uprzednie skuteczne wskazanie, że do wydania decyzji przez organ odwoławczy doszło z naruszeniem określonych przepisów prawa materialnego lub procesowego. Przepis ten również ma charakter przepisu ogólnego określającego uprawnienia organu odwoławczego w związku z zastosowaniem określonych przepisów prawa materialnego lub procesowego. W niniejszej sprawie organ utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] października 2024 r. o przeniesieniu skarżącej z dniem [...] października 2024 r. na niższe stanowisko radcy prawnego Wydziału [...] Zarządu [...] oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności Skarżąca w ocenie Sądu skutecznie wskazała, że do wydania przez organ odwoławczy doszło z naruszeniem określonych przepisów prawa procesowego. Jak wyżej wskazano organ wydał rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2024 r. po uprzednim uchyleniu przez MSWiA decyzją z dnia [...] sierpnia 2024r. nr [...], rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] maja 2024 r.. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] września 2024r. (data wpływu do Sądu) sprzeciw na ww. decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1543/24 uchylił zaskarżoną decyzję W ocenie Sądu z uwagi na wniesienie przez skarżąca sprzeciwu od decyzji MSWiA z dnia [...] sierpnia 2024r. nr [...],. Komendanta Służby Ochrony Państwa winien powstrzymać się od wydawania rozkazu personalnego o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe do rozpatrzenia sprzeciwu przez Sąd. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r. II OSK 139/21 "wniesienie sprzeciwu stanowi przeszkodę do prowadzenia postepowania administracyjnego, mającego na celu wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie" Organ I instancji nie znając treści prawomocnego wyroku w sprawie ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej, prowadząc postępowanie, narażałby na wystąpienie sytuacji, w której może wydać kolejną decyzję w sprawie (skoro jego pierwotna decyzja została uchylona przez organ odwoławczy), a po wyroku uwzględniającym sprzeciw od decyzji kasatoryjnej i po uchyleniu takiej decyzji przez sąd, w obrocie wciąż funkcjonuje ("odżywa" niejako) jego pierwotna decyzja (uchylona wcześniej przez organ odwoławczy). Powstaje zatem ryzyko funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch, być może sprzecznych ze sobą, rozstrzygnięć tego samego organu wydanych w tej samej sprawie, co w niniejszej sprawie wystąpiło. Tak więc należy uznać, że rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2024 r. był co najmniej przedwczesny, co prowadzi do konkluzji ,że skarżąca skutecznie zakwestionowała zastosowanie art. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie w sprawie doszło również do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 ,gdyż organ rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. uchylił jedynie ten rozkaz a z dyspozycji wskazanego przepisu wynika, że organ uchylając zaskarżoną decyzję w całości albo w części winien orzec tym zakresie co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarzyć postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Biorąc powyższe pod rozwagę działając na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit. p. p. s. a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję . Rozważanie pozostałych zarzutów skargi, w ocenie Sądu, z uwagi na naruszenie przepisów postepowania skutkujących uchyleniem decyzji było co najmniej przedwczesne. Powtórnie rozpatrując sprawę Organ oddzielnie rozpatrzy każde odwołanie.