II SA/Wa 2247/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia -odrzucić skargę- W dniu 5 listopada 2012 r. S. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem Zarządu [...] do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 17 sierpnia 2012 r. Zarząd [...] uchwałą z dnia [...] września 2012 r. nr [...] udzielił odpowiedzi na wezwanie S. P. Odpis powołanej uchwały wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 21 września 2012 r. Skarżąca osobiście pokwitowała odbiór pisma. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. P. wniosła o uchylenie uchwały Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w części odmawiającej zakwalifikowania jej wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym znajduje zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwani do usunięcia naruszenia prawa (vide: uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi. Natomiast w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni i jest liczony od dnia wniesienia tego wezwania. Termin sześćdziesięciodniowy ma zastosowanie także i wówczas gdy organ wprawdzie udzielił odpowiedzi, lecz jej doręczenie nastąpiło już po jego upływie (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, J.P. Tarno, wyd. LexisNexis 2010, s. 168, postanowienia NSA z dnia 21 maja 2007 r., II OSK 986/06, niepubl. i z dnia 1 stycznia 2010 r., II OSK 1995/09, LEX nr 600094). W rozpoznawanej sprawie skarżąca w dniu 17 sierpnia 2012 r. wezwała Zarząd [...] do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 21 września 2012 r., a więc w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi (dowód: pokwitowanie osobistego odbioru pisma). W takiej sytuacji w dacie doręczenia skarżącej odpowiedzi rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do złożenia skargi określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przypadał na 21 października 2012 r. Z uwagi na fakt, że dniem tym była niedziela, a więc dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu należało uznać 22 października 2012 r. Zestawienie powyższej daty z dniem złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, tj. 5 listopada 2012 r. jednoznacznie wskazuje, że nastąpiło przekroczenie, przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.