II SA/Wa 304/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczenia się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: - odrzucić skargę - K. J. w piśmie z 21 listopada 2021 r. złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w [...], pismo zatytułowane "skarga o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego przełożonego ds. osobowych Policji", w którym zwrócił się do organu o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] października 2016 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W dniu 25 grudnia 2021 r. K. J. na podstawie art. 37 k.p.a. wniósł ponaglenie do Komendanta Głównego Policji na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w rozpoznaniu jego wniosku z 21 listopada 2021 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia. Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. (nr [...]) na podstawie art. 37 k.p.a., stwierdził, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie. K. J. pismem z 23 stycznia 2022 r. zaskarżył powyższe postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2022 r. (nr [...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że na postanowienie wydane na skutek rozpoznania ponaglenia nie służy zażalenie. Dlatego zdaniem organu skarga K. J. złożona w niniejszej sprawie winna podlegać odrzuceniu, ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien bowiem uprzednio zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kwestionowane w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i nie służy na nie zażalenie. Nie jest to zatem postanowienie o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 866/19). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w formie postanowienia ma charakter incydentalny, jest wyłącznie czynnością nadzorczą, stąd wydanie przez organ postanowienia na podstawie art. 37 k.p.a. nie oznacza możliwości zaskarżenia tego postanowienia do sądu administracyjnego. Skardze podlega zaniechanie przez organ wykonania obowiązku procesowego, nie zaś rozstrzygnięcie załatwiające ponaglenie (por. wyrok NSA z 29 października 2019 r., sygn. akt II OSK 2011/19). W związku z powyższym skarga K. J. z 23 stycznia 2022 r. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.