II SA/Wa 346/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Danuta Kania, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika oddala skargę Pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy wystąpiła z wnioskiem o dofinasowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Pismem z dnia 27 września 2016 r. Prezydent [...], działając w trybie art. 64 § 2 Kpa, wezwał [...] Wojewódzką Komendę Ochotniczych Hufców Pracy o uzupełnienie wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. i przedłożenie dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Pismo pozostało bez odpowiedzi. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] odmówił przyznania [...] Wojewódzkiej Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy dofinansowania kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy w zawodzie krawca młodocianego pracownika, tj. S. P.. Od ww. decyzji odwołała się [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy wskazując, że nie podlega przepisom dotyczącym pomocy de minimis. Działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856) po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy, od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] odmawiającej przyznania [...] Wojewódzkiej Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy dofinansowania kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy w zawodzie krawca młodocianego pracownika, tj. S. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2016r. utrzymało w mocy skarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji przywołano przepis art. 70b ust. 1 ustawy z 7 września 1991r. o systemie oswiaty zgodnie z którym pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Ponadto stosownie do art. 70b ust. 11 ustawy dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Zatem w ocenie organu II instancji zgodnie z treścią art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty, dofinansowanie kosztów kształcenia przysługujące pracodawcom z tytułu zawarcia z młodocianymi pracownikami umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, stanowi pomoc de minimis. Treść tego przepisu jest jasna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację. W związku z tym każdy podmiot, bez względu na to czy jest przedsiębiorcą, musi spełnić warunki związane z przyznaniem pomocy de minimis. Organ zwrócił też uwagę na to, że z art. 70 b ust. 1 ww. ustawy wyraźnie wynika, że dofinansowanie kosztów kształcenia jest przyznawane pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego. W niniejszej sprawie strona skarżąca ubiega się o pomoc przewidzianą w art. 70b ust. 1 ustawy z tego tytułu, i zawarła z młodocianym pracownikiem umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, a więc jest pracodawcą w rozumieniu tego przepisu. W związku z powyższym, choć [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy jest w całości finansowana ze środków pochodzących z budżetu państwa, to przyznanie tej jednostce dofinansowania z art. 70b ustawy o systemie oświaty, powinno się rozpatrywać w aspekcie kontrolowanej pomocy publicznej, której przyznanie może zachwiać równowagę konkurencyjności podmiotów na rynku. Zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określone są w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej ( Dz.U. z 2016 poz. 1808 t.j.). W związku z powyższym organ wskazał, iż przepis art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do przyznania świadczenia, bowiem wnioskowanego dofinansowania dotyczy cały art. 70b. Zatem oprócz przepisu art. 70 b ust. 7 wymieniającego stosowne dokumenty, które muszą być załączone do wniosku - w sprawie ma zastosowanie również art. 70b ust. 11 dotyczący pomocy de minimis. Natomiast zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształcenia stanowi pomoc de minimis, której przyznanie uzależnione jest nie tylko od złożenia dokumentów, o których mowa w art. 70b ust. 7 tej ustawy, ale także dokumentów wymaganych przepisami art. 37 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz przepisami wydanego na jej podstawie rozporządzenia z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311 ze zm.). Z treści art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej wynika, iż podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie. W nawiązaniu do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że nie ma znaczenia okoliczność, czy [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Ustawodawca w żadnej z jednostek redakcyjnych art. 70b ww. ustawy o systemie oświaty nie wskazał, aby konieczną przesłanką uzyskania przedmiotowego dofinansowania była okoliczność bycia przedsiębiorcą w chwili składania wniosku. Oznacza to, że ustawodawca nie wymaga, by wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, którego zatrudniał w procesie jego kształcenia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, miał być w momencie składania wniosku podmiotem zatrudniającym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem dofinansowanie to może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis. Koniecznym warunkiem do jej uzyskania jest złożenie przez podmiot ubiegający się o taką pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, a nie złożenie wszystkich wymaganych dokumentów powoduje odmowę przyznania dofinansowania. Jak podkreślił organ odwoławczy, powyższe stanowisko jest zbieżne z wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1733/15, I OSK 1818/15, I OSK 2014/15 oraz w wyrokach o sygn. od I OSK 2015/15 do I OSK 2018/2015, a także w wyroku z dnia 20 maja 2016 r., I OSK 3146/15, jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 sierpnia 2015 r., II SA/Ke 587/15, z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt II SA/Ke 144/15, z dnia 26 marca 2015, sygn. akt II SA/Ke 159/15, II SA/Ke 163/15, II OSK 165/15 i II SA/Ke 142/15 oraz z dnia 20 marca 2015r., sygn. akt II SA/Ke 160/15, a także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 90/15, jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/G1 1087/13. Natomiast powołany w uzasadnieniu odwołania wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 285/16, przedstawiający odmienną interpretację powyższego przepisu, jest wyrokiem jednostkowym i nieprawomocnym. Skargę do tut. Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta miasta [...] z dnia [...] listopada 2016 roku [...] w sprawie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy młodocianego pracownika- S. D. P. do wykonywania zawodu wywiodła [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy w [...]. W skardze zarzucono organowi : I. Naruszenie prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię: tj. 1. przepisu art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r., poz. 1943 z późniejszymi zmianami) polegające na jego niezastosowaniu 2. przepisu art. 70b ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r., poz. 1943 z późniejszymi zmianami polegające na jego zastosowaniu podczas gdy nie ma on zastosowania do OHP 3. przepisu art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, 4. art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis z którego wynika, iż do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania poprzez uznanie iż, ma on zastosowanie [...] Komendy Wojewodzie ej Ochotniczych Hufców Pracy w [...] II. Naruszeniu przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym), a mianowicie: art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie mimo kompletnego materiału dowodowego w sprawie i oparcia decyzji na błędnych ustaleniach dotyczących statusu skarżącego, co skutkowało podjęciem przez organ decyzji noszącej cechy dowolności Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: 1) Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej Prezydenta miasta [...] i przyznanie dofinansowania zgodnie z wnioskiem skarżącej, względnie o przekazanie sprawy wymienionemu organu do ponownego jej rozpoznania 2) Zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Według skarżącego kwestionowana decyzja jest niesłuszna, sprzeczna z obowiązującym stanem prawnym i oparta na wybiórczej analizie przepisów ustawy i przepisów wykonawczych w zakresie kompetencji OHP. W uzasadnieniu min. wskazano, iż przepis art. 70b ustawy o systemie oświaty, stanowiący o tym, że dofinansowanie o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (...) nie wyklucza [...]WK OHP, jako nie podlegającej ustawie o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, z kręgu pracodawców, którym przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Konkluzje zawarte w skarżonej decyzji w ocenie strony, traktować należy jako całkowicie nieuprawnione. O ile można się zgodzić z definicją przedsiębiorstwa jako jednostki wykonującej działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania to nie sposób zgodzić się z implikacjami tej definicji wyciąganymi przez SKO. Szkolenie młodocianych jest jednym z zadań ustawowych OHP i nie może być utożsamiane z działalnością konkurencyjną dla podmiotów gospodarczych takich jak przedsiębiorcy. OHP w żadnym przypadku nie osiąga z tego tytułu korzyści, zaś uznanie wykonywania zadań ustawowych za działalność gospodarczą podlegającą przepisom regulującym pomoc de minimis, biorąc pod uwagę skalę tej działalności oraz ograniczenia kwotowe w udzielaniu pomocy de minimis, prowadziłoby wprost do zaprzestania wykonywania tych zadań (brak środków w budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy OHP ) w bardzo krótkim czasie i właśnie to spowodowałoby zachwianie równowagi konkurencyjności podmiotów na rynku, na którą powołuje się SKO. Co istotne również dla oceny zasadności stanowiska organu I i II instancji skarżący wskazał, że w celu wyjaśnienia wątpliwości w rozumieniu zakresu stosowania przepisów dotyczących pomocy de minimis do refundowania kosztów kształcenia młodocianych odbyło się spotkanie Komendanta Głównego OHP i Prezesa UOKiK, na którym potwierdzono słuszność stanowiska OHP co do tego, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. Stanowisko UOKiK znalazło swój wyraz również w piśmie z dnia 28 września 2015 r., znak [...]. O ile zgodzić się należy ze stanowiskiem SKO, iż na wynik sprawy nie mają wpływu stanowiska organów stanowiące zalecenia co do sposobu postępowania w sprawach o przyznanie dofinansowania kosztów przyuczenia pracownika do wykonywania określonej pracy , to jednak obowiązkiem organu rozpatrującego daną sprawę jest odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do argumentacji zawartej w takim stanowisku szczególnie gdy na jej zasadność powołuje się strona postępowania. Takiego odniesienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brakuje.  Podkreślono też, iż w obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowania o dofinansowanie kosztów kształcenia-przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w [...] wykazuje się dofinansowanie kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do zawodu jako przychód. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Na podstawie art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r.,poz. 1943 z późniejszymi zmianami) pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. De facto decyzja przyznająca dofinansowanie wydawana jest o ile wniosek spełnia wymagania określone w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Żaden przepis nie przewiduje w tym zakresie wyłączeń podmiotowych, a takie wyłączenie zdaje się wywodzić organ w uzasadnieniu decyzji. Nadto wskazano, iż budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia - przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. Zgodnie bowiem z § 6 ust 4 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011 roku w sprawie szczegółowych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy ( Dz.U.z 28 lipca 2011 r.) § 6. centra kształcenia i wychowania, będące ponadwojewódzkimi jednostkami OHP, realizują zadania w zakresie: 1) prowadzenia rekrutacji do centrów kształcenia i wychowania młodzieży z terenu całego kraju we współdziałaniu z wojewódzkimi komendami OHP i jednostkami samorządu terytorialnego; 2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych; 3) prowadzenia rejonowych ośrodków szkolenia zawodowego młodzieży; 4) prowadzenia warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP; 5) pracy wychowawczo-terapeutycznej z młodzieżą zagrożoną demoralizacją i wchodzącą w konflikt z prawem; 6) przygotowania młodzieży do aktywnego zachowania na rynku pracy; 7) prowadzenia świetlic środowiskowych dla młodzieży ze środowiska lokalnego; 8) organizacji kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry OHP; 9) współpracy z pracodawcami i organizacjami reprezentującymi pracodawców. Wskazane w pkt 4 prowadzenie warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP obejmuje swym zakresem kształcenie z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy przez młodocianego pracownika. Zgodnie z art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Zatem skoro Ochotnicze Hufce Pracy wypełniając zadania ustawowe nie prowadzą działalności gospodarczej, to nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielanie pomocy publicznej. Skarżący podniósł też, iż ustawodawca, który w dość niefortunny sposób sformułował przepis art. 70 b ust. 11 ustawy o systemie oświaty " 11. Dofinansowanie, o którym ( mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013. s. 9)" zauważył problemy interpretacyjne jakie z tym przepisem mają zarówno organy administracji samorządowej, jak też różne składy orzecznicze sądów administracyjnych, dokonujące często wykładni niezgodnie z zamiarem ustawodawcy i ratio legis tego przepisu oraz na niejednolite w tym zakresie orzecznictwo i w uchwalonej i podpisanej ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe nadał odpowiednikowi art. 70 b ust. 11 ustawy o systemie oświaty czyli art. 121 ust. 11  następujące brzmienie "11. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, udzielane podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1808 i 1948), stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12,2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Takie brzmienie tego przepisu wyklucza jednoznacznie i definitywnie wykładnię pozwalająca na stosowanie tego przepisu wobec jednostek takich jak Ochotnicze Hufce Pracy W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należało, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny. Istota sprawy sprowadzała się więc do wykładni przepisów prawa regulujących problematykę pomocy de minimis. Wskazany we wniosku o przyznanie dofinansowania art. 70b ust. 1 nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia, bowiem tego dofinansowania dotyczy cały art. 70b. Jego ustęp 1 wskazuje jedynie, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania oraz młodociany pracownik gdy ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od zdania przez młodocianego pracownika egzaminu a do wniosku należy dołączyć kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (a więc potwierdzających posiadanie kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego), kopii umowy o pracę z młodocianym pracownikiem oraz kopii dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu. Te dokumenty zostały przez skarżącą złożone. Stosownie zaś do ust. 8 tego samego artykułu, dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. Poczynając od 1 września 2012 r. do art. 70b ustawy o systemie oświaty wprowadzono ustęp 11, w myśl którego dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. W okresie od 1 września 2012r. do 8 lipca 2014r. ust. 11 odwoływał się do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5). Przepis art. 70b nie zawiera normy prawnej, z której wynikałoby, że jeśli chodzi o Ochotnicze Hufce Pracy, to mogą one domagać się przyznania dofinansowania na podstawie art. 70b ustawy o oświacie, ale nie w ramach pomocy de minimis, a więc że art. 70b ust. 11 nie ma zastosowania do skarżącej. Treść tego przepisu jest wyraźna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację, jak próbuje to wykazać skarżący. Zaprezentowany w skardze sposób odczytania zawartego w art. 70b ust. 11 uregulowania, stanowi w ocenie Sądu wykładnię contra legem i jako taki nie może być zaakceptowany. Szczegółowe zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej . Zgodnie z jej art. 37 podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2. informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (ust. 7). Skarżąca uzasadniając swoje stanowisko, że przysługuje jej jako pracodawcy dofinansowanie na podstawie art. 70b, ale nie w ramach pomocy de minimis powołuje się na dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz na stanowisko Komendanta Głównego OHP i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższe decyzje oraz interpretacje, nie stanowią jednak źródła prawa, w oparciu o które organy i sądy mogą rozstrzygać sprawy. Ponadto nie są one wiążące. Stanowisko UOKiK oraz Komendanta Głównego OHP należy traktować jako wypowiedzi osób trzecich (dokument prywatny). Moc dowodowa takiego dokumentu nakazuje jedynie organowi właściwemu w sprawie przyjąć, że podmiot, który wypowiedział ten pogląd, tak twierdzi. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 87 Konstytucji RP. są jedynie : Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, a na obszarze oddziaływania organów, które je ustanowiły akty prawa miejscowego. Reasumując, skoro zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształceniu stanowi pomoc de minimis, której przyznanie uzależnione jest nie tylko od złożenia dokumentów, o których mowa w art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty, ale także dokumentów wymaganych przepisami art. 37 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz przepisami wydanego na jej podstawie rozporządzenia z 29 marca 2010r., prawidłowo organ I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie konkretnych dokumentów. Skoro zaś skarżącą żądanych dokumentów nie złożyła, organ I instancji oraz organ odwoławczy, zasadnie na podstawie art. 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej organy odmówiły przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należało, że bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostaje okoliczność, czy OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Istotą sprawy jest bowiem prawidłowa ocena organów, że dofinansowanie, o które wnosił skarżący może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym było złożenie przez podmiot ubiegający się o tę pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. Ponadto odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania należało stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała na czym polegało naruszenie przepisów procesowych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270 ze zmianami).