II SA/Wa 229/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, , Protokolant referent Beata Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2025 r. sprawy ze skargi M. J. – redaktora naczelnego czasopisma [...] na decyzję Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją – przywołując art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) - odmówiono p. M. J., występującemu jako redaktor naczelny czasopisma [...[, zwanemu dalej Wnioskodawcą, udostępnienia informacji publicznych w zakresie wydanie: - odpisu umowy z K. sp.j., zwanych dalej odpowiednio "Umowa" i "Spółka", - spisu wierzytelności, objętych Umową i - spisu wierzytelności objętych Umową, co do których uzyskano tytuł wykonawczy dotyczących zwrotu kwoty, wypłaconej w zakresu pomocy przedsiębiorcom w ramach tzw. "[...]" - w związku z pandemią COVID 19. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - wobec szeregu żądań Wnioskodawcy, sformułowanych w piśmie z 13 kwietnia 2022 r., Polski Fundusz Rozwoju S.A., zwany dalej "Funduszem", udzielił części informacji, odmówił zaś – orzeczeniem z [...] czerwca 2023 r. - udostępnienia m.in. wskazanych w niniejszej decyzji, - prawomocnym wyrokiem z 13 lutego 2023 r. (sygn. akt II SA/Wa/1073/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] czerwca 2023 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, - Fundusz wydał [...] czerwca 2023 r. kolejną decyzję, którą ponownie odmówiono udostępnienia informacji - m.in. wskazanych niniejszym orzeczeniem, - prawomocnym wyrokiem z 18 lipca 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1523/23) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie uchylił rozstrzygnięcie Funduszu (z [...] czerwca 2023 r.), - niniejszą decyzję - o odmowie odmowy udostępnienia informacji publicznej - wydano po ponownym rozpoznaniu wniosku - z poniżej przedstawionych powodów, - prawo dostępu do informacji publicznej stanowi konkretyzację prawa podmiotowego, przysługującego obywatelom na mocy art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.) i należy je interpretować zgodnie z nim, - prawo dostępu do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego; Konstytucją RP dopuszczono ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej - w art. 61 ust. 3, w zw. z art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej; możliwość ograniczenia prawa do informacji publicznej wynika już z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej "ustawą o informacji",; każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej"; konstytucyjnie dopuszczalnym ograniczeniem omawianego prawa jest niewątpliwie zawężenie przedmiotowego i podmiotowego zakresu informacji, które podlegają ujawnieniu, a także wyznaczenie granic obowiązku udostępnienia informacji publicznej - poprzez odwołanie się do prawnie chronionych tajemnic - jak uczyniono to w art. 5 ust. 1 ustawy o informacji; zgodnie z nim: "Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.", - ograniczając prawną sferę wolności i praw konstytucyjnych obywatela, w tym prawa do informacji publicznej, należy wykładać przepisy ustawy przede wszystkim nie naruszając ich istoty i nie powodując zachwiania relacji konstytucyjnego dobra, które jest ograniczane - prawo do informacji publicznej - do celu, jaki temu przyświeca – jak ochrona tajemnicy przedsiębiorcy, czy prywatności; cel ten należy kwalifikować także w kategoriach wartości konstytucyjnych - interes jednostki, interes państwa, porządek publiczny i bezpieczeństwo, - interesy Funduszu oraz Spółki - a także przedsiębiorców, którzy zostali wskazani w spisie wierzytelności objętych Umową oraz tych, co do których uzyskano tytuł wykonawczy - sprowadzające się do konieczności ochrony ich: - wrażliwych danych finansowych, informacji o przyjętej strategii biznesowej i windykacyjnej, - pozycji na rynku i konkurencyjności, - modelu działania na rynku, - poszczególnych informacji (w tym danych, dotyczących zadłużenia) ze względu na ryzyko roszczeń osób trzecich, przeważają znacząco nad prawem Wnioskodawcy do uzyskania żądanych informacji, - zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, prawo do informacji publicznej ograniczono - ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy; ze względu na brak definicji tajemnicy przedsiębiorcy bezpośrednio w ustawie o informacji, w doktrynie i orzecznictwie jednoznacznie wskazano na związek tego pojęcia z definicją "tajemnicy przedsiębiorstwa" - zawartą w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm.), zwana dalej "ustawą o konkurencji"; dopuszczono posiłkowanie się odwołaniem do niej przy analizie art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, - jak wskazano w orzecznictwie, pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji można też - w niektórych sytuacjach – rozumieć szerzej niż "tajemnica przedsiębiorstwa", o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji, - zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji, tajemnicę przedsiębiorstwa należy rozumieć jako informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne, mające wartość gospodarczą, które - jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów - nie są powszechnie znane osobom, zazwyczaj zajmującym się tego typu informacjami, albo nie są łatwo dla takich osób dostępne - pod warunkiem, że uprawniony do tych informacji podjął - z należytą starannością - działania w celu utrzymanie ich w poufności, - uznanie danej informacji za objętą tajemnicą przedsiębiorstwa zależy więc od spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: - formalnej i - materialnej; przesłanka formalna odnosi się do konkretnych, podjętych przez przedsiębiorcę działań - w celu zachowania poufności danej informacji; materialna dotyczy zaś samej treści informacji - danych technicznych, technologicznych, organizacyjnych lub innych, posiadających wartość gospodarczą lub potencjalną wartość ekonomiczną, - dla wszystkie informacje, których ujawnienia odmówiono, spełnione są obie przesłanki uznania ich za tajemnicę przedsiębiorcy - w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o informacji; szczegółowo to niżej uzasadniono; są to ponadto informacje, które nie są powszechnie znane - także osobom, zajmującym się zwykle tym rodzajem informacji, ani nie są łatwo dostępne dla takich osób, - w orzecznictwie wskazano: "[...] podmiot publiczny działający na rynku nie jest pozbawiony możliwości korzystania z tajemnicy przedsiębiorstwa. Oczywistym jest bowiem, że struktura własności nie może osłabiać rynkowej pozycji przedsiębiorcy wobec innych uczestników obrotu, a gdyby przyjąć inne stanowisko oznaczałby, iż faktycznie publiczne podmioty nie mogłyby chronić swoich tajemnic gospodarczych." (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 876/20, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query – w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"), - skoro nawet podmiot publiczny jest uprawniony do odmowy udostępnienia informacji publicznej - z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy - tym bardziej może to uczynić spółka prawa handlowego, jaką jest Fundusz, - udostępnienia odpisu Umowy odmówiono na podstawie art. 5 ust. 1 oraz 2, w zw. z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o informacji - z uwagi, że zawarte w Umowie informacje (jej treść) są objęte tajemnicą przedsiębiorcy - zarówno w Funduszu, jak i w Spółce, - przesłanka formalna tajemnicy przedsiębiorstwa dotyczy podjętych przezeń działań - w celu zachowania poufności informacji, - analizując formalny aspekt tajemnicy przedsiębiorstwa - zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie - są nią informacje, znane jedynie wąskiemu gronu osób, związanych z działalnością przedsiębiorcy, które zostały objęte odpowiednimi środkami ochrony w celu zachowania ich poufności; informacja staje się tajemnicą przedsiębiorstwa, gdy przedsiębiorca wyraża wolę, by była ona niedostępna dla osób trzecich; co ważne, informacja nie traci statusu tajemnicy przedsiębiorstwa, nawet jeśli dostęp do niej ma ograniczone grono osób - jak pracownicy lub współpracownicy przedsiębiorcy, których zobowiązano do zachowania poufności; kluczowe jest, aby przedsiębiorca podejmował działania, mające na celu uniemożliwienie przypadkowego dostępu osób trzecich do tych informacji, - ustawodawca nie wskazał konkretnych środków, jakie winien dany podmiot podjąć w celu ochrony stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa informacji; przyjmuje się jednak, że należy brać pod uwagę wszelkie działania, które jasno pokazują, że przedsiębiorca traktuje określone informacje jako poufne i nie zamierza ich udostępniać publicznie - w stosunku do których ma uzewnętrznioną (w jakikolwiek sposób) wolę, aby pozostały one poufne; wyrażenie woli zachowania określonej informacji w poufności nie musi przybierać w szczególności postaci działań sformalizowanych, - strony Umowy podejmują szereg działań, mających na celu zachowanie jej poufności - ochronę jej, jako tajemnicy przedsiębiorstwa Funduszu i Spółki, - przede wszystkim, w samej Umowie zawarto pkt 13 "ochrona tajemnicy i poufności"; wskazano tam obowiązek zachowania przez strony w tajemnicy wszelkich informacji poufnych, jakie uzyskują w związku z wykonywaniem Umowy; co więcej, każdą kartę Umowy opatrzono pieczęcią o treści "Poufne tajemnica przedsiębiorstwa"; stanowi to nie tylko odzwierciedlenie woli stron Umowy zachowania jej treści w tajemnicy, ale jest również czytelnym sygnałem dla innych osób, które mogłyby uzyskać do niej dostęp; działanie to świadczy jednoznacznie o wyrażeniu przez Fundusz (oraz Spółkę) woli, by zarówno dokument Umowy, jak i jego treść pozostały poufne, - dostęp do zawartych w Umowie informacji ograniczono też do wąskiego kręgu osób, które - na potrzeby współpracy Funduszu ze Spółką - muszą mieć dostęp do jej treści; wszelkie dane są zaś odpowiednio zabezpieczone prawnie, fizycznie i technicznie - aby uniemożliwić ich nieuprawnione ujawnienie - w tym, poprzez ograniczenie dostępu do dokumentu Umowy hasłem lub dedykowanym kontem, z którego można go uzyskać; Fundusz stosuje dodatkowo procedury oznaczania dokumentów, jako poufnych oraz wprowadza wewnętrzne regulacje, którymi zobowiązuje swoich pracowników i współpracowników do zachowania treści zawieranych przez siebie umów - w tym treści Umowy - w tajemnicy; w szczególności, w Funduszu obowiązują wewnętrzne polityki, dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa; na ich mocy pracowników Funduszu zobowiązano do zachowania w ścisłej poufności informacji, dotyczących wszelkich, zawieranych przez Fundusz umów; w Funduszu przeprowadzi się także regularnie szkolenia, mające na celu uświadomienie znaczenia ochrony poufnych informacji; monitorowany jest też dostęp do danych, aby zapewnić zgodność z polityką ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa; żadne osoby trzecie nie mają dostępu do treści zawieranych przez Fundusz umów - w tym do Umowy, - jak wskazano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – dla uznania, że spełniono przesłankę formalną tajemnicy przedsiębiorcy -wystarczające jest podjęcie przezeń każdej (nawet konkludentnej) czynności, która świadczy, że dane informacje są traktowane jako poufne (tak wyroki o sygn. akt III OSK 2200/21 i 7620/21 – dostępne w CBOSA), - skoro dla spełnienia przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa wystarczające jest podjęcie nawet czynności konkludentnych, to tym bardziej podjęcie czynności bezpośrednich - polegających na: - wprowadzeniu do Umowy klauzuli poufności, - opatrzeniu każdej jej strony pieczęcią, wskazującą wprost na tajemnicę przedsiębiorstwa, - stosowaniu wewnętrznych procedur, zobowiązujących pracowników Funduszu do zachowania w poufności informacji o zawieranych przez Fundusz umowach, - ograniczaniu osobom trzecim dostępu do zawieranych przez Fundusz umów, - stosowaniu zabezpieczeń technicznych (w postaci haseł, czy dedykowanych kont dostępu) stanowi o zrealizowaniu przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, - w doktrynie przedmiotu wskazuje się również, że działania - takie jak zawarcie umowy o zachowaniu poufności (tzw. umowy NDA), czy ostrzeżenia słowne (do których należy przecież opatrzenie każdej strony Umowy pieczęcią wskazującą na jej poufny charakter) - spełniają przesłankę podjęcia przez uprawnionego rozsądnych, niezbędnych działań dla zachowania informacji w poufności – w myśl art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji (tak: S. Sołtysiński, S. Gogulski [w:] Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,. Komentarz, J.Kępiński (red.), J.Szwaja (red.), 2024, art. 11, Nb. 12, Legalis), - w judykaturze nie budzi co więcej wątpliwości, że zamieszczenie w umowie klauzuli poufności i zobowiązanie stron do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji, uzyskanych od drugiej strony w związku z realizacją umowy, stanowi uzewnętrznienie woli zachowania danej informacji w poufności - realizację formalnej przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy (tak wyroki NSA o sygn. akt I OSK 511/13 i III OSK 7620/21 – dostępne w CBOSA), - analogiczna sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdzie w Umowie zawarto pkt. 13 – dotyczący ochrony tajemnicy i poufności; strony zobowiązały się w nim do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji poufnych, jakie uzyskują w związku z wykonywaniem Umowy; wskazano tam ponadto, że zleceniodawca zobowiązuje się do zachowania w tajemnicy wszelkich dotyczących zleceniobiorcy informacji i dokumentów, otrzymanych w trakcie wykonywanych czynności w ramach Umowy - w szczególności m. in. wzorów pism windykacyjnych, czy scenariuszów windykacyjnych; w związku z tym zarówno Fundusz, jak i Spółki wyraziły - w sposób wyraźny - wolę zachowania treści Umowy w poufności, - Fundusz - w ramach ochrony informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa - podejmuje także szczególne środki wobec podmiotów zewnętrznych, którym udostępnia jakiekolwiek dane tego rodzaju; w praktyce odbywa się to za pośrednictwem umów o zachowaniu poufności NDA ((Non-Disclosure Agreement – dalej jako "NDA") lub odpowiednich klauzul poufności - zawartych w samych umowach z partnerami biznesowymi; dzięki temu Fundusz zobowiązuje swoich kontrahentów do zachowania poufności informacji, które stanowią jego tajemnicę przedsiębiorstwa i traktowania ich jak własną; co kluczowe, w tych zapisach, Fundusz stosuje szeroką definicję tajemnicy przedsiębiorstwa - wypływającą z art. 11 ust 2 ustawy o konkurencji - nie ograniczając jej do konkretnego zestawienia dokumentów, czy informacji; w ten sposób maksymalnie chroni wszelkie dane, które - zgodnie ze wskazaną ustawą - mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa – nawet, jeśli w momencie nawiązania współpracy, nie były jeszcze znane lub zostałyby przypadkowo pominięte, - wobec uprzedniego zasygnalizowania, że Umowa stanowi także tajemnicę przedsiębiorstwa Spółki wskazano: sprecyzowano to wprost w zawartej z tym podmiotem Umowie; zobowiązanie do zachowania poufności miało charakter dwustronny; Spółka wyraziła zatem również - w sposób wyraźny - wolę zachowania treści Umowy w poufności, - z orzecznictwa Sądu Najwyższego (tak wyrok z 28 lutego 2007 r. o sygn. akt I CSK 4444/06), wynika, że zarówno art. 39 ust. 2 TRIPS (Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej), jak i art. 11 ustawy o konkurencji, nie wskazują precyzyjnie, jakie konkretne działania ochronne należy podjąć, aby tajemnice przedsiębiorstwa (czyli nieujawnione informacje) można było uznać za poufne; w przepisach tych określono jedynie wymaganie, aby były one "odpowiednie" (art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji) lub "rozsądne w danych okolicznościach" (tak: art. 39 ust. 2 TRIPS), - opisane działania – podejmowane przez Fundusz i Spółkę, w celu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa - należy postrzegać w danych okolicznościach, jako odpowiednie i rozsądne; przesądza to o spełnieniu formalnej przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa - w zakresie omawianego dokumentu, - aspekt materialny tajemnicy przedsiębiorstwa odnosi się natomiast do charakteru i wartości zawartych w danym dokumencie informacji – których ujawnienie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy; jak wskazano w orzecznictwie, aspekt materialny tajemnicy przedsiębiorstwa obejmuje informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne – o wartości gospodarczej (tak: wyrok NSA o sygn. akt III OSK 2200/21 – dostępny w CBOSA), - w Umowie zawarto dane techniczne, organizacyjne i finansowe o istotnym znaczeniu gospodarczym - zarówno dla Fundusz, jak i Spółki; obejmują one szczegóły dotyczące: - strategii windykacyjnych, - scenariuszy negocjacyjnych, - warunków finansowych współpracy oraz - modeli operacyjnych; są one kluczowe dla konkurencyjności zarówno Funduszu, jak i Spółki; ich ujawnienie mogłoby prowadzić do poważnych strat gospodarczych - zarówno w kontekście bezpośrednich działań windykacyjnych, jak i w negocjacjach z przyszłymi kontrahentami oraz w relacjach z konkurencją, - zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą treść umów, zawieranych przez spółkę i obejmujących informacje, które - ze względu na to, że odnoszą się do kwestii organizacyjnych, technicznych, rozliczeń finansowych - mają dla niej istotną wartość gospodarczą, mieści się w zakresie objętym tajemnicą przedsiębiorstwa (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 876/20 – dostępny w CBOSA); w szczególności, zwrócono uwagę, że umowy, których przedmiotem jest świadczenie usług, mogą zawierać postanowienia, zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa - w rozumieniu ustawy o konkurencji (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 511/13 – dostępny w CBOSA), - informacje, których ujawnienie może wpłynąć na ekonomiczną lub konkurencyjną sytuację danego podmiotu, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy - nawet, gdy same w sobie nie mają wartości gospodarczej (tak: wyrok NSA o sygn. akt III OSK 3989/21 – dostępny w CBOSA); ujawnienie treści Umowy miałoby negatywny wpływ na sytuację ekonomiczną i konkurencyjność zarówno Fundusz, jak i Spółka; zostanie to szczegółowo wskazane poniżej, - uzyskanie wiedzy na temat zawieranych przez spółki prawa handlowego umów przez inne podmioty może zostać wykorzystane w konkurencyjnej działalności - skutkować dla konkurentów lepszą pozycją negocjacyjną; słusznie zwrócono uwagę w orzecznictwie, że ryzyko wywołania negatywnych skutków - w zakresie zdolności negocjacyjnych przedsiębiorcy oraz ryzyko osłabienia jego pozycji rynkowej - uzasadnia odmowę udostępnienia informacji - z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa (tak: wyrok NSA o sygn. akt III OSK 1852/21 - dostępny w CBOSA analogiczne stanowisko zaś w orzeczeniach WSA), - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, istnienie nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zwiększyć jego zyski bądź zaoszczędzić wydatków, stanowi o wartości gospodarczej informacji; uzasadnia tym samym uznanie jej za tajemnicę przedsiębiorcy (tak: wyrok WSA o sygn. akt II SA/Wa 1037/17 – dostępny w CBOSA), - wydanie Wnioskodawcy odpisu Umowy skutkowałoby w szczególności osłabieniem pozycji rynkowej zarówno Fundusz, jak i Spółki - wpłynęłoby negatywnie na ich możliwości negocjacyjne; uzasadnia to odmowę jej udostępnienia, - co do strategii windykacyjnej: gdyby żądane przez Wnioskodawcę informacje stały się powszechnie dostępne - w szczególności ujawniono je dłużnikom Funduszu - przyjęta strategia windykacyjna stałaby się całkowicie nieskuteczna i naraziłaby strony Umowy (Fundusz i Spółkę) na szereg niekorzystnych następstw - jak m.in. spadek skuteczności stosowanych metod (i tym samym zmniejszenie wartości wyegzekwowanych należności) oraz wzrost kosztów windykacyjnych; gwarantem skuteczności przyjętej strategii windykacyjnej jest bowiem brak wiedzy dłużnika na temat dalszego sposobu postępowania wierzyciela; istnieje ryzyko, że dłużnicy - znając schemat działania Spółki - mogliby wykorzystać tę wiedzę, aby możliwie jak najbardziej odwlec moment uregulowania zaległości wobec Funduszu - np. poprzez obstrukcję procesową – bądź, aby wyjść z silniejszej pozycji negocjacyjnej w ramach rozmów ugodowych - znając akceptowalne dla Fundusz sposoby ugodowego rozwiązania sporu; jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, informacja o strategii negocjacyjnej stanowi mającą wartość gospodarczą informację; jest tym samym informacją chronioną - jako tajemnica przedsiębiorstwa (tak: wyrok WSA o sygn. akt II SA/Wa 1037/17 – dostępny w CBOSA), - co do warunków finansowych współpracy: w Umowie określono szczegółowe warunki finansowe współpracy stron - w tym model wynagrodzenia Spółki oraz obowiązujące stawki; na rynku usług windykacyjnych działa wiele podmiotów; gdyby Umowę upubliczniono, warunki - indywidualnie uzgodnione pomiędzy Funduszem a Spółką - stałyby się punktem wyjścia dla potencjalnych przyszłych kontrahentów - zarówno Spółki jak i Funduszu; znacząco utrudniłoby to prowadzenie negocjacji; ujawnienie finansowych warunków stanowiłoby także cenną informację dla konkurentów Spółki, którzy zyskaliby wiedzę na temat warunków współpracy, oferowanych przez podmiot, z którym współzawodniczą na rynku; mogłoby to wpłynąć tym samym na treść oferowanych przez nich warunków współpracy – w konsekwencji prowadzić zaś do wzmocnienia ich pozycji rynkowej - kosztem osłabienia pozycji Spółki, - co do dłużników: wiedząc, jakie wynagrodzenie przysługuje Spółce za prowadzenie windykacji ich należności mogliby dążyć oni do wygenerowania kosztów je przekraczających - aby windykacja stała się nieopłacalna; w oczywisty sposób pozostaje to w sprzeczności zarówno z interesem Funduszu, jak i Spółki, - Fundusz współpracuje również z innymi podmiotami, świadczącymi na jego rzecz usługi o charakterze windykacyjnym - na podstawie odrębnie wynegocjowanych warunków współpracy; ujawnienie warunków jednej z takich umów mogłoby tym samym skutkować próbami modyfikowania warunków współpracy przez innych kontrahentów Funduszu - np. w drodze ich renegocjacji; informacje o warunkach finansowych mają elementarną wartość negocjacyjną; jak słusznie wskazano w orzecznictwie, odmowa udostępnienia informacji publicznej - z uwagi na objęcie jej tajemnicą przedsiębiorstwa - jest zasadna w szczególności, gdy jej ujawnienie stanowiłoby zagrożenie naruszenia interesu gospodarczego zobowiązanego podmiotu (tak: wyrok NSA o sygn. akt III OSK 3989/21 – dostępny w CBOSA); sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie - ujawnienie informacji dotyczących stosowanych strategii windykacyjnych oraz warunków finansowych, byłoby niekorzystne zarówno dla Funduszu, jak i Spółki, - co do modelu działania na rynku: w Umowie zawarto informacje o wewnętrznych procesach organizacyjnych, które mają kluczowe znaczenie dla efektywności operacyjnej Spółki; ich ujawnienie mogłoby dać konkurencji przewagę - pozwalając na naśladowanie lub dostosowanie własnych działań i procedur wewnętrznych do skutecznej i wypracowywanej przez lata strategii Spółki; mogłoby to doprowadzić do utraty pozycji tej spółki na rynku, - podsumowując, w Umowie zawarto kluczowe informacje - organizacyjne, finansowe i operacyjne - o dużej wartości gospodarczej; ich ujawnienie mogłoby poważnie zaszkodzić interesom obu stron Umowy; jest więc spełniona materialną przesłankę tajemnicy przedsiębiorstwa, która – w zestawieniu z rzeczywistą ochroną tych informacji przez Fundusz i Spółkę (spełnienie przesłanki formalnej - pozwala kwalifikować ten dokument jako tajemnicę przedsiębiorstwa - zgodnie z definicją z art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji, w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji, - na marginesie wskazano, że również w wyroku o. sygn. akt II SA/Wa 1523/23, nie sformułowano wątpliwości, że informacje zawarte w Umowie spełniają materialną przesłankę tajemnicy przedsiębiorstwa; w uzasadnieniu stwierdzono bowiem wprost: "Odnośnie tej umowy (pkt IV uzasadnienia zaskarżonej decyzji) zgodzić się należy z organem, że w przedmiotowej umowie sprecyzowane są zasady windykowania wierzytelności przysługujących PFR, w tym określone sposoby postępowania z określonymi kategoriami dłużników, scenariusze rozmów i akceptowalne dla PFR sposoby ugodowego rozwiązania sprawy i uzyskania spłaty bez wchodzenia na drogę sądową. Trafna jest argumentacja Spółki wskazująca, że gdyby powyższe informacje stały się powszechnie dostępne, w szczególności zaś zostały ujawnione dłużnikom PFR, przyjęta strategia windykacji mogłaby się stać nieskuteczna. Słusznie organ zauważa, że gwarantem jej skuteczności jest bowiem brak wiedzy dłużnika, co do dalszego sposobu postępowania wierzyciela. W takim ujęciu umowa ta ma istotną wartość gospodarczą zarówno dla PFR jak również K.. Prawidłowo organ podkreśla również, że w umowie określono szczegółowe warunki finansowe współpracy, w tym model wynagradzania K. oraz obowiązujące stawki. Słusznie organ podnosi w tej sytuacji, że gdyby umowa została upubliczniona, warunki te stałyby się punktem wyjścia dla potencjalnych przyszłych kontrahentów K. oraz PFR, co znacząco utrudniłoby prowadzenie negocjacji z innymi klientami [...], czy też innymi firmami windykacyjnymi, z jakimi współpracuje PFR. Zgodzić się również należy ze Spółką, że umowa ta stanowiłaby cenną informację dla konkurentów K., którzy zyskaliby wiedzę na temat warunków współpracy oferowanych przez podmiot, z którym współzawodniczą na rynku.", - udostępnienia Wnioskodawcy spisu objętych Umową wierzytelności odmówiono na podstawie art. 5 ust. 1 oraz 2 ustawy o informacji - ponieważ zawarte w tym spisie informacje, objęte są tajemnicą przedsiębiorcy: - Funduszu, - Spółki oraz - przedsiębiorców, których wierzytelności przekazano Spółce do windykacji, - ponieważ spis wierzytelności objętych Umową jest bezpośrednio związany z samą Umową - umowa na obsługę windykacyjną musi bowiem obejmować konkretne wierzytelności, mające być przedmiotem windykacji (bez wskazania tych wierzytelności umowa taka nie miałaby bowiem przedmiotu - essentialia negotii) - przy ocenie spełnienia przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa mają zastosowanie wszelkie uwagi, podniesione w kontekście wykazania spełnienia przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do samej Umowy - wskazane powyżej, - skoro w odniesieniu do samej Umowy obie strony (Fundusz i Spółka) wyraziły wolę objęcia jej treści tajemnicą przedsiębiorstwa (zamieszczając w treści Umowy klauzulę poufności oraz opatrując każdą jej stronę pieczęcią "Poufne tajemnica przedsiębiorstwa"), tym bardziej wolę taką wyraziły w odniesieniu do rzeczywistego jej przedmiotu - konkretnych wierzytelności, których ona dotyczy; przez zamieszczenie klauzuli poufności w Umowie i opatrzenie każdej jej strony pieczęcią, uzewnętrzniono jednoznacznie - i w sposób niebudzący wątpliwości - wolę stron, objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa spisu wierzytelności, - również zakres osób, które mają dostęp do spisu objętych Umową wierzytelności jest bardzo ograniczony; ze strony Funduszu są to wyłącznie pracownicy, którzy zajmują się bezpośrednim kontaktem i współpracą ze Spółką - ci zatem, którzy muszą posiadać dostęp do tych informacji, - faktyczne objęcie spisu wierzytelności tajemnicą przedsiębiorstwa objawia się ponadto w następujących działaniach podjętych przez Fundusz: - ograniczenie dostępu do informacji zawartych w spisie wierzytelności do wyznaczonych osób w Funduszu (upoważnionych pracowników), - odpowiednie zabezpieczenia fizyczne i techniczne (w tym stosowanie haseł dostępu), - procedury oznaczania dokumentów jako poufnych, - wewnętrzne regulacje, zobowiązujące pracowników i współpracowników do zachowania tajemnicy tych informacji, - zobowiązanie partnerów do zachowania poufności - za pomocą umów NDA i zawartych w umowach klauzul poufności, - również w postanowienia regulaminów "Tarcz finansowych PFR", zwanych dalej "Tarczami", przewidziano obowiązek zachowania poufności - zobowiązano zarówno Fundusz, jak i korzystających ze wsparcia finansowego przedsiębiorców, do zachowania w poufności szerokiej kategorii informacji, - po pierwsze, Fundusz zobowiązano do zachowania w poufności szeregu związanych z uczestnictwem beneficjentów w Programach informacji (z określonymi w Regulaminach wyjątkami): a. "Beneficjent przyjmuje do wiadomości oraz akceptuje, iż PFR będzie zobowiązany do zachowania w poufności wszelkich Informacji przekazanych PFR przez Beneficjenta na zasadach wskazanych w ustępach 17-18 powyżej, z uwzględnieniem ustępów 11 oraz 21" (tak § 13 ust. 21 Regulaminu tzw. Tarczy 1.0.), - Informacje z kolei zdefiniowano bardzo szeroko - oznaczały: "wszelkie informacje lub dokumenty związane z Programem oraz uczestnictwem Beneficjenta w Programie, a w szczególności informacje lub dokumenty związane z procesem oceny formularza oraz udzielenia wsparcia w ramach Programu, w tym przekazane lub ujawnione Beneficjenta przez PFR lub Banki w toku oceny Wniosku oraz związanych z procesem udzielenia wsparcia w ramach Programu." (tak § 1 Regulaminu tzw. Tarczy 1.0. - Definicje), - informacja o posiadaniu przez Fundusz wobec beneficjenta Tarczy 1.0. wierzytelności jest z pewnością informacją związaną z Programem i informacją, związaną z uczestnictwem beneficjenta w tym Programie, b. "Beneficjent przyjmuje do wiadomości oraz akceptuje, iż PFR będzie zobowiązany do zachowania w poufności wszelkich Informacji przekazanych PFR przez Beneficjenta na zasadach wskazanych w ust. 1 i 2 powyżej, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień niniejszego Regulaminu." (tak: § 18 ust. 4 Regulaminu tzw. Tarczy 2.0.), - Informacje z kolei oznaczały: "wszelkie informacje lub dokumenty związane z uczestnictwem Beneficjenta w Programie 2.0, w tym informacje i dokumenty przekazane lub ujawnione PFR lub Bankowi przez Beneficjenta w związku ze złożeniem Wniosku" (tak: 2 Regulaminu tzw. Tarczy 2.0. - Definicje), - informacja o posiadaniu przez Fundusz wobec beneficjenta Tarczy 2.0. wierzytelności jest z pewnością informacją, związaną z uczestnictwem beneficjenta w tym Programie. - w związku z tym, wola przedsiębiorców - beneficjentów Programów, aby związane z ich uczestnictwem w Programach informacje pozostały poufne w sposób jednoznaczny uzewnętrzniono - poprzez wskazane klauzule poufności, - w przypadku Funduszu również uzewnętrzniono wolę zachowania w poufności objętych spisem wierzytelności informacji, wynikających z Programów (w tym objętych Umową); jak bowiem wynika z przywołanych postanowień Regulaminów Tarcz, informacjami były m. in. wszelkie, związane z uczestnictwem przedsiębiorców w Programie; należy do nich m.in. informacja o wierzytelnościach Funduszu w stosunku do przedsiębiorców; zgodnie natomiast z Regulaminami (które stanowiły integralną część zawieranych przez przedsiębiorców umów subwencji finansowych) beneficjentów programów zobowiązano do zachowania takich informacji w poufności: a. "Beneficjent zobowiązuje się do (i) zachowania w poufności wszelkich Informacji, (ii) nieudostępniania i nieprzekazywania osobom trzecim jakichkolwiek Informacji oraz (iii) dołożenia odpowiednich starań w celu zapewnienia i utrzymania odpowiednich środków zabezpieczających ochronę tych Informacji przed dostępem i bezprawnym wykorzystaniem przez osoby nieuprawnione. (...)" (tak: § 13 ust. 19 Regulaminu tzw. Tarczy 1.0.), b. "Beneficjent zobowiązuje się do: a) zachowania w poufności wszelkich Informacji; b) nieudostępniania i nieprzekazywania osobom trzecim Jakichkolwiek Informacji; oraz c) dołożenia odpowiednich starań w celu zapewnienia i utrzymania odpowiednich środków zabezpieczających ochronę tych Informacji przed dostępem i bezprawnym wykorzystaniem przez osoby nieuprawnione." (tak: § 18 ust. 1 Regulaminu tzw. Tarczy 2.0.), - dane dotyczące spisu wierzytelności objętych Umową nie są też dostępne publicznie, - podsumowując - zarówno: Fundusz, Spółka, jak i przedsiębiorcy - beneficjenci programów - podjęli konkretne i odpowiednie w danych okolicznościach faktycznych działania w celu zachowania w poufności informacji, dotyczących objętych Umową wierzytelności Funduszu; w konsekwencji, wystapiła formalna przesłanka tajemnicy przedsiębiorstwa, - informacje, zawarte w spisie wierzytelności objętych Umową mają kluczowe znaczenie dla działalności gospodarczej: - Funduszu, - Spółki oraz - objętych przedmiotowym spisem przedsiębiorców-dłużników, - dane te odnoszą się strategicznych decyzji, dotyczących zarządzania wierzytelnościami Funduszu, oraz procesami windykacyjnymi; ich ujawnienie mogłoby prowadzić zaś do poważnych konsekwencji dla pozycji Funduszu na rynku oraz jego wizerunku, a ponadto narazić go na szkodę, - ujawnienie spisu wierzytelności mogłoby ponadto wpłynąć negatywnie na skuteczność działań windykacyjnych Spółki - doprowadzić do osłabienia jej pozycji na rynku, - w końcu, wiadomość o istnieniu przeterminowanej wierzytelności wobec Funduszu - niezależnie od tego, czy ma ona charakter sporny, bądź nie - ma także charakter poufny - z punktu widzenia przedsiębiorcy-dłużnika; ten ostatni ma bowiem niewątpliwie interes prawny w: - zachowaniu informacji o ewentualnym sporze lub zaległościach w tajemnicy - aby nie zniechęcić potencjalnych klientów, którzy mogą obawiać się o wypłacalność takiego podmiotu oraz mieć wątpliwości, co do terminowego regulowania przezeń zobowiązań lub - unikaniu niekorzystnych działań ze strony konkurentów; mogą oni próbować wykorzystać tę informację dla wzmocnienia swojej pozycji na rynku - np. poprzez wskazywanie na brak regulowania zobowiązań przez taki podmiot, czy na jego wątpliwą kondycję finansową, wynikającą z dostępnych publicznie informacji, - w orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że dotyczące prowadzonej przez przedsiębiorcę polityki finansowej dane - do której należy kwestia regulowania zobowiązań i dochodzenia wierzytelności - mają dla przedsiębiorcy istotną wartość gospodarczą - w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji; dotyczące zobowiązań dane, jak i te o posiadanych wierzytelnościach stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa (tak: wyroki WSA o sygn. akt II SA/Wa 2675/19 oraz II SA/Op 63/23 – dostępne w CBOSA), - w związku z powyższym, nie budzi wątpliwości, że spis wierzytelności objętych Umową - jako element polityki finansowej Funduszu - stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa dla Funduszu i Spółki - z uwagi na posiadaną wartość; spełniony jest więc aspekt materialny tajemnicy przedsiębiorstwa, - ujawnienie spisu wierzytelności - objętych Umową - skutkowałoby ponadto: - ujawnieniem strategii windykacyjnej Funduszu, co mogłoby negatywnie wpłynąć na postawę jego dłużników i regulowanie przez nich zobowiązań, - osłabieniem pozycji negocjacyjnej Funduszu oraz Spółki w stosunkach z dłużnikami, - negatywnym wpływem na wizerunek Funduszu na rynku i narażeniem go na roszczenia ze strony przedsiębiorców, którzy zostaliby wskazani w przedmiotowym spisie wierzytelności, - co do strategii windykacyjnej Funduszu i Spółki: spis objętych Umową wierzytelności zawiera informacje o istotnej wartości gospodarczej dla Funduszu, które odzwierciedlają jego wewnętrzne procesy decyzyjne – w zakresie zarządzania wierzytelnościami oraz podejmowania działań windykacyjnych; analiza i selekcja przekazywanych do obsługi przez Spółkę wierzytelności jest wynikiem dokonanej przez Fundusz oceny ryzyka finansowego, szans na odzyskanie wierzytelności oraz działań, mających na celu odzyskanie należności; ujawnienie tych informacji mogłoby umożliwić dłużnikom zrozumienie priorytetów Funduszu - w zakresie windykacji; mogłoby to znacząco osłabić jego pozycję negocjacyjną - przy ewentualnych rozmowach ugodowych z dłużnikami, - ujawnienie spisu objętych Umową wierzytelności wpłynęłoby negatywnie zarówno na interes Funduszu, jak i Spółki - skuteczność windykacji należności -mająca przełożenie na stan zaspokojenia roszczeń Funduszu oraz pozycję rynkową i renomę Spółki - mogłaby - na skutek takiego ujawnienia - drastycznie spaść; dłużnik - świadomy przekazania jego należności do windykacji - mógłby potencjalnie unikać kontaktu ze Spółką i utrudniać odzyskanie należności w inny sposób, - ujawnienie spisu wierzytelności mogłoby też odnieść skutek w odniesieniu do dłużników, którzy nie zostali ujęci w takim spisie; po stronie tych ostatnich mogłoby bowiem ukształtować się przekonanie, że Fundusz nie podejmuje w stosunku do nich działań windykacyjnych - czy nawet rezygnuje z ich dochodzenia - w konsekwencji zaś doprowadzić do odmowy uregulowania zobowiązań wobec Funduszu, czy też dalszego odsuwania go w czasie, - co do ryzyka osłabienia pozycji negocjacyjnej i pozycji rynkowej Funduszu: ujawnienie zawartych w spisie wierzytelności informacji mogłoby także negatywnie wpłynąć na postrzeganie Funduszu, jako partnera biznesowego; spis wierzytelności odzwierciedla bowiem decyzje strategiczne Funduszu, dotyczące zarządzania aktywami i wierzytelnościami; tego rodzaju dane mają istotną wartość gospodarczą; ujawniają bowiem szczegółowe dane o bieżącej kondycji finansowej Funduszu, a także o ocenie ryzyka w odniesieniu do poszczególnych dłużników; potencjalni partnerzy biznesowi mogliby wykorzystać te dane, by osłabić pozycję negocjacyjną Funduszu - np. proponując mniej korzystne warunki współpracy; ujawnienie tych informacji mogłoby innymi słowy wpłynąć na decyzje innych podmiotów rynkowych, co do współpracy z Funduszu; mogłoby to prowadzić do zakłócenia równowagi rynkowej i osłabienia konkurencyjności Funduszu; jak już z kolei wskazano, w orzecznictwie przyjmuje się, że osłabienie sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy oraz jego konkurencyjności - na skutek udostępnienia określonej informacji - uzasadnia odmowę jej udostępnienia (tak: np. wyrok NSA o sygn. akt III OSK 3989/21 – dostępny w CBOSA), - ujawnienie spisu wierzytelności mogłoby ponadto skutkować powstaniem obawy - po stronie aktualnych i potencjalnych kontrahentów – co do współpracy z Funduszem i - w konsekwencji - do rezygnacji z tej współpracy - z obawy przed upublicznieniem danych, dotyczących stanu ich zobowiązań wobec Funduszu; miałoby to z kolei negatywny wpływ na kondycję finansową Funduszu, - co do ryzyka organizacyjnego, wizerunkowego i prawnego - w przypadku upublicznienia spisu wierzytelności: jak wcześniej wskazano, zarówno dotyczące zobowiązań, jak i posiadanych wierzytelności dane stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa - aspekt materialny tajemnicy przedsiębiorstwa; w konsekwencji, zamieszczone w spisie objętych Umową wierzytelności informacje są objęte również tajemnicą przedsiębiorców-dłużników; okoliczność ta uzasadnia również odmowę udostępnienia Wnioskodawcy spisu wierzytelności, - Spółce przekazywane są ponadto niezbędne dane o wierzytelnościach przedsiębiorców, którzy - według oceny Funduszu - nie wypełnili warunków umów o subwencje finansowe, wobec czego jest on uprawniony do żądania zwrotu wypłaconych świadczeń; chociaż Fundusz ma uzasadnione podstawy do twierdzenia, że dany przedsiębiorca jest zobowiązany zwrócić określone kwoty, to - w braku dobrowolnego spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę, np. gdy twierdziłby, że nie jest dłużnikiem Funduszu, i nie jest zobowiązany np. do zwrotu nienależnie otrzymanej subwencji finansowej - ostateczne przesądzenie zasadności roszczeń Funduszu należy do kompetencji właściwego sądu powszechnego, - ujawnienie informacji, dotyczących podmiotów, z którymi Fundusz prowadzi spory i które uważa za swoich dłużników - w tym tych, wobec których obsługę roszczeń zlecił Spółce - mogłoby narazić Fundusz na poważne konsekwencje wizerunkowe oraz - przede wszystkim - prawne, w tym w szczególności roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych przedsiębiorców – tak: art. 23, 24 lub art. 43 w zw. z art. 23 i 24 - ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.); ujawnienie, że dany podmiot jest dłużnikiem - tego domaga się Wnioskodawca, żądając udostępnienia mu spisu wierzytelności objętych Umową - mogłoby bowiem bardzo niekorzystnie wpłynąć na sytuację danych podmiotów - w tym wiarygodność w oczach potencjalnych kontrahentów; wizerunek i dobre imię są dobrami osobistymi przedsiębiorców, a ujawnienie okoliczności, że dana osoba jest dłużnikiem i nie reguluje swoich, wymagalnych zobowiązań - w szczególności, gdyby nie znalazło to następczego potwierdzenia w wyroku sądu powszechnego - mogłoby skutkować naruszeniem wskazanych dóbr osobistych przedsiębiorców - wskazanych w spisie wierzytelności; w konsekwencji przedsiębiorcy, których dane zostałyby upublicznione, mogliby kierować wobec Funduszu roszczenia z tego tytułu, - wiedza dłużników na temat przekazania ich wierzytelności do windykacji, mogłaby skutkować osłabieniem skuteczności działań Spółki – dłużnik, mający wiedzę o objęciu go przedmiotową listą, mógłby unikać kontaktu z firmą windykacyjną; w konsekwencji pogorszyłoby to zaś renomę, czy wizerunek i sytuację rynkową Spółki, - jak wskazano, powstanie negatywnych skutków - w postaci zagrożenia interesu gospodarczego Funduszu i Spółki (narażenie go na roszczenia podmiotów trzecich i w konsekwencji pogorszenie jego sytuacji gospodarczej oraz osłabienie skuteczności windykacji przez Spółkę i w konsekwencji utrata renomy) - uzasadnia odmowę udzielenia wnioskowanych informacji, - wizerunkowo "Tarcze" Funduszu pozostają pod stałą obserwacją beneficjentów oraz opinii publicznej; Fundusz ma uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że ewentualne ujawnienie informacji o podmiotach, z którymi pozostaje on w sporze, mogłoby wzbudzić niepożądane zainteresowanie i prowadzić do przedwczesnych oraz niekorzystnych ocen Funduszu, bądź to beneficjentów, z którymi prowadzi on spór; publikacja takich informacji mogłaby również stwarzać ryzyko błędnych interpretacji konfliktu między stronami, a - w obliczu szybkiego, niesformalizowanego obiegu informacji - negatywnie wpłynąć na postrzeganie programów, które były oferowane przez Fundusz, podważyć zaufanie opinii publicznej oraz przyczynić się do nieprawidłowego kształtowania świadomości prawnej - w zakresie warunków korzystania z oferowanych form wsparcia, - w świetle powyższych argumentów ujawnienie spisu objętych Umową wierzytelności mogłoby narazić Fundusz na istotne ryzyko finansowe, prawne oraz wizerunkowe; informacje te mają kluczową wartość gospodarczą i są integralnym elementem wewnętrznej strategii zarządzania wierzytelnościami; ujawnienie ich mogłoby poważnie osłabić pozycję Funduszu; w związku z tym wystąpiła przesłanka materialna tajemnicy przedsiębiorstwa; w zestawieniu z wykazaniem przesłanki formalnej tajemnicy przedsiębiorstwa uzasadnia to odmowę udostępnienia tych informacji, - na marginesie wskazano że również w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1523/23, Sąd podzielił stanowisko Funduszu, że: "(...) wiedza na temat tego, czy dana wierzytelność została przekazana do windykacji, może być istotna z punktu widzenia skuteczności windykacji. Istotnie dłużnik, świadomy przekazania jego należności do windykacji mógłby potencjalnie unikać kontaktu z K. i utrudniać odzyskanie należności w innych sposób.", - w końcu, zindywidualizowany spis objętych Umową wierzytelności może zawierać dane osobowe, podlegające ochronie na podstawie odrębnych przepisów; beneficjentami tzw. "Tarcz" były bowiem m. in. osoby fizyczne - prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, - udostępnienia spisu wierzytelności, co do których uzyskano tytuł wykonawczy odmówiono na podstawie art. 5 ust. 1 oraz. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o informacji - ponieważ zawarte w przedmiotowym spisie wierzytelności informacje są objęte tajemnicą przedsiębiorcy: - Funduszu, - Spółki, - przedsiębiorców, w stosunku do których wystawiono tytuły wykonawcze, - do spisu wierzytelności, co do których uzyskano tytuł wykonawczy objętych Umową znajdują zastosowanie wszelkie wcześniejsze uwagi, dotyczące. formalnego aspektu tajemnicy przedsiębiorstwa - uzewnętrzniona wola zachowania w poufności tych informacji przez: a. Fundusz wynika z: - klauzuli poufności, zawartej w Umowie, - opieczętowania każdej strony Umowy pieczęcią "Poufne tajemnica przedsiębiorstwa", - ograniczania i kontrolowania dostępu do tych informacji, w tym poprzez stosowanie określonych procedur wewnętrznych i zabezpieczeń technicznych (hasła, korzystanie z dedykowanych kont), - opisanych powyżej postanowień Regulaminów Programów; zgodnie z nimi zarówno Fundusz, jak i przedsiębiorcy zobowiązali się zachować w poufności związane z udziałem przedsiębiorców w Programach informacje; należy do nich niewątpliwie informacja o wierzytelnościach Funduszu wobec przedsiębiorców oraz uzyskaniu przezeń tytułu wykonawczego, stanowiącego podstawę do egzekucji tych wierzytelności, b. Spółkę - wynika z zawartej w Umowie klauzuli poufności i opieczętowania każdej strony tej Umowy pieczęcią "Poufne tajemnica przedsiębiorstwa", c. przedsiębiorców - beneficjentów programów - z opisanych powyżej postanowień Regulaminów programów; zgodnie z nimi, zarówno Fundusz jak i przedsiębiorcy zobowiązali się zachować w poufności informacje, związane z ich udziałem w Programach, - opisane zabezpieczenia przed ujawnieniem informacji dotyczących spisu wierzytelności Funduszu, co do których uzyskano tytuł wykonawczy, należy uznać za odpowiednie do okoliczności, - przedstawione wcześniej uwagi dotyczące. materialnego aspektu tajemnicy przedsiębiorstwa są również w pełni aktualne do informacji, jaką jest spis wierzytelności, w stosunku do których uzyskano tytuł wykonawczy, - spis ten ma istotne znaczenie gospodarcze dla: a. Funduszu, ponieważ jego upublicznienie: - stanowiłoby ujawnienie danych, dotyczących jego bieżącej kondycji finansowej i mogłoby doprowadzić do osłabienia pozycji negocjacyjnej na rynku i do utraty potencjalnych klientów - z uwagi na obawę przed współpracą z Funduszem (że – w razie trudności z regulowaniem przez nich zobowiązań - informacje w tym zakresie zostaną udostępnione publicznie), - mogłoby narazić Fundusz na roszczenia za strony przedsiębiorców-dłużników z tytułu naruszenia ich dóbr osobistych; tym samym wpłynąć negatywnie na wizerunek i kondycję finansową, - stanowi wrażliwe dane, dotyczące przysługujących Funduszowi wierzytelności; w świetle orzecznictwa stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa, b. Spółki ponieważ mogłoby negatywnie wpłynąć na skuteczność podejmowanych działań, a tym samym wizerunek, czy jej renomę i pozycję na rynku, c. przedsiębiorców-dłużników, ponieważ: - mogłoby negatywnie wpłynąć na ich postrzeganie na rynku - zarówno wśród klientów, jak i konkurentów; tym samym, narazić na pogorszenie wizerunku, czy też utratę renomy, - mogłoby wpłynąć na wypłacalność; upublicznienie informacji o znacznym długu, objętym tytułem wykonawczym, może zniechęcić potencjalnych klientów do współpracy z takim przedsiębiorcą - z uwagi na obawę o jego wypłacalność; może to z kolei do takiej niewypłacalności doprowadzić, - stanowi ich wrażliwe dane finansowe (stan zadłużenia), które - w świetle orzecznictwa - stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, - informacja o spisie wierzytelności, co do których uzyskano tytuł wykonawczy, mogłaby ponadto skutkować nieuzasadnionym wyzbywaniem się majątku przez dłużników i trudnościami w efektywnym przeprowadzeniu egzekucji – z ewidentną szkodą dla majątku Funduszu, - ujawnienie tych danych mogłoby także prowadzić do formułowania nieuprawnionych osądów, co do skuteczności działań windykacyjnych Funduszu i Spółki - zarówno po stronie innych firm windykacyjnych, jak i po stronie przedsiębiorców – dłużników, - inne firmy windykacyjne - konkurenci Spółki - mogłyby próbować wykorzystać te dane dla wykazania większej skuteczności podejmowanych przez nie działań - ze szkodą dla Spółki; brak umieszczenia danego przedsiębiorcy na liście mógłby tymczasem wynikać z szeregu innych okoliczności - np. braku prawomocnego zakończenia postępowania w jego sprawie, dobrowolnej zapłaty, zawarciu ugody itp., - po stronie przedsiębiorców-dłużników - niewskazanych na tej liście - mogłoby powstać natomiast nieuzasadnione przekonanie o mniejszym niż zakładali prawdopodobieństwie wyegzekwowania ich długu; mogłoby to z kolei wpłynąć na ich decyzje o dobrowolnym dokonaniu spłaty, zawarciu ugody itp., - w końcu, udostępnienie spisu mogłoby zniechęcić przedsiębiorców do współpracy z Funduszem - z obawy przed upublicznieniem danych, dotyczących nieregulowania przez nich zobowiązań, - w świetle powyższego wystąpiła również materialna przesłanka tajemnicy przedsiębiorstwa w kwestii spisu wierzytelności, co do których uzyskano tytuł wykonawczy, - podsumowując powyższe Fundusz - wychodząc naprzeciw żądaniu Wnioskodawcy - ujawnił już żądane informacje w najszerszym dopuszczalnym prawem zakresie; te, co do których odmówiono ujawnienia, podlegają ochronie, jako tajemnica przedsiębiorstwa. W dalszej części uzasadnienia skarżonego aktu poinformowano także o nieposiadaniu przez Fundusz części wnioskowanych informacji, objętych innymi żądaniami wniosku z [...] kwietnia 2022 r. Wskazano, że - z uwagi na to, że Fundusz nie jest w posiadaniu żądanej informacji - nie ma podstaw do wydania w tym przedmiocie decyzji. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in.: - przekazane przedsiębiorcom w ramach tzw. "Tarcz" środki finansowe nie stanowiły własnych Funduszu; odbyło się to bowiem w ramach zadań zleconych - w rzeczywistości w ramach ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 122 ze zm.); zgodnie z art. 2 tego aktu, podejmowane w ramach ustawy działania są realizowane przez uprawnione na podstawie ustawy organy administracji publicznej lub - zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 4 - osoby prawne; jak wskazano w art. 7b ust. 2, podejmowane na podstawie ustawy czynności są finansowane ze środków budżetu Państwa; nie są wiec to środki własne podmiotu prawnego - jakim jest Fundusz, ale mają status należności budżetowych; ich zwrot - zgodnie wynikającą z art. 7 Konstytucji RP zasadą może być więc dochodzony wyłączenie na podstawie i w granicach ustawy - przez uprawniony do tego organ, będący dysponentem tych środków budżetowych, - w zaskarżonej decyzji wskazano, że prawo do informacji publicznej nie jest absolutnym i podlega ograniczeniom ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, ochronę prywatności, ochronę porządku publicznego lub bezpieczeństwa; przedmiotem pytań nie jest jednak mienie prywatne zobowiązanego podmiotu albo kwestie, związane z prowadzeniem przezeń działalności gospodarczej; pozostaje to całkowicie poza zainteresowaniem Wnioskodawcy; przedmiotem pytań i żądania jest ujawnienie informacji, związanych z działaniami z zakresu zarządzania mieniem publicznym przez uprawniony do tego podmiot - na podstawie ustawy; w okolicznościach sprawy ma to znaczenie, gdyż zobowiązany podmiot nie występuje jako przedsiębiorca lecz organ (choć nie w znaczeniu administracyjnym), podejmujący czynności za Skarb Państwa - w związku z ochroną mienia publicznego, na podstawie i w granicach ustawy, - naczelna zasada legalizmu - wyrażona w art. 7 Konstytucji RP - obowiązuje też wykonujące zadania publiczne podmioty - w tym zarządzające mieniem publicznym; oznacza to, że zasady i sposób ich działania są po pierwsze jawne (chyba, że ustawa wprost wyklucza taką możliwość) a nadto podlegają ujawnieniu ze względu na interes społeczny - w ramach dostępu do informacji publicznej, - wynika to m.in. z przepisów o finansach publicznych; wskazano tam, że dotyczące wyłączenia jawności klauzule umowne - ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa - w umowach, zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone - z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych, posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa, - to nie podmiot zobowiązany, ale zlecająca zadania jednostka sektora finansów publicznych może wykazać, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa ponieważ wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa; okoliczności tych nie wykazano, gdy wniosek dotyczy majątku stanowiącego środki publiczne, - od 1 stycznia 2018 r. jawne są zaległości w płaceniu podatków, ceł i mandatów skarbowych oraz innych danin publicznych lub środków o charakterze publicznym; jawne są także rejestry udzielonej pomocy publicznej, pomocy podlegającej zwrotowi, stany zaległości wobec Skarbu Państwa oraz podlegające egzekucji kwoty; w każdym z tych zakresów przewidziano jawność faktu zadłużenia wobec mienia publicznego; ma to na celu ochronę m.in. obrotu gospodarczego; z tego względu jawne są także prywatne zadłużenia - poprzez wskazane w ustawach rejestry bankowe, gospodarcze i inne, - w tym stanie rzeczy bezzasadne było powoływanie się przez zobowiązany podmiot na potrzebę ochrony interesów dłużników Skarbu Państwa; w świetle przyjętych przez ustawodawcę szeregu opisanych rozwiązań nie podlega żadnej ochronie prawnej informacja, że określone podmioty nie realizują swoich ustawowych obowiązków i są dłużnikami Skarbu Państwa albo innych pomiotów, gromadzących środki, należące do mienia publicznego; z tego względu chybionym jest odmowa udzielenia informacji w postaci spisu podmiotów, podlegających windykacji albo takich wobec których tytuł wykonawczy już uzyskano; wskazuje to bowiem na zakres podmiotów nie realizujących obowiązku finansowe wobec środków publicznych i - zgodnie z przyjętymi przez ustawodawcę zasadami - zakres tej informacji jest jawny i nie podlega ochronie ze względu na "dobro" dłużników, - być może istnieje potrzeba opublikowania tych danych - redakcja przygotowuje materiał prasowy, stanowiący krytykę prasową mechanizmów egzekucji należności stanowiących mienie publiczne; nie przygotowuje materiału, co do ich istnienia i wysokości; być może w przyszłości będzie to warte rozważenia. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżoną decyzją nie naruszono prawa, w zakresie uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Trafna jest argumentacja Funduszu – zarówno w zakresie ustaleń faktycznych jak i powołanych poglądów prawnych, w tym cytowanego stanowiska judykatury - co do granic ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej, przez wgląd na inne, wymienione ustawą dobro - tajemnice przedsiębiorcy, w myśl art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy o informacji, w zw. z treścią art. 11 ust. 2 ustawy o konkurencji. W uzasadnieniu orzeczenia - realizując wytyczne oraz uwzględniając oceny, sformułowane w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1523/23 - Fundusz szeroko i wyczerpująco wywiódł, że - co do każdej z żądanych, objętych zaś decyzją informacji - wystąpiła zarówno przesłanka formalna jak i materialna uznania określonych wiadomości, jako tajemnice przedsiębiorcy. Wobec szerokiego zreferowania wywodów Funduszu w tym względzie ich powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne - z poniższym zastrzeżeniem. Bezzasadnie wskazano mianowicie w uzasadnieniu decyzji, jakoby wniosek o wystąpieniu przesłanki formalnej objęcia treści Umowy pojęciem tajemnica przedsiębiorcy, można było wywodzić z samych postanowień tego dokumentu (w szczególności pkt 13), czy wyłącznie opatrzenia go stosowną klauzulą. Poglądu takiego nie podzielił bowiem rozpoznając uprzednio sprawę Sąd - w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1523/23. Jednocześnie jednak w uzasadnieniu przywołano okoliczności świadczące o woli objęcie treści Umowy tajemnicą przez obie strony oraz potwierdzające podjęcie szeregu organizacyjnych i technicznych środków, które temu mają służyć. Chybiona jest także argumentacja organu, jakoby ograniczenie dostępu do spisu wierzytelności - w tym tych, dla których uzyskano tytuł wykonawczy - mogło pozostawać także w bezpośrednim związku z charakterem samej Umowy, jako tajemnicy przedsiębiorcy. Co – wobec treści Umowy, z którą zapoznał się Sąd - potwierdzają wyjaśnienia Funduszu (tak: pismo z 22 września 2025 r.), określone zestawienie nie stanowią integralnej części Umowy, lecz - na określoną datę - determinują zakres powinności ich stron – w tym podejmowania czynności windykacyjnych przez Spółkę, na podstawie przedstawianych przez Fundusz zestawień, wedle ujawnionych roszczeń ze stosownym uwzględnieniem tytułów egzekucyjnych. Jednocześnie jednak – w świetle zawartych w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyjaśnień - obie strony umowy podejmują szereg stosownych działań technicznych i organizacyjnych, służących wykluczeniu dostępu osób trzecich do tych informacji. Sąd nie ma podstaw, aby poddać w wątpliwość oświadczenia w tym zakresie. Zwłaszcza, gdy - co wywiedziono szeroko i wyczerpująco w uzasadnieniu - strony umowy jak i podmioty, wobec których roszczenia ujęto w spisach, są obiektywnie zainteresowani - z perspektywy wyartykułowanych szczegółowo interesów gospodarczych - ograniczeniem dostępu do tych informacji - jako tajemnicy przedsiębiorcy. W tym kontekście uchybienie, polegające na przywołaniu częściowo wadliwej argumentacji, obok właściwej – w kwestii wystąpienia przesłanki formalnej objęcia informacji tajemnicą - nie mogło mieć to znaczenia dla wyniku sprawy. Dostrzeżonym przez Sąd uchybieniem – nie mającym znaczenia dla wyniku sprawy – było też zamieszczenie w części końcowej uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyjaśnień, dotyczących przesłanek nie udostepnienia informacji, co do których nie wydaje się rozstrzygnięcia w drodze decyzji (wedle twierdzeń Funduszu przezeń nie posiadanych). Nie ma to jednak znaczenia w kontekście oceny legalności aktu, którym odmówiono udostepnienia informacji w konkretnym – wskazanym jednoznacznie zakresie. Wobec zarzutów skargi należy natomiast dodać co następuje: Nie jest trafna argumentacja Wnioskodawcy, oparta na podnoszeniu i szerokim dowodzeniu tezy, jakoby reguły windykacji przysługujących Funduszowi należności, jak i lista wierzytelności (także tych, wobec których uzyskano tytuł wykonawczy), nie mogły być objęte instytucją tajemnicy przedsiębiorcy w rozumieniu przesłanki wyłączającej dostęp do informacji publicznej, wymienionej w art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy o informacji - czy to ze względu na charakter realizowanych przezeń działań (w interesie publicznym - w ramach reguł ustawy o zarządzaniu kryzysowym), czy też stosowną kwalifikację wykorzystywanych dla realizacji danego zadania środków (wedle stanowiska skargi - publicznych). Kwestię tę rozważano na etapie wydania prawomocnego już wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1523/23, zaś Sąd jest obecnie związany ocenami, sformułowanymi w jego uzasadnieniu – tak art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.). Wskazano tam m.in.: " (...) nie zasadne są te zarzuty skargi, które koncentrują się na wykazaniu iż w mniejszej sprawie mamy do czynienia z środkami publicznymi", zaś dalej: "[Fundusz} jest co prawda spółką, w której większość akcji należy do Skarbu Państwa (99,9%), jednakże jest także przedsiębiorcą działającym na rynku na zasadach właściwych również dla innych przedsiębiorców. Przedmiotowa umowa zawarta z [Spółką] zwarta została na zasadach rynkowych i nie można wykluczyć, że zawiera ona dane stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy, co dawałoby podstawę do zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p.". Sąd nie dopatrzył się wówczas także z urzędu, wystąpienia innych uwarunkowań formalnych, z których wywieść by można ograniczenie do stosowania zasady ogólnej wyrażonej w art. 5 ust. 2 ustawy o informacji. Gdyby takie istniały, bezzasadne byłyby wówczas rozważania Sądu, gdzie zarzucono Funduszowi brak przekonywującego uzasadnienia wystąpienia przesłanek dla zakwalifikowania przedmiotowych informacji, jako tajemnica przedsiębiorcy. W sprawie istotne znaczenie może mieć więc obecnie wyłącznie, czy – wobec określonych informacji - wywiedziono wystąpienie przesłanek formalnych i materialnych, przemawiających za kwalifikowaniem ich, jako tajemnice przedsiębiorcy. W kontekście wywodów skargi należy odnotować, że profesjonalnie działający - w formie spółki akcyjnej - na rynku finansowym podmiot, jakim jest Fundusz, sformułował przekonywującą argumentację, przemawiającą – wedle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego - za przyjętymi tezami. Przeciwnego stanowiska Wnioskodawcy, nie oparto zaś na wnikliwej wiedzy w zakresie zjawisk gospodarczych i praktyk rynkowych. Nie może być natomiast kluczową argumentacją - jako służącą skutecznemu podważeniem stanowiska o występowaniu istotnych przesłanek traktowania informacji, jako tajemnica przedsiębiorstwa - potrzeba upubliczniania przez prasę, interesujących ogół wiadomości. Jest to możliwe wyłącznie, przy uwzględnieniu żywotnych interesów, funkcjonujących na rynku podmiotów gospodarczych, do których należą Fundusz, Spółka oraz przedsiębiorcy korzystający z pomocy - w ramach tzw. "Tarcz". Wydając oskarżoną decyzję nie naruszono więc reguły materialnoprawnej, gdzie zakreślono prawo dostępu do informacji publicznej - art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy o informacji. Nie uchybiono też przepisom postępowania co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy oraz uzasadnienia rozstrzygnięcia. Przy orzekaniu w danej sprawie przedmiotem oceny Sądu, mogła być wyłącznie legalność rozstrzygnięcia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - wobec treści przepisów samej ustawy o informacji. Tego bowiem dotyczyła kwestionowana decyzja. Nie miało istotnego znaczenia, że wniosek skierował redaktor naczelny czasopisma. Co do dostępu prasy do widomości, stanowiących równocześnie informację publiczną, to - z woli prawodawcy - granice uprawnień prasy w danym zakresie wytyczają reguły, stanowione ustawą o informacji – tak: art. 3a ustawy z dnia 28 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz.U. z 2018 r., poz. 1914). Z kolei rozpatrujący uprzednio sprawę Sąd (np. pod sygn. akt II SA/Wa 1523/23), nie podważał konstatacji, że sporne wiadomości stanowią informację publiczną. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły wad, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia. Z przytoczonych wyżej przyczyn orzeczono, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji wyroku.