II SA/Wa 356/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pisma postanawia - odrzucić skargę. Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] - odpowiadając na korespondencję elektroniczną z dnia [...] stycznia 2018 r. przesłaną bezpośrednio do Komendy Głównej Policji oraz na pisma z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazane za pośrednictwem Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] i pismo z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazane za pośrednictwem Biura Ministra MSWiA - poinformował R. W., że: "w Wydziale Skarg i Wniosków Biura Kontroli KGP wyjaśniono podnoszone w nich zarzuty na zasadach określonych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017, poz. 1257) oraz rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 roku w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z 2002 r. Nr 5, poz. 46). W trybie nadzoru zapoznano się z materiałami zgromadzonymi w uprzednio prowadzonych postępowaniach skargowych przez Wydział Kontroli KWP w [...], w wyniku czego stwierdzono, iż zostały one przeprowadzone prawidłowo, zgodnie z uregulowaniami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Na podstawie analizy dokumentów stwierdzono, że podnoszone w aktualnym piśmie kwestie zostały obiektywnie wyjaśnione i nie ma podstaw do zakwestionowania stanowisk wyrażonych w treści odpowiedzi udzielonych Pani przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Kontroli KWP w [...] - pismo [...] z dnia [...] grudnia 2017 roku oraz Naczelnika Wydziału Kontroli KWP w [...] - pismo [...] z dnia [...] grudnia 2017 roku. Stanowiska w powyższych sprawach pozostają aktualne. Odnosząc się do kwestii dotyczącej związku lokatorów mieszkania [...] ze sprawą zabójstwa I. C. oraz rzekomego ukrywania czy fałszowania dokumentów ustalono, iż prowadzone było postępowanie w sprawie [...] w oparciu o tryb przewidziany w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego, a następnie zostało ono prawomocnie zakończone w dniu [...] października 2012 roku. Badanie, zatem ww. kwestii w postępowaniu skargowym nie znajduje uzasadnienia. Ponadto w sprawie przekroczenia uprawnień przez [...] W. W., prokurator Prokuratury Rejonowej [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 roku o odmowie wszczęcia śledztwa (sygn. akt [...]) nie uznał policjanta za winnego a jedynie stwierdził, że nastąpiło przedawnienie karalności czynu (art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.). Odnosząc się do zarzutu braku reakcji Policji na niedopełnienie obowiązku meldunkowego przez K. K. informuję, że zgodnie z art. 147 ustawy Kodeksu wykroczeń, penaiizującym niedopełnienie obowiązku meldunkowego, został uchylony uregulowaniami ustawy z dnia 24 września 2010 roku o ewidencji ludności. W związku z powyższym prowadzenie czynności wyjaśniających w kierunku czynu z nieistniejącej w przepisach normy prawnej jest niemożliwe. Jednocześnie informuję, że kierowane do Pani pisma nie zamierały informacji, że nie ma obowiązku meldunkowego, a jedynie wyjaśnienia dotyczące braku sankcji za jego niedopełnienie. Odnosząc się do zachowania [...] W. W., który w dniu [...] stycznia 2018 roku podczas rozmowy telefonicznej odmówił Pani podania powodu wezwania informuję, że powyższa kwestia została przekazana do wyjaśnienia, zgodnie z właściwością, Komendantowi Miejskiemu Policji w [...], a o jego wyniku została Pani poinformowana pismem [...] z dnia [...] stycznia 2018 roku. W zakresie podpalenia piwnic w miejscu Pani zamieszkania ustalono, że w Komisariacie Policji [...] w [...] prowadzono postępowanie przygotowawcze [...]. Z zapisów w znajdującym się w archiwum RSD wynika, że przedmiotowe postępowanie zostało zakończone w dniu [...] lipca 2007 roku wydaniem postanowienia o umorzeniu dochodzenia wobec braku cech przestępstwa. Jednocześnie informuję, że akta ww. postępowania zostały zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami przekazane do zniszczenia w związku z upływem okresu archiwizacji. W sprawie nagrania z interwencji Policji, która miała miejsce w nocy z [...] stycznia 2015 roku ustalono, że w tym dniu miało miejsce zgłoszenie zakłócania ciszy nocnej poprzez głośną imprezę w mieszkaniu przy ul. [...], które jednak nie zostało potwierdzone. O ustaleniach poinformowano Panią pismem [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku.  Odnosząc się do kwestii interwencji przeprowadzonej w nocy z [...] października 2014 roku informuję, że postanowieniem sygn. akt [...] z dnia [...] stycznia 2017 roku prokurator Prokuratury Rejonowej [...] odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez interweniujących policjantów. Nadmieniam, iż decyzje merytoryczne Prokuratury oraz Sądu są dla stron postępowania oraz Policji wiążące, a wzruszenie zapadłych prawomocnych postanowień w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego jest nieuprawnione. Odnosząc się do kwestii dotyczącej udostępnienia odpisów skarg złożonych pod Pani adresem przez sąsiadów, a także zawiadomień o sposobie ich załatwienia informuję, że postępowanie skargowe zgodnie z Działem VIII ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, jest postępowaniem uproszczonym. W konsekwencji przepisy zawarte w pozostałych działach kodeksu - w tym przepisy Działu - nie mają zastosowania w postępowaniu skargowym. Akta postępowania skargowego są dokumentami o charakterze wewnętrznym i nie można ich utożsamiać z aktami postępowania administracyjnego, których zasady udostępniania oraz formę takiego udostępnienia odmowy regulują przepisy art. 73 i 74 Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy zwrócić uwagę, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 września 2009 r., (sygn. akt II SAB/Wa 159/10) również wskazał, że tryb skargowo - wnioskowy, regulowany przepisami Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi (art. 237 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego), jednak nie oznacza to, że tryb ten zapewnia zainteresowanemu dostęp do dokumentacji powstałej wskutek złożonej przez niego skargi, wszak przepisy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego nie mają w tym względzie zastosowania. Jednocześnie informuję, że zgodnie z art. 225 Kpa (ochrona prawna skarżącego), organy zobowiązane są do przeciwdziałania wszelkim próbom hamowania krytyki i innym działaniom ograniczającym prawo obywateli do składania skarg i wniosków lub dostarczania informacji do publikacji o znamionach skargi lub wniosku. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że nie można przechylić się do prezentowanej przez Panią prośby. Jeżeli jednak posiada Pani dowody świadczące o możliwości popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy Policji, może Pan w tej sprawie złożyć stosowne zawiadomienie we właściwej miejscowo prokuraturze lub jednostce Policji, bowiem na podstawie art. 309 pkt 2 Kpk w zw. z art. 311 § 2 Kpk. śledztwo w sprawie o przestępstwo, gdy osobą podejrzaną jest m. in. funkcjonariusz Policji - prowadzi prokurator. Biorąc powyższe pod uwagę, brak jest podstaw do uznania zasadności Pani skarg. Jednocześnie zgodnie z art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, pouczam o treści art. 239 Kodeksu postępowania administracyjnego, który brzmi: "W przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego". Pismem z dnia 10 lutego 2018 r. R. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 ppsa). Skarżąca wskazała, iż skarży pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. W ocenie Sądu, zaskarżone pismo stanowi jedynie odpowiedź Komendanta Głównego Policji, udzieloną skarżącej na podstawie przepisów Działu VIII kpa. Nie posiada ono cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, a jedynie informację w kwestii korespondencji elektronicznej z dnia [...] stycznia 2018 r. przesłanej bezpośrednio do Komendy Głównej Policji oraz na pisma z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazane za pośrednictwem Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] i pismo z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazane za pośrednictwem Biura Ministra MSWiA. Nie można zatem poczytywać zawartych w nim stwierdzeń jako rozstrzygnięcia w sprawie, które podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 1-9 ppsa i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga wniesiona na tego rodzaju pismo, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie, określonym przez art. 3 ppsa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.