II SA/Wa 2973/21

WyrokWSA w Warszawie2022-04-22

Skład orzekający: Joanna Kube, Andrzej Góraj, Ewa Radziszewska-Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga funkcjonariusza Policji dotycząca ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz stopnia inwalidztwa podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg dotyczących ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz stopnia inwalidztwa, gdyż sprawy te należą do właściwości sądów powszechnych w ramach postępowań o świadczenia odszkodowawcze, rentowe lub emerytalne. Natomiast skargi dotyczące ustalenia zdolności do służby podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący, funkcjonariusz Policji, został skierowany na badania lekarskie w celu ustalenia zdolności do służby. Komisja lekarska rozpoznała u niego szereg schorzeń, w tym zaburzenia nerwicowe i bóle kręgosłupa, uznając go za zdolnego do służby z ograniczeniem. Skarżący odwołał się od orzeczenia, kwestionując m.in. związek schorzeń ze służbą i stopień uszczerbku na zdrowiu. Po utrzymaniu w mocy orzeczenia przez Centralną Komisję Lekarską, skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, domagając się uchylenia orzeczeń i stwierdzenia niezdolności do służby.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w zakresie ustalenia zdolności do służby; odrzucono skargę w pozostałym zakresie (dotyczącym związku schorzeń ze służbą i stopnia inwalidztwa).

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oraz związku schorzeń ze służbą 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Komendant Miejski Policji w [...] (zwany dalej: "KMP") skierował P. P. (zwany dalej "Skarżącym") do [...] Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwanej dalej "[...]") w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby w Policji. 2. [...] w orzeczeniu z [...] stycznia 2021r. rozpoznała u Skarżącego: 1) objawowe zaburzenia [...] i [...] mieszane znacznie nasilone, ale rokujące poprawę. Przebyte [...] - § 86 pkt 2, (r.5), kat. B; 2) kresowy zespół bólowy [...] i [...] na tle zmian zwyrodnieniowo – dyskopatycznych - § 81 pkt 1,(r.5), kat. B; 3) przebyte urazy [...] i [...] w [...]. oraz [...] w [...] . - bez § 4) przebyte urazy: [...], [...] ręki lewej, [...] i [...] w [...]., barku [...] w [...]. oraz łokcia [...] w [...]. -bez §; 5) przebyte [...] kolanowego [...] ([...]) miernie upośledzające funkcję kończyny - § 67 pkt 1, (r.5), kat. B; 6) [...] II - § 51 pkt 1, (r.5), kat. B; 7) [...] § 1 pkt 4, (r.5), kat. B; [...] uznała Skarżącego za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem, zdolnego do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Zdaniem [...] schorzenia z pkt 1) i 2) rozpoznania pozostają w związku ze służbą w Policji, zaś schorzenia z pkt 3), 4) i 5) rozpoznania są następstwem wypadków w służbie, jednak wszystkie ww. schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa. 3. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - Skład Orzekający w [...] (zwana dalej "CKL") dwukrotnie orzekała w sprawie. W pierwszym orzeczeniu uchyliła orzeczenie [...] z [...] kwietnia 2020r. nr [...], natomiast wydając orzeczenie w rozpoznawanej sprawie - po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego z [...] stycznia 2021r. - orzeczeniem z [...] lutego 2021r. nr [...] utrzymała w mocy ww. orzeczenie [...] z [...] stycznia 2021r. [...] w uzasadnieniu ww. orzeczeniem z [...] lutego 2021r. wyjaśniła, że zapoznała się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską zgromadzoną w sprawie oraz z ambulatoryjną dokumentacją z wizyt u psychiatry z [...] lipca 2020r., [...] stycznia 2021r., którą dostarczył Skarżący oraz stwierdziła, że przeprowadzona [...] sierpnia 2020r. konsultacja psychiatryczna na potrzeby [...] jednoznacznie wskazała, że aktualnie należy rozpoznać u Skarżącego "objawowe zaburzenia nerwicowe depresyjne i lekowe mieszane, znacznie nasilone, ale rokujące poprawę. Powyższe schorzenie prawidłowo zakwalifikowała [...] do § 86 pkt 2 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Staży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, z [...] października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018r. poz. 2035, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2018r.), gdzie w rubryce 5 widnieje kategoria B. Psychiatra, oceniająca stan zdrowia Skarżącego, odniosła się również do [...], po zapoznaniu się z opinią [...] z [...] lipca 2020r. i wskazała jednoznacznie, że aktualnie nie są spełnione kryteria ostrego procesu, z uwagi na znaczący upływu czasu od uczestniczenia w misjach, po których Skarżący nadal służył w dwóch rożnych formacjach mundurowych, w dobrej kondycji psychicznej ("Badany dobrze sobie radził w dwóch formacjach mundurowych"), co znaczy, że nie doszło do trwałych zaburzeń osobowości. Schorzenie umieszczone w punkcie 2-7 rozpoznania postawiono na podstawie uzyskanych opinii specjalistów; ambulatoryjnej dokumentacji medycznej, zgromadzonej w procesie orzeczniczym. [...] w związku z tym przychyliła się do stanowiska [...], na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398, ze zm., zwana dalej "u.k.l."). 4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł alternatywnie o: a) uchylenie ww. orzeczenia [...] z [...] lutego 2021r. i [...] z [...] stycznia 2021r. oraz stwierdzenie przez Sąd, że Skarżący, z uwagi na szereg stwierdzonych chorób i wynikający z tego stopień uszczerbku na zdrowiu, jest niezdolny do służby w Policji i zaliczenie Skarżącego do Kat. C oraz stwierdzenie, że istnieje związek schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby; b) uchylenie ww. orzeczenia [...] i [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący wniósł też o skierowanie Go przez Sąd na badanie do specjalistów - biegłych sądowych. Skarżący wyjaśnił ponadto, że związku z problemami zdrowotnymi, raportem z 30 stycznia 2020r. wystąpił do [...] o skierowanie na komisję lekarską, w celu weryfikacji stanu zdrowia. Skarżący na polecenie [...] poddał się badaniom ortopedy, kardiologa, neurologa, psychologa i psychiatry. [...] na podstawie dokumentacji wydała orzeczenia, które uchyliła [...] ww. orzeczeniem z [...] sierpnia 2020r. Skarżący odwołał się od orzeczenie [...] z [...] stycznia 2021r., wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w zakresie rozpoznania schorzeń powstałych w trakcie służby i wynikających z właściwości i warunków służby, ich stopnia nasilenia i ustalonych kategorii zdolności do służby w Policji oraz związku schorzenia albo ułomności ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Zagadką dla Skarżącego jest sformułowanie zawarte w orzeczeniu [...], że schorzenia z pkt 1 i 2 rozpoznania pozostają w związku ze służbą w Policji, a schorzenia z pkt 3, 4 i 5 rozpoznania są następstwem wypadków w służbie, jednak wszystkie ww. schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa". [...] nie wskazała bowiem przepisu prawa ani innego uzasadnienia zajętego stanowiska. Skarżący prosił ponadto o doprecyzowanie, czy i w jakim zakresie ww. sformułowanie jest równoznaczne z zawartymi w art. 1 pkt 1 lit a ustawy z 4 kwietnia 2014r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby, pozostających w związku ze służbą: "wypadku pozostającego w związku ze służbą, lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby". Zdaniem Skarżącego w orzeczeniu [...] praktycznie brak jest uzasadnienia, poza przytoczeniem badań lekarskich i sztampowym sformułowaniem, o wnikliwym zapoznaniu się z całością dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej w sprawie. [...] nie uzasadniła swojego stanowiska odnośnie kategorii zdolności do służby w kontekście wypadku w służbie, w wyniku którego Skarżącego hospitalizowano i ponownie stwierdzono [...], z zaleceniem dalszego leczenia szpitalnego. [...] nie wykazała też, dlaczego dokonane przez [...] ustalenia są prawidłowe, jak również zignorowała żądanie weryfikacji okoliczności w zakresie związku chorób ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby, w stosunku do których w pierwszym orzeczeniu Komisja Rejonowa wskazała, że "nie istnieje", a w kolejnym orzeczeniu wskazała "nie dotyczy". Skarżący zaznaczył, że nadal leczy się u lekarzy specjalistów: psychiatry, ortopedy, neurologa i w razie potrzeby może przedstawić aktualne zaświadczenia lub inne informacje od lekarzy prowadzących. 5. [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), gdyż CKL w odpowiedzi na skargę z [...] sierpnia 2021r., uczestnik postępowania – KMP - w piśmie procesowym z [...] września 2021r. zgłosili wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Skarżący nie wyraził sprzeciwu. Sąd wskazuje też, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga ponadto w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). 2. Sąd, mając powyższe na względzie, stwierdza że po pierwsze uznał, że skarga wniesiona przez Skarżącego na ww. orzeczenie CKL [...] lutego 2021r., utrzymujące w mocy ww. orzeczenie [...] z [...] stycznia 2021r. w zakresie dotyczącym związku stwierdzonych przez ww. komisje lekarskie schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tym samym Sąd nie mógł wziąć pod rozwagę wszelkich argumentów Skarżącego podniesionych w skardze, a odnoszących się do zawartych w orzeczeniu RKL stwierdzeń co do związku schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz do stwierdzenia przez [...] , że schorzenia z pkt 1) i 2) rozpoznania pozostają w związku ze służbą w Policji, zaś schorzenia z pkt 3), 4) i 5) rozpoznania są następstwem wypadków w służbie, jednak wszystkie ww. schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa. Sąd wyjaśnia ponadto, że ustawodawca, określając tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w u.k.l. przewidział, że ww. komisje lekarskie oceniają, na podstawie badań, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby, a także m.in. orzekają o tym, czy niezdolność do służby z powodu choroby pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Komisje lekarskie są więc właściwe w zakresie badań medycznych oraz wydawania orzeczeń o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, jak również i stopniu uszczerbku na zdrowiu, związku schorzeń i ułomności ze służbą. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury, orzeczenia ww. komisji lekarskich można podzielić na dwie odrębne grupy. Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. Na kanwie tychże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13, 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09, dostępne na www.nsa.gov.pl, oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47). Drugą grupę orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą oraz nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10, 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08, 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10, dostępne na www.nsa.gov.pl, uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999r. sygn. akt III ZP 9/99, OSNAPiUS z 2000/5/167, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienia NSA z: 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47, 21 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 251/13, dostępne na www.nsa.gov.pl). W konsekwencji należy stwierdzić, że jedynie od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny zdolności do służby funkcjonariuszy Policji, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast od orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza Policji i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Sąd reasumując tą część rozważań stwierdza, że skoro Skarżący w skardze, przez sformułowanie zarzutów w jej uzasadnieniu, zaskarżył ww. orzeczenie [...] w całości, a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz określeniem grupy inwalidztwa, i w tym zakresie formułował wiele zarzutów i podniósł wiele argumentów, należało uznać, że skarga do Sądu administracyjnego z tego zakresu była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na mocy ww. przepisu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. 3. Sąd stwierdza ponadto - uznając za dopuszczalną skargę na ww. orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby Skarżącego w Policji, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby m.in. w Policji, ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby; 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. Stosownie do art. 32 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie zarówno kandydatów do służby, jak i funkcjonariuszy, w tym Policji, oraz sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia (art. 33 ust. 1 u.k.l.). Komisja lekarska może też skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (art. 33 ust. 2 u.k.l.). Stosownie do art. 34 u.k.l. rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne. Zgodnie zaś z art. 35 u.k.l. w przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, m.in. funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin. W myśl art. 38 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 u.k.l. orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 u.k.l. Z ostatniego z wymienionych przepisów wynika, że rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również: 1) w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej; 2) w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza, m.in. Policji, doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby m.in. w Policji, oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu. Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawarto w załączniku do ww. Rozporządzenia z 2018r., które wydano na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 u.k.l. Zaznaczyć należy, że kontrola przez Sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności funkcjonariuszy do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami ww. u.k.l. oraz ww. rozporządzenia wykonawczego. Sąd nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne. Sąd w świetle ww. przepisów u.k.l. nie ma też kompetencji do skierowania Skarżącego na badanie do specjalistów - biegłych sądowych. Tym samym wniosek Skarżącego z tego zakresu zawarty w skardze nie mógł być uwzględniony. Sąd nie jest ponadto uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby. Kontroluje natomiast przebieg postępowania i prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. W ocenie Sądu w sprawie orzekały - zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji - właściwe miejscowo i rzeczowo komisje lekarskie, stosownie do art. 16 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.k.l. RKL, stosownie do art. 40 ust. 1 u.k.l. orzekała w składzie trzech lekarzy, którzy podpisali ww. orzeczenie. [...] dokonała oceny stanu zdrowia Skarżącego, na podstawie przebiegu służby Skarżącego z [...] lutego 2020r., obszernej dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, w tym badania neurologa z [...] lutego 2020r. i z [...] sierpnia 2020r. (dr E G.), badania ortopedycznego z [...] lutego 2020r., badania kardiologicznego z [...] lutego 2020r., badania psychologicznego z [...] lutego 2020r., badania psychiatrycznego z [...] lutego 2020r. i z [...] sierpnia 2020r. (dr G. W.), rozpoznając u Skarżącego: 1) objawowe zaburzenia nerwicowe depresyjne i lękowe mieszane znacznie nasilone, ale rokujące poprawę. Przebyte [...] - § 86 pkt 2, (r.5), kat. B; 2) kresowy zespół bólowy [...] i [...] kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowo – dyskopatycznych - § 81 pkt 1,(r.5), kat. B; 3) przebyte urazy [...] i [...] w [...] . oraz kręgosłupa [...] w [...] . - bez § 4) przebyte urazy: [...] , [...] ręki lewej, [...] obojczyka i łokcia [...] w [...] ., barku [...] w [...] . oraz łokcia [...] w [...] . -bez §; 5) przebyte [...] kolanowego [...] ([...]) miernie upośledzające funkcję [...] - § 67 pkt 1, (r.5), kat. B; 6) [...] tętnicze okres II - § 51 pkt 1, (r.5), kat. B; 7) [...] § 1 pkt 4, (r.5), kat. B. Zdaniem [...] Skarżący jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem i zdolny jest do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Schorzenia z pkt 1) i 2) rozpoznania pozostają w związku ze służbą w Policji, zaś schorzenia z pkt 3), 4) i 5) rozpoznania są następstwem wypadków w służbie, jednak wszystkie ww. schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa. [...] w zaskarżonym orzeczeniu nie znalazła podstaw do zmiany ww. orzeczenia [...] z [...] stycznia 2021r. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynika, że [...] zapoznała się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską zgromadzoną w sprawie oraz z ambulatoryjną dokumentacją z wizyt u [...] z [...] lipca 2020r., [...] stycznia 2021r., którą dostarczył Skarżący oraz stwierdziła, że przeprowadzona [...] sierpnia 2020r. konsultacja psychiatryczna na potrzeby [...] jednoznacznie wskazała, że aktualnie należy rozpoznać u Skarżącego "objawowe zaburzenia nerwicowe depresyjne i lekowe mieszane, znacznie nasilone, ale rokujące poprawę. Powyższe schorzenie prawidłowo zakwalifikowała RKL do § 86 pkt 2 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Staży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018r. poz. 2035, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2018r.), gdzie w rubryce 5 widnieje kategoria B. Psychiatra, oceniająca stan zdrowia Skarżącego, odniosła się również do [...], po zapoznaniu się z opinia psychologiczną z [...] lipca 2020r. i wskazała jednoznacznie, że aktualnie nie są spełnione kryteria ostrego procesu, z uwagi na znaczący upływu czasu od uczestniczenia w misjach, po których Skarżący nadal służył w dwóch rożnych formacjach mundurowych, w dobrej kondycji psychicznej ("Badany dobrze sobie radził w dwóch formacjach mundurowych"), co znaczy, że nie doszło do trwałych zaburzeń osobowości. Schorzenie umieszczone w punkcie 2-7 rozpoznania postawiono na podstawie uzyskanych opinii specjalistów; ambulatoryjnej dokumentacji medycznej, zgromadzonej w procesie orzeczniczym. Tym samym należało uznać, że [...] wydając zaskarżone orzeczenie wypełniła przesłanki wynikające z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż wzięła pod uwagę całość zgromadzonej dokumentacji medycznej, a postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Prawidłowo ustalono stan faktyczny, a wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia są spójne i logiczne i mają odzwierciedlenie w obszernej dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy. W postępowaniu odwoławczym przeanalizowano materiał dowodowy zgromadzony przez komisję rejonową. CKL dokonała prawidłowej kwalifikacji rozpoznanego schorzenia, mając na względzie powołane w orzeczeniu [...] przepisy prawa, w tym właściwe przepisy Rozporządzenia z 2018r. Odniosła się też do zarzutów Skarżącego w zakresie rozpoznanych schorzeń. Sąd w związku z tym uznaje, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Nawet, gdyby przyjąć, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia CKL jest lapidarne, to i tak wadliwość ta nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż rozpoznanie znajdujące w orzeczeniu [...] ma oparcie w obowiązujących przepisach prawa, jak również pozostaje w zgodzie ze zgromadzoną dokumentacją medyczną. 4. Sąd wskazuje też, że głównym zarzutem odwołania, jak i skargi do WSA w Warszawie było nieuznanie schorzeń za pozostające w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, a te nie podlegają ocenie Sądu administracyjnego, z uwagi na brak kognicji, o czym mowa w pkt 2 niniejszego uzasadnienia wyroku. 5. Sąd, mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w puncie pierwszym sentencji, a mając na względzie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło