II SA/Wa 332/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska - Grońska, Protokolant specjalista Marcin Kwiatkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2019 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Prezes ARiMR, organ) decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej "Kpa."), art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.; dalej "u.d.i.p"), po rozpoznaniu wniosku Wójta Gminy K. (strona, skarżący) z [...] grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie: - płatności zrealizowanych przez [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla nieruchomości stanowiących działkę nr [...] przed podziałem geodezyjnym wpisanej do Księgi Wieczystej pod nr [...], położonej w gminie K., obręb [...], związanych z prowadzeniem działalności rolniczej począwszy od 2004 roku do dnia złożenia wniosku, - wskazania danych personalnych ewentualnych beneficjentów płatności wynikających z prowadzenia działalności rolniczej na przedmiotowej nieruchomości, tj. imienia i nazwiska osób, które takie płatności pobrały, kwot przyznanych płatności w kolejnych latach oraz kopii decyzji dotyczących przyznania przedmiotowych płatności. Jak wskazała strona we wniosku o udostępnienie informacji w powyższym zakresie, wybór sposobu pozyskania określonych informacji, czy danych, należy do wnioskodawcy i jest on wiążący dla podmiotu zobowiązanego do ich udzielenia. Zdaniem strony, imię i nazwisko beneficjenta oraz kwota płatności stanowią informacje publicznie, ponieważ na gruncie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., jak i na gruncie poprzednio obowiązującego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, informacje te służą publicznej kontroli w odniesieniu do indywidualnych beneficjentów wykorzystania funduszy unijnych. Strona dodała, że decyzja administracyjna traci indywidualny charakter poprzez tzw. anonimizację orzeczenia polegającą na usunięciu z niej danych, które w ocenie organu nie podlegają udostępnieniu. Jej zdaniem, działki od [...] grudnia 2004 r. stanowią własność wnioskodawcy i mogą być przedmiotem bezprawnego użytkowania przez właściciela działek sąsiadujących – S. R. W związku z tym nie istnieje już obawa, że udzielenie żądnych informacji doprowadzi do ustalenia tożsamości osoby, która pobierała dotację, a zatem by mogło w jakikolwiek sposób ingerować w jej prawo do prywatności. Pismem z [...] stycznia 2019 r. strona została poinformowana, że działki o nr [...],[...],[...] położone w Gminie K., obręb [...], związane z prowadzeniem działalności rolniczej, nie figurują w systemach informatycznych ARiMR. Jak wskazał organ w uzasadnieniu podanej na wstępie decyzji, strona wnioskiem z [...] grudnia 2018 r. zwróciła się o udzielenie informacji o dopłatach realizowanych przez ARiMR dla nieruchomości stanowiących działkę nr [...] przed podziałem geodezyjnym wpisanej do Księgi Wieczystej pod nr [...], położonej w gminie K., obręb [...], związanych z prowadzeniem działalności rolniczej począwszy od 2004 roku do dnia złożenia wniosku. Zwróciła się również o wskazanie danych personalnych ewentualnych beneficjentów płatności wynikających z prowadzenia działalności rolniczej na przedmiotowej nieruchomości, tj. imienia i nazwiska osób, które takie płatności pobrały, kwot przyznanych płatności w kolejnych latach oraz kopii decyzji dotyczących przyznania przedmiotowych płatności. Zdaniem Prezesa ARiMR, odnosząc się do możliwości udzielenia wnioskowanych informacji wskazać należy, że w świetle przepisów art. 1 i art. 6 u.d.i.p. żądane informacje stanowią informację publiczną, jednakże stosownie do treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do tych informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osób, których dotyczą. Nadmienił, że informacje, których dotyczy zapytanie we wniosku o udostępnienie informacji publicznej w ramach struktury organizacyjnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie są informacjami związanymi z osobami pełniącymi funkcje publiczne. Prezes ARiMR wyjaśnił, że w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych) dane osobowe oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. Jak podał organ, zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2018 r. w pkt a) żądanie, co prawda nie dotyczy wskazania konkretnych osób, to jednak udostępnienie przez ARiMR informacji w tym zakresie może umożliwić Wójtowi Gminy K. ustalenie tożsamości osób, które mogły pobierać dopłaty do gruntów rolnych wskazanych w piśmie. Organ zauważył, że dopłaty do gruntów rolnych przysługują wyłącznie faktycznym ich posiadaczom i jednocześnie użytkownikom. Dla uzyskania dopłat nie wystarczy samo posiadanie, samoistne lub zależne w rozumieniu k.c., ale również konieczne jest rolnicze wykorzystywanie działek rolnych. Ustalenie przez Wójta Gminy danych użytkownika terenu w powiązaniu z informacją o przyznanych dopłatach do gruntów rolnych stanowiłoby nieuprawnione naruszenie prawa do prywatności osób, których wskazane płatności dotyczą. W ocenie organu, również udostępnienie danych osobowych, a mianowicie imienia i nazwiska osób, które za pośrednictwem ARiMR otrzymały pomoc finansową, a także konkretnych kwot tej pomocy, stanowiłoby naruszenie prawa do prywatności. Nie ulega wątpliwości, że imię i nazwisko i wysokość otrzymanej pomocy finansowej są danymi osobowymi i dotyczą sfery prywatności określonej osoby. Zdaniem organu, w przypadku żądania informacji publicznej dotyczącej wysokości otrzymanych dopłat do konkretnej działki ewidencyjnej w poszczególnych latach przez podane z imienia i nazwiska osoby, dochodzi do kolizji dwóch konstytucyjnych praw jednostki, tj. prawa do prywatności i prawa do informacji publicznej. Jednak w niniejszej sprawie odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej uwzględnia regulację zawartą w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle powyższego organ stwierdził, że o ile zasadą jest udostępnianie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p), o tyle z art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy wynika ograniczenie ze względu na prywatność. Prezes ARiMR uznał, że nazwiska osób i wysokość dopłat, o które wnioskuje Wójt Gminy K. nie są informacją, która służy realizowaniu zadań publicznych. Wskazany przez stronę cel oraz okoliczność, że gmina jest właścicielem działki, nie uzasadnia ingerencji w sferę prywatności osób, na rzecz których mogą być realizowane dopłaty. Prezes ARiMR wyjaśnił, odnosząc się do art. 111 rozporządzenia przywołanego przez stronę, że publikacja wykazu beneficjentów przez państwa członkowskie obejmuje imię i nazwisko, jeśli beneficjentem jest osobą fizyczna; nazwę, w przypadku gdy beneficjentem jest osoba prawna posiadająca niezależną osobowość prawną zgodnie z prawodawstwem danego państwa członkowskiego; gminę, na której terenie beneficjent ma miejsce zamieszkania lub jest zarejestrowany, oraz o ile to możliwe, kod pocztowy lub jego część pozwalającą na identyfikację gminy; kwoty płatności dla każdego środka finansowanego przez fundusze, jakie każdy beneficjent otrzymał w danym roku budżetowym; charakter i opis środków finansowanych przez którykolwiek z funduszy ze wskazaniem, z którego z funduszy przyznano płatności. Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, udostępnia się na jednej stronie internetowej w każdym państwie członkowskim. Informacje te pozostają dostępne przez okres dwóch lat od dnia ich publikacji. Wyszukanie beneficjentów pomocy możliwe jest na stronie internetowej http://beneficjeciwpr.minrol.gov.pl. A zatem, jak podał organ, aby uzyskać żądane informacje należy dysponować imieniem i nazwiskiem danej osoby fizycznej oraz znać gminę, na terenie której osoba ta ma miejsce zamieszkania. Podany powyżej przepis nie daje jednak podstawy do publikacji, a tym samym udostępnienia przez ARiMR kwoty płatności wypłaconej do konkretnie wskazanej działki ewidencyjnej, a jedynie umożliwia publikację kwoty ogółem dla każdego środka finansowanego przez określone fundusze. Dane te dostępne są ponadto przez okres dwóch lat od publikacji. Prezes ARiMR wskazał, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyznawane są do powierzchni działki rolnej, m.in. położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013; będącej w posiadaniu rolnika w dniu [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z powyższego wynika, że pojęcie działki ewidencyjnej nie jest tożsame z pojęciem działki rolnej, nie musi być również tożsama powierzchnia działki ewidencyjnej z powierzchnią działki rolnej oraz z powierzchnią deklarowaną przez rolnika we wniosku o dopłaty. Kwota przyznanej pomocy nie musi być przyznana do całej powierzchni działki ewidencyjnej, jej wysokość może być również uzależniona każdorazowo od spełnienia, czy też braku spełnienia wymogów nałożonych na rolnika przepisami prawa, zawierać sankcje za nieprzestrzeganie wymogów, skutkujące zmniejszaniem wysokości płatności. Zdaniem Prezesa ARiMR, z powyższych powodów nie znajduje również uzasadnienia udostępnienie Wójtowi Gminy K. kopii żądanych decyzji. Wskazana przez stronę anonimizacja decyzji administracyjnej polega na przetworzenie treści w taki sposób, aby skutecznie uniemożliwić dokonanie rozpoznania konkretnych faktów, podmiotów, okoliczności w wyniku usunięcia określonych danych i informacji ich dotyczących. W rozpatrywanej sprawie anonimizacja decyzji musiałaby zostać przeprowadzona tak daleko oraz co do niemalże wszystkich obligatoryjnych elementów decyzji, że niemożliwe byłoby ustalenie okoliczności będących przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy. Reasumując Prezes ARiMR zwrócił uwagę, że za dane osobowe uważa się takie dane, jak imię, nazwisko, wiek, wykonywany zawód, wysokość wynagrodzenia, ale także udzielenie oraz wysokość udzielonego dofinansowania w ramach pomocy unijnej i krajowej. Dane te podlegają ochronie ze względu na fakt, że tworzą sferę życia prywatnego. Innymi słowy, informacje o realizowanych przez ARiMR dopłatach dla nieruchomości stanowiących działkę nr [...] przed podziałem geodezyjnym wpisanej do Księgi Wieczystej pod nr [...],[...], nr [...] Księgi Wieczystej [...], położonych w gminie K., obręb [...], związanych z prowadzeniem działalności rolniczej począwszy od 2004 roku do dnia złożenia wniosku, dane beneficjentów płatności i ich ewentualna wysokość, biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, mieszczą się w zakresie pojęcia prywatności, a zatem nie mogą być udostępnione nawet w ramach realizacji przez stronę publicznego prawa podmiotowego do uzyskania informacji publicznej. W skardze na decyzję Prezesa ARiMR skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania, a mianowicie, art. 6, art. 7, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa., polegające na nierozważeniu wszystkich okoliczności sprawy oraz niewyjaśnieniu z jakich przyczyn organ doszedł do przekonania, że udostępnienie wnioskodawcy żądanych przez niego informacji naruszać będzie prawo do prywatności osób, których dotyczą, w wyniku czego dokonana przez organ ocena, co do wystąpienia w sprawie przesłanki z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jako ograniczającej dostęp do informacji publicznej, powinna zostać uznana za dowolną. Ponadto skarżący sformułował zarzut naruszenia przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, albowiem w okolicznościach niniejszej sprawy należy uznać, jak stwierdził, że udostępnienie żądanych przez niego informacji publicznych nie narusza prawa do prywatności osób, których dotyczą. Wobec tak postawionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący zwrócił uwagę na lakoniczność uzasadnienia wydanej decyzji, która uniemożliwia odpowiednie ustosunkowanie się do przyczyn odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz świadczy o niedostatecznym wyjaśnieniu przez organ stanu faktycznego sprawy oraz prowadzeniu postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Skarżący uznał w konsekwencji, że uzasadnienie nie wyjaśnia przyczyn, z powodu których Prezes ARiMR stanął na stanowisku, że udostępnienie żądanych danych narusza prawo do prywatności osób, których one dotyczą. Skarżący nie zgodził się z poczynionym przez organ ustaleniem, jakoby udostępnienie informacji żądanych w pkt a) wniosku, tj. udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy na działki stanowiące własność gminy K. były pobierane jakiekolwiek płatności z ARiMR, mogło umożliwić skarżącemu ustalenie tożsamości osób, które takie płatności pobierają. W opinii skarżącego, twierdzenie to jest całkowicie nielogiczne i niepoparte żadnymi argumentami, co utrudnia weryfikację przesłanek stojących u podstaw wydanej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zarzuty naruszenia tak przepisów prawa procesowego, tj. art. 6 Kpa., art. 7 Kpa., art. 80 Kpa., jak i przepisu prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie są zasadne. Organ nie naruszył również art. 107 § 3 Kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom tego przepisu i nie pozostawia wątpliwości co do przyczyn odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. Sąd nie podziela twierdzenia skargi, że uzasadnienie decyzji jest lakoniczne. Prezes Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa wyczerpująco przedstawił w niniejszej sprawie okoliczności, które w jego ocenie przemawiały za przyjęciem, że to prawo do prywatności stanowi przeszkodę w udostępnieniu wnioskodawcy żądanej informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, uznając, że żądane informacje stanowią informację publiczną odmówił ich udostępnienia w zakresie pytań wskazanych we wniosku powołując się na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Prezes ARiMR jednoznacznie stwierdził w decyzji, że informacje, których dotyczy wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie są informacjami związanymi z osobami pełniącymi funkcje publiczne. Za prawidłowe Sąd uznał stwierdzenie Prezesa ARiMR, że prawo do informacji publicznej podlega w niniejszej sprawie ograniczeniu ze względu na prywatność osoby lub osób, które mogły ewentualnie pobierać dopłaty do gruntu (działki ewidencyjnej) wskazanego we wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. Prawo do prywatności, statuowane w art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zagwarantowane jest m.in. w aspekcie ochrony danych osobowych, przewidzianej w art. 51 Konstytucji RP. Przepis art. 47 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Przez życie prywatne należy przy tym rozumieć takie wydarzenia, które nie są bezpośrednio związane z wykonywaniem przez daną osobę zadań i kompetencji organów władzy publicznej, czy też innej działalności o publicznym znaczeniu (zob. P. Winczorek "Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej", Warszawa 2008, str. 114; wyrok SN – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 3 października 2002 r. sygn. akt III RN 89/2002, OSNP 2003/18 poz. 426). Prywatność jest pojęciem szerokim, niepoddającym się wyczerpującej definicji (zob. M. Nowicki "Wokół Konwencji Europejskiej", Warszawa 2009, str. 354; Zob. orzeczenie ETPC Costello-Roberts v. Wielka Brytania z 25 marca 1993 r., A. 247-C). Z tego względu, zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie podaje się jedynie przykładowo, jak należy je rozumieć. Niewątpliwie prawo do prywatności ma charakter wolnościowy, gdyż zapewnia jednostce swobodę dysponowania informacjami na własny temat. Często ujmuje się je też jako prawo do bycia pozostawionym w spokoju. Nikt nie chce bowiem, aby bez istotnego uzasadnienia ingerowano w jego życie. Ochronie podlega przy tym nie tylko prawo do poszanowania życia rodzinnego, osobistego, czci i dobrego imienia, ale i nienaruszalność mieszkania, informacje o stanie zdrowia, sytuacji finansowej, czy tajemnica korespondencji (v. wyrok TK z 19 maja 1998 r. sygn. akt U 5/97, Lex nr 33147; wyrok TK z 24 czerwca 1997 r. sygn. K 21/96, Lex nr 29146; uchwała Składu Siedmiu Sędziów SN – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 lipca 1993 r. sygn. akt I PZP 28/93, Lex nr 3943). Udostępnienie informacji żądanej we wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. prowadziłoby bezpośrednio lub pośrednio do ujawnienia informacji o osobie i o jej sytuacji finansowej, a tym samym naruszałoby jej prywatność. Powyższe odnosi się również do żądanych kopii decyzji, które miałyby dotyczyć ściśle wskazanej we wniosku działki ewidencyjnej i osoby użytkownika, który ewentualnie w latach od 2004 r. do dnia złożenia wniosku z [...] grudnia 2018 r. pobierał określone płatności użytkując deklarowaną przez siebie powierzchnię działki rolnej (a nie działki ewidencyjnej). W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że dopłaty do gruntów rolnych przysługują wyłącznie faktycznym ich posiadaczom i jednoczesnym użytkownikom. Prezes ARiMR wyraźnie wskazał w decyzji, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyznawane są do powierzchni działki rolnej, m.in. położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013; będącej w posiadaniu rolnika w dniu [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z powyższego wynika, że płatności nie są przyznawane do konkretnej działki ewidencyjnej, a o takiej jest mowa we wniosku z [...] grudnia 2018 r., lecz do powierzchni działki rolnej deklarowanej przez rolnika we wniosku o dopłaty. Powierzchnia takiej działki nie musi być tożsama, jak wskazał organ, z powierzchnią działki ewidencyjnej. Nadto, kwota przyznanej pomocy nie musi być przyznana do całej powierzchni działki ewidencyjnej, jej wysokość może być również uzależniona każdorazowo od spełnienia, czy też braku spełnienia wymogów nałożonych na rolnika przepisami prawa, zawierać sankcje za nieprzestrzeganie wymogów, skutkujące zmniejszaniem wysokości płatności. Skoro publikacja wykazu beneficjentów przez państwa członkowskie (art. 111 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (DZ.U.UE.L.2013.347.549)) obejmuje imię i nazwisko, jeśli beneficjentem jest osoba fizyczna; nazwę, w przypadku gdy beneficjentem jest osoba prawna posiadająca niezależną osobowość prawną zgodnie z prawodawstwem danego państwa członkowskiego; gminę, na której terenie beneficjent ma miejsce zamieszkania lub jest zarejestrowany, oraz o ile to możliwe, kod pocztowy lub jego część pozwalającą na identyfikację gminy; kwoty płatności dla każdego środka finansowanego przez fundusze, jakie każdy beneficjent otrzymał w danym roku budżetowym; charakter i opis środków finansowanych przez którykolwiek z funduszy ze wskazaniem, z którego z funduszy przyznano płatności, to bezspornie uzyskanie wszystkich informacji żądanych we wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r., w tym imienia i nazwiska beneficjenta, w odniesieniu do konkretnej działki ewidencyjnej, stanowi ingerencję w prywatność beneficjenta. Trafnie Prezes ARiMR wskazał w decyzji, że powołany wyżej art. 111 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. nie daje podstaw do publikacji kwoty płatności wypłaconej do konkretnej działki ewidencyjnej, a stanowi o publikacji kwoty ogółem dla każdego środka finansowanego przez określone fundusze. Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, udostępnia się na jednej stronie internetowej w każdym państwie członkowskim. Dane te są dostępne nadto przez okres dwóch lat od publikacji. Tym bardziej nie ma podstaw – z uwagi na prawo do prywatności – do udostępnienia (po koniecznym jak się wydaje przetworzeniu wszystkich posiadanych dokumentów) zarówno informacji o samym pobieraniu bądź nie płatności od 2004 r. dla danej działki ewidencyjnej, jak i o kwocie ewentualnie pobranych płatności w odniesieniu do tej konkretnej działki ewidencyjnej i imieniu i nazwisku beneficjenta, który takie płatności miałby pobierać. W ocenie Sądu, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadził w wystarczającym stopniu test proporcjonalności, w ramach którego wyważył tak wartości leżące u podstaw dostępu do żądanej informacji publicznej, jak i wartości wyznaczające prawo do prywatności. Pamiętać trzeba, że generalnie dostęp do informacji publicznej w zakresie finansowania wspólnej polityki rolnej służyć ma kontroli publicznej nad sposobem wykorzystywania środków pieniężnych z funduszy. Cel ten zasadniczo realizowany jest w sposób określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (...) (DZ.U.UE.L.2013.347.549)). Dokonywanie ustaleń, czy dla danej działki ewidencyjnej pobierane były płatności bezpośrednie, ustalanie imienia i nazwiska ewentualnego beneficjenta, który uzyskał płatności do konkretnej działki ewidencyjnej, a także kwot płatności uzyskanych w odniesieniu do konkretnej działki, wkracza w prywatność beneficjenta. Pamiętać należy przy tym, że zasadniczo dostęp do informacji publicznej poprzez wynikającą z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. publikację określonych w tym rozporządzeniu informacji jest uzupełnieniem istniejących ram zarządzania i kontroli, niezbędnym do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony interesów finansowych Unii (motyw 75 powołanego rozporządzenia). Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi w art. 61 ust. 1, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Nadto, na gruncie tej sprawy zauważyć należy, że działka ewidencyjna, o której mowa we wniosku Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2018 r. stanowi własność Gminy K. (powyższe wynika z samej skargi). Zatem, Wójt działający w imieniu Gminy wystąpił do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie u.d.i.p. o udzielenie informacji dotyczących użytkownika terenu własnej działki ewidencyjnej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie służy realizacji uprawnień właścicielskich, jak również nie służy pozyskiwaniu informacji w indywidualnych sprawach. Podobny pogląd wyrażony został już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 432/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1795/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmując nawet, że istotą wniosku o udostępnienie informacji publicznej Gminy K., reprezentowanej przez Wójta, była w niniejszej sprawie szeroko rozumiana potrzeba społecznej kontroli nad wydatkami publicznymi, to – w stanie faktycznym tej sprawy – nie uzasadnia ona pozbawienia ochrony prywatności osoby, czy osób, których dotyczy wniosek, a które nie pełnią funkcji publicznych (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), co wskazał organ. Decyzja wydana została przez właściwy organ (v. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 823/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec bezzasadności zarzutów, a także braku innych uchybień, które miałyby wpływ na wynik sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Reasumując w ocenie Sądu w decyzji trafnie organ odmówił udostępnienia żądanych informacji powołując się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i stwierdzając, że udostępnienie informacji dotyczących użytkownika działki ewidencyjnej wskazanej we wniosku stanowiłoby nieuprawnione naruszenie prawa do prywatności osób, których wskazane płatności dotyczą. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.