II SA/Wa 2257/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2257/12 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2257/12 oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 15 maja 2013 r. wpłynął do WSA w Warszawie wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 maja 2013 r. ustanowiono adwokata. Następnie pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd, że w dniu 11 czerwca 2013 r. wyznaczyła adw. S. W. pełnomocnikiem z urzędu dla J. D. Pismem z dnia 16 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego – 17 lipca 2013 r.) pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Do przedmiotowego wniosku dołączono skargę kasacyjną wraz z odpisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że art. 87 § 1 ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 ppsa, równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później, niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ppsa. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że adw. S. W. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego dowiedziała się w dniu 17 czerwca 2013 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła w dniu 17 lipca 2013 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie trzydziestu dni, licząc od daty powzięcia wiadomości o ustanowieniu pełnomocnikiem. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) Kryterium braku winy zostało w niniejszej sprawie spełnione. Jak wynika z akt sprawy, adw. S. W. dowiedziała się o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącego już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który minął w dniu 27 maja 2013 r. Tym samym zgodzić należy się z wnioskodawcą, iż wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.