II SA/Wa 303/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2020 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.) zwanej dalej u.d.i.p., po rozpatrzeniu odwołania M. K., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] odmawiającą udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w zakresie orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanych w okresie od 1 stycznia 2014 roku do daty wpływu wniosku i rozpatrzonych w wydziałach cywilnych Sądu Okręgowego w [...], których stroną był Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia [...] września 2019 r. M. K. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w [...] o udostępnienie informacji publicznej w postaci m.in. orzeczeń sądowych wydanych w okresie od 1 stycznia 2014 r. do dnia złożenia wniosku i rozpatrzonych przez wydziały cywilne w Sądzie Okręgowym w [...] w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...]. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] października 2019 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] wyjaśnił, że w okresie wskazanym we wniosku w sprawach, w których Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...] był stroną wydano ponad 200 orzeczeń, tj. wyroków jak i postanowień. W konsekwencji wobec przyjęcia, że żądane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej Prezes Sądu Okręgowego w [...] wezwał wnioskodawcę w terminie 7 dni do wykazania, dlaczego uzyskanie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji o przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na etapie rozpoznania odwołania wnioskodawca w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. rozszerzył żądanie wnosząc o udostępnienie orzeczeń wraz z uzasadnieniami. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, który uzasadniałby udostępnienie żądanych informacji. Organ I instancji wyjaśnił, że w okresie od 1 stycznia 2014 r. do dnia wpływu wniosku w wydziałach cywilnych Sądu Okręgowego w [...], w sprawach których stroną był Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...] wydano łącznie 393 orzeczenia. Udostępnienie zatem 393 orzeczeń wraz z uzasadnieniami - zgodnie z żądaniem - wiązałoby się z koniecznością dokonania ich anonimizacji oraz usunięcia innych danych chronionych prawem. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca wyjaśnił, że interes publiczny przejawia się w tym, że każdy obywatel ma prawo do wiedzy jaki majątek Skarbu Państwa, a także jego mienie jest rozdysponowane przez władze publiczne. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanych w okresie od 1 stycznia 2014 r. do dnia wpływu wniosku, a rozpatrzonych w wydziałach cywilnych Sądu Okręgowego w [...], w których stroną był Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że żądanie wnioskodawcy jest żądaniem udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, z uwagi na zakres żądanych informacji obejmujących 393 orzeczeń wraz z uzasadnieniami. Organ wyjaśnił, że udostępnienie żądanych informacji wiązałoby się z koniecznością dokonania ich anonimizacji, a także usunięcia innych danych chronionych prawem. W konsekwencji organ I instancji uznał, że udostępnienie informacji zakłóciłoby normalny tok działań Oddziału Bezpieczeństwa, tj. komórki sądowej zajmującej się realizacją wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie w ocenie Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w sprawie nie występuje szczególny interes publiczny uzasadniający przetworzenie informacji i jej udostępnienie zgodnie z żądaniem, bowiem wnioskodawca – zdaniem organu - działa wyłącznie w interesie prywatnym. Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] utrzymując w mocy tę decyzję przytoczył m.in. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wskazał, że ustawodawca nie definiuje pojęcia "informacji przetworzonej", tym niemniej doktryna i orzecznictwo sądowo administracyjne wypracowały wykładnię powyższego pojęcia. Organ wskazał, że przyjmuje się, iż informacją przetworzoną będzie taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych (zob. E. Jarzęcka-Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej, PS 2004, Nr 7-8, s. 151). Zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest okoliczność, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim tego słowa znaczeniu, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością (zob. J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2010, nr 5-6, s. 104). Czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć rożny stopień złożoności. Tym niemniej wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy wielu spraw celem selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem (zob. H. Knysiak -Molczyk, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08.02.2011 r., I OSK 1938/10, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2012, nr 3, s. 162). Prezes Sądu Apelacyjnego wskazał, że w pełni podziela stanowisko wyrażone przez organ I instancji, który uznał, że zakres żądanych przez wnioskodawcę informacji prowadzi do konieczności przetworzenia posiadanych przez organ informacji w celu ich udostępnienia. Podniósł, że opracowanie danych zgodnie z żądaniem wnioskodawcy wiązałoby się z koniecznością dokonania analizy ok. 393 orzeczeń wraz z uzasadnieniami. Powyższy zbiór orzeczeń wraz z uzasadnieniami musiałby zostać poddany procesowi anonimizacji. Organ odwoławczy wskazał, że anonimizacja to nie tylko usunięcie danych w postaci imion i nazwisk, ale również usunięcie wszelkich innych danych, na podstawie których możliwa byłaby identyfikacja osób, bądź też ujawnione mogłyby zostać inne informacje prawnie chronione. Powyższe działania, uwzględniając wielkość zbioru w odniesieniu, do którego należałoby je przeprowadzić organ uznał za działania pracochłonne i ponadstandardowe, wykraczające poza zwykłe czynności podejmowane przy udostępnianiu informacji prostej i absorbujące znacznie czas pracy, a nadto wymagające intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że opracowanie tych danych wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy wiązałoby się z koniecznością poniesienia znacznych ciężarów, zwłaszcza organizacyjnych, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do dezorganizacji pracy właściwej komórki i uniemożliwiałoby terminowe wykonanie pozostałych zadań nałożonych przez ustawodawcę na organ I instancji. W ocenie organu odwoławczego przeprowadzanie powyższych czynności doprowadziłoby do powstania nowej jakościowo i ilościowo informacji - będącej informacją przetworzoną - to jest wytworzoną według zakreślonych przez wnioskodawcę indywidualnych kryteriów, której pozyskanie wymagałoby zaangażowania znacznych sił i środków, kosztem ograniczenia wykonywania podstawowych zadań adresata żądania. Jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych danych w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to jest to informacja przetworzona. Zbiór takich informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu danych i wyboru tylko niektórych z tego zasobu według określonych kryteriów (por. wyroki NSA z 09.08.2011 r., I OSK 977/11, z dnia 06.10.2011 r., 1 OSK 1199/11, z dnia 02.10.2014 r. 1 OSK 140/14, CBOSA). Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. udzielenie informacji przetworzonej jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Ograniczenie przewidziane w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. odnoszące się do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej przeciwdziałać ma składaniu wniosków zmierzających jedynie do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych (np. pisanie pracy naukowej) lub komercyjnych (np. żądanie przez kancelarie prawne znacznej liczby wokand lub odpisów wyroków) (zob. I. Kamińska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, wyd. III, 2016). Organ odwoławczy stwierdził, że udostępnienie informacji publicznej w formie przetworzonej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy nie jest istotne dla interesu publicznego. W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi bowiem m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności (zob. I. Kamińska, op. cit.). Organ wskazał, że w pełni podziela stanowisko wyrażone przez organ I instancji, iż w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest jakichkolwiek przesłanek, z których wynikałoby, że uzyskanie danych przez wnioskodawcę stwarza realną możliwość wykorzystania ich dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Nie bez znaczenia dla oceny istnienia szczególnego interesu publicznego - w ocenie organu II instancji - jest okoliczność, że wnioskodawca jest osobą pozbawioną wolności. Istnieją zatem uzasadnione podstawy aby sądzić, że uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji ma służyć wyłącznie w celu wykorzystania ich do sformułowania określonych roszczeń procesowych. Powyższe nie jest jednak wystarczające do przyjęcia, że zachodzą przesłanki uzasadniające udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego w [...] nr [...] stała się przedmiotem skargi M. K., reprezentowanego przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów pomocy prawnej zarzucił: - naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że informacja publiczna, o której udzielenie ubiega się skarżący ma charakter informacji publicznej przetworzonej w sytuacji, gdy sama konieczność anonimizacji nie nadaje danej informacji statusu informacji przetworzonej, zaś sam wniosek dotyczył udzielenia informacji prostych, co prawda wielu, ale w stopniu nie przekraczającym możliwości organizacyjnych organu pierwszej instancji; - naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że uzyskanie wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w sytuacji, gdy informacja znajdująca się we wnioskowanych dokumentach, a więc orzeczeniach i ich uzasadnieniach, dotyczy sposobu funkcjonowania i doniosłych problemów występujących w jednostce penitencjarnej, a informacja na ten temat powinna być dostępna ogółowi społeczeństwa, a więc również skarżącemu, gdyż ich zdefiniowanie i nagłośnienie może pełnić doniosłą społecznie funkcję w postaci przyczynienia się do ich wyeliminowania w przyszłości; - naruszenie art. 61 ust. 3 Konstytucji RP w zw. art. 3 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 5 ust. 3 u.d.i.p. poprzez dokonanie błędnej wykładni rozszerzającej przypadków, gdy prawo do uzyskania informacji publicznej może być ograniczone, wbrew generalnej zasadzie dostępu do takowej wyrażonej w art. 61 ust. 1 konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 oraz art. 2 u.d.i.p. W uzasadnieniu rozszerzono argumentację w zakresie zarzutów postawionych w skardze. Pełnomocnik wskazał m.in., że zgodzić się należy z organem, zarówno pierwszej jak i drugiej instancji, że zrealizowanie wniosku skarżącego, w postaci udostępnienia mu około 400 orzeczeń wraz z uzasadnieniami, w których stroną był Skarb Państwa - Areszt Śledczy [...] musi wiązać się z pewnym, nie małym, nakładem pracy pracowników danego organu i może stanowić dominujące przez kilka dni zadanie jednostki organizacyjnej dokonującej tej czynności. Pełnomocnik stwierdził jednakże, że możliwość żądania dostępu do informacji publicznej nie została zagwarantowana dla wygody organów administracji, a jej udzielanie stanowi tak samo kluczową funkcję, jak te dla których dane jednostki organizacyjne zostały powołane. Podał nadto, że w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji wskazano, że nakład pracy związany z udzieleniem wnioskowanej informacji polegałby przede wszystkim na konieczności anonimizacji udostępnianych dokumentów, gdy sama konieczność anonimizacji nie decyduje o tym, że dana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, a nie "prostą". Pełnomocnik wskazał, że uznanie żądanych informacji za informacje publiczne przetworzone, z uwagi na duży nakład pracy konieczny do ich udostępnienia, w tym dokonanie wymaganej przez prawo anonimizacji, jest stanowiskiem błędnym i już z tego powodu skarżona decyzja powinna zostać uchylona. Zwrócił uwagę, że wnioskowana informacja publiczna nie jest jakościowo nową informacją, zaś kwestia nakładu pracy wynikającej z konieczności przygotowania wielu informacji prostych (nieprzetworzonych) i możliwości zdominowania, wręcz paraliżu danej instytucji, w sytuacji gdyby miał udzielić wnioskowaną informacją, jest zawsze oceną o charakterze subiektywnym i wynikającym z możliwości organizacyjnych danej jednostki władzy publicznej. Zdaniem skarżącego anonimizacja nawet kilkuset orzeczeń wraz z uzasadnieniami nie przerasta takich możliwości największego Sądu Okręgowego w kraju. W ocenie skarżącego błędne jest również uznanie, że uzyskanie wnioskowanej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem skarżącego szczególny interes publiczny przemawia za udostępnieniem skarżącemu żądanych informacji. W toku postępowań sądowych przeciwko jednostkom penitencjarnym wytykane są uchybienia i zaniedbania w funkcjonowaniu tych jednostek. Twierdzenia o ich występowaniu podlegają weryfikacji i analizie przez sąd orzekający. Informacje o owych problemach (w tym przypadku konkretnej jednostki penitencjarnej) nie powinna być ukrywana, gdyż tylko ich ujawnienie może przyczynić się do ich usunięcia, zwłaszcza jeżeli mają charakter powtarzalny. Prezes Sądu Apelacyjnego w [...], reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu i odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie. W przypadku przywrócenia terminu wniósł o oddalenie skargi jako oczywiście bezzasadnej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 303/21 przywrócił termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa materialnego ani prawa procesowego. Zarzuty skargi Sąd uznał za niezasadne. Trafnie Prezes Sądu Okręgowego w [...], a za nim Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] stwierdzili, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, a w związku z tym w sprawie tej zachodziła konieczność wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (v. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, LEX nr 1368968; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14), której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (v. wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). W ocenie Sądu trafnie zarówno Prezes Sądu Okręgowego w [...], jak i Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] stwierdzili, że w sprawie tej zachodziła konieczność przetworzenia informacji publicznej i w związku z tym wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. W sytuacji, gdy udostępnienie informacji prostych wymaga, tak jak w niniejszej sprawie, analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów i ich przekształcenia (m.in. poprzez zanonimizowanie), to działanie takie, z uwagi na czasochłonność i w związku z tym zakłócenie normalnego toku pracy Sądu, jak wykazano to niniejszej sprawie, stanowi podstawę przyjęcia, że żądana we wniosku informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. W sprawie tej organ wykazał, że realizacja wniosku dotyczącego udostępnienia około 393 orzeczeń wraz z uzasadnieniami wymagałaby ich przeanalizowania i anonimizacji, w tym nie tylko imion i nazwisk, ale również wszelkich innych informacji prawnie chronionych. Niewątpliwie dokonanie wszystkich czynności wskazanych w decyzji, koniecznych dla udostępnienia żądanej informacji publicznej z okresu kilku lat, wiązałoby się ze znacznym nakładem pracy, co także wskazano w decyzji. Organ wykazał, że realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej, przy tak szerokim zakresie wniosku, pozwala kwalifikować żądaną informację jako przetworzoną, albowiem zaangażowanie do tej czynności wiązałoby się z uszczerbkiem dla prawidłowego funkcjonowania sądu. Za prawidłowe Sąd uznał także ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13). Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Podniesiona w sprawie niniejszej, dotyczącej udostępnienia orzeczeń sądowych wraz z uzasadnieniami, argumentacja skarżącego oparta na prawie do wiedzy o dysponowaniu majątkiem Skarbu Państwa przez Dyrektora Aresztu Śledczego [...] oraz warunkach bytowych osób pozbawionych wolności nie stanowi wykazania możliwości wykorzystania przez skarżącego żądanej informacji dla poprawy funkcjonowania instytucji Państwa. Wnioskodawca nie wskazał konkretnych możliwości wykorzystania przez siebie wnioskowanej w tej sprawie informacji przetworzonej dla dobra ogółu. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i przekonująco wskazuje, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu wnioskodawcy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), orzekł jak w wyroku.