II SA/Wa 2109/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (RP) (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] o odmowie przyznania A.M. prawa do zamieszkiwania w lokalu pozostającym w dyspozycji Agencji na podstawie art. 29 w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1403/08 uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Powyższy wyrok został zaskarżony przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 23 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 270/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. A.M. cofnął skargę na wskazaną wyżej decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2008 r., wskazując, iż stała się ona bezprzedmiotowa z uwagi na zmianę przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie wymienione przesłanki nie zachodzą, można więc uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.