II SA/Wa 324/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. U. z dnia 11 kwietnia 2008 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: przyznać adwokatowi P. U. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 26,40 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług. W dniu 16 kwietnia 2008 r. adwokat P. U. – pełnomocnik z urzędu Z. C.– wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, datowaną na 11 kwietnia 2008 r., odpowiedź na skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r. (d. sygn. akt II SA/Wa 1150/07). W treści odpowiedzi na skargę pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zamieszczając jednocześnie oświadczenie, że ww. koszty nie zostały pokryte w całości lub w części. Z kolei w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 544/08, którym uchylono wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny i z tej przyczyny nie rozpoznał złożonego w tym zakresie wniosku adwokata. W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ww. ustawy. Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W., jako pełnomocnik z urzędu Z. C., adwokat P. U. sporządził i wniósł w imieniu skarżącego odpowiedź na skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym działając poprzez dalszego pełnomocnika – adwokata A. I., a tym samym dokonał czynności, której koszty ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Otóż w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "c" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł, a w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 120 zł (§ 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "c" ww. rozporządzenia), bowiem prowadził on już sprawę skarżącej przed Sądem I instancji. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.