II SA/Wa 232/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone przez stronę osobiście, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 194 § 4 PPSA, musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Niezachowanie tego wymogu stanowi bezwzględny brak formalny, który skutkuje odrzuceniem zażalenia, ponieważ nie podlega on uzupełnieniu w trybie art. 49 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. J. wniósł skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 r. oddalił tę skargę. Po doręczeniu wyroku, skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona przez WSA postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. z powodu sporządzenia przez osobę nieuprawnioną. S. J. wniósł zażalenie na to postanowienie, które również zostało odrzucone przez WSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Wa 232/13 odrzucającego skargę kasacyjną S. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi S. J. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić zażalenie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpłynęła skarga S. J. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. Sąd po rozpoznaniu na rozprawie, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 232/13, oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, został doręczony skarżącemu w dniu 10 czerwca 2013 r. Pismem z dnia 14 czerwca 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 lipca 2013 r. S. J. wniósł osobiście, skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę kasacyjną, uznając, że została sporządzona przez osobę nieuprawnioną, a w związku z tym jest niedopuszczalna. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 2 września 2013 r. W dniu 9 września 2013 r. (data stempla pocztowego) S. J. wniósł podpisane osobiście zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 ppsa, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na podstawie art. 178 ww. ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 194 § 4 ppsa, wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Oznacza on obowiązek sporządzenia czyli napisania i podpisania zażalenia, przez profesjonalny podmiot – adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 194 § 4 ppsa przesądza o jego dopuszczalności jest to bowiem wymóg bezwzględny. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do tego rodzaju zażalenia stanowi brak niepodlegający uzdrowieniu w trybie art. 49 ppsa (zob. też postanowienie NSA I OZ 832/12 LEX nr 1252285, postanowienie NSA II FZ 876/11LEX nr 1104161,postanowienie NSA II GZ 58/11 LEX nr 1071165). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 oraz w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło